Ако мирисот на печени пиперки ве враќа во детството, не сте единствени. Во многу македонски домови октомври значи едно – ајвар. Цел ден во дворот, рачно лупење, мешање со часови и тегли што потоа се вадат како најголем зимски дар. Еве ги тајните што ги знаат нашите баби.
Сè почнува од пиперките
За вистински ајвар се бираат месести, зрели црвени пиперки – најдобро бабури. Колку се помесести, толку ајварот ќе биде погуст и послаткастен. Некои додаваат и малку модар патлиџан за поголема кремастост, но класичниот ајвар е само од пиперки.
Печењето и лупењето
Пиперките се печат на шпорет, скара или во рерна, сè додека лушпата не поцрни и не почне да се одвојува. Потоа се оставаат покриени во сад или во кеса околу половина час – така лушпата многу полесно се лупи. Семките и дршките се отстрануваат внимателно, а вишокот сок се оцедува, за ајварот да не биде воден.
Мешањето – најважниот дел
Излупените пиперки се мелат или ситно сечкаат, па се ставаат во широк сад на тивок оган. Тука е тајната: трпение и постојано мешање. Масло се додава постепено, малку по малку, а ајварот се пржи додека не стане густ, сјаен и додека маслото не почне да се одвојува на површината. Сол и малку оцет се додаваат кон крајот, по вкус.
Теглите
Теглите и капачињата треба добро да се измијат и да се стерилизираат во рерна. Ајварот се полни уште топол, одозгора се става малку масло, а теглите се затвораат и се оставаат да се изладат завиткани во ќебе.
Ајварот бара цел ден, но кога во јануари ќе отворите тегла и ќе ја намачкате на топол леб, ќе знаете дека вредело.