КАФЕ ПАУЗА

Tag: ученици

  • 8 причини зошто лошите ученици честопати заработуваат повеќе од одличните ученици

    8 причини зошто лошите ученици честопати заработуваат повеќе од одличните ученици

    Многу родители се обидуваат да ги убедат своите деца дека оценките се важни и кога децата добиваат лоши оценки, ги тераат да учат повеќе. Но, многу често оценките воопшто не се важни. Колку пати сте слушнале за деца кои не биле многу успешни во училиште, но имаат многу успешна кариера? Во продолжение прочитајте зошто лошите студенти честопати се многу поуспешни од добрите.rn

    1. Тие не се грижат за оценките

    rn8 причини зошто лошите ученици честопати заработуваат повеќе од одличните ученициrnrnЗа многу добри студенти, оценките се знак на успех: ако имаат добри оценки, тоа значи дека постигнале нешто. Сепак, сите оценки се субјективни и тие не зависат само од квалитетот на знаењето, туку и од другите фактори, како наставникот и неговото расположение. На лошите студенти не им требаат оценки за да докажат дека се успешни. Кога ги постигнуваат своите цели, тие не бараат признание од другите луѓе, туку се грижат за тоа колку се задоволни од она што го направиле.rn

    2. Не се трудат да изгледаат добро

    rn8 причини зошто лошите ученици честопати заработуваат повеќе од одличните ученициrnrnЗа добрите ученици е многу важно да остават добар впечаток кај учителите. Ова е причината зошто тие се обидуваат да бидат активни, дури и кога не се заинтересирани за некој предмет. Но, лошите студенти не се обидуваат да импресионираат никого. И покрај тоа што ги почитуваат наставниците, тие не прават нешто што не сакаат да го прават.rn

    3. Тие не прават сè самостојно

    rn8 причини зошто лошите ученици честопати заработуваат повеќе од одличните ученициrnrnМногу добри студенти се држат до правилото: „Ако сакате да направите нешто, направете го тоа сами“. Ова е затоа што тие се навикнати да контролираат сè сами. Но, лошите студенти ги користат другите луѓе за да го добијат тоа што го сакаат.rnrnТоа продолжува така и понатаму во животот. Додека некои се исцрпуваат за да постигнат повеќе отколку што можат, други ги распределуваат своите задачи на различни луѓе.rn

    4. Си дозволуваат да бидат несовршени

    rnНекои луѓе се држат до правилото: „Или ќе го правам тоа совршено или воопшто не го правам“. Да се живее така е неверојатно тешко затоа што не е возможно да бидете успешни во сите области. Тие може да останат во безизлезна ситуација со години обидувајќи се да работат повеќе и понапорно и никогаш нема да направат нешто што навистина го сакаат.rn

    5. Тие не се вклучуваат во активности за коишто не се заинтересирани

    rn8 причини зошто лошите ученици честопати заработуваат повеќе од одличните ученициrnrnЛошите студенти никогаш не прават работи за кои не се заинтересирани, особено ако мислат дека се бесмислени. Наместо тоа, тие се фокусираат на работите за кои всушност се заинтересирани. А, одличниот ученик ќе продолжи да учи само за да биде одличен ученик.rnrnПодоцна, одличните ученици поминуваат многу години од својот живот во лоши врски и на неуспешни работни места.rn

    6. Тие имаат и други работи за правење освен пишување домашни задачи

    rn8 причини зошто лошите ученици честопати заработуваат повеќе од одличните ученициrnrnЛошите студенти го поминуваат своето слободно време онака како што сакаат: читаат, спортуваат, слушаат музика, танцуваат или играат со други деца.rnrnСпоред психолозите, на одличните ученици им е тешко да се опуштат и секогаш се напнати не само ментално, туку и психолошки. За жал, овој проблем останува кај нив дури и кога ќе пораснат: тие честопати се вознемирени затоа што се плашат дека не ги исполнуваат очекувањата на другите луѓе.rn

    7. Тие ги прифаќаат не само успесите, туку и неуспесите

    rn8 причини зошто лошите ученици честопати заработуваат повеќе од одличните ученициrnrnНекои луѓе многу тешко се справуваат со неуспехот. Тие ги третираат дури и најмалите грешки како големи проблеми. Лошите студенти се навикнати да добиваат и добри и лоши оценки. За нив, лошата оценка, односно неуспехот не е крај на светот. Тие се справуваат со стресот многу подобро и побрзо продолжуваат по патот откако ќе направат грешка.rn

    8. Подготвени се да ризикуваат

    rnЛуѓето што не се многу успешни на училиште мора цело време да се приспособуваат на ситуациите. Тие имаат свои желби и не живеат според плановите на своите родители. Понатаму, тие многу подобро се справуваат со своите грешки. Ако сакаат да се откажат од факултетот, да ја сменат работата или да се преселат во друга земја, тие ќе сторат тоа.rnrnПрочитајте кои се трите основни вештини што го одредуваат успехот на вашето дете.

  • Наставничка 100 дена го носела истиот фустан за да ги научи децата на важна лекција во животот

    Наставничка 100 дена го носела истиот фустан за да ги научи децата на важна лекција во животот

    Џулија Муни е 34-годишна наставничка по ликовно од Њу Џерси, која си дала предизвик да ѝ се спротивстави на брзата мода. Наместо едноставно да им каже на своите ученици за важноста на одржливата облека, таа решила да им го покаже тоа преку пример.

    rnНаставничка 100 дена го носела истиот фустан за да ги научи децата на важна лекција во живототrn

    На првиот училиштен ден, Муни се појавила на часовите во сиво фустанче со копчиња. Откако им ја објаснила причината на своите ученици, таа го носела истиот фустан и наредниот ден. И секој нареден ден. Конечно, по неколку седмици, таа ги вклучила и своите ученици во експериментот, објаснувајќи им дека никаде не постои правило кое вели дека секој ден треба да бидат различно облечени.

    rnНаставничка 100 дена го носела истиот фустан за да ги научи децата на важна лекција во живототrnrnСо купување облека според модните трендови кои бргу се менуваат, ние придонесуваме за она што Муни го нарекува „вишок мода“. Ова, како што објаснува таа, не само што е опасно за околината, туку и за сите нас како поединци, а посебно за помладите генерации.rn

    „Ова е нешто со што тинејџерите секојдневно се соочуваат. Тие се обидуваат да оформат свое ‘јас’, а всушност се идентификуваат со модни брендови и површни работи кои ги гледаат на социјалните мрежи. За среќа, многумина од нив беа возбудени да разговараат на оваа тема и за тоа колку сето ова е смешно“, вели Џулија Муни.

    rnИако Муни повеќе не ја носи истата облека секој ден, нејзиниот проект „Една комбинација 100 дена“ се претвори во вистинско движење. Доколку сакате да ѝ се придружите и да дознаете нешто повеќе за оваа идеја, проверете го нејзиниот Инстаграм профил.rn

    rn

    rnrn rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    View this post on Instagram

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn rn

    A post shared by Julia Mooney OneOutfit100Days (@oneoutfit100days) on

    rnrn

    rnrn

    rn

    rnrn rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    View this post on Instagram

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn rn

    A post shared by Julia Mooney OneOutfit100Days (@oneoutfit100days) on

    rnrn

    rnrn

    rn

    rnrn rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    View this post on Instagram

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn

    rn rn

    A post shared by Julia Mooney OneOutfit100Days (@oneoutfit100days) on

    rnrn

    rnrnrnПрочитајте ја и оваа неверојатна задача која засекогаш останала во сеќавањето на учениците.

  • Што навистина сакаат наставниците за подарок за крај на учебната година?

    Што навистина сакаат наставниците за подарок за крај на учебната година?

    Повеќето наставници среќно прифаќаат секакви подароци од нивните ученици (и нивните семејства) на крајот од учебната година. Но, што тие навистина сакаат? Погледнете ги нивните искрени одговори во продолжение…rnrnrn

    „Ние не очекуваме ништо и цениме сè. Рачно напишаните честитки ни значат многу повеќе одошто мислите и верувајте ни, сите ги чуваме. Што се однесува до подароци, пенкалата во боја се секогаш добредојдени. Некои родители ме прашувале кое ми е омиленото кафе и ме почестувале – ова е навистина добар начин да се започне денот.“ – Џен

    rn

    „Јас не пијам вино и многу ретко пијам кафе, но за жал најчесто тоа се подароците што ги добивам па затоа и ги подарувам на некој друг. Сакам сè што е корисно. Особени мали и слатки нешта како бележници, пост-ит, пенкала… Но, тоа што најмногу го ценам од моите ученици и нивните родители се искрените пораки или писма.“ – Џина

    rn

    „Како наставник, морам да кажам дека најнезаборавниот подарок што сум го добил некогаш беше кога секое дете во одделението донесе по едно цвеќе за секој наставник. На крајот од денот ги споивме сите и добивме прекрасен букет со разновидни цвеќиња.“ – Гери

    rn

    „Моите омилени подароци се рачно напишани пораки со благодарност од децата или родителите. Ги чувам сите нив во мојата работна маса и ги читам во текот на тешките денови. Неверојатно е тоа што родителите ми праќаат и позитивни имејлови, што потоа ги испраќаат и до директорот. Тоа ми значи премногу.“ – Џени

    rn

    „Нешто корисно? Ресурси за изработки на проекти за кои најчесто самата ги купувам. Нешто најценето? Рачно направени или персонализирани подароци.“ – Миа

    rn

    „Ја ценам секоја порака од ученик. Знам дека не е толку практично како утринско кафе, но многу ми помага кога знам дека мојот труд не е за џабе. Идејата е да направам промена и кога го гледам тоа, душава ми се полни.“ – Хедер

    rnПрочитајте и зошто луѓето што стапуваат во брак со наставници се најсреќни.

  • Добри вести за иднината: Ученици од мали почнуваат да учат како да се справуваат со стресот

    Добри вести за иднината: Ученици од мали почнуваат да учат како да се справуваат со стресот

    Се сеќавате кога ќе ве испрателе кај директорот на разговорот? Можеби сте се чувствувале понижено, сте мислеле дека не било фер или едноставно сте се смееле на таа одлука. Но, дали некогаш сте размислиле за делото кое ве испратило таму?rnrnrnrnСè повеќе и повеќе училишта ширум светот ги напуштаат традиционалните „казни“ на учениците и наместо тоа ги праќаат децата на медитација. Оваа практика започнала во основното училиште Роберт В. Коулмен во Балтимор, Америка, каде што децата со несоодветно однесување се учат како правилно да дишат и прават вежби за центрирање.rnrnПа, наместо да го пишуваат по 100 пати тоа што го згрешиле, како во старите денови, учениците поминуваат време учејќи како да ги напуштат своите фрустрации, опкружени со меки пернички, ламби и декорации.rnrnПроширената свесност не е само уште еден алтернативен метод за казна во ова училиште. Тука учениците секој ден го започнуваат со „свесен момент“ – 15-минутна комбинација од јога и медитација. Директорот Карилијан Томпсон уште во 2016 година изјавил дека проширената свесност направила огромна разлика и дека во текот на таа година немале ниту едно суспендирање.rnrnПо ветувачките бројки, медитацијата во училиштата почнала да се шири низ целиот свет, а оваа година дури 370 училишта го тестираат влијанието на проширувањето на свесност во Велика Британија. Таму, учениците се вклучени во серија тестови со цел да се детерминира како различните вежби и пристапи можат да помогнат да се подобри металното здравје на младите.rnrnИднината дефинитивно делува како да ќе носи многу проблеми, но ако идните генерации можат да научат како мирно да се справуваат со своите тешкотии , тогаш светот ќе биде во одлични раце!rnrnПогледнете го и ова срцепарателно видео на едно момче кое било малтретирано од соучениците го освои целиот свет.

  • Необична лекција: Наставник од Гана предавал за Microsoft Word на обична училишна табла

    Необична лекција: Наставник од Гана предавал за Microsoft Word на обична училишна табла

    Една Фејсбук објава на наставник од Гана стана вирална и ги освои срцата на многу луѓе, благодарение на неговите необични и импровизирани методи со кои го предава предметот информатика без компјутер! Овура Квадво предава информатика во рурална средина каде што не може да се најде основната опрема потребна за неговата работа. Секој наставник има свој стил на предавање, а ова е неговиот!rnrnНеобична лекција: Наставник од Гана предавал за Microsoft Word на обична училишна таблаrnrnСо оглед на тоа што имал учено визуелни уметности, тој ги искористил своите вештини кога решил да ги научи учениците да создадат документ во Word со тоа што нацртал како сето тоа изгледа на табла, за потоа учениците да можат да го прецртаат и да учат од него.rn

    „Го правам ова затоа што сакам моите ученици да го разберат она што го предавам. Сакам да им дадам барем некаква слика за она што би го виделе кога би биле пред компјутер. Сакам да се погрижам дека разбрале сѐ како што треба пред да излезам од училницата“, изјавил наставникот.

    rnСе чини дека неговиот метод функционира одлично, бидејќи децата уживаат во часовите и успеваат да научат многу работи.rnrnНеобична лекција: Наставник од Гана предавал за Microsoft Word на обична училишна таблаrnrnОбјавата испровоцирала жестока дискусија во Гана. Иако повеќето луѓе го пофалија господин Квадво за неговата посветеност и генијална импровизација, многумина го искажаа својот бес поради тоа што морал да вложи толкав напор. Зошто во 2018 година сѐ уште постојат училишта без компјутер? Наставникот сепак мисли дека нештата полека одат кон подобро.rn

    „Владата помага и ѝ верувам. Тие се обидуваат да ги подобрат условите за информатика и за наставниците и за учениците. Ни требаат добро опремени институции и помагала за предавање и учење, како и влада која се грижи за образованието“, објаснил Квадво.

    rnИако во големите градови, како што се Акра и Кумаси, сето ова се случува, напредокот оди побавно во руралните места.rnrnНеобична лекција: Наставник од Гана предавал за Microsoft Word на обична училишна таблаrnrnСо оглед на тоа што објавата станала вирална, господин Квадво добил понуди за донации за лаптопи и проектори, а тоа се одлични вести за децата и училиштето. Наставникот е благодарен за секоја помош што може да им овозможи подобро искуство на учениците и планира им помогне и на други училишта од регионот.rn

    „Има многу училишта што се соочуваат со истиот проблем. Можам да им помогнам и да им дадам некои од донациите, за да можат и тие да имаат придобивки од предметот информатика“, заклучил Квадво.

    rnНеобична лекција: Наставник од Гана предавал за Microsoft Word на обична училишна таблаrnrnТрудот и посветеноста на господин Квадво можат да послужат како одличен пример за наставниците во земјите во развој како што е Гана. Понекогаш потребно е малку импровизација за да се пополнат дупките што владата не може да ги исполни. Информатика е важен предмет за идните генерации, доколку Гана сака да се натпреварува на глобалниот пазар. Со вакви инспиративни наставници како господин Квадво, слободно можеме да кажеме дека има надеж!rnrnНесомнено е дека постојат одлични наставници ширум светот! За да се уверите во тоа, прочитајте ја оваа генијална порака што наставниците од едно училиште ја испратиле до родителите на нивните ученици.

  • Психолозите одговараат: Дали униформите навистина ги намалуваат разликите помеѓу децата?

    Психолозите одговараат: Дали униформите навистина ги намалуваат разликите помеѓу децата?

    Се верува дека униформите ги намалуваат разликите меѓу децата, па затоа честопати училиштата воведуваат правило за нивно носење. Па, колку е воопшто влијателно носењето униформи? Резултатите од истражувањата не му одат баш во прилог.rnrnПсихолозите одговараат: Дали униформите навистина ги намалуваат разликите помеѓу децата?rnrnСоциолошката анализа на Брунсм и Рокемор ги следела и споредувала различните службени статистички податоци помеѓу училиштата кои вовеле униформи и оние кои не вовеле.rnrnВо истражувањето не е потврдено влијанието на униформите на проблемите во однесувањето на училиште, злоупотребата на дрога и редовноста на наставата. Исто така не е утврдена и врската помеѓу носењето училишни униформи и подобрите академски резултати на учениците.rn

    Влијанието на кодексот на облекување врз аспектите на школувањето

    rnДејвид Брунсм подоцна продолжил да го истражува влијанието на носењето униформи од различни аспекти на образованието и резултатите ги претставил во книгата „Движењето на училишните униформи“ (The School Uniform Movement). Тој признал дека униформите не менуваат многу работи во училиштата.rn

    „Политиката на носење униформи нема да го спречи насилството или проблемите во однесувањето. Нема да ја развие самопочитта и мотивацијата кај учениците. Нема да ги урамнотежи социјалните разлики кои ги разделуваат учениците. И нема да ги подобри нивните академски достигнувања.“

    rn

    Отпорот на учениците кон униформите

    rnАко ги прашате учениците за мислење, ќе ви одговорат на сличен начин. Истражувањето на ДаКоста покажало дека 75% од учениците се против униформи, а како причини ги наведуваат ограничувањето на слободата, високата цена и бескорисноста на ова политика. Едно постаро истражување покажало дека 80,9% од учениците сметаат дека воведувањето униформи не ја намалува појавата на тепачки помеѓу децата.rnrnОтпорот на учениците кон униформите, што е особено видлив кај постарите деца, треба да се согледа и од аспект на психолошкиот развој: Адолесценцијата е транзициски процес од детство кон возрасна личност, период на созревање и развој на идентитетот за време на кој луѓето пробуваат различни интереси и начини на однесување.rnrnВо текот на овој период, луѓето развиваат диференцирана и сложена слика за себе, вредности и ставови. Адолесцентите честопати го изразуваат својот идентитет преку облеката и така градат независност во однос на околината.rn

    Социоекономски разлики меѓу учениците

    rnОбврската за носење униформи во училиштата ги ограничува лични преференции и избори на учениците, односно слободата на изразување. Не е точен аргументот дека носењето униформа ќе ги намали социоекономските разлики меѓу учениците. Тоа може единствено да ги прикрие, иако и тоа е дискутабилно, бидејќи разликите помеѓу учениците може да се забележи и по тоа што не е составен дел од униформата, а децата секојдневно го носат и користат на училиште, како на пример, мобилни, ранци, патики и слично.rnrnПсихолозите одговараат: Дали униформите навистина ги намалуваат разликите помеѓу децата?rn

    Стереотипи и предрасуди

    rnКога се изложени на меѓусебните разлики, децата учат едни од други, развиваат сопствен идентитет и самосвест и учат како да живеат заедно со другите луѓе кои се поинакви од нив. Не е проблем тоа што постојат разлики помеѓу децата во одделението, туку како наставниците ќе се справат со нив. Децата учат од однесувањето на возрасните кое го гледаат во околината и тој модел им служи како водич за сопственото однесување.rnrnУште на рана возраст, децата усвојуваат одредени стереотипи и предрасуди за другите групи што ги гледаат во својата околина, па така децата би требало да научат како да живеат со разликите, бидејќи тоа ќе ја намали можноста да развијат предрасуди и дискриминаторско однесување како последица од неинформираноста.rn

    Отворен разговор за прифаќање на различноста

    rnПреку отворениот разговор и запознавањето со постоечките разлики помеѓу културите и поткултурите, етничките припадности, обичаите, религиите, ставовите и вредностите учителот ги подучува учениците за разновидноста на групните припадности, но и станува пример за своите ученици за рамноправен соживот со оние кои се поразлични од нас.rnrnТоа го потврдуваат и истражувањата. Доколку ги изложуваме учениците на поинакви култоролошки и образовни позадини, тие поретко ќе донесуваат пристрасни заклучоци за другите групи. Училишните фактори што влијаат на развојот на граѓанските компетенции кај учениците се поврзани со демократската клима во одделението која ги поттикнува на слободен разговор и критичка дебата на политички и социјални теми преку грижа за меѓусебните односи и создавање можност учениците да вежбаат демократија.rn

    Вложување во едукација на учителите, учениците и превентивните програми

    rnВоведувањето униформи во училиштата нема да ги реши проблемите во образованието. Наместо во униформи, би требало да се инвестира во образованието, учителите и превентивните програми за учениците.rn

    “Воведувањето униформи во училиштето може да се спореди со фарбање некоја стара, одронета зграда: Од една страна промената е веднаш видлива, но од друга страна, тоа е само еден слој свежа боја.“ – Брунсм и Рокемор

    rnНесомнено е дека постојат голем број проблеми во образовниот процес. Прочитајте за следниве 10 начини на кои училиштето ги прави децата глупави и депресивни.

  • Коренот на врсничкото насилство: Лошото однесување на училишните насилници е прикриен повик за помош

    Коренот на врсничкото насилство: Лошото однесување на училишните насилници е прикриен повик за помош

    Основно училиште. Едно од момчињата во 6-то одделение секогаш седи само. Никој не сака да се дружи со него затоа што изгледа и се однесува малку „поинаку“. Другите момчиња редовно го малтретираат и тепаат на големите и малите одмори, девојчињата се смеат. Наставниците знаат што се случува, но насилниците секогаш поминуваат само со предупредување и блага казна. Насилството продолжува. Денес, тоа момче има 23 години. Има завршено факултет, но се чувствува многу несигурно во себе. Има проблем со стекнувањето пријатели, бидејќи не знае како да се зближи со луѓето. Се чувствува осамено. Постојано се прашува зошто е таков каков што е. Не се сака себеси. Себеси си ја префрлува вината за тоа што бил малтретиран на училиште. Сака само да знае зошто? Каде згрешил?rnrnКоренот на врсничкото насилство: Лошото однесување на училишните насилници е прикриен повик за помошrnrnСредно училиште. Едно девојче штотуку се запишало во прва година. Веднаш се забележува дека се издвојува од останатите. Постојано се облекува во црно, има необична фризура, уникатен стил и слуша „чудна“ музика. Соучениците препознале лесна мета во нејзиното интровертно однесување. Постојано ја измачуваат психички и емоционално за да си го исполнат времето помеѓу часовите. Малтретирањето од реалниот живот еволуира и се префрлува во виртуелниот свет на социјалните мрежи. Постојано кружат нејзини фотографии со навредливи натписи чија цел е да ја исмеат и понижат нејзината уникатност. Девојчето ги гледа фотографиите. Ги гледа и целиот свет на Фејсбук. Не се осмелува да каже ништо никому, бидејќи се срами и се плаши да не ја влоши ситуацијата. Уште повеќе се повлекува во себе. Секоја вечер заспива плачејќи. Неколку пати помислува на самоубиство. Нејзините родители немаат поим што се случува. Таа сака само да знае зошто? Што им згрешила на нејзините соученици?rnrn„Зошто?“ е прашањето што сите жртви на врсничко насилство сакаат да им го постават на насилниците. Зошто ги одбрале токму нив? Дали ги изнервирале со нешто? Дали ги навредиле? Каде згрешиле? Најчесто, нема одговор на овие прашања, бидејќи и самите насилници не знаат зошто малтретираат одредени соученици. Врсничкото насилство е голем проблем во училиштата во Македонија, но речиси секогаш се занемарува. Наставниците не знаат да препознаат кога се случува и ретко кога преземаат нешто. Жртвите остануваат незаштитени и сами.rnrnДецата знаат да бидат навистина злобни. Но, под површината на нивните ужасни постапки најчесто се крие голема болка. Ниту едно дете не решило да малтретира друго дете затоа што сакало да стане насилник или да повреди некого. Во повеќето случаи, самите насилници се жртви на некакво насилство. Можеби живеат во лоши услови, каде што се сведоци на семејно насилство. Можеби нивните постари браќа или сестри ги малтретираат и исмеваат. Можеби и тие се жртви на некој маалски насилник кој постојано ги повредува, па решиле да го истурат својот гнев на послабите ученици од нивното одделение. Насилниците не се раѓаат. Само насилниците можат да создадат други насилници. Станува збор за маѓепсан круг од кој тешко се излегува. Некој посилен од вас ве удрил, но вие не сте можеле да му вратите нему, па затоа сте решиле да удрите некој послаб од вас за да се чувствувате подобро.rnrnКоренот на врсничкото насилство: Лошото однесување на училишните насилници е прикриен повик за помошrnrnТоа е вистината за повеќето насилници и тоа е главниот корен на проблемот, но речиси никогаш не се стигнува до таму. Ако воопшто дојде до разрешување на некој случај на врсничко насилство, училиштата се фокусираат на самиот проблем, но не и на неговата причина. Се разговара со жртвите, се казнуваат насилниците и толку. Но, ова решение е само привремено и не гарантира дека ќе го спречи понатамошното насилство. Психичката состојба на жртвите е ставена во фокус и тоа е во ред, меѓутоа не треба да се занемари и состојбата на насилниците, бидејќи и тие најверојатно страдаат длабоко во себе. Нивното насилничко однесување е всушност прикриен повик за помош. Тие сакаат некој да им обрне внимание и да им помогне. Не знаат како да побараат помош, па затоа одбираат лоша и деструктивна тактика. За жал, нивниот повик најчесто останува нечуен.rnrnНе постои сомнеж дека врсничкото насилство остава длабоки траги кај двете засегнати страни: И кај насилниците и кај жртвите. Жртвите никогаш не ги забораваат деновите кога биле малтретирани, а тоа остава последици на нивниот подоцнежен живот како возрасни луѓе. Повеќето насилници чувствуваат грижа на совест понатаму во животот за нивните постапки, но сметаат дека е премногу доцна за да ја поправат ситуацијата, па затоа решаваат да живеат со вината.rnrnИскоренувањето на врсничкото насилство од училиштата е долг процес кој си бара голема посветеност од страна на наставниците, психолозите и родителите. Најпрво, многу е важно да се подигне свеста за неговата сериозност и зачестеност. Факт е дека постои насилство во сите училишта, само треба да ги отвориме очите и да станеме свесни за него. Вториот чекор би бил наставниците да научат како да ги препознаваат формите на насилство, особено кога се работи за емоционално и физичко малтретирање. Понекогаш, знаците не се толку очигледни, но секој наставник може да забележи дали некој од учениците се повлекува во себе, не сака да се дружи и не се чувствува безбедно во училишната средина. Откако ќе се утврди дека постои врсничко насилство во училницата, не треба веднаш да се прибегне кон казнување на насилниците. Најважно е да се разговара со двете страни посебно, но и заедно.rnrnКоренот на врсничкото насилство: Лошото однесување на училишните насилници е прикриен повик за помошrnrnНема да биде лесно да се открие зошто насилникот се однесува на таков начин, но вреди да се вложи труд и да се истражи неговиот случај. Психолозите би требало да разговараат и со родителите за да ги согледаат сите можни страни на проблемот. Постои голема веројатност дека по некое време ќе се открие вистинската причина за насилничкото однесување и ќе може да му се помогне на детето. Многу е важно и соочувањето на жртвата со насилникот, при што обајцата ќе имаат можност отворено да разговараат, да ги откријат своите сличности и разлики, да се извинат и да простат.rnrnОва е многу потешко од казнувањето на насилниците со укор или бркање од училиштето. Потребна е голема ангажираност од страна на училиштето за целосно да се реши проблемот. Сѐ додека ги решаваме ваквите сериозни проблеми на површен начин, нема да можеме да им обезбедиме на децата здрава средина за учење и дружење. Нема да можеме да изградиме здрави и самоуверени личности кои ќе можат да дадат свој придонес во општеството. Градењето на една личност започнува дома и на училиште. Време е наставниците и директорите да станат свесни за моќта што ја имаат и да ја употребат на правилен начин. Време е да сфатиме дека главната цел на училиштата е да создадат способни и успешни возрасни луѓе, а не несигурни индивидуи кои целиот живот ќе се прашуваат „Зошто мене?“.

  • 20 секојдневни работи што се забранети во училиштата ширум светот

    20 секојдневни работи што се забранети во училиштата ширум светот

    На децата понекогаш им е многу тешко на училиште, бидејќи мораат да учат и да пораснат во успешни млади луѓе. Уште потешко станува ако наставниците почнат да им забрануваат одредени работи што на учениците им се омилени. Ова се 20-те секојдневни работи што се забранети во училиштата ширум светот…rnrn20 секојдневни работи што се забранети во училиштата ширум светотrn

    1. Најдобри пријатели

    rnВо едно училиште во југоисточен Лондон на децата им е забрането да имаат најдобри пријатели, бидејќи наставниците мислат дека учениците многу се вознемируваат кога пријателството ќе заврши. Сите сме се скарале со нашите пријатели повеќе пати, но и покрај тоа сме успеале да пораснеме како што треба. Можеби наставниците едноставно не сакаат учениците да се дружат за време на наставата.rn

    2. Честитки за Денот на татковците

    rnВо едно шкотско училиште на децата им е забрането да прават честитки за Денот на татковците од почит кон учениците кои живеат само со мајки. Звучи праведно, но што е со децата кои немаат мајка или имаат две мајки и двајца татковци?!rnrn20 секојдневни работи што се забранети во училиштата ширум светотrn

    3. Фејсбук

    rnФејсбукот е вистинско зло според едно еврејско женско училиште во Њујорк. Девојчињата не смеат да ја користат оваа социјална мрежа дури ни дома. Наставничките мислат дека поради Фејсбук девојчињата станува помалку скромни.rn

    4. Прегрнување

    rnЕдно основно училиште во Нортхемптон решило дека прегрнувањето помеѓу учениците треба да биде забрането. Наставниците сметаат дека децата треба да научат да го почитуваат концептот за личен простор. Меѓутоа, децата и родителите не ја прифаќаат оваа забрана.rn

    „На овој начин децата нема да стекнат социјални вештини во годините кога најмногу се развиваат“, изјавил еден од родителите.

    rnЗошто би сакале да си ги прегрнете пријателите?! Многу е подобро да бидете антисоцијални!rnrn20 секојдневни работи што се забранети во училиштата ширум светотrn

    5. Ранци

    rnНекои американски училишта веруваат дека носењето ранец или чанта во училница може да биде опасно поради сите оружја што може да бидат скриени внатре. Токму затоа, на учениците им е дозволено да носат само книги и училиштен прибор. Ранците мора да останат во нивните шкафчиња.rn

    6. Хеланки

    rnЕдно средно училиште во Масачусетс го сменило кодексот на облекување и ги забранило хеланките, бидејќи тие се несоодветна облека за учениците кои наскоро ќе влезат во светот на возрасните. Освен тоа, му го одвлекуваат вниманието на спротивниот пол. Очигледно.rnrn20 секојдневни работи што се забранети во училиштата ширум светотrn

    7. „LOL“ и други акроними

    rnУчениците од едно училиште во Јужен Јоркшир не смеат да употребуваат „lol“, „brb“ и слични акроними. Наставниците сметаат дека само со оваа забрана ќе ги принудат учениците да употребуваат правилен англиски во секојдневната комуникација.rn

    8. Гумени ластици

    rnНеколку училишта во САД ги забраниле гумените ластици, бидејќи сметаат дека им го одвлекуваат вниманието на учениците. Според наставниците, децата премногу си играат со нив, а тоа им го одвлекува вниманието од наставата. Но, сите знаеме дека децата многу лесно ќе си најдат нова занимација.rnrn20 секојдневни работи што се забранети во училиштата ширум светотrn

    9. Брканица

    rnВо некои училишта во САД на децата им е забрането да играат брканица! Причината за оваа забрана е тоа што децата се повредуваат физички и емоционално за време на оваа игра.rn

    10. Ноќ на вештерките и Божиќ

    rnНаставниците од едно училиште во Орегон ги забраниле сите работи типични за Божиќ од почит кон припадниците на други верски и религиски групи.rnrn20 секојдневни работи што се забранети во училиштата ширум светотrnrnПродолжете на следната страница за останатите необични забрани во училиштата ширум светот…rnrn

  • Гласот на македонските ученици: Како би изгледало училиштето од соништата?

    Гласот на македонските ученици: Како би изгледало училиштето од соништата?

    „Оценки“, „досада“, „лоши наставници“, „добри наставници“, „шеги“, „другарчиња“, „учење, „домашни“ се некои од зборовите што прво им паѓаат на памет на учениците кога ќе помислат на училиште. Дали некаде ги прочитавте зборовите „знаење“, „уживање“ и „забава“? За жал, училиштето не асоцира на тие термини. За „уживање“ и „забава“ некако ќе прогледаме низ прсти, ама што правиме со зборот „знаење“ кој би требало да биде главната цел на сите училишта?rnrnГласот на македонските ученици: Како би изгледало училиштето од соништата?rnrnНа прашањето „Дали сакате да одите на училиште?“, учениците одговараат со зачудувачко и едногласно „Да“. Но, некои од нивните образложенија за ваквиот одговор се дека сакаат да одат на училиште поради нивните другарчиња, затоа што тоа им е „работа“ и затоа што не знаат што би правеле во текот на целиот ден кога би седеле дома. Учениците не одат на училиште за да научат, за да стекнат знаења и да станат подобри личности, туку за да се видат со нивното друштво и да си го исполнат денот.rnrnСите сме свесни дека на македонскиот образовен систем му требаат реформи што ќе го подобрат и ќе му помогнат да ја оствари својата првична цел, а тоа е обезбедување знаење. Некои од најголемите проблеми со кои се соочува образованието во Македонија се немотивирани и фрустрирани наставници кои се однесуваат неправедно кон учениците, имаат свои миленици, не ставаат оценки по заслуга и не го пренесуваат знаењето на интересен и ефективен начин, потоа, несоодветни учебници по одредени предмети, лоши услови за работа (стари училници, скршени столчиња и клупи, тавани од каде што протекува вода и слично), како и преголемиот број на предмети што ги преоптоваруваат учениците и не им дозволуваат да се фокусираат она оние вештини што би сакале да ги развиваат.rnrnМакедонскиот образовен систем не може ни да се спореди со некои од најдобрите образовни системи во светот. На пример, Финска се смета за држава каде што образованието е на најзавидно ниво. Па, зошто е тоа така? Во Финска нема тестови (учениците прават само 1 тест во текот на нивното основно и средно образование), учениците речиси воопшто немаат домашни задачи, наставата е интердисциплинарна (предметите се поврзуваат помеѓу себе и се предаваат како целина, а не одделно) и факултетот е бесплатен. Слична е и ситуацијата во Швајцарија каде што учениците во средно училиште се делат според нивните способности и интереси, за да можат да се развиваат во една насока. Во Јапонија, пак, се посветува огромно внимание на манирите на учениците, кои мораат сами да си ги чистат училниците и да си ја готват храната.rnrnГласот на македонските ученици: Како би изгледало училиштето од соништата?rnrnМакедонскиот образовен систем многу се разликува од најдобрите образовни системи во светот, се согласувате? Но, што мислат учениците? Какво би било идеалното училиште, според нив? Ние спроведовме кратка анкета на 15 ученици од 9-то одделение и втора година средно и дознавме како би изгледало училиштето од соништата…rn

    Оценувањето би било описно

    rnПовеќето ученици не се согласуваат дека бројките претставуваат соодветни оценки за нивното знаење, туку би сакале да бидат оценувани описно. Ова се практикува во некои приватни училишта, но во државните, идејава сѐ уште е само фантазија. Учениците објаснуваат дека описниот начин на оценување би им помогнал да разберат каде згрешиле, како би можеле да се подобрат, но и кои се нивните силни страни. Друга замисла што им се допаѓа на учениците е добивањето емотикончиња наместо оценки. На пример, единицата да се замени со луто човече, двојката со расплакано, тројката со индиферентно, четворката со благо насмеано, а петката со широко насмеано човече. Учениците сметаат дека би биле помотивирани да се борат насмевка, отколку за бројка.rn

    Повеќе активности надвор од училиштето

    rnНе е никаква тајна тоа дека учениците едвај чекаат да излезат од монотоните училници. Сите испрашани ученици се согласуваат дека би сакале да имаат повеќе активности надвор од училиштето кои би им помогнале подобро да го совладаат материјалот. На пример, кога учат за животни по биологија, тие би сакале да ја посетат зоолошката градина. Обработувањето на лектирите по македонски јазик би одело многу полесно кога учениците би погледнале како изгледаат книгите преточени во театарски претстави. Наставата во природа, кога времето е убаво, исто така звучи како одлична идеја!rnrnГласот на македонските ученици: Како би изгледало училиштето од соништата?rn

    Интелигентни, креативни, инспиративни и духовити наставници

    rnСетете се на вашиот омилен наставник или наставничка. Кои особини ги поседувале? Учениците ни открија дека идеалните наставници треба да бидат слободоумни, духовити, интелигентни, добродушни, креативни, инспиративни и комуникативни. Тие исто така посочија дека наставниците треба да бидат авторитативни за да можат да воведат дисциплина во класот, но не и строги. Некои ученици дури и би сакале наставниците да бараат многу од нив за да можат да го извлечат најдоброто од себе. Познавате вакви примери?rnrnПродолжува на следната страница…rnrn

  • Како училиштето ги прави децата глупави и депресивни?

    Како училиштето ги прави децата глупави и депресивни?

    Денешниот образовен систем е застарен и ги претвора децата во роботи. Треба добро да размислите во кое училиште би сакале да ги запишете вашите деца, бидејќи постојат големи шанси дека ќе станат глупави и депресивни. Прочитајте за што станува збор…rnrnКако училиштето ги прави децата глупави и депресивни?rn

    Децата учат да размислуваат на ист начин

    rnУчениците уште од најмала возраст ја учат идејата дека сите треба да бидеме еднакви, но не во морална смисла туку во начинот на размислување. Принципите на образовниот систем се сметаат за најправилни и најважни. Во училиштата сите треба да го делат мислењето на наставникот, а поинаквите ученици се исмевани од страна на останатите или казнети со пониска оценка.rn

    Децата учат ШТО да мислат наместо КАКО да мислат

    rnУчилиштето ги насочува децата во еден правец и ги учи како да размислуваат логички но само во рамките на она што подоцна ќе може да се оцени со бројка. Децата мораат да учат и презентираат информации, но многу ретко се обрнува внимание на критичкото размислување, логика и аналитика. Учениците ги присвојуваат ставовите присутни во учебниците и кај наставникот, без да размислат дали тие се добри и вистинити.rn

    Не се развива креативноста

    rnФантазијата е најважното нешто кај децата, но училиштата успеваат да ја потиснат. Училиштата ги затвораат децата во кутија и се занимаваат исклучиво со нивниот разум, наместо да го развиваат и нивниот дух, срце и ум. Многу е важно децата да фантазираат за да можат подоцна да создаваат визии за иднината благодарение на кои ќе станат успешни луѓе.rn

    Децата учат да се плашат од неуспех

    rnОбразовниот систем ги принудува децата постојано да учат за да ги положат сите тестови, бидејќи лошата оценка се смета за неуспех. Како последица од лошите оценки, децата добиваат казни и се чувствуваат помалку вредни од останатите ученици. На тој начин, кај децата се раѓа омраза и страв од неуспехот и затоа подоцна во животот се плашат да преземаат ризици и бегаат од поголемите подвизи.rnrnКако училиштето ги прави децата глупави и депресивни?rn

    Децата учат дека играта е нешто негативно

    rnДобро познато е дека во училиште нема играње. Иако децата уживаат во игрите кои ги прават среќни, со текот на времето почнуваат да ги доживуваат како нешто лошо, односно како нешто што не е продуктивно и не дава никакви резултати. Со други зборови, играта ја сметаат за губење време. Во училиште децата учат дека треба да бидат сериозни, мирни, дисциплинирани и да размислуваат на последиците како возрасни.rn

    Децата учат дека не треба да си го слушаат срцето

    rnЗа разлика од возрасните, децата се многу поврзани со внатрешниот глас кој доаѓа од нивното срце. Со текот на времето, тој глас исчезнува бидејќи во училиште го прават она што мораат, а не она што го чувствуваат и сакаат. Сите деца се обврзани да го прават она што не го сакаат, да седат во клупа и да ги следат правилата на образовниот систем. На тој начин, тие сѐ повеќе се оддалечуваат од нивното срце.rn

    Децата учат дека успехот е поврзан со парите

    rnДецата учат дека мораат да бидат добри ученици за да имаат многу пари, односно добра плата, а таквото рамзислување може да доведе до депресија. Иако сме опкружени со многубројни примери на богати луѓе кои немаат завршено факултет, системот и понатаму ја промовира идејата дека ви треба диплома за да станете „робови на корпорацијата“. Наместо да учат за да стекнат знаење, да напредуваат и да живеат онака како што сакаат, децата учат за да имаат пари.rn

    Децата учат дека треба да го жртвуваат моментот за иднината

    rnДецата ги поминуваат деновите „натрупани“ со обврски и учат за да можат еден ден да заработуваат многу пари. Наместо да уживаат и да создаваат во моментот, училиштето се смета за минлив период. Децата се стремат кон наметнатите цели и мислат дека вистинската среќа ги чека кога ќе пораснат. На тој начин, тие забораваат да уживаат во сегашноста и во секој миг од детството.rnrnСо цел да се подобри образовниот систем, прочитајте зошто Финска ќе биде првата земја во светот што ќе ги укине сите училишни предмети.