Филм за судбината и за љубовта, за тоа колку сме подготвени за да излеземе од патот кој ни е зацртан и да се избориме за работите што навистина ги сакаме во животот.rnrn
Режија: Џорџ НолфиrnrnУлоги: Мет Дејмон, Емили Блант, Ентони МекиrnrnВреметраење: 106 минутиrnrnЈазик: англискиrnrnПремиера: 4 март 2011rnrnЖанр: фантастика, трилер, романсаrnrnОфицијален веб-сајтrnrnНаша оценка: 5/10rnrnВаша оценка: [ratings]rnrn rnrn—————————————————————————————————————————————————rnОткако со минатите рецензии на маса ставивме неколку горчливи кафиња, за доброто на гостите пожелно е да донесеме и по една лимонада за освежување и разблажување. Таа лимонада е филмот „Агенти на судбината”. Речиси невозможен микс на жанрови – фантастично-романтичен трилер, ова е режисерското деби на сценаристот на „Борновиот ултиматум”, Џорџ Нолфи. Малку од Борн, малку од „Матрикс”, малку од „Градот на ангелите” и ете ти го новиот филм со Мет Дејмон. Сепак, од позитивната страна, „Агенти на судбината” ќе ве релаксира и веќе следниот ден… нема ни да го паметите. Перфектен избор за напорните денови.rn—————————————————————————————————————————————————rn
rn
Приказна: Дејвид Норис (Мет Дејмон) е млад политичар со светла иднина и големи амбиции сè додека не ја сретне младата балерина Елиса (Емили Блант) во која веднаш се вљубува. Сè изгледа перфектно сè додека мистериозни луѓе од „божјата корпорација“ не им застанат на патот затоа што тоа не е дел од нивната судбина, на нивната замислена и трасирана патека. Запишано е таа да биде позната танчарка, а тој претседател, но да трчаат по кариерата, а не да бидат една вљубена двојка. Додека во повеќето филмови, делот од приказната, според кој, имаме вечни „демначи“ над секој наш чекор би бил доминантен, во „Агенти на судбината” сето тоа е во втор план пред љубовната сторија, односно борбата на Дејвид и Елиса и покрај сите пречки да останат заедно. Токму тоа го прави овој филм лимонадест, но може да се очекува таков потег на сценаристот поради еден едноставен факт – гледачите моментално се малку заситени од теориите на завери и од нивното отплеткување.
Синтезата на фантастика, трилер и романтика во филмот е сосема функционална, но не го прави исклучителен во ниту еден поглед. На моменти реакциите на ликовите се премногу слаби во однос на настаните во филмот, кои во реалниот живот би го преплашиле секој човек. Актерските остварувања на кратки секвенци изгледаат лажно, но сè на сè може да се карактеризираат како коректни.
Кога и како да го гледате: Дефинитивно дома со пуканки и со кока-кола со оглед на тоа што ќе можете да изберете дали да го исклучите или да продолжите да го гледате во зависност од вкусот. Одлично филмче за напорните денови во кои само сакате да седнете и да го одморите мозокот. Дефинитивно романтичните души повеќе ќе уживаат.
Режија:
„Животинско кралство“ е свеж филм во повеќе аспекти. Станува збор за режисерско деби на Дејвид Мишо кој досега, пред сè, пишувал сценарија. Актерите, пак, не се толку експонирани освен можеби Гај Пирс („Мементо”, „Говорот на кралот”, „Л.А. Доверливо”). Сепак, и покрај тие ризици, станува збор за одлично обликувано кинематографско парче. Забележлива е изведбата на Џеки Вивер која е номинирана за најдобра споредна улога на претстојниот Оскар. Таа портретира „лавица“ која се чини дека е нежна и грижлива, но нејзиниот поглед кажува дека би ги забила своите канџи во секого, па дури и во својот внук, само за да ги зачува синовите. Нејзината прегратка е нежна, нејзиниот збор е утешителен што те прави за момент да се почуствуваш сигурен, дури и кога ти е тешко да се свртиш кон неа. Но, острата канџа доаѓа одзади. 
Режија:
За овој филм, режисерот Родригез одлучил да биде каскадер во сите аспекти – презема толку ризици и ниту еднаш не ја одбира сигурната варијанта што просто е неверојатно. Покрај сценариото кое е доволен предизвик, за главна улога одбира актер кој е најпопуларен по романтичните комедии, Рајан Рејнолдс. Тој го носи сизифовиот товар во овој филм додека сите останати актери се јавуваат како глас преку телефонот или во кратка секвенца. Последно негово запаметено остварување е лимунадестото филмче The Proposal со Сандра Булок, додека во весниците генерално го пишуваат како мажот на Скарлет Јохансон. Но Рејнолдс сосема добро си ја завршува работата во „Закопан”. Огромен актерски тест е што на секое следно снимање, на секој следен кадар мора да се продолжи со истата емоција и со истата состојба на умот, на човек закопан под земја. Сепак, Рејнолдс се справува без притоа да го носи товарот од неговите претходни „лесни“ улогички, без да се повторува со гримасите, мимиките… 
Режија:
Сето тоа се менува откако продуцентот Томас (Винсент Касел) ќе одлучи да ја постави „Лебедовото езеро” каде една балерина треба да ги игра и белиот и црниот лебед. Нина отсекогаш во себе го имала белиот, но Томас го гледа во неа и изопачениот црн лебед и ѝ дава шанса да дебитира за да стане новата голема ѕвезда на компанијата. Таа пополека се бори со сопствените и бариерите поставени од другите и пополека го открива својот „црн лебед”. Во сето тоа, Нина се губи и станува длабоко психолошки растревожена личност. Еден од најголемите противници на младата балерина на тој пат на себепронаоѓање е Лили (Мила Кунис) која е сé што не е Нина – страсна, самосвесна, слободна. 
„Црниот лебед” е толку комплексен, вознемирувачки и нежен токму поради играта на главните актери. Особено трите главни женски улоги Портман, Херши и Кунис. Сите се толку различни, но толку јасно обликувани ликови што просто е невозможно на гледачот да му остане некоја емоција или некоја реакција нејасна.
rnrnВо пораките „А“ една по една ги открива тајните на секоја од девојките, кои што единствено Алисон ги знаела. Но, не е возможно таа да им ги праќа зошто е мртва. Или возможно е?rnrn
rnrnКој и да е нивниот демнач, по се изгледа ги знае сите нивни приватни работи и ги следи во секој нивни чекор. Девојките се повторно блиски и строго се придржуваат до нивниот договор да не откриваат ништо на никого, особено не на полицијата, но дали ќе се штитат и кога нивните најмрачни тајни ќе бидат откриени? Останува да видите сами.rnrn
rnrn
rnrn
Режија:
Базата е поставена, но градењето на целото дејство е невешто, филмско „дежа ву”. Решенијата од типот дека главниот лик нема да има име во смисла дека е „дух”, сенка на човекот на кого му ги пишува мемоарите, изгледа просто. Финишот пак на филмот, сцената која треба да нè стресе од корен и да ни расветли сè, повеќе или помалку се насетува уште од многу порано. Нема ништо лошо во тоа да направиш филм кој нема цел да ги преоптоварува гледачите, но не и кога нудиш разврски кои ни ја „навредуваат” интелигенцијата. 
Но, во името на јин и јанг-филозофијата – во морето од црно мора да има по една точка бело, би кажала дека изведбата на најмалку познатата актерка во екипата, Оливија Вилијамс („Шесто сетило”), е вистинско освежување. Таа ја игра жената на поранешниот премиер и, искрено, убедливо портретира лик кој не е само жена зад успешен маж, туку многу многу повеќе од тоа.
Главни ликови: Џерард Батлер, Џејми Фокс, Колм Мини, Брус Мекгил, Лесли Биб, Мајкл Ирби…rnrnРежисер: Феликс Гери ГрејrnrnЖанр: трилер, драма, акцијаrnrnВреметраење: 108 мин.rnrnЈазик: англискиrnrnПремиера: 16 октомври 2009rnrnМузика: Боб Дилан, Чино Морено, Ченг Чи, Марк Фарнер…rnrnВеб-сајт: 
Нема да ви откриеме зошто токму Алис е нивната жртва и какви им се индивидуалните намери на киднаперите, бидејќи колку помалку знаете, толку повеќе ќе се возбудувате од изненадувањата кои ги носи секоја наредна сцена. Во вознемирувачкиот хаос од спротивставени интереси, лицемерие, алчност и желба за опстанок, сфаќате дека дури и најдобриот план може да тргне наопаку, ако погрешите во изборот на вашата жртва.rn
На моменти релаксирачка и мелодична, улогата на музиката во филмот е да го интензивира чувството на тензија и страв од неизвесното. Мал недостаток во сценариото е што нема повеќе информации за животот на Алис Крид пред киднапирањето.
rnrnЗа да се случи ова, на кое секако се нафаќаат, потребно е многу планирање, градење, совладување пречки, манипулации, борби и искушенија.rn
rnrnИако нетрпеливоста за да го гледате филмов може брзо да се совлада, за вистинските филмски фанатици кои ги затвораат ушите секогаш кога некој зборува за Почеток, како не би им се расипало очекувањето, изненадувањето и чувството кое филмот го предизвикува, препорачуваме да почекаат до појавувањето на верзија за преземање со прифатлив, до одличен квалитет. Почеток дефинитивно не е филм за пуканки, не е за големо друштво и не е за разлабување, разонода и релаксација. Почеток е филм кој го гледате во еден здив, а по завршувањето продолжувате да реанимирате одредени сцени уште долго потоа.
rnrnНајдобро би било, филмот да го гледате барем два пати, за да навлезете подлабоко во приказната и да ги поврзете елементите кои останаа да ви немаат смисла после првиот пат, но и затоа што едноставно еднаш нема да ви биде доволно.rn
rnrn
rnrn
