Фотографката Патрисија Алмеиде неодамна ги направила овие прекрасни фотографии во текот на разиграната инсталација на чадори, поставена во Агуеда, Португалија. Фотографиите ги сликала со нејзиниот Ајфон и со фотоапарат. Како создадени во некоја бајка, чадорите изгледаат како магично да лебдат во воздухот.
Таа напишала на нејзиниот профил на Фликр:rnrn
„Во јули во Агуеда, некои улици се декорирани со чадори во разни бои. Се почувствував како мало дете, вчудовидено од толку многу бои. Оваа инсталација таа ја нарекува Umbrella Sky или Небо од чадори.“
rn
Сигурно и вам ви се допаѓа ваквиот забавен вид на надворешна уметност. Покрај убавината на веселите чадорчиња кои висат на небото, тие овозможуваат и убава сенка за пешаците во овие пеколни летни денови. Волшебно, зар не?!
rnrn
Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.
На оваа конференција се сретнаа светските лидери и илјадници други учесници од владиниот, приватниот и невладиниот сектор со цел да најдат начини да ја намалат сиромаштијата, да го подобрат квалитетот на општествениот живот и да ја заштитат природата од брзорастечкиот пораст на популацијата на земјата. Слоганот кој ги придружува овие величествени скулптури од рециклирана пластика гласи: „Препознајте го нивното место“.
rnrn
Овие 520 среќни пластични мачки се наредени во 40 редови и 13 колони, формирајќи еден вид матрикс екран, каде секоја мачка претставува еден пиксел на екранот. Со помош на посебна машина, на мачките им се контролира движењето на рацете. Интересно е тоа што самите посетители се охрабрени да земат учество. Тие можат да внесат текст (својата желба) долг до 40 карактери, кој потоа го прикажуваат мачките дигајќи ја едната рака. Буквите се со различна боја, и од тоа зависи кога и која мачка ќе ја подигне својата рака.
rn
Сензорот „Kinect“ е поставен зад лулашката и преку видео проекторот креира галаксија од ѕвезди, кои го следат ритамот на лулањето. „Open Frameworks“ овозможува да го конфигурирате речиси секој начин на движење. И рендерирањето е многу едноставно. Се состои од квадратчиња создадени во „OpenGL“. За поубаво доживување пожелно е да се користат 3Д очила. Преку следното видео, погледнете како изгледа кога патувате низ ѕвездите, без да ја напуштите вашата дневна соба. :-)rn
За тоа е виновен јапонскиот архитект 
Уникатното чувство доаѓа и од фактот дека архитектот Кондо сакал природата и челичната патека да ги спои во едно, па затоа таа не е потпрена на ниту еден столб, туку на самите дрвја.
Лебдечката шумска патека била изградена како дел од фестивалот на урбани инсталации по повод статусот на Талин како град на европската култура за 2011 година, а е долга 95 метри.
rnrn
Оваа необична инсталација, го освежува центарот на градот и во уметнички облик, ја раскажува приказната на илјада луѓе кои некогаш ги одбрале овие врати според бојата која најмногу им прилегала на нивните станови.rnrnНесекојдневната имагинација на Choi Jeong-Hwa успева да влезе под кожа кај голем број луѓе. Неговите инсталации изгледаат речиси нереално, бидејќи тој користи секојдневни предмети и ги употребува за да направи уникатни објекти.
Купиштата врати делуваат како некоја интересна реклама доколку ја гледате зградата од подалеку, а одблизу изгледа многу интересно.rn
Не знаеме за вас, ама нам би ни било страв да влеземе во оваа зграда. Една погрешна врата и можете да завршите „летајќи“. :Drnrn
Семето за инспирацијата на Брус за оваа уметничка инсталација, било засадено некаде пред околу 20 години, кога тој бил на пат во Австралија. Тој бил заслепен од начинот на кој голите пустини се расцветуваат после еден дожд. Испровоциран од ваквата природна појава, тој решил сијаличките да бидат исклучени во текот на денот, исто како што во пустините ништо не се случува кога нема дожд, а кога ќе падне ноќ, тие да расцутат во различна боја на светлина и да го занемат секој кој ќе помине во близина.
Сличен ваков проект на Брус е и „Forest of Light“, кој го инсталирал во градините Лонгвуд во Пенсилванија, САД минатово лето. За оваа инсталација тој употребил 20.000 светлечки стебленца, распослани покрај пат долг 1км, кој води кон градините. Под дршките исто така има оптички влакна, а куглите се бистри и низ нив јасно се гледа влакното.
Во иднина очекуваме уште вакви фантастични инсталации од Брус Манроу, а во меѓувреме ќе си ги нахраниме очите со оваа волшебна светлина која ù дава нова димензија на природата.rnrn
Идејата е на мобилната телеком компанија 
Но, Гвинет Лич, заедно со сите нејзини посетители, секој работен ден седи по 3 часа на столчето и им наоѓа нова креативна употреба на веќе употребените хартиени чашки за кафе. Оваа изложба е многу повеќе од обична уметност. Таа истовремено претставува инсталација и перформанс, при што публиката се јавува и во улога на создавач на делото. Самата инсталација пак, постојано добива нова форма и нови креативни елементи, ширејќи се во просторот и заземајќи нови „слободни“ правци.
Целата работа Гвинет ја документира на 
Проектот има едноставна порака дека секојдневните предмети имаат повеќекратна употреба и треба да се реупотребуваат. Резултатот од сево ова е шарена и жива, но сепак смирувачка атмосфера во најбрзиот дел од градот.
rn
Таа била инспирирана да употребува мрежа во нејзините инсталации додека ги посетувала предавањата на 
Во соработка со рибарот, на ова место таа ги инсталирала нејзините први мрежести скулптури, а серијата ја нарекла „Bellbottoms“ (панталони-ѕвонарки). Во последниве пет години, таа има направено голем број вакви инсталации во Португалија, Денвер, Сан Франциско, Феникс и Британска Колумбија.
rnrn
Оваа опсежна инсталација била прикажана минатава пролет во галеријата „Women and Their Work“ во Остин, Тексас, каде Liu креирала опасна, застрашувачка, но истовремено и фантастично мистериозна атмосфера. Како што посетителите влегувале во просторијата, им било кажано да отсекуваат парче од бела ткаенина, кое било закачено близу влезот и потоа да и го дадат на артистката да го зашие. Закрпеното парче постојано растело и се ширело накај подот, како што влегувал секој нов набљудувач.
