Времињата се менуваат, а со нив се менуваат и нашите домови. Денес сме опкружени со модерна технологија, нови апарати и минималистички ентериери, но доволно е да се потсетиме на домовите на нашите родители или баби и дедовци за да сфатиме колку многу работи исчезнале од секојдневието.
Некои од нив денес будат вистинска носталгија.
Миљенцата на телевизорот
Телевизорот некогаш не беше само апарат – имаше свое посебно место во дневната соба. А врз него речиси задолжително стоеше плетено миљенце, понекогаш со вазна, украс или семејна фотографија.
Витрина со чаши што речиси никогаш не се користеа
Во многу домови имаше голема витрина со внимателно наредени чаши, сервиси за кафе и порцелан. Најубавите чаши се чуваа „за гости“, а некои од нив поминуваа години без воопшто да бидат употребени.
Фиксниот телефон
Пред мобилните телефони, фиксниот телефон беше главното средство за комуникација. Најчесто стоеше во ходникот или дневната соба, а кога ќе заѕвонеше, сите во домот знаеја дека некој се јавува – само не знаеја за кого.
Календар на ѕидот
Голем календар со пејзаж, манастир, природа или реклама од некоја локална фирма беше речиси задолжителен. На него се заокружуваа важни датуми, родендени, слави и обврски.
Касетофони и аудиокасети
Пред музиката да стане достапна со еден допир на телефонот, омилените песни се слушаа на касети. Се премотуваа, се преснимуваа од пријатели, а понекогаш трпеливо се чекаше омилената песна на радио за да се сними.
Огромни фотоалбуми
Фотографиите не се чуваа во телефон, туку во големи семејни албуми. Родендени, свадби, летувања и први училишни денови беа внимателно наредени на страниците. Разгледувањето на албумите беше посебно доживување кога ќе се собереше целото семејство.
Везени перничиња и рачно изработени прекривки
Рачната изработка имаше посебно место во домот. Везени перничиња, плетени прекривки, чаршафи и декоративни крпи често се изработуваа со месеци и се чуваа со години.
Сервиси за кафе и „најубавите“ филџани
Кафето за гости имаше свој ритуал. Се вадеше посебниот сервис, најубавите филџани и малите чинивчиња, а покрај кафето речиси секогаш имаше нешто благо.
Домашна зимница во оставата
Ајвар, лутеница, туршија, компоти и слатко – полиците во оставата некогаш беа полни со тегли подготвени дома. Подготовката на зимница не беше само работа, туку и семејна традиција во која често учествуваа повеќе генерации.
Телефонски именик и тетратка со броеви
Броевите на роднините, пријателите и мајсторите се запишуваа во мала тетратка покрај телефонот. Некои домаќинства имаа и дебел телефонски именик кој денес речиси целосно исчезна.
Домовите се променија, но спомените останаа
Можеби денес многу од овие предмети веќе немаат практична употреба, но за генерациите што пораснале со нив носат нешто многу повредно – спомени.
Понекогаш е доволно да видиме стар касетофон, миљенце или пожолтена семејна фотографија за барем за момент да се вратиме во времето кога секојдневието изгледаше малку поинаку.