Пред многу години постоел еден човек кој ја казнил неговата ќерка затоа што таа потрошила една ролна златна хартија за завиткување. Тие немале многу пари и човекот многу се налутил кога девојчето завиткало една кутија и ја ставило под елката.
Сепак, наредното утро малото девојче ја зело кутијата и ја подарило на татко си. Таткото за миг се засрамил од неговата претходна реакција, но неговиот гнев повторно се разгорел кога дознал дека кутијата е празна. Тој веднаш почнал да ѝ вика: „Зар не знаеш дека кога некому даваш подарок треба да има нешто внатре?“ Девојчето погледнало во него и со солзи во очите изговорило: „Ох, тато, тоа не е празна кутија. Јас ставив бакнежи во неа. Тие се за тебе, тато.“
Таткото бил целосно уништен од оваа ситуација, при што ја прегрнал неговата ќерка и ја замолил да ѝ прости. Брзо потоа девојчето загинало во несреќа. Оттогаш нејзиниот татко ја чувал својата златна кутија до својот кревет и секогаш кога ќе се почувствувал обесхрабрено, тој ја отворал и земал од замислените бакнежи на неговата ќерка, па се присетувал на љубовта која била оставена таму.
Поука: Секој од вас, како човечко суштество, има добиено златна кутија полна со безусловна љубов од вашите деца, членови на семејството, пријателите и Господ. Ништо на светот не може да биде поскапоцено од ова!