Category: Слики и илустрации

Стефани Стојаноска Наумческа е 29-годишна уметница од Гостивар чија работа се препознава по силна емоција, автентичен визуелен израз и необични техники како сликање со кафе и вино. Нејзините дела зборуваат за надеж, внатрешна борба, љубов, болка и човечка чувствителност.rnrnНејзиниот уметнички пат започнал уште во детството. Како што вели, цртањето било природен дел од неа уште од шестгодишна возраст.rnrnСо текот на годините, талентот прераснал во сериозна посветеност, а особено за време на ковид-периодот почнала поинтензивно да слика и да истражува различни техники.rnrnrnrnВо септември 2025 година, во Културниот дом АСНОМ во Гостивар, Стефани ја отвори својата прва самостојна изложба „Бесконечна надеж“, поддржана од Министерството за култура и туризам. На изложбата беа претставени 37 нејзини дела – уметност со кафе, портрети на девојки и апстрактни дела.rnrnrnrnСега, нејзиниот уметнички пат продолжува надвор од Македонија. Во мај, Стефани ќе се претстави во Ровиго, Италија, со изложбата „Уметноста на душата“, каде што ќе ја покаже својата апстрактна уметност пред меѓународна публика.rnrnВо интервју за Кафе пауза, таа зборува за почетоците, емоциите зад нејзините дела, техниките со кафе и вино и сонот што ја носи до Италија.rnrnrnrnКога започна твојата љубов кон уметноста?rnrnМојот уметнички пат започна уште од најрана возраст, некаде околу шестата година. Бев талентирано дете и цртањето дојде многу природно, како отсекогаш да било дел од мене.rnrnСо текот на времето, уметноста стана мој начин на изразување. За мене таа не е само професија, туку начин на живот.rnrnrnrnКолку долго сликаш и како се развиваше твојот стил?rnrnПосериозно сликам околу 10 години. Особено за време на ковид-периодот почнав многу повеќе да се посветувам на сликањето и да истражувам различни техники. Тогаш почнав да работам и со кафе, а подоцна и со комбинирани техники како кафе и вино.rnrnrnrnrnrnСекоја техника бара посветеност, внимание и љубов. Ми е важно делото да има длабочина – не само визуелна, туку и емотивна.rnrnШто те привлече кон сликањето со кафе и вино?rnrnКафето и виното имаат посебна топлина и симболика. Тие не се класични материјали за сликање, но токму тоа ми беше интересно. Со нив можам да создадам мекост, длабочина и посебна атмосфера во делата.rnrnНајчесто работам со акрил на платно, но користам и комбинирани техники. Сакам секое дело да има свој карактер, своја приказна и своја емоција.rnrnКако би ги опишала твоите дела?rnrnМоите дела се огледало на душата. Тие зборуваат за емоции што понекогаш не можеме да ги изразиме со зборови – болка, љубов, надеж, сила и внатрешна борба.rnrnСекоја слика е дел од мене. Уметноста за мене е комуникација без зборови, каде што секој потег на четката носи порака, а секоја боја има своја тежина.rnrnШто значеше за тебе првата самостојна изложба „Бесконечна надеж“?rnrnМојата прва самостојна изложба беше многу значаен чекор во моето уметничко патување. Тоа беше момент на храброст и потврда дека сум на вистинскиот пат.rnrnИзложбата „Бесконечна надеж“ се одржа на 29 септември 2025 година во Културниот дом АСНОМ во Гостивар. Таму беа претставени 37 мои дела – уметност со кафе, портрети на девојки и апстрактни дела.rnrnЗа мене, таа изложба не беше само збир на слики, туку искрено сведоштво за еден внатрешен свет исполнет со емоции, предизвици и желба за изразување.rnrnКако дојде до можноста да се претставиш во Италија?rnrnНа мојата прва самостојна изложба мојата работа беше препознаена од страна на уметникот од Италија, Алит Сејадиновски. Така мојот пат продолжува со меѓународно претставување во Ровиго, Италија, со изложбата „Уметноста на душата“, која ќе се одржи во мај.rnrnТаму ќе се претставам со апстрактна уметност. Ова за мене е огромна чест, но и голема одговорност.rnrnШто претставува изложбата во Италија за тебе?rnrnИзложбата во Италија е еден од најзначајните моменти во моето уметничко патување. Тоа е излегување надвор од границите и споделување на мојот внатрешен свет со поширока публика.rnrnЗа мене ова не е само изложба, туку мост меѓу култури. Верувам дека уметноста нема јазик, но има моќ да допре до секој што е подготвен да ја почувствува.rnrnШто најмногу те инспирира?rnrnНајмногу ме инспирираат животот, луѓето и емоциите. Сè што доживувам станува дел од мојата уметност.rnrnЈас сум емотивна и искрена личност која живее преку уметноста. Не се откажувам лесно и верувам дека секоја пречка носи нова сила.rnrnrnrnШто следува понатаму?rnrnПродолжувам со сликање нови дела, нови изложби и уште подлабоко истражување на уметноста. Сакам да продолжам да растам, да учам и да го развивам својот израз.rnrnМојата цел е моите дела да допрат до луѓето. Не мора секогаш да бидат разбрани со зборови – доволно е да бидат почувствувани.rnrnОд Гостивар до Италија, Стефани Стојаноска Наумческа ја гради својата приказна со емоција, упорност и љубов кон уметноста. Нејзините дела покажуваат дека понекогаш најсилните пораки не се кажуваат со зборови, туку со боја, линија и чувство.