Автор: Илина Ѓорѓиевскаrnrn
Се сеќаваш ли, на песнатаrnод мојата музичка кутија?rnСекоја ноќ, ја отворав…rnи срцево почнуваше да крвари.rnА се сеќаваш ли како игравме?rnТи ми ставаше цвет во косата.rnСе припивав до тебе и игравме,rnсе нишавме полека, галежно,rnтаговно следејќи ја музиката.rnТи ми ја стегаше нежно ракатаrnи ме љубеше на усни огненоrnи ми ветуваше: ќе заврши.rnЌе помине, ќе дојдам пак!rnПак ќе ја слушаме песната,rnќе ти ставам цвет во косата,rnќе играме цела ноќrnи повторно ќе ти ги љубам усните.rnСе сеќаваш ли, како ти заспивав на гради?rnСигурна, задоволна и вљубена..rnСе сеќаваш ли, се сеќаваш ли?!rnЈас се сеќавам на сè,rnна ноќите прекрасни и погледите безгласни,rnмирисот на цветот и топлината на здивот.rnЌе дојдам пак, ми рече ти.rnЌе помине, ќе заврши, ми вети.rnЗаврши… и помина.rnНо мојата музичка кутија остана затворена.rnМојата коса остана без подарениот цвет.rnМоиве раце празни и напуштени.rnА усните, суви и студени.rnРече: ќе дојдам пак!rnНе дојде.rnЗамина, со песната и цветот,rnпрегратката и бакнежот…rnи со моето срце.
Поезија: Војник
