За прослава на Интернационалниот ден на рециклирањето, од Буенос Аирес го замолиле францускиот уличен уметник познат како Saype да направи инсталација вредна за паметење.rnrn
rnrnПознат по неговите огромни слики направени со природна и биоразградлива боја, Saype го прифатил предизвикот и создал прекрасно уметничко дело со порака. Лоцирана на плоштадот General San Martin, огромната слика прикажува мало девојче кое радосно црта еколошки цртежи.rnrn
rnrnНаправена на површина од над 5.200 метри квадратни, целосната слика се гледа од воздух, а ова ја прави навистина драматична. Сликата ги истакнува техничките вештини на уметникот, кој совршено ја искористил перспективата за да го оживее детето. Како контраст, силните бели линии од цртежите на детето пренесуваат важна порака за денешната младост и судбината на планетата.rnrn
rn
„Овде малото девојче ја симболизира иднината. Сепак, нашите деца се оние кои ќе го имаат утрешниот свет во нивните раце. Книгата го симболизира образованието и неговата важност во еколошките проблеми и рециклирањето. Од секоја страна можете да забележите цртежи со креда. Од едната страна пластичен отпад во корпа за отпадоци, од другата, светот во кој ќе се наоѓаме ако се грижиме за нашата земја за да имаме мирно и чисто место како цртежот на дете.“
rn
rnrnSaype работел една недела за да го претстави големиот мурал на стакло. За уметникот ова била неверојатна можност да ја пренесе неговата позитивна порака надвор од Европа. Споделувајќи ја оваа еколошка уметност со светот, тој се надева дека ќе ги инспирира другите да преземат нешто и да направат промена.rn
„Мислам дека можам да кажам дека вложувам многу енергија во моите проекти и страст што ќе им даде на луѓето пример – оставање трага во умовите и срцата без да оставам трага на природата и околината, тоа е мојата борба.“
rnПогледнете ги и најдобрите уметнички инсталации што ја обележаа минатата година.
rnrnИмено, тој прави инсталации изработени од обоени конци кои личат на светлосни зраци што се одбиваат од ѕидовите на затворените простории.rnrn
rnrnОва неверојатно виножито е неговата најнова инсталација, наречена „Plexus no. 35“.rnrn
rnrnТаа ќе биде дел од големата галерија во Музејот на уметност во Толедо до 22-ри јануари, 2017 година.rnrn
rnrnМора да признаеме дека се работи за навистина креативна идеја која сигурно бара извонреден талент и посветеност за да се реализира. Зар не би сакале и вие вакво виножито во вашиот дом?rnrn
rnrnВо некои земји се спомнува старите говорници да бидат претворени во зони со бесплатна Wi-Fi мрежа, но додека тоа се случи, ова е одличен начин за реупотреба. Артистот 
rnrnНивната уникатна уметничка инсталација стана многу популарна помеѓу локалните жители и туристите, додека беше на тура секаде низ Европа. Можеби ќе дочекаме да ја донесат оваа говорница и кај нас.rnrn
rnrn
Ваквите реклами во последно време зачестија, но овој пат наместо да танцувате, пеете или да одговарате на прашања, треба да си го избистрите умот од секојдневните грижи и да се напиете пивце. На здравје! rn
Лондонскиот артист си поиграл со архитектурата на зградата уништена од пожар и вода, откривајќи ја нејзината раздробена состојба на врвот, каде што личи дека фасадата премногу се слизнала, за да може да го покрие тој дел. Невообичаената инсталација претставува неизбежно изненадување за локалните жители, кои се оставени да шпекулираат што се случило со објектот, бидејќи Чинек не сака да става знаци или какви било индикации дека станува зборува за манупилирано уметничко дело.
rn
Необичната зграда на Чинек ќе биде презентирана до наредната година, сè додека не се закаже датум за реконструкција, со цел да се пренамени за домување.
rnrn
rnrnПосетителите биле поканети да го истражат овој речиси надреален дом, исполнет со многу тесен мебел. Ходниците, спалната соба, дневната просторија, па дури и тоалетот се „компресирани“ на еден креативен и необичен начин. Во текот на изложбата, Вурм покренал интересни теми за просторот, поставувајќи некои длабоки и вознемирувачки прашања за теророт кој произлегува од притискање, ограничување или нарушување на нашиот личен простор.rnrn
rnrn rn
rnrnТој токму тоа и го постигнува, бидејќи голем дел од неговите дела, вклучуваат редефинирање на очекувањата кои ги имаме за светот околу нас. Создава интерактивна уметност, служејќи се со секојдневното опкружување, материјали и луѓе, со цел да ги провоцира набљудувачите на неговото дело, најпрвин да се насмевнат, а потоа внимателно да размислат што е она што всушност го гледаат.rnrn
rnrn rnrn
Артистот употребувал посебен систем за замаглување, служејќи се со пумпи под висок притисок и специјално дизајнирани млазници за магла. Некои надворешни фактори како што се состојбата со ветрот, температурата и релативната влажност во воздухот, одредуваат колку ќе биде густа маглата во дадениот момент.rn
rn
rnrn
„The rain room“ (Дождовната соба) е многу интересна инсталација. Посетителите го слушаат нежното тропкање на дождовните капки кои го удираат подот во собата голема 100 метри квадратни. Тие ја чувствуваат и влагата во воздухот. Дождовното искуство е позабавно од вистинскиот дожд, бидејќи луѓето фактички не се намокруваат. Како што се движат низ собата, сензорите ги детектираат нивните движења и водата се трга од луѓето. Посетителите всушност стануваат составен дел од инсталацијата, додека се движат, мрдаат и се вртат околу дождовните капки, чувствувајќи како би изгледало кога би можеле да го контролираат времето.
Собата е инсталирана во лондонскиот центар „ Барбикан“, а посетителите имаат прилика да ја видат од 4 октомври до 3 март, 2013 година.
rnrn
Дуото, познато како 
rnrn
Така, сакајќи да го повтори моментот на гламурозност и апокалипса, тој решил да изгради куќичка и во зимските месеци да ја прска со илјадници литри вода, за да го создаде овој ефект. Со овој проект тој сака да го покрене вниманието на луѓето за глобалното затоплување, сакајќи да покаже што природата може да ѝ стори на нашата планета. Оваа инсталација со замрзната куќа, ја претставува иднината и што таа може со себе да ни донесе.
rnrn