Автор:
rnrnПод нозе крцка златест прав,rnсрцето згрчено, болно од страв.rnНад глава се мурти сив облак,rnпред очи паѓа густа магла.rnТалкам изгубена низ својот сон,rnмоето единствено безбедно гнездо.rnТалкам, мечтаејќи по Тебе,rnне, не се уморив да се уништувам себе.rnИ, не знам која есен е по ред,rnодамна јас престанав да ги бројам годините.rnТи си запишан во моето срце,rnи твоето место не е во спомените!rnОваа есен не е ништо без Тебе,rnсамо едно здодевно годишно време.rnОбоена во палета со разни бои,rnсекоја своја судбина си крои.rnИ нека не престане да врне дожд,rnи нека е црно бела,rnи нека ги изнесе на виделина сите свои дела…rnАко си Ти до мене и Таа станува толку неважна и далечна…rnОВАА ЕСЕН.rnКаква и да е, само помината нека е со Тебе!
Оваа есен
