Една од најголемите невистини во врска со развојот на една личност, е верувањето дека нашиот карактер зависи 100% од нашите гени. И покрај тоа што гените имаат улога во развојот на личноста, сепак факторите на коишто сме подложни во нашата животната средина, се најважното нешто коешто го оформува и дефинира карактерот.rnrn
rnrnВерувањето дека вие не можете да бидете подобра верзија од себеси, под изговор дека „немате добри гени“ или затоа што чувствувате дека не можете да го подобрите вашето однесување затоа што гените би ве ограничиле во остварувањето на таа цел, е сосема погрешен начин на размислување. По пат на учење како правилно да се справуваме со надворешните влијанија на коишто сме изложени во текот на целиот живот, ние можеме да го обликуваме нашиот карактер, на начинот на којшто посакуваме.rn
Поврзаноста меѓу нарушувањата на личноста и гените
rnНекои луѓе одат толку далеку со овие лажни убедувања, верувајќи дека тие имаат недостаток од самодоверба зашто што немаат такви гени или пак сметаат дека се чувствуваат инфериорно зошто им недостига некој конкретен ген. Доколку и вие сте дел од таа група луѓе, имаме добри вести за вас: сите овие верувања, се само митови со коишто на некој начин сте се здобиле, во текот на животот. Едноставно, разните животни искуства низ коишто поминуваме во текот на нашите животи, може да бидат главната причина којашто стои зад нашиот недостаток на самодоверба и чувството на пониска вредност во однос на останатите.rnrnВажно е да запомните дека никој од нас не се родил инфериорен или без самодоверба. Гените немаат никаква поврзаност со овие состојби. Ситуациите со коишто сте се соочиле во животот, довеле до тоа да се чувствувате сега така. Токму поради тоа, проблемите од овој тип, честопати се нарекуваат „нарушувања на личноста“. Нормалната, вообичаена состојба на умот е чувството на самодоверба, а не обратното сценарио.rn
Генетските тенденции и проблемите со идентитетот
rnДоколку читате психолошка литература, тогаш сигурно досега сте се сретнале со терминот „генетска тенденција“. И покрај тоа што многу луѓе имаат генетска предиспозиција да развијат одредени психолошки растројства, тие никогаш не би страдале од нив, доколку подобро управуваат со животните проблеми.rnrnДали сте знаеле дека повеќе од 300 милиони луѓе ширум светот, од различна возраст страдаат од депресија? За жал, многумина имаат тенденција да се депримираат, кога се соочени со пролонгиран стрес. Меѓутоа, тука е важно да се потенцира дека доколку некои од овие луѓе научат како подобро да се справуваат со стресот, тие нема да завршат во депресија, дури и ако имаат генетска тенденција за психолошки нарушувања.rnrn
rnrnДруги луѓе пак, ја носат оваа проблематика на уште поразлично ниво и доаѓаат до заклучоци дека депресијата е предизвикана исклучиво од генетиката и поради тоа, тие секогаш препорачуваат медикаменти за луѓето коишто страдаат од ова растројство, без да понудат никакви други можни солуции.rnrnСигурни сме дека и вие, исто како и јас, сте ја слушнале реченицата „Јас сум биполарен/на“ повеќе од еднаш во животот, без разлика дали било кажано како шега или не. Луѓето коишто кажуваат вакви работи, не мислат дека имаат некое конкретно ментално нарушување, туку тие веруваат дека нивниот идентитет и нарушување, се едно исто. Овие луѓе не велат дека се депресивни, туку биполарни, небаре го поврзале ова растројство со самите себеси и со нивната личност.rnrnМногу луѓе исто така, веруваат дека срамежливоста е карактерна особина, но и покрај тоа што одредени истражувања ја поврзуваат срамежливоста со генетиката, сепак голем број фактори треба да се земат во целина, за да се појави срамежливост кај една личност.rn
Не ја обвинувајте генетиката за психолошките проблеми
rnНемојте да бидете плен на овие митови и не го блокирајте вашиот личен развој поради ваквото ограничено верување. По пат на игнорирање на вашите моментални карактерни особини, вие секогаш ќе можете да се подобрувате себеси во секоја смисла на зборот и да станете среќна личност.rnrnСè што треба да направите за да дојдете до таа состојба на умот, е да донесете одлука, а потоа да направите сè што знаете и умеете, за да ја претворите ваквата одлука во план којшто страсно ќе го спроведувате. Дури тогаш, самите ќе ги забележите позитивните резултати кои ќе произлезат од таквото однесување.rnrnМоже да ве интересира и Која е најголемата причина за појава на депресија ширум светот?
rnrnМногу случаи со депресија остануваат без дијагноза. Па ако зависникот покажува знаци на депресија, навистина е тешко да се одреди дали таа се појавила пред или после проблемот со зависност.rn
rnrnНо тие се интелигентни и компетентни, па сè е во ред. Го прават она што се очекува од нив и го овозможуваат она што е потребно. Не се свесни дека се поранливи на животните предизвици за разлика од другите луѓе.rnrnОва се случува сè додека не им се промени работното место, нивното дете има сериозен проблем или не почине некој што им е драг. Можеби имаат проблеми во бракот, или некој ги одбил. Без разлика која е причината, се случило нешто што ги тргнало од нивниот пат.rnrnТогаш почнуваат да се мачат и чувствуваат дека можеби нивниот проблем отишол предалеку и откриваат дека се во депресија. Се прашуваат зошто им е толку тешко, како завршиле овде и зошто не можат да бидат поотпорни.rnrnМожеби ако добивале доволно емоционално внимание во детството би имале пристап до нивните емоции на начин што им е од помош. Можеби ако нивните родители забележале што чувствувале како деца, и самите ќе можеле да го прават тоа.rnrnРастењето во дом каде што на чувствата не им се придава големо значење има лошо влијание на детето во развој. Поради ова детето е посклоно кон депресија во текот на животот и засекогаш ќе се обвинува самото.rnrnАко сте пораснале во семејство без емоционална поддршка од родителите, најверојатно сте го правеле она што го прават сите деца – автоматски сте ги потиснувале вашите емоции. Ова можеби функционирало во текот на детството, но сега кога сте возрасни потребен ви е здрав пристап до вашите емоции. Ова запоставување предизвикува депресија кај возрасните на неколку начини.rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn