Во една американска болница неодамна се случило нешто многу необично и неверојатно. Станува збор за прекрасно дело кое две жени ќе го паметат до крајот на животот.rnrn
rnrnКон крајот на јули, докторката Аманда Хес отишла во болница за да се подготви за индуцирано (предизвикано) породување. Инаку Хес била гинеколог која извршувала породувања во истата болница. Додека била во својата соба, начула како медицинските сестри се подготвуваат за пациентка која веднаш требала да се породи, бидејќи бебето било во опасност.rnrnСо оглед на тоа што докторот бил на пат накај болницата и не можеле да го чекаат повеќе, Хес сфатила дека нема време за губење и дошла на помош. Облекла уште една болничка наметка за да го покрие задниот дел од телото, ставила пластична прекривка за обувки на апостолките и ја породила жената.rnrnНеколку минути подоцна и кај неа започнале контракциите, па истиот ден таа го родила нејзиното второ дете, ќерката Елен.rn
„Претходниот ден исто така извршив породување, така што се почувствував како да работам до последна минута. Но, ова буквално беше до последна секунда“, изјавила Хес.
rn
rnrnПациентката Лиа Хелидеј Џонсон не знаела дека и Хес требала да се породи истиот ден кога ја видела. Нејзиниот сопруг забележал дека носи болничка наметка, но Хес била целосно сконцентрирана и професионална.rnrnДвете жени веќе се познавале, бидејќи Хес била една од докторите кои неколку пати ја прегледале Хелидеј Џонсон во истата болница. Но, таа не била одговорна за нејзиното породување, бидејќи и самата таа требала да се породи.rn
„Многу сум ѝ благодарна за сѐ што направи за моето семејство. Таа се докажа како жена, мајка, но и како докторка. Сега кога родив ќерка, се чувствувам подобро поради тоа што знам дека на светов постојат жени како неа“, открила Хелидеј Џонсон.
rnОваа приказна била објавена на Фејсбук од страна на друга докторка која ја пофалила нејзината колешка, а наскоро станала популарна и во медиумите низ целиот свет.rnrnПогледнете ги и овие преубави фотографии од природното породување на една мајка во нејзиниот дом.
rnrn
rnrn
rnrnРаскажувањето на нејзините мемоари за неа е како катарза, прочистување, ослободување на нејзината приказна која долго ја чувала скриена во себе. Можноста да се дознаат и најинтимните детали од животот на една гејша, не смее да се пропушти. Нејзините мемоари ќе ве доведат поблиску до една навидум толку далечна култура, како да е на сосем различен свет од нашиот. Ќе направи да се соочите со сиот сјај но и беда на тој далечен свет, како да го имате пред себе на дланка.rnrnОна што ме маѓепса беше богатото раскажување придружено со многу метафори. Секогаш сакам кога оној кој ја доживеал приказната ми се обраќа во прво лице. Прави да се чувствувам поблиска до неговата судбина и на некој начин и јас да ја доживеам, макар и на кратко. Многу ми се допадна и тоа што гејшата се осмелува низ своето раскажување да ги крши наметнатите стереотипи за едно општество. Кога патот на нејзиниот живот ќе ја одведе на сосем друга страна на светот, признава дека кога ќе им каже на луѓето што работи тие ја сметаат за проститутка. Но смее ли да ѝ биде доделена таква титула од жена која оди со постар маж заради неговите пари? Нема разлика, и таа е издржувана од него како и јас што бев издржувана од друг, ќе рече Сајури.rnrnГејшата не ја живее сопствената судбина и посакуваната среќа. Гејшата служи за забава и восхит. Кон кој маж ќе покаже нежност, не зависи од нејзините чувства туку од неговата моќ да плати за нејзиното друштво. Во еден таков свет, ќе може ли Сајури да оди по патот кој ѝ го диктира срцето?rnrn
rnОти му се може.rnrnПогодете што? Плукнатото никогаш не се запишало во историјата. Делото е она што се памети.rnrnМодерниот свет на брзите информации и моќта на интернетот те прават апсолутна мета за критика. Ајде, те чекаме, згреши една буква, направи нешто погрешно, или макар нешто што јас можам да го протолкувам како ужасно.rnrnЗошто? За да се чувствувам подобро за самиот себе.rnrnЛекот е секој да си ја гледа својата работа. Ако си јавен службеник, потруди се да ги услужиш луѓето и да им го олесниш животот – и нив ама ич не им е мерак да се рашетуваат по шалтери. Ако си доктор – излекувај го човекот. Ако си учител – научи ги децата, најдобро што можеш. Вложи труд, време и внимание.rnrnСè додека не си го гледаме сопствениот двор а го кудиме туѓиот, ништо нема да изработиме до перфекција, ниеднаш нема да си дозволиме да го вдишеме нашиот успех во полн ек, никогаш нема да се подобриме оти не знаеме да бидеме самокритични.rnrnИздржана критика е едно, навредливо мрчење без никаква основа е нешто сосема друго. Јас одлучив да бидам во тие што создаваат. Никогаш да не ни секне инспирацијата, никогаш да не се обесхрабриме, никогаш да не забораваме да бидеме благодарни за она што го имаме и да знаеме да се вреднуваме соодветно за она што сме го создале.rnrnАко вие денес со вашиот збор или постапка сте успеале да допрете макар до едно лице – сте направиле успех. Кога ќе си легнеш да спиеш прашањето што си го поставуваш е „Што сторив денес, што научив, што создадов?“, а не „Колку денес јас бев „издржан хејтер“?rnrnЕлиrnrn
rn
rn
rn
rn
Останатите фотографии се од неговото прво дело. Еве што изјавил по нивното објавување:rnrn
rnrn
Ниман се шегува дека само еден телефонски повик е доволен за да му предизвика проблем, бидејќи кога разговара на фиксниот апарат, речиси секогаш несвесно игра со жицата и ја претвора во клопче.
Но, вистинскиот хаос е под работното биро, вели тој. Таму се испреплетуваат преку 30 различни кабли, кои не знаете ниту каде почнуваат, ниту каде завршуваат.
Ужасно е чувството кога треба да замените некој од нив. Ако сакате да извлечете еден, за да поврзете друг, е тогаш нервозата кулминира. Во тој момент немате ни трошка милост за кабелот и го повлекувате агресивно, со што неизбежно го уништувате. Еве еден предлог на Ниман, како да го избегнете ова и сите завршетоци на каблите да ви бидат на видик. Ова нема да ви го реши проблемот, но ќе го ублажи.
Далеку од решение сте и ако помислите на продолжените кабли, со неколку приклучоци. Дизајнерите прават сè поголеми и поголеми адаптери, така што, на кабел со шест приклучоци, вие може да приклучите само три апарати. Ова уметникот го споредува со невнимателните луѓе, кои предизвикуваат нервози и турканици во метроата.
Овој проблем Ниман го увидел и кај музичарите. Па и за нивната мака одлучил да раскаже преку едно од уметничките дела.
Ваквиот хаос би можел да се надмине со безжичната технологија, но и тука Ниман гледа проблем. Се шегува дека ако предметот не му е приклучен во струја, тогаш лесно ќе го изгуби.
Да се надеваме дека идните генерации нема да се соочуваат со овој проблем.
rnrn
Таква чудна можност нуди синџирот хотели „
Во предизвикот наречен „Укради го Бенкси“ ќе може да се вклучи секој што ќе одлучи да преноќи во хотелите на „Art Series“. Ако успее да ја пронајде сликата и да ја симне од ѕидот без да биде забележан, ќе може и да ја задржи. Но, ако некој го види додека се обидува да ја изврши кражбата, тогаш ќе мора да ја врати назад и да се задоволи единствено со остатокот од удобниот престој во хотелот.
Оваа несекојдневна идеја на „
За идентитетот на авторот на делото Бенкси, засега само малку се знае. Тој е еден од најпознатите улични уметници, кој работи под псевдоним. Роден е во 1970 година во Бристол, Англија и до ден денеска црта во сенка. Познато е дека бил обучуван за касап и дека најверојатно е син на сервисер за фотокопири, а со овој вид уметност почнал да се занимава откако му се приклучил на графичкиот бум во 80-те. Во еден од извештаите на 
Инаку, групацијата хотели „Art Series“, овој маркетиншки потег одлучила да го реализира мотивирана од еден инцидент поврзан токму со уметноста на Бенкси. Се работи за кражба во која бил откорнат дел од ѕид со негов графит, а кој подоцна бил продаден преку 
rn