Според легендите, Џингис Кан имал толку многу љубовници и деца што денес најверојатно низ Евроазија шетаат милиони негови потомци, но дали тоа е навистина така?rnrn
rnrnНекои извори велат дека Темуџин, името што го добил при раѓање, се оженил со својата прва сопруга Борте на 16 години. Според некои историчари таа била киднапирана и силувана, но тој успеал да ја ослободи и со неа имал 4 сина.rnrnСо оглед на фактот дека во текот на следните 20 години владеел со поголемиот дел од денешна Русија, Кина, Ирак, Кореја, Индија и Источна Европа, како и очигледната наклонетост кон сопругите на неговите непријатели, резултатите до кои дошле научниците се совпаѓаат со тврдењата за кои повеќето сметаат дека се само легенда.rnrnСтудијата „Генетско наследство на Монголите“ сугерира дека околу 0,5% од вкупното машко население во светот се потомци на Џингис Кан. За ова откритие научниците истражувале околу 5.000 примероци крв кои биле собирани во период од 10 години од повеќе етнички групи населени во регионите на поранешната монголска империја.rnrnПреку детална генетска анализа, научниците го откриле присуството на единствениот Y-хромозом кој секогаш се пренесува од татко на син и останува непроменет, а кој првпат се појавил во Монголија пред околу 1.000 години.rnrnСамо еден народ надвор од границите на поранешната империја посочи дека најверојатно потекнува од лозата на Џингис Кан – се работи за Хазарите, етничка група од Авганистан и Пакистан чија усна традиција тврди дека тие се потомци на големиот војсководец.rnrnОд друга страна, генот е присутен во 8% од населението кое денес го населува регионот со кој некогаш владеел Џингис Кан. Се смета дека за да се постигне ваков резултат, тој морал да има деца со повеќе од 1000 жени и дека неговите освојувања се директно поврзани со ширењето на генетскиот материјал.rnrnЏингис Кан останал запаметен во историјата како владетел со 6 сопруги и повеќе од 500 конкубини. За време на освојувањата тој ги избирал своите љубовници меѓу заробеното население, а некои легенди велат дека тој ги земал жените и ќерките на неговите непријатели. Една легенда вели дека тој секоја вечер менувал дури 6 жени.rnrnСепак, ставот на научниците е дека бројот на потомци сè уште останува нејасен и дека само откривањето на неговиот гробот како и можноста да се истражува неговиот генетски материјал можат да ја решат дилемата за потомците на Џингис Кан.rnrnОткако прочитавте за потомците на Џингис Кан, можеби ќе сакате да прочитате и за Монголија, заборавениот и изолиран рај.rnrnИзвор: nationalgeographic.rs
Category: Истражувања
-
Колку потомци на Џингис Кан има денес во светот?
-
Траги од инсекти пронајдени во ќесички чај
Познато е дека живите организми оставаат многу „траги“ зад себе вклучувајќи секрет, измет како и мртви ткива – сите содржат траги на ДНК. Така, не треба да нè чуди фактот дека безброј инсекти почнувајќи од бубачки па сè до пајаци оставаат многубројни траги дури и на листовите чај.rnrn
rnrnНаучниците откриле траги дури од 1.200 различни видови безрбетници во само 40 примероци од сушен чај и билки.rn„Она што навистина ме изненади беше огромната разновидност на инсекти“, вели научникот Хенрик Крехенвинкел од Универзитетот во Трир.rnrn„Во една ќесичка чај откривме траги дури од 400 видови инсекти“, вели тој.
rnВо текот на истражувањето, научниците откриле траги од дури 3.264 видови безрбетници во примероци од чаеви и билки низ продавниците во Германија, вклучувајќи тревопасни животни и паразити од целиот свет.rnrnТака, биле пронајдени траги од ДНК од пајаци, лебарки, вошки, пеперутки, муви, богомолки и многу други инсекти.rnrnОткако прочитавте за ова истражување, можеби ќе сакате да прочитате и совети за готвење со чај кои ќе ги направат вашите јадења повкусни.rnrnИзвор: nationalgeographic.rs
-
Зошто на луѓето им се допаѓа озборувањето?
Озборувањето е составен дел од човековото однесување и тоа е нешто што го искусил секој еден од нас. Но, прашањето е зошто луѓето озборуваат?rnrn
rnrnФакт е дека луѓето сакаат да озборуваат. Озборувањето е всушност споделување информации за лице кое не е присутно во дадениот момент. Тоа се поистоветува најчесто со тенденцијата на фокусирање на негативните аспекти на личноста.rnrnКај некои луѓе главната цел за озборување е одмаздата. Доколку не сакаме одредена личност вообичаено бараме други луѓе кои ги споделуваат со нас истите чувства во однос на таа личност. Во овој случај самата причина дека личноста не ни се допаѓа се чини дека е доволна за да го оправда озборувањето.rnrnДруга причина поради која луѓето сакаат да озборуваат е чувството на моќ. Со други зборови, преку озборувањето луѓето добиваат впечаток дека поседуваат тајни информации за другите.rnrnОзборувањето е процес кој се случува речиси несвесно и има за цел да ја разбие монотонијата на секојдневието. Во денешно време, социјалните медиуми се „идеална“ платформа за озборување. Сепак, токму овој тип озборување има тенденција да направи повеќе штета бидејќи може да допре до поширока публика и да остане видливо подолго време.rnrnСпоред одредени истражувања, кај луѓето кои слушнале позитивни или негативни озборувања за себе, се појавила зголемена активност во префронталниот кортекс на мозокот. Се работи за дел од мозокот одговорен за однесувањето на поединецот со другите. Резултатот бил дека луѓето сакале да се вклопат во заедницата со другите, но и да добиваат позитивни коментари за себе. Така, тие биле среќни кога слушнале позитивни зборови, но вознемирени кога слушнале негативни озборувања за себе.rnrnОткако прочитавте зошто луѓето сакаат да озборуваат, можеби ќе сакате да прочитате и за зачудувачките придобивки од озборувањето.rnrnИзвор: themindsjournal.com -
Дали траумата може да предизвика губење на меморијата?
Губењето на меморијата може да биде непријатно, а понекогаш и застрашувачко искуство, особено доколку е предизвикано од траума. Истражувањата покажале дека постои врска помеѓу емоционалната, психолошката или физичката траума и меморијата. Еве за што конкретно станува збор.rnrn
rnФизичка траума и губење меморија
rnСтанува збор за тешки повреди или физичка траума на телото што може да предизвика посттрауматско стресно нарушување кај некои луѓе. Тоа, пак, од друга страна, може да доведе до привремено губење на меморијата. Во тој случај губењето меморија претставува еден вид одбранбен механизам на пациентот се со цел полесно да се справи со трауматското искуство. Времетраењето на оваа фаза зависи од сериозноста на повредата.rn
Мозочна траума и губење меморија
rnСекоја форма на траума може да предизвика стрес кај поединците кој во некои случаи трае пократко, а во некои случаи подолго. Овој тип на траума е најчесто предизвикан од повреди на главата, па така стресот може да има негативно влијание врз различни области како хипокампусот, амигдалата и префронталниот кортекс. Овие области на мозокот се поврзани со когнитивната функција и меморијата.rn
Психолошка траума и губење меморија
rnПсихолошката траума може исто така да влијае на меморијата. Повторно станува збор за еден вид одбранбен механизам на телото како заштита од негативните последици. Искуствата со насилство за време на детството, сексуалната злоупотреба и други психолошко-трауматски настани можат да доведат со дисоцијативна амнезија која им помага на децата да се справат полесно при што им дозволува привремено да заборават детали од настанот. Дисоцијативна амнезија е состојба при која човекот не може да се сети на важни настани или детали за својот живот.rnrnОткако прочитавте за поврзаноста помеѓу траумата и меморијата, можеби ќе сакате да прочитате и за 5-те едноставни навики за подобрување на меморијата.rnrnИзвор: themindsjournal.com
-
Дали знаевте дека делфините преку сетилото за вкус ги препознаваат своите пријатели?
Луѓето се служат со разноразни знаци за да ги препознаат пријателите, како нивните насмевки, нивните гласови или начинот на одење. Но, како делфините ги препознаваат своите „пријатели“?rnrn
rnrnБиолозите пред неколку децении откриле дека делфините се пријателски настроени животни и дека се препознаваат еден со друг по својот свиреж кој е уникатен за секој од нив. Според најновите истражувања, делфините го користат своето сетило за вкус за да ја препознаат урината на своите пријатели од онаа на делфините со кои не се поврзани.rnrnВо текот на истражувањето, првичната цел на главниот научник Џејсон Брук била да открие дали делфините ги користат своите свирежи на ист начин како што луѓето се ослонуваат на имињата. За да дојде до повеќе сознанија, Брук се осврнал кон урината. Друг научник претходно забележал како група диви делфини намерно пливаат низ урината, а тоа било доволен доказ за Брук да се посомнева дека тие собираат информации од неа.rnrnТака, научникот и неговиот тим откриле дека делфините обраќаат повеќе внимание на урината и свирежите на нивните пријатели, а тоа наведува дека најверојатно им служат како знаци за препознавање на другите делфини.rnrnМеѓу другото, станува збор и за првиот наод дека животно може да ги идентификува другите членови од својот вид служејќи се со сетилото за вкус. Освен тоа, тоа е и доказ дека кај делфините е развиено чувството на припадност и поврзаност со семејството и пријателите, исто како и кај луѓето.rnrnОткако прочитавте за најновото истражување поврзано со делфините, можеби ќе сакате да прочитате и 7 интересни факти за делфините.rnrnИзвор: nationalgeographic.com -
Емпатијата објаснета од научен аспект!
Емпатијата може да игра клучна улога во нашиот однос кон другите, но научниците сè уште ја немаат истражено докрај. Според нив, одредени делови во мозокот се поврзани со емпатичното однесување, а овие елементи се доказ за тоа.rnrn
rnНеврони огледало
rnИстражувачите откриле посебна група на мозочни клетки кои се одговорни за сочувство. Овие клетки се одговорни за споделувањето болка, страв или радост со другата личност. се смета дека овие клетки се многу поактивни кај луѓето со поголемо ниво на емпатија. Тие се активираат благодарение на надворешни настани. На пример, се чувствуваме тажни бидејќи нашиот пријател е тажен, или среќни сме затоа што саканата личност е среќна. Од друга страна, според науката, кај психопатите и социопатите се јавува недостаток од чувство на емпатија. Тоа значи дека тие немаат способност да чувствуваат емпатија како другите луѓе.rn
Електромагнетни полиња
rnМозокот и срцето имаат способност да создадат електромагнетни полиња кои се одговорни за преносот на информации за мислите и чувствата. Емпатите можат да бидат особено чувствителни на овие полиња и честопати тоа е причината и за нивната „преоптовареност“. Слично на тоа, тие имаат и посилни физички и емоционални реакции на промените во електромагнетните полиња на сонцето и земјата. Тоа им помага да бидат свесни за влијанието на енергијата врз нивната состојба на умот.rn
Феномен на „емотивна зараза“
rnМногумина од луѓето ги „примаат“ чувствата на оние околу нив. На пример, едно лице покажува знаци на вознемиреност на работното место која може да ја пренесе и на другите работници. Во овој случај, луѓето со повисоко ниво на емпатија треба да научат како да реагираат доколку, на пример, нивниот пријател минува низ тежок период. Од големо значење е да знаат како да реагираат и да преземат соодветни мерки со цел да му помогнат на пријателот.rn
Зголемена чувствителност на допамин
rnСпоред истражувањата, интровертните луѓе со изразена емпатија се повеќе чувствителни на допамин (хормонот на среќа и задоволство) отколку екстровертите. Со други зборови, им треба помалку допамин за да се чувствуваат среќни. Тоа би можело да го објасни фактот зошто тие се чувствуваат посреќни доколку времето го поминуваат сами, читајќи или медитирајќи во тишина. За разлика од екстровертите, на интровертите им е потребна помала надворешна стимулација за да се чувствуваат среќно и задоволно.rnrnОткако го прочитавте научното истражување поврзано со емпатијата и мозокот, можеби ќе сакате да прочитате и кое е вашето ниво на емпатија.rnrnИзвор: themindsjournal.com
-
Што е библиотерапија и кои се нејзините здравствени придобивки?
Многумина од нас не се запознаени со фактот дека придобивките од библиотерапијата се огромни, особено при справување со нарушено ментално здравје. Еве на кој начин овој процес може да им помогне на оние кои се борат со депресија и анксиозност.rnrn
rnrnСе работи за терапија во текот на која преку читањето книги им се помага на децата или возрасните полесно да ги пребродат тешките емотивни искуства низ кои поминуваат во одреден момент.rnrnКлучниот елемент во сиот процес е идентификувањето на читателите со одреден лик во книгата при што можат полесно да ги разберат симптомите на депресија или да дознаат нешто повеќе за менталното здравје.rnrnТерминот „библиотерапија“ почнал да се употребува во дваесеттиот век. Овој вид терапија бил целосно прифатен во психијатријата и психологијата после Втората светска војна со оглед на истражувањата кои покажале дека војниците во болниците побрзо закрепнувале читајќи книги.rnrnГенерално, испитувањата покажуваат дека библиотерапијата може да придонесе за емотивни и когнитивни промени. Имено, станува збор за позитивни резултати вклучувајќи намалување на негативните емоции, зголемена емпатија и сочувство, поврзување со околината и поуспешен пристап кон решавањето проблеми.rnrnДенес постојат различни видови библиотерапии и тие најчесто се применуваат кај пациенти кои страдаат од анксиозност, депресија, кои се соочуваат со траума, зависност, губење на блиските, развод или предизвици во односите со другите.rnrnОткако прочитавте за библиотерапијата, можеби ќе сакате да прочитате и кои 10 хобија ќе ве направат посреќни.rnrnИзвор: themindsjournal.com -
Експертите тврдат дека позитивните мисли можат да го продолжат животот за 7,5 години!
Дали понекогаш сте размислувале за фактот дека нашите мисли можат да влијаат врз начинот на кој старееме? Според експертите, позитивните мисли можат дури и да го продолжат нашиот живот за неколку години. Еве за што станува збор.rnrn
rnrnИмено, на сите нам ни е добро познато дека Јапонија е земјата во светот со најголемиот просечен животен век. Според едно истражување, старото население во Јапонија радосно ја дочекува староста наместо да се плаши од неа (типично за САД, но и за многу други делови во светот).rnrnБило откриено дека позитивните мисли значително влијаат врз квалитетот на животот, но и животниот век. Така, оние испитаници кои имале позитивни гледишта за својата старост живееле околу 7,5 години повеќе за разлика од оние со негативни гледишта. Во интервјуто биле вклучени и „суперстогодишници“ од Јапонија (луѓе постари од 100 години), како и најстарата жена во светот, Кане Танака, која на 19 април 2022 година почина на 117-годишна возраст.rnrnСпоред научниците, некои од аспектите на стареењето кои се причина за неговата негативна конотација се всушност негативните стереотипи како, на пример, когнитивното опаѓање. Експертите тврдат дека некои видови меморија, но и способноста за решавање конфликти стануваат подобри како што старееме.rnrnДруг факт е зголемувањето на мотивацијата да се помогне во општеството која е поизразена кај постарите луѓе.rnrnВо секој случај, врската меѓу умот и телото може значително да влијае врз долговечноста, но да не ја заборавиме и улогата на исхраната и физичката активност.rnrnОткако прочитавте за ова необично истражување, можеби ќе сакате да прочитате и кои 3 нешта можете да ги правите за да го одржите мозокот здрав до длабока старост.rnrnИзвор: mindbodygreen.com -
Како тишината влијае врз мозокот?
Сигурно досега сте се запрашале дали и колку е важна тишината во однос на целокупното здравје на човекот. Сите ние сме навикнати на бучавата околу нас иако знаеме дека тоа честопати може да доведе до нервоза, вознемиреност и гнев. Но, и покрај тоа, понекогаш успеваме да најдеме моменти на тишина, дури и кога сме опкружени со „пеколна врева“. Како тишината влијае поволно врз мозокот? Прочитајте во продолжение.rnrn
rnТишината го помага развојот на мозочните клетки
rnВо рамките на истражувањето објавено во списанието Brain, Structure, and Function, бил направен експеримент со глувци чија цел било да се открие како тие реагираат на тишината. Се покажало дека кај глувците кои биле изложени на целосна тишина во времетраење од два часа била забележана појава на нови клетки во хипокампусот на нивниот мозок. Важно е да се спомене дка хипокампусот е дел од мозокот одговорен за обработка на емоциите, учење нови работи и памтење.rn
Тишината ја поттикнува емпатијата
rnМногу делови од нашиот мозок се поврзани на некој начин со емоционалните реакции и чувствителноста. Сепак, десниот супрамаргинален гирус е главната мозочна област која помага во развојот на овие особини. Доколку овој дел е со нарушена функција тогаш луѓето нема да можат да носат брзи одлуки, но и би биле помалку емпатични. Токму тишината им помага на овие мозочни делови да се одморат и одново да се активираат.rn
Тишината поволно делува врз способноста на мозокот да ги процесира информациите
rnДруго истражување покажало дека нашиот мозок поинаку ги обработува информациите доколку поминуваме одредено време во тишина. Според научниците, мозокот може да ги интегрира внатрешните со надворешните информации доколку не е изложен на нови стимули. Со други зборови, преку тишината можеме да научиме како нашите искуства се интегрираат со надворешните околности, наместо само да реагираме на звуците кои нè прават помалку свесни. Според будистичките и таоистичките гледишта, тивката средина лишена од врева и звуци, може да ја пополни „празнината“ во нашите умови. Тишината е таа што ни овозможува да бидеме повеќе свесни за реалноста и светот околу нас.rn
Тишината помага при намалување на стресот и чувството на тензичност
rnНаучни докази укажуваат на фактот дека две минути тишина се доволни за ослободување на телото од напнатоста и стресот. Во текот на неколку истражувања биле мерени промените во респираторните фреквенции, отчукувањата на срцето и нивото на јаглерод диоксид, па било откриено дека неколкуте минути тишина влијаеле врз начинот на кој телото реагирало на околностите. Така, било докажано дека тишината ги активира хормоните кои го намалуваат стресот како серотонин, окситоцин и гама-аминобутерната киселина (GABA) која ја намалува нервната напнатост.rnrnОткако прочитавте како тишината влијае врз мозокот, можеби ќе сакате да прочитате и зошто луѓето се плашат од тишината.rnrnИзвор: earth-scope.com
-
Истражувачите открија која е тајната на долгите трепки!
Ви се верува или не, неодамнешни истражувања покажале дека должината на трепките влијае на тоа дали спротивниот пол ве доживува како потенцијален партнер или не.rnrn
rnrnДали некогаш сте биле сведок на ситуација кога повеќемина се обидувале да го привлечат вниманието на една иста личност – иако никој од нив не бил романтично заинтересиран за неа? Според научниците, понекогаш, овој интерес се должи токму на должината на трепките.rnКако вештачките трепки влијаат врз привлечноста?
rnЕјми Адам во „Убавината е во очите на набљудувачот“ (2021) го истражувала влијанието на трепките врз привлечноста. Таа открила дека некои аспекти на физичката привлечност се поврзани со културата и времето во кое живееме, а други, пак, служат како показател за здравјето, младоста и плодноста.rnrnИсто како и косата, така и трепките се менуваат со текот на времето и можат да послужат како знак за плодност, при изборот на партнер. Во текот на истражувањето, Адам ја анализирала должината на трепките и кај мажите и кај жените. Таа открила дека жените (но не и мажите) со подолги трепки се сметаат за поженствени, попривлечни и поздрави.rnrnШто се однесува до возраста, таа открила дека постарите жени имаат повеќе корист од долгите трепки отколку помладите, но исто така забележала и дека преку должината може да ја процениме возраста на една жена.rn
Лична трансформација
rnНејзиното истражување покажало и дека машките испитаници за попривлечни ги избирале жените чии трепки се подолги. Ова оди во прилог на практиката за истакнување на трепките која се практикува повеќе од 4.000 години, почнувајќи од древниот Египет. Во средновековниот период, пак, се сметале за знак на прекумерна сексуалност, па жените ги отстранувале од нивните лица.rnrnИстражувањето сугерира дека подолгите трепки се „надворешен знак на здравје и женственост и затоа можат да се толкуваат и како знак на плодност“, а не само како „произволен избор на поединецот“.rnrnСпоред Адам, трепките се само една од карактеристиките што може да влијаат врз нашата перцепција за возраста и привлечноста. Таа смета дека другите надворешни знаци како што се косата (боја, должина и сл.) и брчките, имаат поголемо влијание врз перцепцијата на знаците на старост. Додава дека без овие надворешни знаци, должината на трепките не може да влијае врз нашата перцепција за возраста, особено кај постарите жени.rn
Трепките не се најзначајниот фактор
rnСпоред ова истражување, трепките можат да влијаат и врз социјалната интеракција, но таквите наоди треба да се анализираат во зависност од контекстот. На пример, во слично истражување од 2019 година, истражувачите ги елиминирале другите важни фактори кои влијаат врз изгледот како бојата на косата, должината и стилот.rnrnДошле до заклучок дека помладите жени изгледаат постаро со шминка, а додека повозрасните жени можат да изгледаат помладо благодарение на шминката. Но, за да се добие целосна слика, потребно е сите елементи да се истражат докрај.rnrnМожеби долгите трепки се привлечни, но не заборавајте и дека добрината, сочувството и харизмата се особини кои влијаат на привлечноста, без оглед на должината на трепките.rnrnОткако прочитавте за ова истражување, можеби ќе сакате да прочитате и 7 стандарди за убавина од минатото кои изгледаат навистина бизарно денес.rnrnИзвор: nationalgeographic.rs