Штом ќе стегне студот, многумина го забележуваат истото: усните се затегнуваат, се лупат и пукаат, а понекогаш дури и крварат. Тоа не е случајно, бидејќи кожата на усните е најчувствителната кожа на лицето.
Зошто усните први страдаат
Кожата на усните е многу тенка и нема лојни жлезди, кои на другите делови од лицето создаваат природна заштита. Затоа усните не можат сами да ја задржат влагата.
Во зима ги напаѓаат две работи истовремено. Надвор студот и ветерот, а внатре сувиот воздух од греењето. Кога воздухот во станот е сув, усните ја губат влагата уште побрзо.
Најголемата грешка: лижењето
Кога усните се суви, сосема природно е да ги навлажниме со јазикот. Но плунката брзо испарува и со себе ја носи и малкуте влага што останала. Освен тоа, плунката содржи ензими што дополнително ја надразнуваат кожата.
Така се создава маѓепсан круг: колку повеќе ги лижете усните, толку посуви стануваат.
Што навистина помага
- балсам со вазелин, пчелин восок или шеа-путер – тие создаваат заштитен слој и ја задржуваат влагата
- нанесувајте го често, особено пред излегување и пред спиење
- пијте доволно вода, бидејќи во зима жедта е послаба, а телото и понатаму губи течност
- проветрувајте и навлажнете го воздухот во собата, особено ако спиете покрај радијатор
- покривајте ги усните со шал кога дува силен ветер
Што да избегнувате
Ако усните се веќе испукани, избегнувајте балсами со ментол, камфор и силни мириси. Тие даваат пријатно чувство на свежина, но можат дополнително да ја надразнат кожата.
Не ги кинете кожичките со заби или прсти и не ги стругајте со пилинг додека имаат рани. Најпрво оставете ги да заздрават.
Кога да отидете на лекар
Ако пукнатините во аглите на устата не заздравуваат со недели, ако се појавуваат секоја зима или ако се придружени со оток, побарајте совет од лекар. Понекогаш причината е недостаток на витамини од групата Б или железо, а понекогаш и габична инфекција.
За повеќето луѓе, сепак, доволно е малку повеќе грижа. Добар балсам во џебот и откажување од лижењето прават поголема разлика отколку што мислите.






