Безброј артисти експериментирале со дрога за да дознаат како таа влијае врз нивната работа. Инспирирана од „Деветте цртежи“ – серија слики добиени како резултат на експеримент на американската влада во 50-тите години од минатиот век, корисничката на Редит whatafinethrowaway ја замолила нејзината пријателка да црта автопортрети додека е под дејство на LSD. Таа зела 200 микрограми LSD и нацртала 11 автопортрети во рок од 9 часа.rn
„Ѝ требаа помеѓу 15 и 45 минути за секој цртеж. Не ѝ беше тешко да се фокусира, тоа баш ме импресионираше. Таа едноставно го сакаше тоа што го правеше. Не знам дали промената на стилот беше намерна или не“ – пишува нејзината пријателка на Редит.
rnИако не поддржуваме употреба на дрога, сепак е навистина интересно да се видат вакви цртежи и ефектот на дрогата преку уметноста.rn
15 минути откако зела LSD
rn
rnrnВо моментот сѐ уште немало никакви забележливи ефекти…rn
По 45 минути
rn
rn- Чувствуваш нешто?rn- Неrn- Тоа се многу светли бои.rn- Да. Веројатно ќе станува полошо.rn
По 1 час и 45 минути
rn
rn
По 2 часа и 15 минути
rn
rnrn„Купувањето боички беше добра идеја.“rn
3 часа и 30 минути
rn
rnrn„Не ги нацртав очите. Сакаш да ги нацртам? Не ми се цртаат очи.“rn
По 4 часа и 45 минути
rn
rnrn„Еве ти. Сега сум виолетова.“rnrn(Подоцна) „Очите ги цртам на крај. Не сакам цртежот да ме гледа додека го цртам. Еве, не сакам цртежот воопшто да ме гледа.“rn
По 6 часа
rn
rnrn„Го изгубив моливот. Ми останаа само боичките.“rn
По 6 часа и 45 минути
rn
rn
По 8 часа
rn
rnrnПо 45 минути поминати во темница со нежни звуци од Пинк Флојд, таа повторно почнала да црта…rn
По 8 часа и 45 минути
rn
rnrnНе била баш задоволна од претходниот, па овој го почнала директно.rnrn„За време на претходниот се обидов да го нацртам она што ми е во главата, но сред цртање нештата почнаа да се случуваат надвор од мојата глава.“rn
9 часа и 30 минути по земање LSD
rn
rnrnДодека ефектите од дрогата избледувале:rnrn- Сакаш да го нацрташ последниот? Онака нормален?rn- Ќе се обидам.
rnrn
rnrnКако што хронолошки се прикажуваат дејствијата на опијатите врз главниот опортунист, паралелно се случуваат многу научни и полициски акции кои имаат огромен удел во перфекцијата на филмот. Со овој филм режисерот покажува дека и малите луѓе можат на сосема необичен начин преку ноќ да се предефинираат во светски херои, и така да помогнат за развојот на човештвото. Покрај тоа, главната порака на филмот остава многу простор за размислување на темата: Што би било доколку би користеле поголем процент од мозокот? И додека гледате, сигурно ќе посакате да сте на местото на Луси.rnrn
rnrnСума сумарум, „Луси“ е квалитетно парче филм, кое ќе ви ја разубави вечерта, а посебно ако сте љубители на научно-фантастичните трилер-акции. Ако ги исполни вашите очекувања сигурно ќе сакате и продолжение. Нема да ви кажам ништо повеќе за да не ви го одземам задоволството ако решите да го гледате. Само ќе ви речам: „Уживајте!“rnrn
rnrn rnrn
rnrnНекогаш не можев да одлучам дали навистина е дијалог или сè се случува во неговиот ум. И помеѓу сите „љубовни“ дискусии, драми и расправии кои единствено асоцираат на незрелост и преголема конзумација на дрога одеднаш се наоѓате сред монолог за некое општествено прашање. Сите прашања тргнуваат од политика, од војни, од слаба економија, од лошо образование, од нефункционални семејства и се враќаат пак таму, со ниту еден одговор, само некој краток горчлив бунт кој никој не го перцепира.rnrn
rnrnАкапулко порано било популарна туристичка дестинација, но денес, на прекрасните плажи можат да се видат само мал број туристи. Картелите со дрога се огромен проблем во Мексико, кој постојано расте. Големиот број мртви тела покрај пристаништето се секојдневна глетка во овој град, правејќи ја областа тешка и неподнослива за престој.rn
rnrnГлавниот град на Венецуела, Каракас, има огромен процент на убиства кој достигнува и до 122 на секои 100.000 жители. Градот секојдневно е под притисок на картелите со дрога, уличните пресметки и вооружените грабежи. Жителите на овој град, како и посетителите, постојано мора да внимаваат, без разлика на областа од градот во која се движат. Доколку некогаш решите да го посетите Каракас, не правете го тоа сами и никако не излегувајте надвор без придружба.rn
rnrnИ покрај тоа што ниту еден голем град не е имун на насилство, во Дистрито Сентрал има огромно ниво на насилство. Опасностите во овој град често се поврзуваат со екстремната сиромаштија, корупција на владата и големото присуство на мафијата. Токму ова насилство ги одбива сите туристи.rn
rnrnИ покрај тоа што Тореон е еден од најважните индустриски и економски центри во Мексико, тој исто така спаѓа и во најопасните градови ширум светот. Во овој град нема проблем со организиран криминал, ниту пак со продавање дрога, но тој сепак има висок процент на убиства, кој достигнува и до 87 на секои 100.000 жители во текот на една година.rnrn
rnrnКога конечно стигаат во Лас Вегас работите стануваат уште „поинтересни“ и го оправдуваат насловот на книгата. Лудиот микс од наркотици ги доведува до константна параноја која кулминира кога двајцата пријатели стануваат опасност за себе, меѓу себе и за сите околу себе. Краток момент на трезнење го тера Дјук да сфати колку далеку отишле работите и конечно трга на пат кон дома. И тогаш, единствениот вистински комичен момент во целата приказна: добива телеграма од својот уредник кој му вели дека не смее да го напушти Лас Вегас бидејќи треба да покрие национална конференција на јавни обвинители и да присуствува на четиридневен семинар за дроги и опасни наркотици. Ха!rnrnКнигата оживува на големиот екран во 1997 година со Џони Деп и Бенисио дел Торо во главните улоги, а покрај во „Страв и гадење во Лас Вегас“, Деп повторно го глуми Томпсон во 
rnrnЈавно и без влакна на јазикот Веј Хју ни подава како на чинија парче од својата душа. Преку една урбана приказна ни дава јасна слика за кинеското општество во крајот на 20-тиот век, за пороците, страстите и забранетите овошја кои секогаш се најслатки. Со по некоја мрачна, но и ведра страна извезува една приказна која е преконтроверзна за тогашното општество. Прашањето е дали денешното ќе може да ја „свари“?rnrnКнига која нема да ве остави рамнодушни. Ќе ве заинтригира пишувањето на авторката, нејзиното нескромно себељубие и реално раскажување. На моменти ќе ја сакате, на моменти ќе ве иритира, но секогаш ќе ве интригира за повеќе. Многу ми се допаднаа цитатите од големите имиња на почетоците на секоја глава и нејзината храброст да признае една толкава вистина за себеси кршејќи многу предрасуди наметнати од општеството. Искрено ја препорачувам. Едно вакво искуство со сигурност ќе ви годи.rnrn