Потрагата по лична среќа и душевен мир ги тера луѓето да посегнат по најразлични извори на знаење кои можат да им помогнат да се снајдат во борбата со секојдневните предизвици, а во таквиот амбиент расте популарноста на т.н. популарна психологија и книгите за самопомош.rnrnНекои од нив навистина имаат што да понудат, даваат одлични совети и можат да ја сменат перцепцијата на работите, но се продаваат и такви кои ветуваат чуда иако не се научно издржани и само го залажуваат читателот давајќи му ирационален оптимизам и краткотрајно залечување на раните.
Согледувајќи ја ваквата состојба, психологот Алис Бојс замолила четворица нејзини колеги да издвојат по нешто од таквите книги со кое не се сложуваат. Еве како тие, според сопственото практично искуство, коментираат некои нешта кои се среќаваат таму.rnrn
Визуелизација на успехот
rnВо некои книги за самопомош ќе прочитате дека сликовитото замислување на моментот на остварувањето на вашата цел ќе ви помогне што побрзо да стигнете до неа. Скот МекГрил не се сложува со тоа и советува да се замислува само процесот на нејзиното остварување.rnrn
„Истражувањата откриваат дека замислувањето дека веќе сте ја постигнале целта го намалува мотивот да работите во таа насока, затоа што кога ќе почувствувате дека веќе сте направиле нешто, нормално е потоа да почувствувате и дека нема веќе што да се направи. Од друга страна, замислувањето на процесот кој води до целта може да го засили мотивот,“ вели тој.
rn
Лично унапредување
rnСпоред Гај Винч медиумите и книгите погрешно ги интерпретираат личното унапредување и самосвеста како чувство. Тој тврди дека тоа не се чувствува, туку се однесува на нашето влијание на луѓето околу нас.rnrn
„Истражувањата покажуваат дека вистинското лично унапредување е процес на преземање дејства кои даваат резултати во реалниот живот,“ вели тој.
rn
Спремност за промени
rnМајкл Формика забележал дека дел од овие книги содржат тврдење дека промените во животот се случуваат тогаш кога сме подготвени за нив. Според неговото 20-годишно искуство, ние не решаваме за случувањето на промените, туку тие се случуваат кога околностите тоа ќе го дозволат и ќе нè натераат на нив.rnrn
„Сфатив дека подготвеноста, односно клучниот момент за промена, често се случува кога последиците од нашето однесување се со поголема тежина од вредноста на тоа однесување за нас самите. Со други зборови, кога она што сме го вложиле (последиците) станува поголемо од она што го добиваме за возврат (вредноста), околностите нè тераат да смениме нешто кај нас,“ вели д-р Формика.
rn
Моќта на позитивното размислување
rnПсихолозите тврдат дека позитивното размислување може да донесе одредени бенефити при справувањето со одредени ситуации. Но, постојат автори кои тоа го преувеличуваат, па дури тврдат дека позитивното размислување има моќ да лечи болести, без тоа научно да го образложат.rnrn
„Позитивното размислување може да помогне, но кога не ја зема предвид ситуацијата во која личноста се наоѓа може да наштети. Сум видела каква штета им нанесува на хронично болните. Кога ним постојано им се кажува дека треба само да мислат позитивно и ќе им биде подобро, тие се обвинуваат себеси затоа што тоа не се случува. Тоа го сфаќам како тиранија на позитивното размислување,“ вели психологот Тони Бернхард.
rnТаа советува во таквите ситуации мирот да се бара преку сочувство кон самиот себе, односно прифаќање на работите такви какви што се со помислата дека е направено сè што можело да се направи.rnrn
Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.rn