Филм за работите кои немаме право да ги избираме, како што е семејството и што кога тоа ќе се сврти против насrnrn
Режија: Дејвид МишоrnrnИграат: Бен Менделсон, Гај Пирс, Џејмс Френчвил, Џеки ВиверrnrnВреметраење: 113 минутиrnrnЈазик: англискиrnrnПремиера: 3 јуни 2010rnrnЖанр: трилер, драмаrnrnОфицијален веб-сајтrnrnНаша оценка: 8/10rnrnВаша оценка: [ratings]rnrn————————————————————————————————————————————————–rnНема милост за тебе ако си дел од лавовското стадо. Доколку и наштетиш на групата, па и ако си мал лав, таа ќе се сврти против тебе. Биди сигурен во тоа. Ти останува само да се браниш. Дали ќе бидеш изеден или ќе излезеш само со гребнатини, ќе покаже твојата игра. Можеби ви изгледа дека оваа рецензија е наменета за документарен филм од програмата на Animal Planet, но грешка сте. Токму на овие сурови животински принципи функционира и семејството Коди кое е предмет на вивисексција во австралискиот трилер „Животинско кралство”. Сурово, да. Но за да преживееш, ти останува само да се соочиш.rn—————————————————————————————————————————————————rn
Приказна: Џошуа Коди (Џејмс Френчвил) е тинејџер чија мајка умира од предозирање со хероин. Прва сцена: тој и мајка му седат пред телевизорот, а на екранот „тече“ некој австралиски квиз. Мислиш сè е во ред, обичен ден во семејството. Но сликата на мир се крши кога влегуваат болничарите и тогаш сфаќаме дека жената е всушност мртва. Нема плач, нема емоци, сè е толку рамно, тивко, линеарно што просто боли. Оставен сам на себе, Џошуа одлучува да исконтактира со семејството на мајка си од кого таа го чувала понастрана целиот нејзин живот. Тогаш почнува неговата приказна во семејството Коди.
rn
На чело со чопорот е бабата на Џошуа, Џенин (Џеки Вивер) која под свое крило ги има тројцата браќа: Ендрју, кој е ограбувач, Дарен, кој, пак, е на почеток на својата ограбувачка кариера и Крег, дилер со дрога. Џенин се чини дека е вљубена во своите момци, некако инцестуозно. Не оди до крајност, но некако секоја сцена меѓу неа и нејзините синови по малку ве наежува. Во семејството Коди се шмрка кокаин на маса, се чистат пиштоли со кујнската крпа, а Џошуа е новодојденецот кој треба да стане дел од стадото. Сè тргнува во погрешен правец (ако и некогаш било на вистинскиот) откако најдобриот пријател и соработник на Ендрју, Бери (Џоел Едгертон) кој практично е дел од семејството, ќе биде застрелен од полицијата. Тоа повлекува серија луди одмазднички акции кои прават турбулентни промени во семејството Коди.
„Животинско кралство“ е свеж филм во повеќе аспекти. Станува збор за режисерско деби на Дејвид Мишо кој досега, пред сè, пишувал сценарија. Актерите, пак, не се толку експонирани освен можеби Гај Пирс („Мементо”, „Говорот на кралот”, „Л.А. Доверливо”). Сепак, и покрај тие ризици, станува збор за одлично обликувано кинематографско парче. Забележлива е изведбата на Џеки Вивер која е номинирана за најдобра споредна улога на претстојниот Оскар. Таа портретира „лавица“ која се чини дека е нежна и грижлива, но нејзиниот поглед кажува дека би ги забила своите канџи во секого, па дури и во својот внук, само за да ги зачува синовите. Нејзината прегратка е нежна, нејзиниот збор е утешителен што те прави за момент да се почуствуваш сигурен, дури и кога ти е тешко да се свртиш кон неа. Но, острата канџа доаѓа одзади. 
Кинематографија: Начинот на кој „Животинско кралство” е снимен и музиката во позадина создава илузија на константен притисок, неизвесност… не знаеш што следува, но треба да се пазиш. Атмосфера на непредвидливост, како да си младенче кое пие вода во саваната и сосема можно е некој посилен од никаде да се нафрли врз тебе. Сепак, драматични (хорор) пресврти не се дел од овој филм. Повеќе или помалку, сè е некако мирно, па дури понекогаш и реакциите на големите настани (како смрт) се толку благи, што е надвор од што било, што може да се нарече нормално. Станува јасно дека ова е приказна за група (поголеми или помали) социопати. Па, не може да се очекува нормалност.
Кога и како да го гледате: „Животинско кралство” е вечерен филм, всушност секој филм за дрога и оружје е вечерен. Ова не е релаксиран филм, па не го пуштајте кога сакате да се олабавите по напорниот ден и да му дадете на мозокот „филмска оаза“. Имајте предвид дека е пропратен со одредена тензија. Инаку, не дека некоја сцена е толку сурова што ќе ве извади од памет, сме виделе и повеќе. Поради присуството на оружје и дрога, подобро е „Животинско кралство” да не го гледаат деца.
Филмовите како Glitter со Мараја Кери и Gigly со Џенифер Лопез и Бен Афлек, иако се на листата, ги прескокнавме, пред сè, затоа што уште кога излегоа многу се плукаше по нив. Од остатокот одбравме некои од поинтересните филмски приказни каде некоја ѕвезда се „избламирала“ на големото платно.
Можеби кој било фанатизам во животот – дали е тој математичкиот или пак оној на скинерите, не е добар. Сепак, понекогаш мора да одбираш помало зло од двете – што се чини дека во земјите од Балканот е повеќе практика отколку случајност. 
Режисерот Стевановиќ прикажува една страна на Белград која и не сме имале можност да ја гледаме на филмското платно. Сепак за да биде „must see“ филм и во светските киносали, на „Шишање” му се потребни и неколку силни состојки – прво масовност на сцените кои вака на моменти изгледаат малку смешно; второ група на скинери која е поголема од 10 души, па да поверуваме дека се и навистина важен фактор во општеството (како што се третираат во филмот) и може да направат некои промени; и на крај малку повеќе навлегување во приказната и психологијата на Новица и тоа што го довело таму каде што е. 
Незаборавната сцена кога Роуз и Џек се прегрнати на клунот на бродот Титаник е историска и вонвременска. Ако ништо друго, песната на Селин Дион „My heart will go on“ ќе биде вечна инспирација за сочни бакнежи и топли прегратки. Убавината во оваа сцена е страсниот бакнеж помеѓу главните ликови, а сето тоа е уште поромантично кога ќе земеме предвид дека нивната љубов траеше многу кратко.rnrn
Дали тие некогаш ќе сфатат дека се еден за друг? Кога Хари конечно ќе ѝ изјави љубов на Сали (во вид на омаловажувачки говор, во кој меѓу другото ѝ кажува дека има брчки над нејзиниот нос), неговата лудост и симпатичност ќе направат цинизамот и неромантичноста кај гледачот да исчезнат.rnrnrn
Можеби никогаш не сте помислите дека аквариумот би можел да биде романтичен, но за Ромео и Јулија, љубовната двојка осудена на пропаст, тука беше првата и најромантична средба која им се случила. Дали е романтичноста на филмот во саундтракот „Kissing you“ или во неодоливата насмевка на Леонардо Дикаприо, останува на вас да одлучите.rnrn
Од моментот кога Ноа ќе се качи на панорамата за да ја покани Али да излезат, со цел да ѝ го привлече нејзиното внимание, па сè до моментите кога двајцата ликови ја осознаваат силата на нивната голема љубов во поодминатите години, ова е филм кој изобилува со љубов и романтика. Иако е навистина тешко да се избере само една сцена од овој прекрасен филм, сепак моментот кога Ноа ѝ вели на Али „Ако си ти птица и јас сум птица“ е еден од најромантичните, помеѓу многуте.rnrn
Гламурозната куртизана Сатин никогаш не ни замислуваше дека нејзиното срце може да му припадне на сиромашен поет од долната класа, сè до моментот кога Кристијан ќе ја освои со најромантичната песна некогаш напишана. Додадете ги музиката на Елтон Џон и U2, огнометот и небото во Париз и имате загарантирана романтика.rnrn
Ова е една од најубавите срцекршачки љубовни приказни досега, помеѓу Ингрид Бергман и Хемфри Богарт кога ќе се сретнат во Казабланка после многу години од нивната разделба.rnrn
Ако за миг заборавиме на моралноста во овој филм (таа е тазе мажена, а тој е најдобар пријател на нејзиниот маж), најромантичната сцена без двоумење е кога Марк ќе ѝ ја покаже на Јулија љубовта која ја чувствува кон неа, презентирајќи ѝ постери со текстуални пораки пред вратата од нејзината куќа, една снежна вечер, иако и двајцата знаат дека нема да бидат заедно.rnrn
Кој го гледал овој филм сигурно се сеќава на најромантичната сцена од него, кога прекрасното дуо Одри Хепберн и Џорџ Пепард ќе се прикрадат од продавницата за играчки, носејќи исти маски на себе и во тој момент двајцата ќе се изнасмеат. Тогаш секоја девојка би помислила: „Тој е тој магичен момент“.rnrn
Гледајќи го „лошото“ момче Хит Леџер како ја пее песната „Can’t Take My Eyes Off of You“ може да го стопи секое женско срце. Уште кога Леџер тоа го прави пред училиште, мудро избегнувајќи го обезбедувањето, сцената станува уште послатка.rnrnrn
Ова е една од приказните кога принцот доаѓа на белиот коњ. Кога Риџард Гир ќе се појави во бела униформа, ќе ја земе Дебра Вингер во прегратките и ќе ја изнесе надвор од фабриката каде што таа работи, веднаш ќе се сетите на прекрасните љубовни бајки во кои некогаш сте верувале како мали.rnrn
Иако Вилијам не може да биде со Виола, во која е многу заљубен, тој ѝ ја посветува претставата на неа со зборовите: „За онаа која е моја хероина, цело ова време и нејзиното име ќе биде… Виола“.rnrn
Ландон знае дека Џејми е болна од леукемија и сака да ѝ ги исполни сите желби кои ги има напишано таа на нејзината листа: тетоважи, преминување граници и најголемата – да се омажи во црквата во која тоа го направила нејзината мајка.rnrnrn
Иако тие никогаш не беа официјално заедно, Џуно сфаќа дека е заљубена во таткото на нејзиното бебе, Поли Бликер и тоа додека сè уште е бремена. Гестот со кој таа ја покажува љубовта спрема него е личен, сладок и шарен: Џуно му го полни поштенското сандаче на Бликер со неговите омилени тик-так портокалови бомбони.rnrn
Режија: 
Важен е трнливиот пат низ кој младата Ри ќе помине за да си помогне себеси и на своето семејство, а единствен кој ќе и помогне е чичко ѝ Теардроп кој иако е ист како останатите, наоѓа трошка милост за својата внука. Но само трошка, не многу повеќе. И да, Ри на крајот од сè успева да го зачува својот дом, но како што камерата се оддалечува додека таа седи на скалите, не може а да не го составите во вашата глава крајот кој не ни го покажуваат, оној по одјавната шпица – трудна, силувана, тепана или во првите редови во војска. 
„Зимска коска” е втор долгометражен филм на режисерката Дебра Граник, но недостатокот на филмско искуство воопшто не се забележува. Таа креира темен филм исполнет со мачно чувство на неизбежната состојба, а иако е жена и главната улога ја толкува жена – ова не е женски филм. Таа ја избегнува замката да направи мекушасто кинематографско парче кое тотално ќе ја одвлече машката публика. „Зимска коска” е пред сè филм со карактер. Се појавуваат актери кои не се толку познати, но воопшто нема утки. Единствена која можеби е препознатливо лице е Џенифер Лоренс (играше покрај Ким Бесинџер и Шарлиз Терон во Burning Plain) која за овој филм е номинирана за Оскар. Дали треба да ја добие статуетката оваа феноменална (само) 20-годишна девојка, одлучете вие. 
Кога и како да го гледате: 
Никол Кидман како и секогаш нежно и женствено, но и доволно драматично, темно и напатено ја претставува Бека. Нејзиниот начин на соочување со тагата можеби не е вообичаен, таа има кратки средби со тинејџерот кој случајно го прегазил нејзиниот син, но кој тука може да суди што е правилно, а што не. Нема точно време кога некој ќе престане да тагува, нема ни точно време кога некој повторно ќе посака секс, друго дете…
На маестралната Кидман (за среќа) сосема достојно и издржано ѝ парира Арон Екхарт, чиј лик Хауви е повеќе свртен кон игнорирањето на тоа што се случува и со опкружување на себеси со секојдневните случувања, со она што треба (а не сака) да се направи… Од друга страна, туку е и мајката на Бека, Нет која низ играта на одличната Даен Вест ја доживуваме како вистинска поддршка, доволно нежна и подготвена да ги прими сите твои „го*на” за да ти е подобро, но и доволно реална за понекогаш да ги каже работите в лице. Овој филм не е за обвинувањата на кого било, за потрага по правдата, за прашањата зошто и како, туку за тагата и за неоспорниот факт дека после некои настани тагата повеќе или помалку останува, независно што и да направиме.
Режија:
За овој филм, режисерот Родригез одлучил да биде каскадер во сите аспекти – презема толку ризици и ниту еднаш не ја одбира сигурната варијанта што просто е неверојатно. Покрај сценариото кое е доволен предизвик, за главна улога одбира актер кој е најпопуларен по романтичните комедии, Рајан Рејнолдс. Тој го носи сизифовиот товар во овој филм додека сите останати актери се јавуваат како глас преку телефонот или во кратка секвенца. Последно негово запаметено остварување е лимунадестото филмче The Proposal со Сандра Булок, додека во весниците генерално го пишуваат како мажот на Скарлет Јохансон. Но Рејнолдс сосема добро си ја завршува работата во „Закопан”. Огромен актерски тест е што на секое следно снимање, на секој следен кадар мора да се продолжи со истата емоција и со истата состојба на умот, на човек закопан под земја. Сепак, Рејнолдс се справува без притоа да го носи товарот од неговите претходни „лесни“ улогички, без да се повторува со гримасите, мимиките… 
Режија:
Сето тоа се менува откако продуцентот Томас (Винсент Касел) ќе одлучи да ја постави „Лебедовото езеро” каде една балерина треба да ги игра и белиот и црниот лебед. Нина отсекогаш во себе го имала белиот, но Томас го гледа во неа и изопачениот црн лебед и ѝ дава шанса да дебитира за да стане новата голема ѕвезда на компанијата. Таа пополека се бори со сопствените и бариерите поставени од другите и пополека го открива својот „црн лебед”. Во сето тоа, Нина се губи и станува длабоко психолошки растревожена личност. Еден од најголемите противници на младата балерина на тој пат на себепронаоѓање е Лили (Мила Кунис) која е сé што не е Нина – страсна, самосвесна, слободна. 
„Црниот лебед” е толку комплексен, вознемирувачки и нежен токму поради играта на главните актери. Особено трите главни женски улоги Портман, Херши и Кунис. Сите се толку различни, но толку јасно обликувани ликови што просто е невозможно на гледачот да му остане некоја емоција или некоја реакција нејасна.
rnrn
rnrn
rnrn
rnrn
rnrn
rnrn
rnrn
rnrn
За делот со јадењето ќе мора да се погрижите сами, но ви нудиме листа на филмови кои одлично ќе ви се најдат на новогодишната листа. Станува збор за филмчиња кои можеби не ги преполнија веснициве изминатата 2010 година, но тоа не значи дека не се добри. За еден дел од нив можно е допрва да се слуша, а останатите едноставно вреди да се видат.rnrn rn
rnrn rn
rnrn rn
rnrn rn
rnrn rn
rnrn rn
rnrn rn
rnrn rn
