Category: Колумни

Седев на тротоарот и гледав како минуваат автомобилите. Не ги чувствував капките дожд што паѓаа на мене. Немав сила да се затрчам кон возилата на улицата како што правев некогаш. Немав сила да се затрчам кон првиот човек што ќе ме погледне добродушно и весело да замавнам со опашката надевајќи се дека ќе добијам малку љубов, а можеби и храна. Не бев веќе гневен на луѓето. Лутината ми помина. Сега изгубив волја.rnrnrnrnГо изгубив мојот најдобар пријател. Луѓето што го сакаа го викаа Марфи, тие што не го сакаа го викаа џукела. Прекрасен црн пес со низок раст и долго влакно. Очите му зрачеа со топлина. Немаше ронка зло во него. Никогаш не беше агресивен ниту кон луѓето ниту кон другите кучиња од соседното маало. Лаеше само по автомобилите, бидејќи го потсетуваа на една немила случка, кога еден од нив го прегази и продолжи понатаму како ништо да не било. Многу ги мразеше автомобилите. И јас лаев по нив заедно со него во знак на поддршка.rnrnМногу ги сакаше луѓето. Иако имаше изедено ќотек од недозреани неранимајковци и имаше „попиено“ камен по глава повеќе од еднаш, лутината не му траеше долго. Брзо забораваше. Не беше злопамтило. И понатаму продолжуваше да им се радува на луѓето кои му дофрлуваа по некој убав збор и верно да ги испраќа до дома небаре ќе го земат со нив и ќе му го подарат светот.rnrnПотајно се надеваше дека еден ден тоа навистина ќе се случи, но никогаш не признаваше. Се надеваше дека ќе има топол дом и дека нема да талка по улиците како обичен скитник. Се надеваше дека ќе има кого весело да пречекува пред врата, да добива редовен топол оброк и најважно од сѐ: љубов. Да, Марфи веруваше во човечката љубов повеќе од сѐ на светов.rnrnЈас, пак, сум сосема друга приказна. Никогаш не сум им верувал на луѓето. Можеби, минатото ми одржало добра лекција, не знам. Од една страна не можев да го разберам Марфи, од друга страна му се восхитував. Тој веруваше.rnrnВербата го чинеше живот. Секогаш му велев да биде внимателен. „Внимавам!“, велеше, „Можам да препознам опасност“. Сакав да му верувам, но не знаев како да му кажам дека е наивен. Не знаев како да му кажам дека луѓето се злобни и опасни. Дека не го ценат и дека не знаат да сакаат. Тие меѓу себе не се сакаат, а не пак едно куче скитник. Немав сила да му ја скршам вербата. Тоа беше единственото нешто за коешто живееше и единственото нешто што го уби.rnrnrnrnСе вратив по еден час талкање барајќи корка сув леб или што било друго за јадење. Го немаше кај клупичките каде што обично се излежувавме. „Сигурно пак испраќа некој до дома“, си помислив. Си легнав под дебелото дабово дрво и се обидов да се затскријам под лисјата за да се стоплам малку. Ветрот сечеше како нож и безмилосно пробиваше низ мојата зимска покривка. Ја видов здодевната мачка што секогаш нѐ задеваше кога немаше попаметна работа. Беше црна како ѓавол! Се подготвив да ја заплашам со лаење, но ме одбегна како да криеше нешто од мене. Ми олесна. Кој ќе се бркаше со неа цела вечер?!rnrnВечерта полека минуваше, а од Марфи ни трага ни глас. „Да не го вдомил некој?“, загрижено се насмевнав во себе. Се обидов да заспијам, но се грижев повеќе одошто сакам да признам. Пак се појави проклетана мачка! Како некое сениште што не дава мир! Потрчав по неа, а таа ме погледна значајно како да ми дава знак.rnrnЈа бркав како улав иако баш таа вечер не ме ни изгреба. Ја бркав како да ќе добијам сочна коска ако ја фатам. Не знам колку време траеше бркотницата, но во еден миг мачката почна да забавува и се изгуби во толпата луѓе собрани позади највисоката зграда во маалото.rnrn„Немаше спас за него“, „За 2 минути беше готов“, „Ни млекото не му помогна“, слушав измешани гласови. Се плашев да погледнам што се случува одблизу. Се плашев затоа што знаев каква глетка ме чека. Нозете ми се пресекоа. Очите му беа ширум отворени. Од устата му течеше бела пенлива река. 100 пати му имав кажано да не прифаќа храна од непознати!rnrnОтровот не беше тоа што го уби Марфи. Него го уби вербата во човечката добрина и несебичност. Го уби вербата во човечката љубов. Којзнае уште колку Марфиевци ја доживеале истата судбина?! Којзнае уште колку невини животи згаснале поради неразумниот човечки страв?! Којзнае уште колку кучиња останале без својот најдобар пријател?!rnrnНеподвижно седев на тротоарот. Без мојот Марфи. Повторно сам. Снеможен. Го чув звукот на еден забрзан автомобил кој сѐ повеќе се приближуваше кон мене. Собрав сила и се затрчав кон улицата. Бесниот автомобил пристигна. Беше светло жолт. Залајав по него за последен пат. Во чест на Марфи. Марфи ги обожаваше жолтите автомобили.

Уште од самото раѓање, животот на повеќето луѓе е предодреден на некој начин, барем во однос на образованието. Децата прво почнуваат да одат во градинка, па во основно и средно училиште. По завршувањето на средното училиште, матурантите имаат можност да одберат дали ќе го продолжат образованието. Иако станува збор за личен избор, современото општество наметнува одредени критериуми со кои го мери успехот на поединецот. Еден од тие стандарди е завршувањето факултет.rnrnrnrnЛистот хартија, наречен универзитетска диплома, служи како доказ дека поединецот ги поседува потребните вештини и знаења за да најде работа и да даде општествен придонес. Меѓутоа, реалноста е многу поразлична од ова оптимистичко верување. Токму затоа, некои луѓе сметаат дека универзитетската диплома не ги подготвува студентите за реалниот свет. Тие не се согласуваат дека дипломите се гаранција за знаењето и способностите на студентите и веруваат дека постојат многу други поважни вештини што човек треба да ги поседува за да напредува во животот.rnrnНеспорно е тоа дека универзитетските дипломи се од големо значење за понатамошниот развој на студентите. Следниот логичен чекор по дипломирањето е да се најде работа, а дипломата се смета за отскочна штица кон успехот и идниот професионален напредок. Генерално гледано, ова е вистина, бидејќи речиси сите работодавци бараат кандидати со завршен факултет. Многу е тешко да се најде добра работа без овој документ. Работодавците тоа го сметаат за доказ дека поранешниот студент е доволно вешт и способен за да може да се снајде на работното место за кое аплицирал.rnrnОсвен тоа, универзитетската диплома нуди многу други можности покрај вработувањето. Таа ја отвора вратата кон светот преку тоа што им овозможува студентите да го продолжат образованието во странство и да започнат нов живот. Повеќето универзитети ширум светот со задоволство ги примаат студентите со одличен просек без оглед на земјата од каде што доаѓаат. Тоа значи дека би можеле да продолжите со магистерски студии надвор од Македонија, а ова е одлука што несомнено би ви го променила животот.rnrnrnrnПокрај тоа, универзитетската диплома им помага на луѓето да остават подобар впечаток. Кога ќе чуете дека некој има завршено факултет, веднаш добивате повисоко мислење за човекот, го почитувате и го сметате за успешен. Поединците со завршен факултет се сметаат за интелигентни, вешти и способни луѓе кои можат да ја подобрат околината во која живеат и да направат позитивна промена во општеството.rnrnСето ова звучи одлично во теорија, но, за жал, реалноста е малку поинаква. Дали познавате луѓе со завршен факултет кои не можат да најдат работа по струка? Колкумина од нив се незадоволни од животот и не можат да го постигнат посакуваниот успех? Во вистинскиот живот, универзитетската диплома не гарантира дека еден човек е подготвен за професионален развој во областа за којашто завршил факултет. Главниот проблем лежи во образовниот систем. Поголемиот дел од факултетите во Македонија ја нагласуваат потребата од теоретско знаење, а ја занемаруваат практичната работа. Студентите мораат да учат обемен материјал за да ги положат испитите и како последица на тоа, обрнуваат многу мало внимание на праксата. На крајот, студентите ги помнат работите што не се толку важни, а ги забораваат тие што се од големо значење. Да не го заборавиме и фактот што некои студенти добиваат диплома без да вложат многу труд. Со други зборови, тие не ја заслужуваат дипломата, но успеваат да дипломираат благодарение на некои надворешни фактори, како што се „врските“ и корумпираните професори.rnrnТочно е тоа дека универзитетите даваат знаење, но што е со другите вештини што им се потребни на луѓето за да преживеат во реалниот свет? За време на студиите, студентите се заштитени од вистинските животни проблеми со кои сѐ уште немале прилика да се соочат. Меѓутоа, по дипломирањето, тие се принудени да се справат со многу сериозни работи, како што се наоѓањето работа, пристојната заработка и соочувањето со суровата реалност. Вистина е дека тие се здобиваат со потребното теоретско знаење за нивната професија. Но, за жал, тие не дознаваат како да се справат со авторитети, како да изградат цврсти и стабилни врски со нивните колеги и како да бидат добри лидери. Сите овие вештини се многу значајни и секој успешен поединец би требало да ги поседува.rnrnrnrnРазочарувањата на студентите по дипломирањето се огромни, бидејќи реалноста не се поклопува со нивните очекувања. Некои од нив стануваат свесни дека професијата што ја одбрале е многу поразлична од она што го учеле на факултет и сфаќаат дека повеќе не сакаат да градат кариера во таа област. Како резултат на тоа, тие почнуваат да се чувствуваат збунето, изгубено и безнадежно. Не можат да се пронајдат себеси и тонат заглавени во носталгијата за безгрижното минато.rnrnИако универзитетската диплома навистина им нуди многу можности на младите, сепак не ги подготвува да се соочат со проблемите што ги наметнува вистинскиот свет. Постојат многу други вештини што треба да се стекнат, покрај теоретското знаење, за да може човек да се прилагоди во општеството и да успее. Универзитетските дипломи се преценети и не треба да се сметаат за единствен доказ за нечии способности. Не постои сомнеж дека тие значително го олеснуваат професионалниот и личниот развој, меѓутоа не треба да се земаат здраво за готово.rnrnЛуѓето треба да станат свесни дека самата диплома не е доволна за да се напредува и да се остварат животните цели. Но, тоа не значи дека не мора да дипломирате за да си ги исполните соништата. Образованието е многу важно и не треба да се занемари, меѓутоа дипломата не смее да биде вашата конечна дестинација. Учењето не завршува откако ќе дипломирате. И понатаму мора да го збогатувате вашето знаење и да ги усовршувате вашите вештини што можеби немаат никаква врска со вашиот факултет, но затоа се од големо значење за вашиот иден напредок. Колку и да ви звучи клише, не заборавајте дека човек учи додека е жив!

Во денешно време постојано се зборува за женската моќ, независност и рамноправност. Жените се посилни од кога било и секојдневно се обидуваат да докажат дека можат да опстанат без машкиот род, дека не мора да се омажат и да раѓаат деца доколку не сакаат и дека можат да имаат огромно влијание во деловниот свет каде што порано владееле мажите. Машкиот свет полека станува женски и половите улоги почнуваат да се менуваат.rnrnrnrnИ покрај сите овие револуционерни промени, сѐ уште постојат девојки кои се очајни за машкото внимание. Тука не се мисли на оние коишто силно посакуваат да си „фатат“ дечко или да се омажат, туку на оние коишто се подготвени да направат буквално сѐ, само за да привлечат машки погледи и додворувачи.rnrnТажно е кога ќе се види убава, згодна и млада девојка како се качува по столови и маси, кревајќи го здолништето и седнувајќи во скутот на секој што ќе се најде во близина на нејзиното сепаре. Сте ги забележале овие девојки во дискотека? Тоа се тие што имаат премногу испиено, прават осмици додека одат, но решени се да уловат некого со помош на нивните атрибути кои ги нудат на тацна исто како што бабичките нудат слатко кога ќе им дојдат гости. Па, што си помислувате кога ќе ги видите? Сигурно си мислите дека се лесни, промискуитетни и дека никогаш нема да си најдат нормален дечко. Вистината е дека иако не ја знаете нивната целосна приказна, тие се мета на вашите озборувања и чудења.rnrnТажно е кога ќе се видат прекрасни млади девојки во придружба на „мрсни“ чичковци, само затоа што им ветиле шише скап алкохол на коњопој и превоз во луксузни автомобили. Тажно е тоа што овие девојки ја одредуваат својата вредност според сумата на пари што мажите се подготвени да ја потрошат за нив. Не се свесни дека и самите би можеле да заработуваат исто толку колку и нив. Не веруваат во себе и своите интелектуални способности, па затоа целосно се посветуваат на негата за физичкиот изглед. Уште на млади години почнуваат да се развиваат во погрешна насока, паѓајќи во бездната на погрешни морални вредности, заслепени од блесокот на минливите материјални богатства.rnrnrnrnТажно е кога ќе се видат паметни девојки без ронка критериуми. Тоа се оние заводливи предаторки кои неуморно го ловат сето она што ќе им застане на патот. Тие самите се обезвреднуваат на тој начин што се подготвени да флертуваат дури и со дечкото на нивната најдобра пријателка само за да си докажат себеси дека можат. Овие девојки се постојано жедни за машкото внимание од кое никогаш не им е доста. Сета нивна вредност зависи од мажите: Дали ќе ги забележат и дали ќе посакаат да бидат со нив? Вечер помината без додворувачи е залудно потрошена вечер. Тие никогаш не се дотеруваат за себе, не знаат да се забавуваат и да уживаат сами, туку сета нивна среќа и задоволство зависат од погледот и зборот на еден маж.rnrnТажно е кога ќе се видат способни девојки како се разголуваат на социјалните мрежи само за да добијат по некој лајк повеќе. Напрчени усни, гради на мегдан и истакнат задник – тоа е тајната формула за добивање лајкови. Мажи како мажи, „паѓаат“ на ваквите провокации и ги опсипуваат разголените девојки со пораки во инбокс кои служат за пумпање на женското его. Колку повеќе лајкови – толку поголема насмевка на лицето, бидејќи социјалните мрежи станаа главна алатка за одредување на сопствената вредност. Расположението на овие девојки строго зависи од бројот на лајкови на фотографиите. Дефицитот на лајкови ги доведува до длабока фрустрација и разочарување, бидејќи тоа е знак дека потфрлиле во машкиот свет. Тие се толку преокупирани со впечатокот што го оставаат на Фејсбук и Инстаграм што забораваат да ги развиваат вистинските животни вредности.rnrnТажно е кога ќе се видат силни и интелигентни девојки, заробени во канџите на насилни мажи кои не ги заслужуваат. Овие девојки, иако вредат многу, секојдневно се изложени на навреди, малтретирања и непочитување. Партнерите се однесуваат со нив како да се нивна сопственост и глуви се за нивните потреби и желби. Овие девојки постепено го губат својот идентитет и се претопуваат во светот на нивниот партнер. Стануваат дел од неговиот инвентар, украс што служи само за покажување и предизвикување восхит кај останатите. Тие стануваат обични предмети чија вредност се сведува на машкото одобрување и прифаќање.rnrnrnrnТажно е тоа што овие девојки не се свесни за сопствената сила. Не знаат дека се доволно моќни за да се ослободат од овој емоционален затвор и дека не треба да се плашат од осаменоста. Тие можат да опстојат без својот партнер и сингл животот не е толку лош колку што делува. Но, за жал, тие многу ретко решаваат да ги остават старите навики зад себе и да свртат нов лист каде што ќе можат да ја пишуваат својата нова животна приказна. Приказна во која нема да играат споредна улога на нечија марионета, туку ќе бидат непобедливи хероини кои ја поседуваат сета моќ на планетава.rnrnИ покрај тоа што денес постојано се зборува за женската сила, сѐ уште постојат многу девојки кои не се свесни дека ја поседуваат. Сѐ уште постојат девојки на кои им треба маж во животот за да се чувствуваат исполнети, задоволни, целосни и сакани. Добро е да имате машки сопатник, но тој не смее да стане центарот на вашиот универзум. Вие мора да бидете центарот на својот универзум околу кој ќе ротираат сите одлуки и избори. Бидете сонце, а не планета што се врти околу туѓите замисли и идеи. Не заборавајте дека за да ве цени некој, прво мора да се цените самите. Не дозволувајте никому да ве згази и поколеба. Само тогаш кога ќе ги препознаете сопствените квалитети, ќе можете да заблескате во полн сјај и целосно да се ослободите од туѓите влијанија што го попречуваат вашиот личен развој.