Додека чекорите низ прометна улица, тешко да е ги забележите професиите на уличните артисти. Но, фотосеријата на рускиот фотограф Витали Соколовски т.н. „Dance-Petersburg“ (Танцот во Петербург) дефинитивно го олеснува ставањето фокус на танцувачите помеѓу толпата народ. Тој ги лови акробатските движења на овие неверојатно еластични танцувачи, додека тие наводно ги извршуваат нивните секојдневни активности, облечени во обична облека.
Овој фотограф, патува низ светот со цел да направи фотографии од професионалните танцувачи додека отскокнуваат во воздухот и ги искривуваат нивите „гумени“ тела, помеѓу случајните минувачи кои се шокираат од неверојатниот перформанс пред нивните очи.
Неговиов проект е сличен на оној на Џордан Матер – „Танцувачите помеѓу нас“ направен во Њујорк. Разликата кај овој фотограф е во тоа што тој ги менува локациите на работа. Најчесто фотографира во неговиот роден град Санкт Петербург, но прави фотки и низ Европа и Америка. Како и да е, резултатот од неговата работа е магичен. Не ви доаѓа да полетате? 🙂
rnrn
rnrnБидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.rn
rn
rn
rn
rn
rnrn
Идејата на Ирина е да ја прикаже природната убавина, сексапилноста и женственоста преку раскажување на приказната за кризата во рускиот национален идентитет.
rn
Позиционирана на врв од рид, помеѓу многу дрвја и фантастична природа, оваа резиденција нуди неверојатен поглед низ прозорците. 
Куќата има специфична и елегантна надворешност. Сопствениците на домот можат навистина да ја почувствуваат природата во нивната куќа, бидејќи таа однадвор и однатре е обложена со ист дрвен материјал.
Исто така, до куќата има уште една градба, чиј кров функционира како место од кое можете најдобро да ја набљудувате природата и сите нејзини убавини, а во зимно време, се претвора во лизгалиште за деца.
rn
За да се стаса до најблискиот град 
rn
Евенките живеат насекаде низ тајгите на Сибир, Монголија и Кина. Кинеските Евенки се фармери кои одгледуваат овци, а речиси половина од руските Евенки се занимаваат со традиционалното стопанство, засновано врз одгледувањето ирваси, со лов (заради храна и крзно) и со риболов. Тие одгледуваат припитомени ирваси кои им служат за влечење и добивање млеко. Тие се мали ирваси, па затоа се јаваат седејќи на нивните рамена, а не на грбот. Евенките не ги јадат своите ирваси бидејќи ги сметаат за многу вредни во нивната култура. Шаманизмот е нивната религија (зборот шаман потекнува од евенскиот јазик) и има големо влијание.
Јакутите или Саха, како што сакаат самите да се нарекуваат, се најголема автохтона група од народите во Сибир. Ја населуваат Јакутија – најголема административна единица во Русија, огромен појас во источен Сибир, кој ја опфаќа и областа Верхојанск т.н. Студен пол, каде температурата се спушта и под -60. Се населиле во 13 век, веројатно со ширењето на турските народи кон север. Со себе ги донеле знаењата за одгледување добиток, посебно коњи, кои ги приспособиле на живот при ниски температури. Нивната култура цветала благодарение на трговијата со Русија, но економијата под власта на Сталин им била насилно колективизирана.
Ненците живеат во зоната на поларниот круг и претставуваат најсеверни жители на Европа (бидејќи живеат и на европската страна на Урал). Нивната татковина е Јамалскиот полуостров (Јамал, значи „крај на светот“). Тие самите се нарекуваат Ненет што значи „исконски човек“ и тие се дел од поголема група наречена Самоеди. Благодарение на својата изолираност, ненеската култура им одолеала на руските христијански мисионери, а потоа и на колективистичките амбиции на советските власти. Тие се номади, не населуваат трајно некоја област, туку се селат два пати годишно со своите ирваси. Нивната древна вера е анимистичка (секој предмет во природата, жив или нежив, има свој дух).
Според надворешниот изглед, облеката и културата, Чукчите многу личат на автохтоните артички народи на Северна Америка. Повеќе Чукчи живеат во својата автономна област на Чукотскиот Полусотров. Крајбрежните и континенталните Чукчи имаат различен начин на живеење. 
Континенталните се полуномади и одгледуваат ирваси, а крајбрежните се рибари и ловци на морски цицачи. Тие имаат слична традиција со народите на Алјаска. Чукчите во текот на 20-от век му давале оружен отпор на советскиот режим, па затоа земјата им била одземена и загадувана од индустријата и нуклеарните проби.
Тувинската Република се наоѓа на јужниот дел на Сибир, по должина на границата со Монголија и Кина. Со векови тие потпаѓале под власта на моќните соседи. Тува конечно во 1912 година прогласила независност од Кина и веднаш станала руски протекторат. Тувинците се многу сродни со Монголите и нивниот 
Музејот служи како еден вид руски споменик на оваа светски позната пешадиска пушка. Тој ја презентира историјата на пушката, но и гордоста на руските граѓани пробудувајќи го чувството на национална доверба.rnrnВо него можат да се видат голем број пушки и да се проследат многу презентации кои се вртат на плазма екраните, за употребата на калашниковот во последните неколку декади, како и за посветеноста на работниците во процесот на неговата изработката. Голем број од материјалите го прикажуваат животот на човекот кој во 1947 година во тајност го креираше и дизајнираше ова оружје, а сега живее на само неколку улици од музејот.rn
