Блаже Конески е роден на 19-ти декември 1921-та година, а починал на 7-ми декември 1993-та година. Познат македонски книжевен, културен и јавен работник. Академик, поет, прозаист, есеист, литературен историчар, филолог, јазичар, преведувач и професор. Тој е еден од кодификаторите на современиот македонски литературен јазик и значајна личност во македонската книжевност.
Автор е на Граматиката на македонскиот литературен јазик (1952/54) и на Речникот на македонскиот јазик во три тома (1961/65/66). Добитник е на многу книжевни награди, меѓу кои наградите „11 Октомври“, „Ацо Шопов“, „Браќа Миладиновци“, Рациновото признание и многу други.
Во негова чест, денес ви издвојуваме 10 песни, за симболично одбележување на денот на неговото раѓање.rn
Шум
rn
Почини, немирна душо,rnне блуди в приквечер бледна,rnво есенска.rnЛистот е попаднат веќе,rnи ако шум се слуша,rnшум е од тага една,rnод есенска.
Песна
rn
О пеј ми, пеј ми!rnКаква песна!rnЗа едно пееrnза друго збори:rn„Се што си рекол,rnсе што си сторил,rnслучајно не е,rnпростено не е.”
Жед
rn
А како мреам кога те гледам,rnне знае никој, ниту ќе знае.rnТоа е подла жед – ќе речеш.rnТоа е потез на жедна ракаrnдо ѕвезден предел – јас ќе речам.
Грабеж
rn
Да можев да те грабнам како змевrnсо силни вилни ветришта и мрак,rnпа макар колку омразен и грдrnи свесен дека пак презрен ќе бидам,rnно барем сиот опиен за часrnод силата на таков грабеж див.
Врв
rn
Еве на врвот се искачив. Сам.rnТука не ме следи око ничие.rnИ што? Јас во себе пак го шепотамrnЖалосниот сон на своето величие.
Реки
rn
Ги пуштив реките да течатrnдека се матни, дека мислат гласно,rnи може негде некому да речатrnшто не сум знаел да изразам јасно.
Навреди
rn
Кога би можел да ги изумамrnтрите навреди во мојот живот -rnох колку лесно би живеел тогаш?rnНо тие тука се, присутни везден,
rn
но тие живи се – будни и в соне,rnи тие низ себе се пречистуваатrnсо привкус горчливо-тих.
Бура
rn
Колку ненадно иде бурата.rnВ поле се мрачи, разлава ветар буен.rnДемнеме. Сега прва молна ќе светне,rnво нас ќе запали силен гнев.rnГрмовни тонови, груби, искинати,rnи настрвени како душите што ни сеrnдека во крвје тонеме.rnА дали ќе можеш и тивка песна да зачуеш,rnкако цвет на гради стиснат,rnсон, оти смевнато девојче ќе видиш,rnкако човечкото во тебе да плаче -rnдали ќе можеш?
Љубов
rn
Не иди зашто жалосна би била,rnи колку да те копнеам – се ледам.rnШто младоста во темен неврат скрилаrnме влече назад со измамна сила,rnно зар со подбив тоа да го гледам!rnСум сакал, сега цибрина ме свила,rnне иди, љубов, жалосна би била.
Спомен
rn
Не да те гонам како итра срна,rnне како галаба в рака да те земам –rnјас ќе те кријам во моево срцеrnкако во гнездо ластовица скрита,rnјас ќе те чувам како таен споменrnсо ужас дека те заборавам.
rn
Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.