Погледнете ја Месечината вечерва, а потоа повторно за една година. Ќе ги видите истите темни дамки, истото „лице“ што луѓето го гледале и пред илјадници години. Месечината секогаш ни ја покажува само едната своја страна. Не е тоа случајност.
Се врти, но во совршен ритам
Многумина мислат дека Месечината не се врти околу својата оска. Се врти – но точно толку бавно колку што ѝ треба да ја обиколи Земјата, околу 27 дена. Затоа, додека нè обиколува, секогаш е свртена со истата страна кон нас. Научниците ова го нарекуваат плимно заклучување.
Земјата ја „закочила“
Во далечното минато Месечината се вртела побрзо. Но гравитацијата на Земјата ја растегнувала и создавала мали испакнатини на нејзината површина. Тоа делувало како сопирачка, сè додека нејзиното вртење не се изедначило со патувањето околу Земјата. Истото го доживеале и многу месечини на другите планети.
„Темната страна“ не е темна
Задната страна на Месечината често се нарекува темна, но тоа е погрешно. Таа добива исто толку сончева светлина како и предната. Темна е само за нас, затоа што никогаш не ја гледаме од Земјата. Поради малото нишање на Месечината, од Земјата всушност можеме да видиме околу 59 проценти од нејзината површина.
Првите погледи
Првите фотографии од задната страна ги испрати советската сонда „Луна 3“ во 1959 година. Луѓето за прв пат видоа дека таа е изненадувачки поинаква – со многу повеќе кратери и речиси без темни рамнини. Во 2019 година кинеската сонда „Чанг’е 4“ стана првата што слета таму.
Понекогаш и она што секоја вечер ни е пред очи крие страна што никогаш не ја гледаме – и затоа е уште поинтересно.