Феминизмот е идеологија насочена кон дефинирање, воспоставување и одбрана на еднакви политички, економски, културни и социјални права на жените. Се залага за ослободување на жените од насилство, сексизам и традиционалните женски улоги (домаќинка, сопруга, мајка, сексуален предмет) и прифаќање на жените како целокупна личност.rnrn
rn
Право на глас
rnСè е политика, што значи дека таа е составен дел од нашите животи. Замислете дека дури на крајот од 19-ти век жените добиле право на глас! Во Русија, жените добиле право на глас во 1917 година. Саудиска Арабија била една од последните земји кои дозволиле жените да учествуваат на изборите. Дури во 2011 година, власта објавила дека жените ќе имаат право на глас од 2015 година.rn
Право на образование
rnВо врска со образованието, работите не се толку страшни како со правото на глас, но феминистите и понатаму гледаат корени на злобната и модерна „нееднаквост“ на половите во различни области на машкото и женското образование. На пример, до крајот на 19-ти век, се верувало дека жената е првенствено мајка и чувар на семејното огниште, што значи дека би требало да добие соодветно образование. Домаќинството, занаетчиството, танцот и музиката (да ги забавуваат гостите) биле главни активности во „распоредот“ на типичните „идни сопруги“. Меѓутоа, на крајот од 19-тиот век, жените добиле право да одат на универзитет, па сега, рамноправни со мажите можат да имаат скоро секаква професија.rn
Право на имот и сопствени финансии
rnИнтересен факт: во почетокот на 19-тиот век, во Америка, сите пари кои жената ги заработувала, автоматски станувале сопствеништво на нејзиниот сопруг. Оваа ситуација изгледа многу неправедно, зарем не? Секако, ние сме свесни дека постои семеен буџет, но вашите пари според законот ви припаѓаат вам, и само вие одлучувате како ќе ги потрошите.rn
Еднакви права во бракот
rnРадикалните феминистки кои ги демонизираат мажите ја негираат институцијата за брак, тврдејќи дека тоа е „ропство“ на жените. Навистина, пред двесте години, жената всушност била сопственост на нејзиниот сопруг, а концептот за „развод“ не постоел. Децата исто така се сметале за сопственост на татковата фамилија, а доколку жената била „виновна“ за нешто, можела да ја изгуби можноста да комуницира со нив. Меѓутоа, проблемот не е целосно во бракот, туку во патријархалната структура на општеството: жената најпрво припаѓала на нејзиниот татко, а потоа на сопругот. Така цело време била „надгледувана“ бидејќи не ја сметале за полноправна личност. Сега во развиените земји, бракот во главно е само формалност, бидејќи партнерите можат да живеат заедно и да одгледуваат деца без да стапат во брак.rn
Право на располагање со сопственото тело
rnФеминизмот традиционално е поделен на неколку бранши, а последната бранша на претставници ги бранеа правата на жените за сопственото тело. Правото на абортус и еднаквиот пристап на контрацепција, подеднакво се важни како што е политичката еднаквост. Тоа вклучува и право на физички интегритет и заштита од семејно насилство (кое за жал, досега функционира само во поразвиените земји).rnrnФеминистите сè уште имаат многу работа. Се надеваме дека со текот на времето, ситуацијата ќе се подобри, но сега засега, им посакуваме еднаквост на сите!rnrnДознајте и дали денешните мажи се поголеми феминисти од оние во минатото.


rnrnВо општество каде што никој не е еднаков, давањето сосема исти можности на сите не е од корист. Силните и слабите треба да бидат поддржувани во зависност од нивните способности. На пример, болната личност ќе има многу поразлични потреби од здравата. Еднаквото третирање на сите е далеку од праведно. Овој концепт го поддржувал и Карл Маркс кој сметал дека секој треба да работи колку што е способен и да добива колку што му треба. Односно, на луѓето им се потребни разни работи во разни пропорции со цел да напредуваат.rn
rnrnУтопија за сите, без разлика колку убаво звучи, е нешто невозможно. Не затоа што е невозможно на сите да им е се даде ист старт, туку затоа што ова не гарантира еднаков исход. Од друга страна, обидот да ги направите сите еднакви сигурно ќе предизвика незадоволство.rnrnПрофесорите Лис Бордо Лепаж и Жан Mари Уриот сметаат дека утопијата не може да постигне социјална правда. Тие сметаат дека правилата кои го поддржуваат создавањето на утопијата ќе го спречат патот до праведноста.rn
rnrnПсихолозите Алекс Шо и Кристина Олсон направиле експеримент за да ја тестираат ова хипотеза. Собрале група деца на возраст од 6 до 8 години. Им кажале за две момчиња, Дени Марк, кои ги исчистиле нивните соби. Како награда, момчињата добиле гуми за бришење. Тие добиле 5 гуми, па било невозможно да ги поделат еднакво. Децата од истражувањето едногласно ја поддржале идејата да се фрли петтата гума наместо да си ги поделат нееднакво. Тие се согласувале со ова дури и откако им кажале дека Ден и Марк нема да знаат колку гуми добил другиот.rnrnИзгледа како овие одговори да рефлектираат желба за еднаквост, но всушност покажуваат желба за праведност. Децата претпоставиле дека Ден и Марк вложиле ист труд за да ја исчистат собата. Кога Шо и Олсон им кажале на децата дека Ден работел повеќе од Марк, тие се согласиле Ден да добие три, а Марк две гуми. Со други зборови, се согласиле со нееднаквоста бидејќи била праведна.
rnrnИако постојат само 3 години, ТАКТ успеале да реализираат неколку важни проекти на национално ниво, како што се воспоставување национална мрежа на спортски лидери кои промовираат спортски вредности, креирање спортско видео со име ,,Девојки како нас’’ во кое протагонистки се 8 спортистки од различни спортски дисциплини, подготвување серија интервјуа со искусни спортистки кои можат да се најдат на нивната 

rn
rnrnТука вреди да се спомене и Марк Бенјоф, извршен директор на компанијата „Salesforce“. Имено, тој вложил 3 милиони долари за да ја поправи нееднаквоста во платите на неговите вработени. Еднаквата плата е најголемиот проблем за жените, особено затоа што многу работодавци тврдат дека е навистина тешко да се одреди нееднаквоста кога вработените имаат различни улоги, искуства, образование и слично. Иницијативата на Марк Бенјоф ги отфрла сите овие претпоставки и претставува пример за сите компании кои размислуваат да преземат сличен чекор.rn

rnrn


rnrnЖените и девојките низ светот континуирано се соочуваат со полова дискриминација скоро секој ден. Ова се преведува во различни форми на насилство, во лимитации и ограничувања во можностите како на приватен, така и професионален план (како образованието и вработувањето), па дури и преку стереотипните говори и говорот на омраза. Според Обединетите нации, се проценува дека 35% од жените глобално искусиле физичко насилство од своите партнери или други лица, а повеќето од нив го доживеале тоа пред да наполнат 5 години. Понатаму, околу 70% од сите жртви на трговијата со луѓе се женски лица. Ова се само дел од статистиките на посериозните случаи на дискриминација кои ги покажуваат насилствата со кои жените се соочуваат. Во зборовите на добитничката на Нобеловата награда за мир, Малала Јусафзеи :rn
rnrnМилиони луѓе низ светот секојдневно се соочуваат со расна дискриминација. Системскиот расизам продолжува да влијае врз малцинствата. Ова посебно се забележува во правниот систем на САД, каде афро-американците се 6 пати повеќе апсени од белите луѓе. Во 2014-тата година, податоците од извештаите на ФБИ покажуваат дека 6.727 луѓе биле жртви на насилство и криминал од омраза и 48.3% од нив биле цел на напаѓачите само поради нивната раса. Но, Америка е само мал дел од целокупната расна дискриминација, но добар пример дека треба да се направи, прифати и прослави различноста.rn
rnrnЛГБТ заедницата е постојано изложена на најразлични форми на опресија. Дури 80 држави од светот имаат закони кои ги забрануваат истополовите бракови или дискусиите за правата на геј популацијата. Во некои од нив, хомосексуалноста е казнувана со смрт и дури и во оние земји каде таа е легална, постојат многу други рестрикции. Никој не треба да се суди или прогонува по нивната сексуална ориентација. Тоа е основната дефиниција на апсурдот.rn
rnrnКако и со векови наназад, така и денес религиозната дискриминација претставува глобален проблем од толкав размер, што често е причина за најразлични конфликти. Со минатогодишните терористички напади во Сан Бернандино и Париз, процентот на криминал и насилство од омраза против муслиманите тројно се зголемил. Според истражувањата, една четвртина од светските религиозни групи се соочуваат со непријателства и неприфаќање во своите држави. Понекогаш, ова се јавува во форма на социјално неприфаќање, но многу влади ставаат забрани и рестрикции на одредени религиозни групи. Општо гледано на сите лимитации на религијата, истражувањата покажале дека околу 39% од земјите имаат високи или многу високи религиозни рестрикции. Тоа значи дека 5,5 милијарди луѓе живеат во општества со овие рестрикции. Религиозната слобода е стандард кој треба да се држи во секое модерно општество и секој треба да има право да биде она што ќе го избере и да живее според она во кое верува или не верува.