Човек маскиран во голема кадифена мечка стои сред градскиот плоштад… Се вика Фабијан и е лице со посебни потреби. Ова емотивно видео продуцирано од здружението Pro Infirmis, најголемата швајцарска организација за лица со посебни потреби, поставува прашање за тоа каков е нашиот однос спрема лицата со посебни потребни и дали тие треба да се преправаат во нешто друго за да дојдат во близок контакт со луѓето.
Многу малку луѓе сочувствуваат со лицата со посебни потреби. Седиштето во градскиот автобус до Фабијан најчесто е празно, но откако тој се преправил во слатка кадифена мечка, сите на градскиот плоштад му пристапуваат и сакаат да го гушнат. Тоа ни испраќа многу силна, емотивна порака на сите нас: нели е жалосно и себично да им вртиме грб на невините лица со посебни потреби!?rn
rnrn
rnrnБидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.
Оскар е роден во Јужна Африка на 22 ноември 1986 година без една од двете коски кои го држат долниот дел на ногата. По совет на лекарите, неговите родители со тешко срце решиле да се согласат неговите две нозе да бидат ампутирани од колената надолу додека бил на единаесетмесечна возраст. Лекарите сметале дека со тоа што Оскар ќе ги загуби двете нозе пред да прооди ќе го поштеди од трауми поради страшната загуба, а подоцна ќе му овозможи подобра подвижност. Набргу ги добил првите протези за нозете, со кои брзо научил да се движи.rnrnНеговото семејство било „заразено“ од спортот. Малиот Оскар ја делел оваа страст со останатите членови на неговото семејство, па љубопитно се испробувал во сите спортови, се разбира, со огромна поддршка од нив. Најмногу сакал да се занимава со ватерполо и рагби, а пробал и крикет, тенис, борење и триатлон.
Во јуни 2003 година го повредил коленото на еден рагби натпревар за неговото средно училиште, по што се плашел дека неговата спортска кариера ќе заврши на само 16-годишна возраст. По совет на неговиот лекар, почнал да трча за да ја забрза рехабилитацијата. Тоа е моментот кога неговиот живот добил нова насока по што тој никогаш не погледнал назад.rnrnОскар почнал да учествува на трки на 100 метри за училиштето, а неговиот професор и тренерите останале запрепастени од тогаш 17-годишниот атлетичар без нозе. Неговиот резултат на 100 метри бил импресивен, а на 200 метри успеал да истрча побрзо од тогашниот светски рекорд на атлетичар со хендикеп. Веднаш влегол во параолипмиската атлетска репрезентација на Јужна Африка, со која на меѓународните натпреварувања со леснотија ги рушел светските рекорди на 100, 200 и 400 метри.
Неверојатно силната волја и амбициозност на овој човек засилена од извонредните постигнувања на спринтерските трки, кај Оскар родиле идеја да им се спротистави и на атлетичарите кои трчаат без никаков хендикеп. Првата трка му била во Јужна Африка каде што завршил шести, по што почнал да добива покани и за меѓународни натпреварувања. Првата покана од Светската атлетска федерација ја одбил поради училишни обврски, но се јавил на втората постигнувајќи второ најдобро време во Б трката.
Несекојдневно добрите времиња на Оскар ги натерале експертите да се запрашаат како тој без нозе успева да ги предизвика најдобрите атлетичари. Неговите протези биле испитувани на Универзитетот за спорт во Келн, каде што било утврдено дека благодарение на нив добива нефер предност пред тркачите без физички хендикеп. Му било забрането да трча против тркачите без хендикеп, по што Писториус започнал долга правна битка пред независните спортски судски органи. На крај успеал да докаже дека покрај одредени предности, трпи и одредени потешкотии против кои мора да се бори додека трча.rnrn
Потоа се сконцентрирал на онаа во Лондон во 2012. Иако нема истрчано доволно добро време за настап во индивидуална конкуренција, Олимпискиот комитет на Јужна Африка му даде можност да биде дел од штафетата 4х400 метри.rn
rnrnОва е нашата селекција на 15 инспиративни приказни од сајтот 
Главни улоги:
На другата страна е семејството Кениш, совршено и безгрижно, сè додека еден ден ќерката Беј случајно открива дека нејзината крвна група не се совпаѓа со онаа на нејзините родители. По обраќањето во болницата каде што Беј е родена, на виделина излегува вистината. При раѓањето Беј била заменета со друго бебе и семејството Кениш всушност си отишло дома со туѓо бебе. Заменетите бебиња се всушност Беј и Дафни.
Болницата им овозможува да стапат во контакт. Иако двете семејства имаат различен пристап кон целата ситуација и различни очекувања во иднина, сепак се сложуваат да живеат без малку под ист покрив со цел сите подобро да се запознаат.
Тука настапуваат семејните драми, тинејџерските изливи на бес, кавгите помеѓу двете мајки на две ќерки, по една биолошка и по една која ја имаат одгледано, притисоците од таткото кој чувствува дека треба многу да надомести за пропуштеното и секако, љубовните авантури на двете девојки во главните улоги.
Порака: 
