На околу 12 километри од иранскиот град Персеполис се наоѓа овој карпест рид. На значителна висина на карпите се направени прекрасни релјефи посветени на Ахеменидските фараони, кои датираат од првиот милениум пред нашата ера. Овој регион е познат како „Naqsh-e Rustam“ или како Некрополис.
„Naqsh-i Rustam“ или преведено „Тронот на Рустам“ е место кое се сметало за свето во периодот на Еламитите. Тука се направени гробниците на четири Ахеменидски фараони и нивните семејства кои владееле од крајот на шестиот до средината на четвртиот век пред нашата ера. Во период од третиот до седмиот век ова место бил главниот центар за славење и принесување жртва.
Кај локалното население гробниците се познати како „Персиските крстови“ бидејќи влезот кој води кон некоја од гробниците се наоѓа во крст, издлабен во карпите. Кога Александар Македонски ја покорил Персија, гробниците биле целосно ограбени.
Се верува дека гробниците претставуваат вечното почивалиште на Дариј III Велики (владеел во периодот од 522 до 486 п.н.е), Ксеркс I (владеел во периодот од 486 до 465 п.н.е.), Артаксеркс I (владеел во периодот од 465 до 424 п.н.е.) и Дариј II (владеел во периодот од 423 до 404 п.н.е.). За петтата недовршена гробница се верува дека била наменета за Артаксеркс III или за Дариј III, последниот фараон.
rnrn
Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.
rnrn„Огнената“ вода паѓа од околу 600 метри височина, а најдобро се набљудува и фотографира, ако застанете на една мала и чиста лединка, која се наоѓа источно од Ел Капитен. Лединката е во близина на едно излетничко место, на северната страна од патот што води до долината Јосемити.rnrnКако што полека заоѓа сонцето, така и силно златната боја на водопадот полека избледува, сè додека целосно не исчезне…rnrn
rnrnВо овој редок природен феномен уживајте и преку следното видео, направено пред две години.rnrn
Манарола е најстарото и второто најмало селце помеѓу петте кои се наоѓаат во Чинкве Тере, чиј камен-темелник е црквата Сан Лоренцо, која датира од 1338 година. На западниот крај има малечко пристаниште, а на десниот крај се наоѓа црквата и плоштад на кој мештаните се среќаваат за да извршат разни активности. Инаку на поголемиот дел од Чинкве Тере има лозја на многу места.
Во Маранола има малечко пристаниште на кое има рампа за бродови, згради во разни бои и карпеста патека по која луѓето можат да се спуштат надолу за да се искапат во морето. За оние кои се спремни за малку поавантуристичко пливање, има скалички за да се качат од водата кон карпите за да скокаат, а кога ќе завршат со спортувањето можат да се искапат под тушевите.
Во Манарола традиционално прво се развиле рибарската и винарската индустрија. Локалното вино т.н. „Sciacchetrà“ е прочуено по својот квалитет. Манарола заедно со останатите четири села се популарни туристички дестинации, особено во текот на летните месеци. Атракција за туристите претставува шетањето по пешачката патека која се наоѓа измеѓу Манарола и Риомаџоре т.н. Via dell’Amore (Патека на љубовта), искачување по карпестите патеки и разгледување на лозјата над селцето.
rnrn
Улуру преставувало свето место за 
Во знак на сеќавање на оние кои починале обидувајќи се да се искачат на брдото, направени се плочи со нивните имиња.rn
Оваа вдлабнатина е дело на природата, а потсетува на лице на домородец во профил.
Навечер, кога карпата „спие“, ја менува својата боја. Поточно, во текот на денот, таа неколку пати ја менува својата боја, во зависност од интензитетот на светлината од Сонцето.
Покрај оваа карпа има мало езерце, кое се оформило со насобирање вода од дождовите низ каналите на карпата.
Ова е погледот кон карпестите планини Kata Tjuta, кои се наоѓаат на 50 км од Улуру, а се дел од истиот национален парк „
rnrn
Секоја од собите е уредена така што не ја нарушува природата околу нејзе, а сепак има модерен шмек. Љубезноста на персоналот и комфорноста на хотелот, го прават ова место идеално за одмор и релаксација. Ќе се опиете од прекрасната традиција и историја на овој народ, а искуството и пријатните мигови засекогаш ќе ви останат врежани во вашите спомени.
rn
Изгледот на селото се нема променето со векови. Дел од куќите имаат влезови изработени во Мануелски стил (португалски стил за архитектонски орнаменти од почетокот на 16-ти век), а рушевините од замокот кој бил замислен да изгледа како населба, даваат фантастичен поглед кон планината.
Во 1938 година, на едно национално натпреварување, Монсанто било изгласано за „Најпортугалско село во Португалија“, па оттогаш со градежни рестрикции било овозможено селото да постане музеј на отворено. До селото не е лесно да се пристигне со јавен транспорт, но неверојатната панорама, пејзажите и живописноста на селото, вредат за да тргнете на едно далечно возење. Доколку патот ве однесе кон Португалија, не мислете се, појдете и уверете се во убавините на ова мало парче рај на Земјата.
rnrn
Се верува дека манастирот е направен некаде во 7 век од нашата ера, а монашкиот живот опстојувал таму долги 600 години. Главната причина за напуштањето на островот се бара во неговата непристапност, за што говори и фактот дека она што го оставиле монасите, со векови останало недопрено и непроменето. Името на островот е од Ирскиот јазик и значи карпата на Мајкл. Карпата која се издигнува на островот е висока 230 метра. Токму затоа и многумина се обесхрабруваат да појдат да го посетат, но тоа секако помага оваа стара градба да остане зачувана.rn
Како резултат на влошувањето на состојбата на ова место поради посетите на туристите, се донела одлука за ограничување на бројот на турите на островот. На туристичките организатори им биле доделени само 13 лиценци, со кои можат само еднаш да го посетат островот.
Режија:
Неговата авантура продолжува, сè додека не му се случи мала незгода. Спуштајќи се по карпите, тој се лизнува и паѓа во тесниот кањон, и притоа огромна карпа целосно му ја приклештува раката за едниот ѕид. Тука работите стануваат интересни и непредвидливи. Со многу малку храна и вода, фото-апарат, камера, џебно ноже, батерија и неколку јажиња тој прави чуда за да преживее физички, но пред сè и психички, борејќи се со сопствените чувства и халуцинации.
Камера и глума:
Најпозната пештера на островот е „Пештерата на Фингал“ (Fingal’s Cave), која се наоѓа во неговиот јужен дел. Големата морска пештера е висока 20 метри и долга 75, а формирана е од шестоаголни базалти.rn
На почетокот на 18-иот век, островот бил населен и имал околу 16 жители, но нивното место денеска го заземаат морски птици и туристи. Островот станал познат доцна во 18-иот век, кога бил посетен од 
Овој остров во историјата бил посетен и од други истакнати личности, како што се 
rnrnИзградбата е започната дури во далечната 709 година. Во 1874, Мон Сен Мишел е прогласен за историски споменик и е под заштита на UNESCO. Неговата популација брои околу 41 жител од кои повеќето се свештеници.rnrn
rnrnНеговото настанување се поврзува со легендата која вели дека Архангел Михаил му се појавил на бишопот Аберт велејќи му да изгради манастир на карпа. Тој пак, константно го игнорирал ова негово привидение сè додека Михаил не му ја изгорел главата со својот прст. Тоа било моментот кога се решило да се изгради овој прекрасен град.rnrn
rnrnЕве уште неколку слики за да се долови неговата уникатност и единство со природата:rnrn
rnrn