Доколку овој претпразничен викенд, немате некои планови и сакате да го поминете во домашна атмосфера, овие три филмски препораки можат да ви го пополнат времето. Секој од нив е различен, па со сигурност барем еден ќе ви се допадне.rn
Волкот од Волстрит (The Wolf of Wall Street)
rn
Жанр: биографски, криминалистика, драмаrnrnПремиера: 25 декември 2013rnrnВреметраење: 180 минутиrnrnГлавни улоги: Леонардо Дикаприо, Џона Хил, Метју Меконахи, Џон Фавро…rnrnКратка содржина: Филм базиран на животот на Џордан Белфорд, од неговото издигнување како богат брокер кој живее живот на висока нога, до неговиот пад заради вмешаност во криминал, корупција и проблеми со федералната влада.rnrnrn
rnrnЗапочнува во моментите на интензивна романса меѓу Нил (Бен Афлек) и Марина (Олга Куриленко). Тој е Американец кој патува во Европа, а таа е Украинка која сама ја одгледува својата десетгодишна ќерка во Париз. По романтичните моменти низ улиците на Париз и низ ходниците на замокот Мон Сен Мишел, Нил ја кани Марина да се пресели со него во Америка, каде што тој работи како инспектор за животна средина. Таа веднаш прифаќа.rnrn
rnrnМарина се труди да се приспособи на новиот живот, но нејзината уметничка душа тешко наоѓа мир во просечната Оклахома. Не е задоволна од животот, па со тек на време врската меѓу неа и Нил почнува да се лади. Кога напливот од емоции помеѓу нив спласнува, спасот од кризата во врската секој ја бара на друго место: Марина во средбите со свештеникот Квинтана (Хавиер Бардем), а Нил повторно ја среќава Џејн (Рејчел МекАдамс), љубовта на неговата младост.rnrn
rnrnСамата приказна е доста едноставна. Тоа што филмот го прави посебен е начинот на којшто е раскажана. Тој нема класично сценарио, туку тоа е заменето со збир од поеми. Режисерот и сценарист Теренс Малик не користи дијалози меѓу главните ликови, туку нивните мисли ги пренесува преку монолози кои наликуваат на читање поезија. Ретко кога тие разговараат еден со друг, но нема момент во кој не ви е јасно што тие мислат или чувствуваат. Сместени во живописни кадри исполнети со топли бои додека во позадина одат лиричните реплики надополнети со прекрасна музика, целиот филм е поезија. Тој од почеток до крај е поплавен со љубов, страст, бес, немир, страв, копнеж…rnrn
rnrnТеренс Малик повторно го користи својот специфичен стил на раскажување, така што повторно нуди филм кој не е обичен и не е за сечиј вкус, кој или нема да го сфатите или ќе ве маѓепса. Потребно е внимателно да ги следите не баш честите реплики на ликовите, нивните изрази на лицето, сето тоа да го споите со нивното опкружување за да добиете вистинска слика за она што се случува. Ако успеете во тоа, „Кон чудесното“ ќе ве награди со несекојдневно аудиовизулено уживање преплавено со емоции.rnrn
rnrn
rnrnВоведот во кој се запознаваме со идиличниот живот на две среќни семејства е краток. Трае сè до моментот кога по заедничката вечера на денот на благодарноста ќе исчезнат Ана и Џој, двете најмали ќерки од двете семејства. Родителите почнуваат панично да ги бараат, а од нив нема никаква трага, небаре земјата ги голтнала. Уште во овој дел се чувствува колку е добар филмот. За гледачот тука веќе е лесно да се соживее со дејството преку маестрално одиграните улоги и да ја почувствува паниката на родителите која полека се претвора во тешко издржлива болка.rnrn
rnrnТие добиваат трошка надеж кога ќе биде пронајден еден туѓинец кој во моментот на исчезнувањето на девојчињата бил паркиран со своето комбе токму пред нивната куќа. Полицијата брзо го пронаоѓа, но детективот Локи (Џејк Гиленхал) нема друг избор освен да го пушти, затоа што неговиот интелектуален развој одговара на десетгодишно дете и изгледа неверојатно дека тој можел да стори такво нешто.rnrn
rnrnОттогаш Келер Довер (Хју Џекмен), татко на едно од девојчињата решава да ги земе работите во свои раце и сам да ја бара ќерка си. Затвореник на својата избезуменост и очај, се одлучува на потези кои не гарантираат добра завршница, но кои истовремено наметнуваат многу етички прашања. Покрај останатите квалитети, тоа е она што „Затвореници“ го прави посебен. Истражува до каде може да оди еден родител за да го спаси своето дете, колку е дозволено да биде лош при тоа и дали му е дозволено да биде поголем ѓавол од ѓаволот во име на доброто.rnrn
rnrnОва можеби ве потсетува на „Грабната“ (Taken) во кој таткото на суперхеројски начин се справуваше со никаквиците, но не може да сте подалеку од вистината. Иако Хју Џекмен се појавува во, типична за него, мажествена улога, неговиот лик е човек од крв, месо и душа. Овој филм ја поседува типичната тензија за добрите холивудски крими трилери, но истовремено има и своја драматична страна која поставува етички прашања како што тоа обично го прават филмовите кои доаѓаат од северот на Европа. Не колебајте се, ова ќе бидат возбудливи 153 минути кои ќе ви остават силен впечаток.rnrn
rnrn
rnrnПосле битката во Њујорк светот е целосно променет. Луѓето веќе со сигурност можат да потврдат дека не се сами во универзумот и дека постојат реални надворешни закани за опстанокот на човештвото. Токму поради тоа агентот Фил Коулсон (Кларк Грег) формира тим од извонредни агенти со цел да се борат против сите оние нешта кои не секогаш можат разумно да се објаснат. Во еден свет кој брзо станува се побизарен и поопасен, агентите од S.H.I.E.L.D (Strategic Homeland Intervention, Enforcement and Logistics Division) се подготвени да го дадат и својот живот за општото добро на луѓето.rnrn
rnrnЕдна од освежителните новости во оваа ТВ серија е тоа што овој тим нема типично работно место. Нивната, па ајде да ја наречеме канцеларија, се наоѓа во огромен авион и тие постојано патуваат низ светот барајќи аномалии, вонземска технологија и суперлуѓе. И покрај тоа што поголемиот дел од нив не се познавале претходно, тие многу брзо ќе се зближат и ќе прават сè што е во нивната моќ да се заштитуваат од сите оние опасности кои доколку паднат во погрешни раце можат да значат крај за човештвото какво што го познаваме.rnrn
rnrnКако и во секоја друга одлична ТВ серија, покрај случаите кои се обработуваат во текот на епизодите, паралелно се откриваат и делови од личните приказни на агентите. Кои се тие, како стигнале до тука и зошто одлучиле да ја одберат токму оваа работа во која секојдневно го ризикуваат својот живот. Да не заборавиме да го споменеме и Коулсон кој сите ние видовме како почина во „Одмаздниците“. Што се случи со него? Како е можно да е жив? Уште на почетокот брзо ќе ви стане јасно дека сите кријат нешто од него, но веруваме дека ќе поминат уште многу епизоди додека да дознаеме за што точно станува збор.rnrn
rnrn„Agents of S.H.I.E.L.D“ е исполнета со многу акција, драма и совршена доза хумор поради што нема ни да сетите кога поминало времето. Секоја епизода ќе ја гледате во еден здив, а невозможните ситуации низ кои поминуваат агентите ќе го одржуваат вашиот фокус до самиот крај. Сè на сè, одлична ТВ серија која навистина вреди да стане дел од вашето слободно време.rnrn
rnrnНе е спорно дека Стив Џобс беше еден од оние големи иноватори, визионери и лидери во бизнисот. Како таков и е претставен во филмот. Секогаш визијата му е на прво место, одличен преговарач е, доста ја користи интуицијата, бројките не го интересираат премногу и вечно се бунтува против оние кои сакаат „да ја доведат компанијата во ред“. Стив Џобс во „Џобс“ е лик чиј жар во работата е инспиративен за неговата околина.rnrn
rnrnТоа е доста нагласено, па можеби затоа на моменти филмот делува како да претерува со идеализирањето на неговиот лик и дело. Тој навистина беше харизматичен лидер, но за него е познато и тоа дека не бил секогаш фин со своите подредени. Во филмот има сцени кои се обидуваат да го доловат тоа, но се ретки и немаат некој особен интензитет кој би оставил впечаток. Авторите на филмот со неговиот лик и дело постапуваат како и со секој друг неодамна починат човек: ја сокриваат неговата темна страна и на публиката ѝ ги прикажуваат само убавите работи по кои тој ќе се памети.rnrn
rnrn„Џобс“ е редица на хронолошки настани кои го опфаќаат животот на главниот лик од неговите студентски денови, па сѐ до моментите кога создава историја. Придружуван со музика од седумдесеттите, сиот акцент е ставен на неговиот лик, одигран од Ештон Кучер. Малку е необично да се види Кучер во улога на сериозен и зрел човек, а и не зрачи со харизмата на вистинскиот Стив Џобс, па што поради него, што поради самото сценарио ова не е една од оние врвни биографии од типот на „Линколн“ или „Социјална мрежа“. Но во секој случај вреди да се погледне… барем додека на излезе уште некој филм посветен на Стив Џобс.rnrn
Обидот за авантуристички излет надвор од нивната секојдневна рутина завршува во моментот кога се расипува автомобилот на Картер. Остануваат заглавени во жешката пустина, без храна и без вода. Тоа создава нервоза кај Мичел, која се интензивира кога Картер ќе признае дека намерно го предизвикал дефектот со отстранување на една жица за да добие време да си поразговара со стариот пријател. Подоцнежниот обид да се поправи дефектот е неуспешен така што навистина остануваат сами во пустината. Но таму, во ситуација кога можат да се потпрат само еден на друг, старите пријатели влегуваат од конфликт во конфликт кој носи неизвесен резултат.
Ретко поминуваат други автомобили по нивниот живописен пат. Во филмот сè на сè се појавуваат вкупно седум ликови, а речиси сите дијалози се меѓу двата главни лика. Тие всушност се целиот филм. Гледањето на овој филм значи внимателно следење на одлични дијалози кои откриваат дел по дел од личноста на Мичел и Картер. Преку нив дознаваме дека ова е всушност приказна за двајца пријатели кои некогаш имале големи соништа, а денес се соочуваат со дилемите за тоа кој пат требало да го следат. Едниот од нив се откажал од можна кариера како правник со цел да стане писател, додека другиот е талентиран музичар кој игра на сигурно и се вработува во голема компанија.
Дел од мислите кои си ги разменуваат додека се соочени со суровата пустина се преточуваат во дискусија за вредностите во животот, дел се караници поради исти или слични теми. Не е тип филм кој може да привлече широка публика и да ја забавува, туку е таков што секој ќе го доживее различно. Ако ве интересираат вакви филмови, тогаш овој со сигурност ќе ви го направи ќеифот. Не е многу долг, трае само 87 минути, а е доста интересно патување.
rnrn
rnrn
А во него како колатерална штета е претставен Данкан (Лијам Џејмс), 14-годишен тинејџер кој нема убав социјален живот благодарение на својата повлеченост.rnrn
Животот на Данкан не е единствениот кој авторите го користат за да го покажат она што сакаат да го покажат. Малиот Питер, кој има страбизам на очите и неговата невротична мајка која го тера да го покрива окото, попустливата мајка на Тимоти и односот со нејзиното арогантно момче, како и уште неколку интересни ликови кои овде се додадени се делови од еден мозаик кој ја дава вистинската слика.
Нека не ве залажува тоа што филмот жанровски е определен и како комедија, затоа што нема баш да ве насмее. Ваквата жанровска определба се должи само на цинизмот и суровата искреност кои на моменти за некого може да изгледаат смешно. Сценариото е неговиот најголем адут, а кадрите исполнети со сонце се уште еден фактор кој го прават привлечен за повеќето гледачи. „Беше еднаш едно лето“ е филм кој би требало да го гледате кога ќе ви се гледа нешто лесно сварливо, но во исто време со добра и квалитетна содржина.
rnrn