Сите имаме барем еден таков пријател. Кажува „тргнувам за пет минути“, а стигнува по половина час. Не е безобразен, не е мрзлив, едноставно секогаш доцни. Психолозите велат дека причината е подлабока.
Го потценуваат времето
Многу луѓе што доцнат искрено веруваат дека туширањето трае пет минути, а патот десет. Ова се нарекува планска заблуда, поим што го опишале психолозите Даниел Канеман и Амос Тверски. Луѓето ги планираат задачите според најдоброто сценарио, а не според реалноста.
Не сакаат да чекаат
На многу од нив им е непријатно да стигнат прерано и да немаат што да прават. Затоа секогаш „уште нешто“ завршуваат пред да тргнат.
Оптимисти се
Луѓето што доцнат често се оптимисти. Веруваат дека ќе стигнат, дека нема да има гужва, дека паркинг ќе најдат веднаш.
Прават повеќе работи одеднаш
Пред да излезат, ќе испратат порака, ќе ги наполнат садовите, ќе го најдат клучот… и одеднаш е доцна.
Како да престанете да доцните
- проценете колку време навистина ви треба и додадете 15 минути
- планирајте го времето за тргнување, не за пристигнување
- подгответе облека и торба вечерта
- носете книга или нешто да правите ако стигнете порано
Добрата вест: доцнењето не е карактер, туку навика. А навиките се менуваат.
А вие, дали сте точни или сте од оние за кои секогаш чекаат?







