Автор: Миле Трајкоскиrn(поднесено преку „Предложи содржина“)rn
Тој: Тука си во некој полусвет, во некој полусон.rnТаа: Ти никогаш ни тоа не си го имал.rnТој: Зарем можев да го имам?rnТаа: Можеше.rnТој: Без тебе?rnТаа: Без нас.rnТој: Немав ништо, знаеш и ти.rnТаа: Никогаш не си ми кажал.rnТој: Еве сега знаеш.rnТаа: Знам за празнината твоја.rnТој: Jас за твојата половина која не е цела.rnТаа: Со празнина не можеш да ја пополниш.rnТој: Кога замина, само тоа остана.rnТаа: Не се обиде да ме запреш.rnТој: Не сакав да бидам виновникот кој ќе ти го менува животот.rnТаа: Сега си.rnТој: Зарем ќе останеше?rnТаа: Не е важно сега тоа.rnТој: Никогаш и не било.rnТаа: Паметиш врнеше?rnТој: Tи сакаше дожд.rnТаа: Tи ги криеше твоите солзи.rnТој: Дождот беше посилен и од твоите.rnТаа: Секогаш ќе биде.rnТој: Никогаш повеќе, оти нема веќе солзи.rnТаа: Дождот секогаш ќе ги има капките.rnТој: Заборави.rnТаа: Види паѓа дожд.rnТој: Дојди со мене.rnТаа: Не можам, морам да заминам по мојот пат.rnТој: Земи го и дождот.rnТаа: Ќе оставам дел кај тебе, засекогаш да ги крие нашите солзи.rnТој: Чао.rnТаа: Немам време за тоа повеќе.rnrnСакате и вашиот текст да биде објавен на Кафе пауза? Пишете ни.rnrn———————————————————————————————————————————————————————rnrnБидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.
Половично делче и празнина
