Сигурно ви се случило. Почнува песната што ја сакате, доаѓа рефренот и одеднаш морници низ рацете и вратот. Или некоја стара песна ве враќа точно во летото кога имавте седумнаесет години. Музиката е можеби најбрзиот пат до нашите емоции – а науката знае зошто.
Мозокот се радува како на награда
Во 2011 година канадски научници објавија истражување во списанието Nature Neuroscience. Тие следеле што се случува во мозокот додека луѓето слушаат музика што ги наежува. Откриле дека мозокот ослободува допамин – истиот хемиски „гласник“ што се ослободува кога јадеме нешто вкусно или кога добиваме награда.
Задоволството почнува уште пред рефренот
Најинтересното откритие е дека допаминот се ослободува и неколку секунди пред омилениот дел од песната. Мозокот ја очекува кулминацијата и уживањето почнува уште во исчекувањето. Затоа песната што добро ја знаеме нè возбудува и пред да стигне до „нашиот“ дел.
Морниците имаат име
Тоа чувство на наежување научниците го нарекуваат фрисон. Не го доживуваат сите луѓе подеднакво. Истражувањата покажуваат дека почесто го чувствуваат луѓето што се поотворени кон нови искуства и посилно ги доживуваат емоциите.
Музиката и спомените
Песните што сме ги слушале во младоста, особено помеѓу 12 и 22 години, остануваат најсилно врзани за спомените. Затоа музиката од тоа време нè враќа назад со сета сила – мириси, луѓе, места.
Мала препорака
Кога ви е тешко, пуштете песна што ви носи убав спомен. Тоа не е бегство, туку едноставен начин да му дадете на мозокот малку од она што му треба.
Некои песни не ги слушаме само со ушите. Ги слушаме со целото тело – и тоа е еден од најубавите подароци на музиката.






