Постојат уметници чија кариера се мери со бројот на освоени награди, а постојат и оние чија вредност се мери со емоциите што ги оставиле кај луѓето. Владо Јаневски без сомнение беше еден од нив.
Неговото заминување остави голема празнина на македонската музичка сцена, но и чувство дека едно значајно поглавје од домашната поп-музика засекогаш се затвори. Со децении беше гласот што ги претвораше чувствата во мелодија, а љубовта, копнежот и спомените во песни што никогаш не ја изгубија својата вредност.
Ретки се музичарите чии композиции остануваат подеднакво блиски и на оние што пораснале со нив, и на младите кои денес првпат ги откриваат. Токму затоа песните на Владо Јаневски не припаѓаат само на едно време – тие припаѓаат на сите генерации.
Неговите стихови не бараа големи објаснувања. Беа искрени, едноставни и длабоки. Затоа секој можеше да се пронајде во нив. Без разлика дали стануваше збор за љубовна балада или песна исполнета со носталгија, неговиот препознатлив глас секогаш носеше емоција што останува долго по последниот отпеан стих.
Владо Јаневски остави музичко наследство кое ќе продолжи да живее. Неговите песни ќе се слушаат во автомобилите, ќе се пеат на концерти, ќе бидат дел од семејни прослави и ќе ги следат моментите кога зборовите не се доволни. Токму во тоа се препознава големината на еден уметник – кога неговото дело продолжува да живее и тогаш кога него повеќе го нема.
Македонија денес не се простува само од еден пејач. Се простува од човек кој остави неизбришлив белег во музиката и културата. Но, неговото наследство не завршува овде. Ќе продолжи да живее низ секоја мелодија, секој рефрен и секој глас што повторно ќе ги запее неговите песни.
Некои луѓе заминуваат тивко, но зад себе оставаат ехо што никогаш не згаснува. Таков беше Владо Јаневски.
Почивај во мир. Твојот глас замолкна, но твоите песни ќе продолжат да живеат – денес, утре и за сите генерации што доаѓаат.