Tag: воспитување

Добрите манири се одлика на културните луѓе. Децата го учат убавото однесување од родителите, па затоа е многу важно мајката и таткото посебно да внимаваат како ги подучуваат своите деца. Секој ќе се согласи дека нема ништо послатко од учтиво мало дете кое знае како да се однесува.rnrnrn

Бидете добар пример

rnНајдобриот начин да ги научите децата на добро однесување е да им бидете добар пример. Дури и да не сте свесни, децата постојано ги следат своите родители и нивните постапки.rn

Дајте им повеќе шанси

rnНегативното искуство треба да се искористи како прилика за учење. На пример, ако последното излегување со детето во ресторан било вистинска катастрофа, не се обесхрабрувајте. Разговарајте за тоа што не било во ред и обидете се повторно.rn

Фокусирајте се на она што е позитивно

rnЕдна од најдобрите работи кои можете да ги направите кога ги учите децата на разликата меѓу доброто и лошото однесување е да се сконцентрирате на тоа што е позитивно кај детето. Сосема е нормално ако вашето дете згреши и секако дека треба да му укажете на грешката, но спомнете му ги и сите оние учтиви работи кои ги прави за да го мотивирате.rn

Почнете рано

rnКако и за многу други работи во животот, најдобро е рано да се усвојат добрите манири. Веднаш штом вашето дете ќе почне да зборува, научете го на едноставните зборови „молам“ и „благодарам“. Тоа можеби нема да го знае значењето на тие зборови на почетокот, но ќе почне да ги разбира контекстите во кои тие се користат и ќе почне и самото да ги употребува.rn

Бидете доследни

rnКако и секоја друга вештина која детето треба да ја совлада, учењето на добрите манири бара доследност. Немојте да бидете попустливи дома, а строги во јавност. На овој начин само ќе го збуните вашето дете. Исто така, многу е важно и двата родители да бидат на иста бранова должина. Ако едниот родител забранува нешто, а другиот родител го допушта тоа, сето ова може да биде збунувачки за детето.rn

Играње со другите деца

rnТоа што децата го учат во интеракцијата со своите врсници станува темел на градењето односи со луѓето кога ќе пораснат. На крајот од играњето, потсетете го вашето дете да ги поздрави родителите на неговото другарче во чиј дом си играле.rn

Запомнете зошто убавото однесување е важно

rnИако сите знаеме дека е важно, често забораваме зошто е тоа така. Една позната учителка за бонтон рекла дека „убавото однесување значи да се има чувство за другите“.rn

Однесување за време на оброкот

rnВремето кое го поминувате со своите деца на маса е идеално за учење. Ако си играат со храната, јадат со отворена уста и не велат „молам“ и „благодарам“, наместо да го игнорирате нивното однесување, потсетете ги дека тоа не е убаво. Со тек на време ќе им влезе во навика правилно да се однесуваат за време на оброкот.rn

Пофалете ги

rnВажно е да ги пофалите децата за нивното учтиво однесување со цел да ги мотивирате да се однесуваат така и понатаму.rn

Бидете стрпливи

rnНикој не е совршен – ниту вие, ниту вашите деца. Сето ова е процес во кој учите заедно. Но, ако останете доследни, резултатите нема да изостанат, а децата еден ден ќе ви бидат благодарни за вниманието кое сте им го посветиле кога биле малечки.rnrnДополнително, дознајте кои се најважните вештини коишто треба да ги научат вашите деца пред да наполнат 13 години.

Да се одгледува дете не е воопшто лесна работа и за тоа често треба трпение и постојано учење. Рускиот психолог Јулија Гипенрејтер го посветила нејзиниот живот во проучување на односите помеѓу родителите и децата. Нејзините книги за воспитување на деца се преведени на многу светски јазици, а ние ви ги пренесуваме најинтересните тврдења на овој психолог.rnrnrnrn1. Непослушност – единствена работа која децата можат да ја развијат кога неправилно им се обраќате. Секогаш кога се непослушни и безобразни прашајте се што вие сте направиле погрешно пред да одлучите да ги казните.rnrn2. „Проблематични“, „тешки“ деца, како и деца „со комплекси“ и „расеани“ се секогаш резултат на погрешно утврдените односи во семејството.rnrn3. Кога безусловно ги сакате децата тоа не значи дека ги сакате затоа што се убави, паметни, способни, успешни, дека помагаат во домот и слично, туку поради тоа што се такви какви што се.rnrn4. Колку полошо се однесувате кон, толку полоши стануваат и тие. Зошто е тоа така? Затоа што воспитувањето на децата не е дресирање. Родителите не треба да развиваат условни рефлекси кај децата.rnrn5. Дисциплина – не претходно, туку после воспоставување добри односи со децата. Не можете да ги дисциплинирате ако со нив не воспоставите комуникација.rnrn6. Не им помагајте освен ако не побараат помош. Кога не се мешате всушност им кажувате дека сè прават добро. Помогнете им само доколку наидат на големи препреки кои не можат да ги надминат. Тогаш е добро да се мешате за да не дојде до непосакувана штета.rnrn7. Ако им е тешко и сакаат да ја прифатат вашата помош, задолжително помогнете им. Притоа, правете го само она што тие не можат да го прават сами. Кога ќе почнат да ги развиваат своите способности, дозволувајте им сè постепено.rnrn8. Личноста и способноста на децата се развиваат само кога се ангажирани во некоја активност што ќе им биде интересна и која сакаат да ја прават.rnrn9. Тинејџерскиот период е сличен како и сипаниците – постојат повеќе облици, поблаги или погорки, но сите мора да се прележат. Тешко им е на родителите кои во оваа развојна фаза влегуваат во сериозни конфликти со нивните деца.rnrn10. Дозволете им на децата да ги почувствуваат негативните последици од нивните постапки (или пропусти). Тек тогаш ќе пораснат и ќе станат „свесни“.rnrn11. Сееш навика, жнееш навика – собираш карактер, сееш карактер – одбираш судбина!rnrn12. Можете да го истражувате незадоволството на поедини постапки од децата, но не и нив во целина. Можете да ги осудувате нивните дела, но не и нивните чувства. Незадоволството од делата не треба да биде систематично зошто во спротивно ќе се претворат во неуспех.rnrn13. Непосакуваното однесување на децата е нормална реакција на ненормалните услови за живот.rnrn14. Строгата мајка е емотивно оддалечена од своите деца, а тие го чувствуваат тоа.rnrn15. Дозволете им да имаат приватност. Не им држете предавања и не се мешајте во сè во секое време.rnrn16. Со своите активности влијаете на однесувањето на децата.rnrn17. Себеспознавањето и образованието се првата должност на родителите и наставниците, а не само воспитување на децата. Во спротивно тие ќе станат окупирани со проблемите на родителите.rnrn18. Секогаш кога децата се вознемирени, навредени, повредени, засрамени, уплашени, кога некој е груб спрема нив или неправедно ги третирал, па дури и кога се многу уморни, вистинската работа што треба да ја направите е да дознаете што им се случува и да ги сослушате.rnrn19. Не барајте од нив нешто невозможно или нешто што тешко се постигнува. Наместо тоа, погледнете што можете да промените во опкружувањето.rnrnПрочитајте и за проблемите во модерното воспитување што ги прават родителите „робови“ на нивните деца.

Јапонските деца се неверојатни. По правило тие се учтиви, пријателски настроени и не им дозволуваат на чувствата да ги контролираат. Во Јапонија ретко ќе сретнете дете кое плаче во супермаркет. Па сигурно ве интересира како се воспитани овие деца. Јапонските родители имаат неколку трикови, а од денес можете да ги примените и вие.rn

1. Врската помеѓу мајката и детето е силна

rnrnrnВо Јапонија, врската помеѓу мајката и детето е навистина силна. Тие спијат заедно и мајките секогаш ги носат нивните деца со нив. Нивната врска е длабоко емоционална – мајките прифаќаат сè што прават нивните деца бидејќи тие се совршени во нивните очи. Кај нив постои правило според кое на децата им се дозволува да го прават тоа што го сакаат до нивната петта година. Можеби ова ви изгледа како премногу слобода, но грешите. Овој принцип им покажува на децата дека се добри.rnrnБило спроведено истражување од страна на јапонски и американски научници. Се покажало дека постои поврзаност помеѓу ова охрабрување на децата и нивното однесување. Научниците тврдат дека позитивниот став на децата го намалил ризикот од проблематично однесување и го подобрил однесувањето на децата со нарушувања во развојот.rn

2. Јапонскиот систем на воспитување

rnrnrnСите луѓе се создадени еднакви. На фотографијата можете да ја забележите јапонската принцеза Аико (втора од десно) како настапува за време на спортски натпревар во Токио.rnrnСпоред јапонскиот систем на воспитување, децата се совршени до 5-годишна возраст, од 5 до 15 години се слуги, а после 15-тата година се сметаат за еднакви на нивните родители и другите луѓе. Целта на оваа филозофија е да се создаде член на колективно општество, каде што личните интереси не се најважното нешто.rn

rn 011
• Во првата фаза родителите им даваат бескрајна љубов на нивните деца.

rn 011

• Во втората фаза нивната љубов не исчезнува, туку децата учат да живеат според правилата на општеството и се обидуваат да ја најдат нивната цел. Бидејќи децата се навистина поврзани со мајките, тие се обидуваат да ја разочаруваат што е можно помалку.

rn 011

• Во третата фаза детето веќе станува активен член на општеството.

rn

rn

3. Семејството е едно од најзначајните нешта

rnrnrnПо правило, мајките се оние кои ги одгледуваат децата. Јапонците сметаат дека децата не би требало да се испраќаат во градинка пред да наполнат 3 години. Родителите ретко ги замолуваат бабите и дедовците да се грижат за децата, а речиси и да не најмуваат дадилки. Сепак, децата минуваат многу време со бабите и дедовците и со другите роднини. Семејните врски се топли и грижливи, а членовите секогаш се поддржуваат и се грижат едни за други.rn

4. Родителите им се идоли на децата

rnrnrnБил направен експеримент во кој учествувале мајки од Јапонија и од Европа. Биле замолени да направат пирамида со нивните деца. Јапонските мајки сами ја граделе пирамидата, а потоа ги замолувале децата да го повторат тоа што го направиле. Ако децата не успеале, одново почнувале со изградбата. Мајките од Европа им објаснувале на децата како да ја направат пирамидата и потоа ги замолувале да пробаат. Значи, Јапонките воделе со пример, додека Европејките им дале на децата сè што им е потребно, но не и пример. Јапонските мајки не ги терале децата да направат нешто како што ќе им кажат. Тие им поставиле пример и им покажале.rn

5. Обрнување внимание на емоциите

rnrnrnЗа да го научите детето да живее во колективно општество, важно е да го научите да ги „гледа“ и почитува туѓите чувства и интереси. Јапонките ги почитуваат чувствата на нивните деца – никогаш не ги притискаат или засрамуваат. Ги учат да ги разберат емоциите на другите луѓе, па дури и на неживите предмети. На пример, ако детето ја скрши неговата играчка автомобил, мајка му ќе му рече „Кутриот автомобил, сега ќе плаче“. Кај нас пак, од друга страна, најверојатно би го искарале детето и би му рекле дека направило нешто лошо.rnrnЈапонците не тврдат дека нивните методи се најдобри. Денес вредностите од Западот имаат влијание и на нивните традиции. Но најважните концепти во Јапонија, како смиреното однесување со децата, е непроменливо.rnrnПогледнете ги и советите и триковите што ќе ви помогнат да се справите со немирните деца.

Ако судиме според бајките или часовите по историја, кралските деца спијат на свилени перници, јадат од златни чинии и цел ден се забавуваат. Сепак, има ли вистина во тоа? Ние одлучивме да провериме како растат најпознатите принц и принцеза на светот, Џорџ и Шарлот, децата на војводата и војвотката од Кембриџ. Можете ли да замислите дека тие мораат сами да ги чистат своите соби?rnrnrn

Титулата не е причина за водење раскошен живот

rnВо семејството на војводата и војвотката од Кембриџ, само една дадилка им помага со децата. Сите должности кои се однесуваат на хранењето, капењето и шетањето со децата ги извршуваат родителите. Исто така, Вилијам работи како пилот на хеликоптер за итни медицински случаи и децата се свесни за тоа.rn

Почитување на работата на другите луѓе

rnПравнуците на кралицата Елизабета уште во раната доба научиле дека треба да се цени секоја работа, без разлика дали станува збор за нивната мајка која подготвува ручек или за собарката која ја чисти куќата. Поради тоа Џорџ и Шарлот не пребираат храна и мораат да ја соберат расфрлената облека.rn

Семејството е најважниот приоритет во животот

rnУште сега 4-годишниот Џорџ се грижи за својата сестра и војвотката вели дека тие стануваат најдобри пријатели. Иако се мали, тие веќе ја знаат историјата на своето семејство и често го посетуваат гробот на својата баба, принцезата Дијана. Кејт и Вилијам се обидуваат да поминат повеќе време со своите деца. Џорџ, на пример, ужива во разговорите со својот татко, додека Шарлот сака да готви со мама. За време на вечерата, децата седат заедно со возрасните.rn

Секој има право да ги искаже своите мисли и чувства слободно

rnЗа разлика од порано, кога се негувала тајност и затвореност, Кејт и Вилијам активно ја развиваат емотивната интелигенција на своите деца.rn

„Кога ќе ги видам моите деца како комуницираат со останатите деца во училиштето, сфаќам дека живееме во сосема различно време. Нè заменија генерации кои не се плашат да кажат што ги мачи“, вели принцот Вилијам.

rn

Образованието е на прво место

rnЧитањето книги е омилената активност на принцот Џорџ и принцезата Шарлот. Кејт често ги води децата на изложби и музеи. Нивниот омилен музеј е Музејот на природната историја во Лондон.rn

„Децата обожаваат да доаѓаат овде и верувајте ми, тоа не е само заради диносаурусите“, вели таа.

rn

Важно е да се сака спортот

rnВојводата и војвотката се познати како обожаватели на спортот. Кејт сака хокеј на трева, а Вилијам игра фудбал, кошарка и поло. Принцот Џорџ и принцезата Шарлот сѐ уште не покажуваат некој посебен интерес за спортот, но родителите се сигурни дека тие ќе тргнат по нивните чекори во иднина.rn

Добрите манири и почитувањето на бонтонот не зависат од годините

rnТие се свесни дека ќе бидат тргнати од јавните настани и места ако се однесуваат лошо и разгалено. Постојат строги правила на однесување, дури и за кралските деца. Ако принцот и принцезата се непослушни, ќе останат дома за време на свечените прилики.rn

Опуштањето е дозволено во рамките на домот

rn

„Сѐ уште немаат скршено некоја коска, но се обидуваат да го направат тоа. Џорџ трча по домот, ги турка работите и скока. Ве молам, кажете ми дека после некое време работите стануваат полесни“, се шегува Вилијам.

rn

Физичкото казнување е целосно исклучено

rnБез разлика колку лошо се однесуваат децата, војводата и војвотката од Кембриџ не применуваат физички казни. Родителите имаат сопствени методи со кои влијаат на децата. Ако Џорџ е непослушен, неговата мајка се обидува да му го сврти вниманието, на пример, со гласно пеење.rn

Таблетите и компјутерите се играчки за возрасни

rnЏорџ и Шарлот минуваат многу време надвор, возејќи велосипеди и скокајќи по барички. Строго им е забрането користење електронски уреди. Кејт и Вилијам сметаат дека овие направи се наменети за постарите, додека топките, прескокнувањето јаже и играњето надвор се најдобри за развивање на нивната фантазија и интелигенција.rn

Цртаните филмови се дозволени

rnГледањето цртани филмови е дозволено во семејството. Меѓутоа, постои одредено време за тоа. Кралските деца имаат омилени цртани филмови: Шарлот го сака прасето Пепа, а Џорџ го обожава пожарникарот Сем.rn

Разумно трошење како начин на живот

rnКејт и Вилјам се залагаат за разумно трошење. Тоа првенствено се одразува во изборот за купување нови парчиња облека. Често може да се видат Џорџ и Шарлот во облека на своите родители или дури во облека од детството на својот вујко Хари. Ако е потребно да се купи нешто ново, војвотката купува облека од економични брендови, игнорирајќи ги луксузните модели.rnrnПрочитајте ги и овие 10 урнебесни цитати кои докажуваат дека кралското семејство има одлична смисла за хумор!

Бебињата плачат. Тие преку солзите се обидуваат да им кажат на родителите дека се гладни, уморни или дека им треба мајчинска прегратка. На тој начин тие ги искажуваат нивните потреби што треба да им се исполнат за да преживеат. Мајките обично ја прифаќаат реалноста дека нивните ноќи ќе бидат исполнети со плачење и немир по доаѓањето на бебето, но тоа не значи дека не би ги намалиле детските солзи кога би знаеле како да го сторат тоа.rnrnrnrnСите родители сакаат нивните деца да бидат посреќни, но ова полесно е да се каже отколку да се направи. Кога бебето ќе почне да плаче, сите мајки почнуваат да се прашуваат што не е во ред со него. Дали сака да јаде? Дали е уморно или му е неудобно? Дали треба да му се променат пелените? Дали му е здодевно? Понекогаш дури и откако ќе ги отфрлат сите можности, сѐ уште не знаат зошто бебето продолжува да плаче и не знаат како да ја смират неговата фрустрација.rnrnМеѓутоа, постојат луѓе кои наводно откриле како да ги смират нивните бебиња. Според истражувањето објавено во „Списанието на педијатрите“ (The Journal of Pediatrics), родителите од Данска дознале како да одгледаат бебиња кои помалку плачат и растат во посреќни деца.rnrnИстражувањето спровело анализа на изјавите од страна на родителите поврзани со вознемиреноста и плачењето на нивните новороденчиња и собрале податоци од 8.690 бебиња. Резултатите покажале дека децата на Данците плачат значително помалку за разлика од децата од другите земји што биле вклучени во истражувањето.rnrnИако тешко е да се одреди точната причина зошто родителите од Данска имаат предност во однос на родителите од другите земји ширум светот, авторите на истражувањето дошле до неколку фактори што би можеле да имаат влијание на ваквата ситуација.rnrnНа пример, има шанси дека еконимските фактори влијаат на родителите во Данска и родителите обрнуваат повеќе внимание на потребите на нивните новороденчиња. Истражувачите исто така претпоставиле дека и генетиката може да игра улога во сето ова, бидејќи децата ги наследуваат гените од родителите што влијаат на нивниот темперамент.rnrnЏесика Џоел Александар, автор на „Данскиот начин на воспитување“ (The Danish Way of Parenting) изјавила дека платеното породилно отсуство е директно поврзано со оваа појава. Данска е една од земјите со најдобри услови за породилно отсуство, со тоа што им дава на мајките еден месец одмор пред да се роди бебето и потоа цела една слободна година за да бидат дома со детето по неговото раѓање. Има логика тоа што бебињата од Данска се посреќни, бидејќи нивните родители не се толку нервозни и можат да ги исполнат сите нивни потреби во текот на првата година.rnrnrn

Бебињата од Данска стануваат посреќни деца

rnПореткото плачење не е единственото нешто што ги издвојува данските бебиња од останатите деца ширум светот. И постарите деца од Данска се посреќни од децата од другите земји на планетава. Секоја година се спроведуваат истражувања на глобално ниво и се докажува дека Данците се најсреќните луѓе во светот. Постојат неколку фактори што влијаат на оваа појава. На пример, нееднаквоста помеѓу луѓето е поголема во државите коишто покажале пониски резултати не тестот за среќа.rnrnЕдна од најпопуларните теории е дека среќата е директно поврзана со начинот на кој Данците ги воспитуваат децата. Од начинот на кој ги дисциплинираат децата до времето што им го дозволуваат да го поминуваат надвор, постојат многу работи што можете да ги научите од родителите од Данска.rn

Што можете да научите од Данците?

rnРодителите во нашето поднебје најчесто практикуваат построги воспитни мерки како што се карањето, казните, па дури и ќотекот. Од друга страна, пак, Данците ја покажуваат нивната емпатија за да се поврзат со децата поставувајќи им јасни граници, но одбегнувајќи ултиматуми или барање послушност по секоја цена. Наместо тоа, родителите во Данска развиваат заемна почит со децата, им даваат објаснување за поставените правила и мирно реагираат на нивното лошо однесување.rnrnНо, правилното воспитување не игра улога само во ситуации кога децата се нервозни и го тестираат вашето трпение. Многу е важно како се однесувате со нив и тогаш кога се среќни и добро расположени. Данците гледаат да поминуваат што е можно повеќе време со нивните деца и да бидат заедно. Времето што го издвојуваат за семејството не претставува тредн за нив, туку начин на живот. Без разлика дали станува збор за семејни ручеци, прошетка или некаков проект, децата кои редовно поминуваат време со нивните родители се посигурни и посреќни.rnrnrnrnОсвен тоа, родителите од Данска им даваат огромна независност на нивните деца. Тие сметаат дека слободната игра е клучот за среќното детство. Во денешно време, современите родители им наметнуваат многу напорен распоред на нивните деца. Уште од најрана возраст ги запишуваат на англиски и уште некој јазик, ги форсираат да спортуваат и да се занимаваат со други слични активности што сметаат дека ќе им помогнат во развојот. Дури и децата што имаат повеќе слободно време, немаат многу можности да си играат без родителски надзор бидејќи повеќето родители во Македонија и на Балканот веруваат дека децата треба да имаат барем 8 години за да можат да си играат сами надвор без присуство на родител.rnrnНесомнено е тоа дека Данците применуваат воспитни мерки што се многу поразлични од оние на коишто сме навикнати. Оваа разлика е сосема логична со оглед на тоа што немаме никакво влијание на одредени фактори како што е платеното породилно отсуство.rnrnНо, не дозволувајте тоа да ве обесхрабри доколку сакате да воведете некои промени. Почнете постепено, со тоа што ќе си поставите неколку достижни цели. На пример, ограничете го времето што децата го поминуваат пред телевизор, поттикнете ги почесто да излегуваат надвор, не им дозволувајте да отсуствуваат од семејните ручеци најмалку 3 пати неделно и на нивното лошо однесување реагирајте со емпатија, а не со лутина. Дури и најмалата промена може да направи огромна разлика во детскиот развој и благосостојба.rnrnПрочитајте ги и следниве 9 чудни начини за воспитување деца ширум светот.

Доброто воспитување на детето е сложен процес на кој секој родител мора да му посвети многу внимание. Дали вашите родители биле успешни во тоа? Дознајте кои се десетте сигурни знаци кои откриваат дека сте добро воспитани.rnrnrnrn

1. Знаете дека трпението е предност

rnНе мора да добиете сѐ сега и веднаш. Свесни сте колку изреката „трпение-спасение“ е вистинита. Возрасните кои своите родители не ги научиле на трпение во јавноста може да се однесуваат полошо и од добро воспитано тригодишно дете. На пример, кога мораат да го чекаат својот ред во продавницата, па се обидуваат да се туркаат пред оние што стигнале први.rn

2. Секогаш мислите на другите

rnДодека разговарате со другите во круг, секогаш се поместувате за личноста која стои зад вас да може да се вклучи во него и да разговара. Притоа, не ги прекинувате другите додека разговараат и не зборувате без пауза подолго од две минути.rn

3. Свесни сте за вашата околина

rnКога излегувате од паркингот и ќе забележите дека некој чека за вашето паркинг место, побрзувате за таа личност да чека помалку.rnrnrn

4. Велите „те молам“ и „благодарам“

rnЗа ниту едно дете не постои изговор за неучтивоста. Експертите истакнуваат дека родителите мора да бидат свесни за разликата помеѓу срамежливоста и непријатноста и да престанат да смислуваат извинувања за непристојноста на своите деца. Детето мора да научи да каже „те молам“ и „благодарам“ без родителите да го потсетуваат на тоа.rn

5. Не барате од другите луѓе потврда за сопствените вредности

rnЛошо воспитаните луѓе прават добри работи само за да се фалат со нив. Добро воспитаните луѓе ќе помогнат некому и на никого нема да кажат за тоа. Нивната желба е да помогнат, а не да добијат внимание.rn

6. Секогаш го отстапувате вашето место на некоја постара личност или трудница

rnВо јавниот превоз или чекалната вие знаете дека е пристојно вашето седиште да го понудите на постара личност или на трудница. И секогаш го правите тоа.rn

7. Не им ја отежнувате работата на другите

rnВо продавница сте и сте одлучиле дека нешто што сте ставиле во корпата, сепак не ви е потребно? Ќе го вратите тој производ на своето место, а не некаде по пат, каде што ќе ви биде најзгодно.rnrnrn

8. Емпатични сте

rnТоа значи дека знаете да се замислите во кожата на другите, што денес станува реткост. За емпатија потребни се и имагинација и морална цврстина која на личноста ѝ даваат способност за самоиспитување и проценување на сопствените улоги во одредена ситуација.rn

9. Ги почитувате постарите

rnНа постарите од себе им се обраќате со Вие, односно со господин или госпоѓа. Тоа би требало да биде дел од основниот бонтон, но на многумина тој им недостига.rn

10. Знаете да ја признаете сопствената грешка

rnИ знаете кога не сте во право. И знаете да се сложите со другите дека не се согласувате со нешто, без хистерија, расправија, викање или поголема караница. Ќе ја признаете сопствената грешка и ќе се насмеете на тоа.