„Ќе бегам од тука“ се зборовите што секој втор млад човек ги изговара кога зборува за неговите идни планови. „Ќе бегам“… Колку лошо звучи тоа „бегам“. Како да станува збор за затвор од каде што единствен спас е бегството. Како да се работи за безнадежно место во кое нема иднина и нема можности за напредок и развој. Па, дали е тоа точно? Дали навистина треба да побегнеме од нашата родна земја за да имаме среќен и исполнет живот?rnrn
rnrnСекако дека постојат млади кои не сакаат да живеат во странство, но некако се чини дека нивниот број е сѐ помал и помал. Сведоци сме на тоа дека далечината секојдневно ги разделува вљубените, ги отуѓува пријателите и ги остава домовите без некој член на семејството. Сите трагаат по среќата некаде во туѓина, надевајќи се дека ќе успеат и ќе им пружат подобар живот на нивните најблиски. Но, колкумина навистина успеваат?rnrnКога би требало да бирате помеѓу тоа да останете тука и да го работите она што го сакате за малку пари или да заминете во друга држава каде што ќе треба да работите нешто што не ви се допаѓа за 10 пати повисока плата, што би одбрале? Дали би заминале по секоја цена? Дали би ги оставиле сите ваши пријатели, семејството и сиот ваш живот само за да побегнете од Македонија? За жал, многумина би одговориле потврдно. Па, зошто младите толку лесно се откажуваат од својата земја? Кои се причините за тоа?rnrn
rnrnЖивотот во Македонија е далеку од совршен и иако сите земји ширум светот си имаат свои недостатоци, се чини дека сепак нудат повеќе можности за младите. Најголемиот проблем кај нас е тоа што младите многу тешко можат да се осамостојат и да станат независни од нивните родители. Платите што ги добиваат не се доволно високи за да можат да почнат да живеат сами, да плаќаат сметки, а притоа да си ги дозволат сите мали задоволства како што се излегувањата со пријателите, посетувањето курсеви, купувањето облека и кратките патувања. Тие би морале да се откажат од сите овие работи за да можат да се издржуваат сами или пак да основаат семејство, а сите знаеме дека тешко е да се направи таква жртва во 20-тите години од животот. Кога би живееле во странство, можеби би работеле во МекДоналдс, но барем би имале доволно пари за да си плаќаат кирија, да си купуваат што сакаат, па дури и да тргнат некој денар на страна.rnrnДруга причина зошто младите не сакаат да живеат во Македонија е тоа што не се чувствуваат ценето. Сметаат дека нивниот труд и талент не се вреднуваат доволно и цврсто веруваат дека се обесправени. Многумина не можат да најдат работа по струка по завршувањето на студиите или пак работат многу, а заработуваат малку. Освен тоа, младите забележуваат дека постојано успеваат луѓе кои не се толку способни, само затоа што ги имаат потребните врски. Тоа ги фрустрира, го буди нивниот гнев и ги раѓа нивните комплекси, поради што никако не можат да се реализираат себеси и да постигнат личен развој. Животот во странство им дава надеж дека нивните квалитети конечно ќе бидат препознаени и ќе можат да дојдат до израз.rnrn
rnrnОсвен тоа, во Македонија недостасуваат многу важни елементи кои се неопходен дел од секое здраво општество, а тоа се добро образование, функционален здравствен систем, стабилна политичка ситуација, богат културен живот и развиена еколошка свест. Постојано се воведуваат некакви промени за да се подобрат сите овие работи, но крајната цел сѐ уште ни делува недостижно. Земјите каде што сите овие сегменти, или барем дел од нив, функционираат беспрекорно, ја привлекуваат нашата младина и ѝ ветуваат подобар живот и поголеми шанси за успех.rnrnМеѓутоа, како можеме да знаеме дали нашите очекувања ќе бидат исполнети кога ќе се преселиме во друга држава? Можеби животот нема да ни биде баш онаков каков што сме го замислувале, но дали тоа ќе нѐ премисли и ќе нѐ убеди дека треба да си се вратиме назад во татковината? За да го дознаеме тоа, најдобро е да се послужиме со информации од прва рака…rn
„Живеам во Холандија 1 година заедно со мојот партнер. Работата ми е тешка и напорна. Не го работам тоа што го сакам, но се обидувам полека да изградам кариера во областа што ме интересира, а тоа е фотографирањето. Не е воопшто лесно да се живее далеку од семејството и пријателите, но повеќе ми се допаѓа животот тука. Луѓето се многу културни, слободоумни и немаат никакви предрасуди.“ – Каролина, 29
rn
„Завршив факултет во Данска и сега работам тука во одлични услови. Животот во оваа земја целосно ме промени. Ме натера да се преиспитам себеси и ме научи да уживам во сопственото друштво. Данска ме инспирираше да стекнам здрави навики и да го извлечам најдоброто од себе.“ – Андреј, 25
rn
„Со сопругот живееме во Америка веќе 1 година и животот воопшто не е лесен. Морам да работам на 2 различни места за да се издржувам. Секако дека сум помислувала на тоа да се вратам назад, но сѐ уште не сум подготвена да се откажам. Во Македонија, сите мои пријатели беа околу мене, но сепак не бев среќна и исполнета. Немав никакви можности за успех. Тука можеби работам многу, но барем знам дека трудот ми се исплати.“ – Марија, 27
rn
rn
„Живеам во Кувајт и супер ми е. Работам во бутик и постојано запознавам нови луѓе, можам да си дозволам да патувам и да престојувам во скапи хотели. Секако дека ми недостасува Македонија, но не би се вратил назад засекогаш.“ – Горан, 28
rn
„Работам и живеам во Дубаи и ужасно е! Ништо не е така како што си замислував! Животот е премногу скап и не можам ништо да си дозволам. Едвај успевам да платам кирија! Досадно ми е и ми недостасува друштвото. Дефинитивно се враќам дома во прва прилика.“ – Димитар, 26
rnОчигледно е дека сите луѓе имаат различни приказни и искуства со животот во странство. Излезот од Македонија не гарантира успех и среќа. Колку и да ви делуваат примамливо државите ширум светот, мора да запомните дека нема да постигнете ништо доколку не сте подготвени на жртви и напорна работа. Целите не се достигнуваат преку ноќ и парите не паѓаат од небо.rnrnКаде и да сте, најважно е да се трудите и да не се откажувате од вашите соништа. Не дозволувајте да ве заслепи блесокот на материјалните богатства и сочувајте ги вашите морални вредности. Останете доследни на себеси и секогаш остварувајте го вашиот максимален потенцијал, без оглед на државата во којашто се наоѓате. И животот во Македонија може да биде убав, ако знаете како да живеете.rnrnНо, дилемата и понатаму останува. Хамлет рекол „Да се биде или не“, а Македонецот го мачи прашањето „Да седам ил да се селам“. Можеби еден ден ќе се ослободиме од нашите сомнежи, а дотогаш не ни преостанува ништо друго освен да си „поѕенѕаме“ во ритамот на познатата „Should I Stay or Should I Go“.rnrnhttps://www.youtube.com/watch?v=BN1WwnEDWAM
rnrnХејтерите најчесто си го кријат вистинското лице зад екраните и се претставуваат лажно, веројатно поради недостаток на самодоверба. Нивниот начин на изразување е полн со иронија и сарказам, укажуваат на проблемот преку исмевање и омаловажување, упатуваат директни навреди, нивното мислење не е поддржано со аргументи и не нудат конкретно решение. Нивната единствена цел е да укажат на нечија грешка и да го навредат сторителот за тие самите да се чувствуваат подобро. Вистинската причина за ваквото однесување произлегува од нивното незадоволство од сопствениот неисполнет и површен живот. Празнината што ја чувствуваат длабоко во себе се обидуваат да ја исполнат преку секојдневните статуси и твитови полни со омраза. Своето вистинско лице го кријат зад маската на самоуверени, интелигентни и нарцисоидни личности кои со гордост го носат епитетот „хејтери“.rnrnДенес стана модерно да се биде хејтер. Сите хејтаат. Сите си земаат за право да ги коментираат и осудуваат туѓите животи и ставови под оправдувањето дека „секој има право на лично мислење“. Тоа е неоспорно и неизбежно е дека еден ден и вие ќе станете мета на тие луѓе без разлика колку (не) се експонирате во јавност. Порано или подоцна некој ќе се обиде да ја излечи сопствената фрустрација преку вашиот успех или неуспех и тоа не може да се спречи. Тоа може да влијае на вашата самодоверба, можеби ќе се чувствувате повредени и ќе почнете да се сомневате во сопствените одлуки. Но, добрите вести се дека постои решение за овој проблем и дефинитивно можете да ја свртите целата ситуација во ваша корист!rnrnПа, како да ги победите хејтерите сезнајковци?rnrn
rnrn
rnrnМожеби е, но човечки е да се комплицираат работите. Кругот не се врти секогаш во вистинската насока. Некогаш ротира во спротивната, а некогаш толку се разобличува што престанува да личи на круг! Прекрасно би било кога во животот навистина би функционирало тоа „секој со својата заслуга“, но за жал работите не се толку едноставни. Не само што не се едноставни, туку се и апсурдни!rnrnАко погледнете повнимателно, апсурдот е насекаде! Да тргнеме од најпопуларната тема на светот: 
rnrnНо, и тие не се виновни. Еднаш биле повредени од некој кој изгледал исто така како него, а нели сите ни велат дека треба да учиме од грешките и искуствата. Епа, поучени од искуството тие не му веруваат на ова прекрасно момче. Евентуално, ова прекрасно момче завршува со некоја која воопшто не е на негово интелектуално и духовно ниво, а паметните девојки со некој ограничен конформист, само затоа што не можеле да поверуваат дека незамисливите нешта навистина се случуваат. Зар не е тоа апсурдно?!rnrnОдиме понатаму! Паметна девојка, штотуку завршила факултет со просек 9,8. Покрај тоа што е паметна, таа е вредна, културна, способна, со неверојатни комуникациски вештини и амбиции. Но, нешто ѝ недостасува. Можете да погодите што? Апсурдно, но нејзе ѝ недостасува 
rnrnАма што ќе прави тогаш девојката која ги напрчила градите и усните? Што ќе прави девојката која нема ни грам памет, но затоа нема ни грам морални вредности? Ќе научи, како што ќе прави! Ќе се помачи, ама до некаде ќе научи да работи. Најважно е да е претставителна! Клиентите да имаат што да видат! Затоа, паметната девојка закопчана до гуша ќе си остане дома и ќе чува деца со амбициите закопани во подрум, а онаа „претставителната“ ќе го прошета целиот свет и ќе ужива во нејзиниот успех и недостаток на морални вредности. Апсурдно!rnrnШто е со 
rnrnБез разлика дали се работи за тоа што едната од нив се омажила, заминала засекогаш, дошла трета личност која успеала да предизвика раздор или нивните семејства замешале прсти за лични интереси… Не е важно, нешто се случило. Ќе си речете „Па, ако пријателството навистина било толку цврсто, немало да успее ништо да ги раздели“. Не, тие не се разделени. Само постои мала пукнатина, не по нивна вина. И работите помеѓу нив никогаш повеќе не се исти. Што од незгодно, што од непотребна грижа на совест, што од прикриената нерационална замерка… Животни околности, тоа е, се случува. Но, сепак апсурдно е тоа што две сосема невини и чисти личности стануваат жртви на туѓи интереси. А најголемата жртва во целата ситуација е токму тоа неуништливо пријателство кое сега го краси една апсурдна пукнатина.rnrnАпсурдните примери на човештвото не завршуваат тука: Лажговци и крвопијци стануваат лидери, хуманисти и врвни таленти завршуваат на улица, спонзоруши и проституки – идоли на новите генерации, паметни и слободоумни жени – заробени во канџите на патријархатот, чесните и трудољубиви луѓе се на дното, а ништожните злобници секојдневно достигнуваат нови врвови. Каде е тука правдата?rnrnЖивотот не е фер. Животот е апсурден. Животот можеби е круг, но кругот е коцка. Секој ден е неизвесен. Коцката има 6 квадратни страни и 11 можни начини на расклопување. Не знаеме на која страна ќе завршиме. Можеби ќе се вратиме таму од каде што сме почнале, можеби ќе завршиме на спротивната страна, на соседниот квадрат, можеби ќе се најдеме надвор од коцката, којзнае?!rnrn
rnrnШто и да ве очекува во животот, без разлика дали е лошо или добро, зар не ве интересира што се случува спроти точката во која што се наоѓате моментално? Зар не сакате да дознаете во што ќе се претворите додека стигнете до таму? Зар не ве интересира како можете да ја измените формата на кругот кој станал коцка и да го трансформирате во пирамида, на пример? Можностите се неограничени! Само слободниот ум може да ве одведе таму каде што ќе посакате. Сѐ во животот е минливо, но човечката љубопитност е постојана. Потрагата по нови сознанија е бесконечна. Не ви треба смисла на вашето постоење, ако ја негувате вашата љубопитност. Никогаш не престанувајте да трагате по одговорите, колку и да ви се чини тоа бесмислено. Никогаш нема да ја изгубите смислата, ако посакате да ја истражите секоја точка од коцката. Само треба да го прифатите апсурдот на човечкото постоење и на модерното време. Само треба да посакате. Само треба да си кажете „Јбг живот“ и да продолжите понатаму.
rnrnПотоа, Фејсбук е причината за многу недоразбирања, особено кога станува збор за групно договарање, па некој се налутил и на крај ништо не се решило. А да не почнам да зборувам за манијаците што рандом додаваат за пријател и пишуваат на кој ќе стигнат (иако постои опција за да се одбрани човек од овој напад, сепак не е во ред…). Па, илјадниците исфрустрирани млади (сега веќе и постари) луѓе кои лечат комплекси преку „филозофски“ статуси, зајадливи коментари на туѓи статуси, разголени фотографии итн итн…rnrnИ полека доаѓаме до тој кобен ЛАЈК. Лајкот на прв поглед изгледа како најбезопасното нешто што го нуди Фејсбук. Но, тоа е далеку од вистината, бидејќи со еден лајк можат да се кажат многу работи. Лајкот е дури и посериозна работа од новите тотално непотребни реакции. Еден лајк може да значи многу работи, па според тоа постојат повеќе видови лајкови. Да погледнеме кои се најзастапените…rnrn
rn
rnrnЛајковите помеѓу познајниците пред сè служат за да се искаже меѓусебна почит. Овие лица обично не се многу блиски, можеби и никогаш не направиле муабет, но ете се знаат така од социјалните мрежи и си ставаат лајк на сè и сешто. Овој однос е двонасочен, така што ако едната страна од некоја причина престане да ја „почитува“ другата страна, размената на лајкови ќе престане.rn
rn
rnrn
rnrnСекако дека постојат и луѓе кои едноставно не му придаваат никакво значење на лајкот и лајкуваат сè што ќе стигнат без некоја особена причина. Секоја чест за нив, но со оглед на тоа што тие се малцинство мора да го имаат предвид фактот дека нивниот ноншалантен лајк може да има големо влијание врз некое лице кое ќе му даде на значење и ќе се впушти во негова длабока анализа.rnrn
rnrnИ нормално, јасно е дека на секој директен или индиректен напад следува соодветен контранапад и тоа може да трае до бескрај, сè додека попаметниот не попушти и не реши да се повлече и да ја напушти битката. Повлекувањето се состои, пак, од: блок-дилит на сите можни социјални мрежи, бришење на сите можни заеднички слики на социјалните мрежи, оттагнување и бришење на сите докази кои би можеле да ѝ укажат на јавноста дека сегашните непријатели некогаш биле во врска. Попаметниот ја напушта само битката, не и војната, затоа што следува следната етапа:rn
rn
