Иако секојдневно го користиме и е првото нешто кое луѓето го земаат во ситуација како сега, со пандемијата, ретко се поставува прашањето што би правеле доколку не се измислела тоалетната хартија во средината на 19 век.rnrn
rnrnДипломат од Блискиот исток ја посетил Кина во древните денови и напишал: „Тие не се особено внимателни во однос на хигиената и не се мијат со вода откако ќе одат во тоалет, но се бришат со хартија“.rnrnЗа оние кои потекнуваат од култура каде имаат навика да се мијат со вода по користење на тоалетот, употребата на хартија била шокантна. Така, еден од најстарите почетоци на употребата на она што денес ни е задолжително средство за хигиена биле во Кина во VI век, кога богатите луѓе користеле нешто како сноп хартија за секојдневна потреба.rn
Тоалетната хартија потекнува од Рим
rnЗа време на владеењето во династијата Сунг, царот донел одлука да биде обезбедена хартија со ширина од околу 60 см за неговите потреби во бањата. Тоа било првпат кога тоалетната хартија била официјално забележана да се користи од страна на император. Иако денес не ни помислувате на тоа, употребата на тоалетната хартија и како таа настанала го следи развојот на општеството, а нејзините корени потекнуваат од античкиот Рим.rnrnВо тоа време популарни биле јавните тоалети, а посетителите не користеле хартија туку терсориум, сунѓер на стап, кој се чувал во солена вода или оцет кога не се употребувал. Често овој сунѓер се распарчувал, а не ретко се користел и погрешниот крај на стапчето, што доведувало до инфекции, па дури и до смрт.rnrnСенека ја раскажува приказната за германскиот гладијатор од 65 година п.н.е. кој се самоубил баш со таа четка за да се спаси од ужасната судбина која го чекала во Колосеумот. Необично било и во античка Грција, каде исто така се користел сунѓер на стап, кој се нарекувал ксилоспангиум, но префериран метод бил со парче керамика наречен песои. Парчињата се користеле со стругање, и историчарите процениле дека за просечно бришење биле потребни три парчиња.rnrnВообичаено било физолошките потреби да се задоволат надвор, и само оние одбраните членови во општеството можеле да го користат тоалетот со можност за измивање.rnrnСе верува дека најстарите форми на тоалет во светот се наоѓаат во минојската палата Кносос во Крит, каде можат да се видат нивните остатоци стари 4000 години. Членовите на кралското семејство седеле на дрвено седиште над глинен сад, кој се чистел со вода која се влевала во камена канализација.rnrnВо античка Јапонија, користеле метален уред наречен чуги кој личел на јазичен депресор (уред за чистење на јазик) за да ги исчистат сите места кои се тешко достапни. На Блискиот Исток, користеле проточна вода и левата рака за да го насочат протокот на вода таму каде што е потребно, а потоа, по употребата, внимателно и темелно ја миеле раката.rn
Крпи кои се переле и пченкарен кочан
rnВо Европа било вообичаено да се користат крпи кои се перат и се користат повторно, но многу од нив завршиле во канализацијата така што не е можно да се знае колку пати се користеле пред да бидат фрлени. Во Америка, вообичаено се користел изронат кочан од пченка. Тоа било многу популарен метод, бидејќи бил лесно достапен и изненадувачки мек и флексибилен.rnrnТоалетот со измивање бил измислен во 1596 година, додека пак првата тоалетна хартија била произведена во 1857 година. Тогаш американскиот пронаоѓач Џозеф Гајети започнал со продажба на првата терапевтска хартија богата со алое вера. 500 парчиња од оваа хартија се продавале за 50 центи. Во почетокот, била претставена за медицинска потреба наменета за луѓе кои се борат со хемероиди.rnrnСтанала многу популарна, така што луѓето почнале да користат сè што било слично, а што можеле да најдат. Каталозите и публикациите биле омилени, а се користеле и парчиња мов, крзно, дури и школки, осебно остриги. Иако Гајети бил горд на неговиот изум, тој бил запишан како неуспешен. На крилата на неговиот изум, многу други се обиделе да ги претстават своите хартии на пазарот.rnrnНе успеале, сè до 1867 година, кога браќата Томас, Едвард и Кларенс Скот успешно пласирале на пазарот хартија во ролна, каква што и денес се користи. Хартијата почнала да се појавува во весниците па во 1942 година во Велика Британија била претставена и мека, двослојна тоалетна хартија.rn
Започнале со додатоци
rnОд тој момент до денес многу се работело за развој на совршен производ, се спроведувале истражувања за проценка на големината, тежината, отпорноста, грубоста и.т.н. Така, на пример, дошло до додавање на алое вера во хартијата.rnrnКвалитетот на производот зависел од сето наведено, а помеката хартија се состоела од неколку слоеви. Ја збогатувале и со ласиони и кремови кои давале мекост и одреден мирис. Често на неа се наоѓале и некој принтови и сликички кои оставале впечаток и посебна карактеристика на она што сите го користиме, а што воопшто не е луксузно.rnrnРазлики постојат секако и во цената, која особено варира баш кај таквите посебни тоалетни хартии. Денешната потреба за тоалетна хартија не е променета, а купувачите ја избираат според една од сите значајни карактеристики, мекоста. Цената на меката хартија се менувала со тек на годините, а особено голема разлика имало во 20 век, откако се вселила во сите бањи. Таму ќе остане засекогаш, или се додека не се појави некој посовремен изум кој како сунѓерот на стап ќе ги револуционизира нашите основни човечки потреби.rnrnМожеби сакате да прочитате и кои 12 нешта што не би требало да ги фрлате во тоалетната школка.