Аријана Гранде отвори ново поглавје во својата музичка кариера со осмиот студиски албум „Petal“, проект што критичарите го опишуваат како нејзино најмрачно, најлично и најискрено издание досега. Наместо класичен поп звук, овој албум носи поекспериментална продукција и текстови исполнети со силни емоции.
Во песните, Гранде отворено зборува за болните врски, постојаниот медиумски притисок, јавниот интерес за нејзиниот приватен живот, но и за сопствените внатрешни борби. Самата пејачка го опишува албумот како израз на „нефилтриран бес“, насочен не само кон луѓето што ја повредиле, туку и кон себе поради дозволата тие да имаат такво влијание врз неа.
„Petal“ претставува значително отстапување од светлиот поп звук по кој Аријана беше препознатлива. Наместо тоа, слушателите добиваат потемна атмосфера, суптилни вокали, електронски елементи и интимни аранжмани кои ја ставаат емоцијата во прв план.
Иако албумот не е исполнет со драматични вокални експлозии, критичарите сметаат дека токму воздржаноста му дава посебна тежина. Наместо да вика, Аријана ги пренесува емоциите низ внимателно избрани стихови и минималистичка продукција, создавајќи впечаток на искрен разговор со слушателот.
Првите реакции од музичките критичари се претежно позитивни. Многумина го оценуваат „Petal“ како храбар чекор напред и доказ дека Гранде не се плаши да експериментира и да ја покаже својата поинаква, поранлива страна.
