Mayeul Akpovi е фантастичен фотограф кој се занимава со time-lapse фотографија и креирање кратки филмчиња. Тој е роден во Република Бенин, Западна Африка, но моментално живее во Безансон, Франција. Восхитен од убавините кои ги нуди овој романтичен град, тој решил да сними прекрасни видеа, кои ја доловуваат убавината на раздвижениот Париз.rnrn
rnrnВо неговото најново видео, употребил 3.500 фотографии од Париз кои сам ги фотографирал и потоа ги споил за да креира фантастично ремек-дело. Уверете се и сами во тоа:rnrn
rn
rnrnБидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.
rnrn
rnrnОвој кафе бар преку ден и рок бар навечер, им нуди илузија на движење на неговите посетители. Трите „прозорци“ покрај седиштата, се всушност видео екрани кои се програмирани да покажуваат синхронизирано движење кое се пренесува од еден кон друг прозорец, кои создаваат чувство дека гледате низ вистински прозорец додека се возите во воз. Па така, додека пиете кафе или коктел во ова интимно место, ќе уживате во убавиот урбан поглед или природна убавина низ која минувате „по патот“. rnrn
rnrnВидеата ги креирал шпанскиот видео артист Франгер, а фотографиите од урбаните сцени и пејзажите се направени од вистински возови, кои возат ширум светот. Фантастична идеја нели?!rnrn
rnrnДизајнерите на овој бар од компанијата „
rnrn
Исто така, како патници на Земјата сите ние се движиме околу Сонцето со брзина од околу 107.200 километри на час. Причината поради која ние не ги чувствуваме овие движења е иста како и причината поради која не го чувствуваме движењето на авионот додека летаме со константна брзина. Брзината на еден објект може да се измери само ако се споредува со друг кој има друга брзина, и ние не можеме да почувствуваме какво било движење кога е со константна брзина. Но, тоа не е сè…rnrnМожеби не сте знаеле до сега, но целиот наш сончев систем се движи околу центарот на нашата галаксија со неверојатни 901.300 километри на час. Млечниот пат исто така се движи со големи брзини во однос на другите галаксии околу него. Што се однесува до нас, можеби и целиот универзум се движи, но тоа е веќе навлегување во равенка со премногу непознати.rnrn
На видеото прикачено на Јутјуб може да се види на кој начин ќе функционира овој прототип на куфер, кој ќе се вика „Hop“. Тој ќе го користи блутут сигналот од вашиот смартфон, прецизно движејќи се зад вас. Единствена мана засега му е тоа што е спор, па доколку потрчате да фатите такси или автобус, постои сомнеж дека нема да ве стигне.rn
Спојувањето на содржината од обичната фотографија со желбата таа да почне повеќе да комуницира со набљудувачот го произведе кинемаграфскиот процес. Артистите прво прават традиционална фотографија и потоа го комбинираат живиот момент во сликата, вметнувајќи ја во неа изолираната анимација, која е создадена од повеќе слики (фрејмови).rnВизуелниот графички артист Кевин Бург започнал да експериментира со форматот .gif во овој контекст, во 2009 година, но немал реализација сѐ додека не оформил партнерство со фотографката Џејми Бек, со која работеле на њујоршката модна недела, а таму се родиле кинемаграфиите.
За крај, повторно ќе ја цитираме фотомоделката Коко Роча, која беше дел од првата кинемаграфска фотосесија на Кевин и Џејми: 
rnrnrn
Овие 520 среќни пластични мачки се наредени во 40 редови и 13 колони, формирајќи еден вид матрикс екран, каде секоја мачка претставува еден пиксел на екранот. Со помош на посебна машина, на мачките им се контролира движењето на рацете. Интересно е тоа што самите посетители се охрабрени да земат учество. Тие можат да внесат текст (својата желба) долг до 40 карактери, кој потоа го прикажуваат мачките дигајќи ја едната рака. Буквите се со различна боја, и од тоа зависи кога и која мачка ќе ја подигне својата рака.
rn
rn
rnrnНаспроти тенденциите на масовните медиуми, низ филмовите, музичките спотови и рекламите да го прикажат паркурот на сензационален начин, трасерите остануваат истрајни – паркурот не е само акробатика и слободно искачување. Паркурот не е сцени од холивудските филмови во кои гледаме егзибиционистичко бегање од полицијата. Паркурот претставува замисла, филозофија, истрајност, во центарот и на периферијата на градот, на дожд, снег, ветар или на врелината на асфалтот, сега, но и во времето кое доаѓа.rnrnНешто урбано и релативно ново во нашава Македонија… :)rnrn
Павлов претходно не бил особено заинтересиран за макрофотографирањето, сè до пред 7 години, кога го повредил ‘рбетот и не можел да се движи. Тогаш „паднал“ на шармот на мравките. Почнал да чита книги за нив и за нивното однесување. Бил фасциниран од тоа како постарите мравки во заедницата се грижат за послабите, најмалите и повредените. Заклучил дека овие инсекти се навистина за почит и почнал да ги набљудува и да ги фотографира. Ова преминало во негово омилено хоби.
За да ги привлече мравките, тој користи најразлични работи, од светкави парички, па сè до неговите прсти. Научил дека тие имаат специфичен пат на движење. Сè што треба да направи е да ги најде, да ги нареди неговите реквизити по нивната патека, да ја намести опремата и да ги фотографира. Му требале околу три години, за како што вели, да оствари контакт со овие мали суштества.rnrnrn
Креативниот Русин, во фотографирањето на вредните инсекти ужива секоја година од мај до октомври. Во овој период заминува во неговата селска барака и интензивно се дружи со црвените шумски мравки.rnrnМногумина, неговите фотографии ги нарекуваат лажни и фотошопирани. Ќе се согласите дека не можеме да ги обвиниме за ваквото размислување, бидејќи навистина е тешко е да се поверува дека некој може да истренира мравки, да позираат пред камера. 🙂 Како и да е, фотографиите се фантастични.
rnrnМожеби ќе ве интересира да ги видите и