Хелен Адамс Келер (1880-1968) била американска писателка и педагог. Таа исто така е позната и како медицински феномен, како и една од жените со најинтересна биографија од 19-ти век. Но, сите ние вечно ќе ја помниме по нејзините неверојатни мисли кои брзо го освојуваат срцето и ве тераат да се замислите за важните нешта во животот. Погледнете дел од нив…
rn
„Среќата не ни го носи она што го гледаме и допираме, ниту она што другите го прават за нас, туку она што ние мислиме дека можеме да го почувствуваме и направиме за другите, а потоа и за самите себеси.“
rn
„Самотијата и жалењето се нашите најлоши непријатели и ако им се предадеме, никогаш нема да направиме нешто мудро на овој свет.“
rn
„Се сопнувам, паѓам, станувам… Со тешка мака продолжувам, но сепак одам напред… Сè повеќе желба имам и сè повеќе се искачувам. Надзирам сè поширок хоризонт. Секоја борба е победа.“
rn
„Плачев затоа што немав чевли, сè додека не видов човек кој немаше нога.“
rn
„Тоа што е најдобро и најубаво не може да се види, па дури ни допре. Тоа мора да се почувствува со срцето.“
rn
„Карактерот не може да се развива низ леснотија и мир. Само низ искушенија и патење душата може да зајакне, визијата да стане појасна, амбицијата да се инспирира и успехот да се постигне. Моите пријатели ми ја напишаа приказната за мојот живот. На безброј начини ги свртеа моите маани во сјајни предности и ми овозможија да чекорам смирено и среќно под сенката на моите недостатоци.“
rn
„Кога среќата ќе ни затвори една врата, често ни отвора друга, но ние понекогаш знаеме предолго да гледаме во затворената и да не ја забележиме отворената.“