Соништата многу долго се под радарот на научниците. Овој феномен е толку мистериозен што многу луѓе сакаат да знаат повеќе за него. Уште поважно е прашањето: „Зошто сонуваме?“ Не постои сигурен одговор кој кажува која е целта на нашите соништа. Секој човек сонува, иако помнењето на соништата е различно кај сите.rnrn
rn
Што ни прават соништата? Дали имаат некоја цел?
rnОва е прашање на кое сè уште нема одговор, но шпекулациите и теориите си продолжуваат. Позната теорија е дека спиењето и сонувањето работат тимски и му помагаат на мозокот да се обнови после прибирањето на многуте информации во текот на денот. Додека спиеме, мозокот ги „разгледува“ овие информации и го зачувува она што е потребно, а се ослободува од непотребните информации. Истражувачите мислат дека соништата се еден вид алатка во овој процес.rnrnСонувањето се одвива во потсвеста за време на РЕМ фазата во спиењето. Може да се појави и во другите фази, но најмногу соништа биле забележани во РЕМ. Се покажало дека соништата се поврзани со надополнувањето на меморијата кое се случува за време на спиењето. Овде спаѓа „снимање“ и организирање на сеќавањата според чувствата, како и пренесување на сеќавања низ разните региони на мозокот.rn
Има ли поврзаност помеѓу соништата и потсвеста?
rnЗа одговор на ова прашање потребно е да се погледне во чудниот свет на соништата. Главното прашање е: Дали мозокот се обидува да пронајде некаква смисла во сигналите кои се генерираат во фазата на дополнување на сеќавањата?rn
Дали соништата значат нешто?
rnБарањето на значењето на соништата е нешто кое се одвива со векови. Интерпретацијата на соништата многу често е поврзана со вербата, мотивацијата и симболите кои имаат некакво значење за сонувачот. Замислете дека процесот на дополнување на сеќавањата не е случаен и е фокусиран на искуствата од минатото и целите кои се биолошки одредени. Во овој случај се појавува мотивирачката тензија во соништата.rnrnПа, соништата можеби не се пораки кои ни ги праќа потсвеста. Тие можеби се алатка на мозокот за истражување на можни ситуации и подготвување за акција во иднина. Сликите во соништата може се резултат на програмата која ги преработува сигналите кои се генерирани од внатрешните системи за мотивација и кои не се ограничени со сетилата.rnrnДоколку имате чудни соништа, погледнете што може да биде причината за тоа.
rn
rn
rn
rn
rn
rnrnЏош Грејсел, психолог и автор, тврди дека работата на себе не е толку тешка колку што сите кажуваат. Овој пат тој се обидел да го објасни себеприфаќањето според примерот на една од најубавите бајки од нашето детство, „Убавицата и ѕверот“.rnrnОваа француска бајка е создадена во далечната 1740-та година, а до денес е објавена во голем број варијации. Најкратко кажано, преубава девојка доброволно се согласува да остане заробена од страна на суров ѕвер за да го спаси својот татко. Ѕверот изгледа страшно и убавицата го избегнува, се плаши од него и се обидува да избега. Секоја ноќ, Ѕверот ја прашува Убавицата дали сака да се омажи за него, и секоја ноќ таа повторно го одбива. Како што вели Џош, читателите знаат дека Ѕверот е нешто што убавицата мора да научи да го сака без убедување и дополнителни информации. Убавицата мора да научи да ја гледа убавината во Ѕверот!rnrnНа почетокот постојат само случајни навестувања што ја водат Убавицата да размисли за тоа дека Ѕверот можеби и не е толку страшен. Во тие моменти навиваме да го сфати она што сите ние го знаеме: Мора да научи да го сака овој Ѕвер. Да преминеме на главното. Таа со текот на времето се заљубува во Ѕверот и доаѓа до судбоносниот бакнеж по кој тој се претвора во прекрасен принц. Една од најубавите верзии на оваа приказна истакнува дека Убавицата толку многу го засакала што кога го погледнала принцот викнала: „Каде е мојот Ѕвер? Врати ми го мојот Ѕвер!“rnrn