Автор: Андреј ЈанковrnrnЈас ти верував, мила. Мојата доверба до последна капка ти ја доверив тебе.rnrnСрцето мое беше под твое полномоштво, а ти лесно го издаде и продаде.rnrnГо продаде тоа срце што знаеше да сака. Го уби човекот што не знаеше да мрази.rnrnГо изневери. Како со играчка, како со мало дете си поигра со него.rnrn
rnrnТи го ветуваше неговиот живот. Ти го подаруваше светот на дланки.rnrnНо, тебе ѓаволот те излажа. Влезе во твојот ум и манипулираше со тебе.rnrnА тој насмевката не ја симнуваше додека беше со тебе.rnrnА ти и неа му ја одзема. Сè што имаше му зема. До последна солза очите му ги исуши.rnrnДо последна капка го исцеди, го исуши, го уништи.rnrnШто сега? Сега е време за плачење. Тој ќе пати, ќе тагува. Ти ќе се смееш, ќе уживаш.rnrnТој ќе нема волја за живот, ќе сака да умре.rnrnА ти, ти ќе спиеш во туѓи прегратки додека тој умира.rnrnИ нема да ти биде грижа. Неговото срце ќе откажува постепено, и тоа никој нема да го забележи.rnrnНи ти нема да забележиш. Па како? Кога без совест го остави.rnrnНе ти беше гајле како ќе се чувствува, туку што да почувствува, што да осети.rnrnЗошто одмазда? Што ти стори тој? Што направи освен што ти го подари животот?rnrnТоа ли заслужи? Во мрак да живее. За надеж да се надева.rnrnВо соништата да те исчекува, да дојдеш, да се извиниш, да се покаеш.rnrnНо, не. Ти не беше човек. Да беше, ќе дојдеше, ќе бараше прошка.rnrnШто остана од нас сега? Само еден човек што се претвори во расипана играчка.rnrnИграчка која ти ја создаде и ти ја расипа. Ти ја упропасти. Ја остави повредена.rnrnГо остави без ронка милост. Без чувство. Без товар на срцето.rnrnЖивеј ти сега, а тој ќе умира.rnrnСамо тој знае како му е. Нема кој да го сфати. Сите се исти како тебе.rnrnСамо тој беше човек. Човек со душа.rnrnЧовек со срце. Но остана без ништо.rnrnНеговите последни зборови беа: „Од нас остана само болна приказна.“rnrnНеговиот последен здив беше за неа.rnrnНеговата последна мисла беше: „Те сакам, несудена моја.“rnrnПоследниот миг од животот пак беше за неа.rnrnСè што стори беше за неа. А таа му подари смрт.rnrnЉубовта го уби.rnrnА таа го закопа жив…
Викенд поезија: Што остана од нас?