Во денешно време, сите ние повеќе ја користиме тастатурата отколку рацете, поради што нашиот ракопис трпи последици. Сепак, понекогаш ќе ви притреба да се послужите со пенкало или молив. Кога тоа ќе се случи, сигурно нема да сакате вашиот текст да биде нечитлив. Со цел да ви помогнеме да го подобрите вашиот ракопис, ви предлагаме неколку ефикасни совети.rnrn
rn
1. Пишувајте полека
rnНајверојатно сте забележале дека вашиот ракопис изгледа поразлично кога сте одвоиле време за убаво да ја напишете секоја буква и тогаш кога набрзина сте запишале нешто. Токму затоа треба да забавите секогаш кога пишувате рачно. Тоа може да биде доста тешко кога седите во училницата со професор или сте на состанок со шеф кои зборуваат со брзината на светлината. Сепак, кога ќе ја работите вашата домашна задача или работната обврска, ќе имате доволно време за да го напишете секој збор полека и внимателно.rn
2. Протегнете ги вашите зглобови за да се опуштат
rnСигурно не сакате вашите зглобови и раце да бидат вкочанети додека пишувате. Токму поради тоа, без разлика колку смешно ви звучи, добра идеја е да го истегнете вашето тело пред да започнете со пишување. Поради ова, вие ќе се чувствувате поопуштени, а зборовите ќе се слеваат како што треба.rn
3. Држете го вашето пенкало долу
rnСигурно не го држите вашето пенкало на врвот, туку некаде на средината. Вашите прсти треба да бидат колку што е можно поблизу до врвот со кој пишувате. Доколку не го држите правилно вашиот прибор за пишување, тогаш на крајот ќе добиете невешт ракопис. Најпрво треба да ги совладате основните правила пред да забележите напредок, па затоа осигурете се дека го држите вашето пенкало правилно.rnrn
rn
4. Движете ги вашите лакти, а не зглобовите и прстите
rnПоместувањето на зглобот е најголемата грешка која ја прават луѓето додека пишуваат. Вие всушност треба да ги поместувате вашите лакти, а не прстите и зглобовите. Ова можеби е тешко да се направи, па токму поради тоа е добро да започнете да пишувате гигантски писма во воздухот со вашата рака. Откако ќе го совладате тоа, можете да продолжите кон пишување сѐ помали и помали писма, сѐ додека не ги собере на лист хартија.rn
5. Држете го вашето пенкало полабаво
rnНекои луѓе ги држат своите пенкала или моливи со преголема сила. Сепак, доколку сакате вашиот ракопис да изгледа убаво, треба да го опуштите вашиот зафат. На тој начин, ќе ви биде многу полесно да ги создадете линиите на буквите.rn
6. Пишувајте почесто со рака, наместо да куцате на тастатура
rnАко сакате вашиот ракопис да изгледа подобро, тогаш мора да се обидете почесто да пишувате рачно. Наместо да ги пишувате работните задачи на компјутерот, обидете се да ги запишете во тетратка. Наместо да им пишувате пораки на вашите пријатели од странство, обидете се да им пратите рачно напишано писмо. На тој начин ќе си издвоите повеќе време за вежбање.rn
7. Останете на линиите
rnАко вашиот ракопис треба да се подобри, тогаш обезбедете си тетратка со линии. Ако пишувате на празен лист хартија, на крајот ќе добиете коси реченици и нееднакви големини на буквите. Секако, доколку користите тетратка со линии, тогаш ќе биде потешко да ги направите наведените грешки. Тоа е причината поради која секогаш треба да имате тетратка при рака.rnrn
rn
8. Извежбајте ја основата
rnЗа да го подобрите ракописот, обидете се да ги извежбате основните облици, како што се линиите и круговите. Целиот ракопис е составен од линии и (полу)кругови. Кога константно ќе можете да ги правите истите форми одново и одново, тогаш можете да продолжете и да се обидете со целосни букви.rn
9. Користете насочена шема
rnИзгледа како за во градинка, но понекогаш ги забораваме точните начини за пишување на буквите од азбуката. Со проучување на насочената шема ќе го научите правилниот начин за пишување на буквите и тоа ќе го подобри вашиот ракопис.rn
10. Испробајте различен прибор
rnНекои луѓе пишуваат подобро со молив, други пак со пенкало, па затоа обидете се да пишувате со различен прибор, дури и со различна дебелина од истиот, за да забележите кој ви овозможува да имате најдобар ракопис. Можеби ќе го пронајдете вашиот омилен прибор за пишување кој ќе направи чудо за вашиот краснопис. И покрај тоа што сте научиле да пишувате додека сте биле дете, секогаш постои простор за напредување.rnrn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
Пауло Коелјо има преживеано сè и сешто. Дел од тинејџерските години ги поминал во болница за ментално здравје затоа што неговите конзервативни и строги родители сметале дека таму му е местото поради интровертноста и желбата да се занимава со „никаква професија“ како пишувањето. Потоа се приклучил на хипи движењето и патувал низ целиот свет, пред да се посвети на пишувањето музички стихови. Неговиот сон сепак бил да стане писател, кој почнал да го реализира откако, како што вели тој, духовно се свестил. Инспириран од сето она што му се случувало, денес пишува за теми од секојдневниот живот и тоа на сосема едноставен и разбирлив начин, што го прави еден од најчитаните и највлијателните писатели на денешницата.rnrn„Ракописот од Акра“ е неговиот најнов бестселер. Тој се разликува од повеќето негови дела затоа што не содржи класично дејство со заплет и расплет, односно некаква приказна која ќе ги пренесе идеите на авторот. Наместо тоа, книгата е конципирана како прашања и одговори. Сè се случува во предвечерието на крстоносниот напад врз Ерусалим кога жителите на градот, свесни дека не можат да го одбијат нападот на моќните војски, се собираат на плоштадот и дискутираат со еден Копт за бројните животни дилеми. Тие му поставуваат прашања за љубовта, пријателството, непријателството, немирот, сексот, лојалноста, а тој им одговара на прашањата едно по едно.rnrnКоптот е лик кој патувал по светот собирајќи мудрост пред конечно да се скраси во Ерусалим. Имајќи го предвид неговиот животен пат, не е спорно дека тој е самиот Коелјо кој во своето дело ги изнесува своите искуства и гледишта за поставените прашања. А, тоа што жителите на Ерусалим ги поставуваат прашањата во време на исчекување на воен напад, може да се сфати како повик за помош во моментите на неизвесност и напнатост пред да настапи некоја нова животна реалност.rnrnКоптот ги излага своите ставови во тој амбиент на мачнина и помирување со суровата реалност, а секое од нив наликува на филозофска расправа. Напишани се така што ќе ги разбере секој читател без многу да го напрега мозокот, но иако лесни за читање, ставовите на авторот не се истресени од ракав. Напишаното не е некоја негова шпекулација за животната реалност, туку е конвенционалната психологија преџвакана од негова страна и пренесена на супер разбирлив стил, проткаен со мистичноста карактеристична за неговиот магичен реализам.
Критичарите често го критикуваат Коелјо поради неговиот стил на пишување кој лесно допира до секаква публика, а оние циничните велат дека него го читаат дури и луѓе кои претходно немале прочитано ништо друго. Во „Захир“, една од неговите претходни книги, тој изнесе аргумент дека кога пишувал на повисок стил критиката го почитувала, но книгите не му биле читани, но менувањето на стилот за да биде поразбирлив и да може да ги пренесе своите идеи му донеле читаност, но и непопуларност кај „оние што мислат дека мора си неразбирлив за да бидеш добар писател“. Овој пат останува доследен на својот став со тоа што „Ракописот од Акра“ ја направил многу лесна за читање. Таа е за наменета за широка публика, така што може да ги остави незадоволни љубителите на потешки книги напишани на повисок литературен стил.rnrnАко сте прочитале и претходно нешто од него, ќе ви биде јасно за што се работи ако кажам дека оваа е слична на „Прирачник за воинот на светлината“ и кратките приказни кои често ги објавува на неговиот личен блог. Полна е со реченици кои може да се издвојат како убави цитати за кои постои ризик со нивното читање набрзина и толкување вон поширокиот контекст, да дојде до многу површни заклучоци во врска со темите кои ги третира. Како што веќе спомнав, ако психолог или филозоф почне да ви ги објаснува овие теми ќе добиете слични договори, само без мистичната терминологија. Книгата во кратки црти дава доста добар увид во психолошкиот и спиритуалниот аспект на темите кои ги разработува.rnrnКоелјо и порано зборувал за истите овие работи во своите дела, а овој пат целата негова филозофија ја сумирал во една книга. Таа сигурно ќе им се допадне на неговите фанови. Ако сакате да читате за разликите меѓу она што ѝ треба на човечката душа и она што се смета за нормално, а кое истовремено не бара голем напор, ова е идеално четиво за вас.rnrn
Талентирана новинарка, но и признаена писателка, Џералдина Брукс е добитник на Пулицерова награда во 2006 година за нејзиното дело „Март“, а се потпишува и на четири други интернационални бестселери.rnrnРодена е во Сиднеј, Австралија каде што се школувала и работела како новинар за „The Sydney Morning Herald“. Во 1982 година добива стипендија за постдипломски новинарски студии на Универзитетот Колумбија, Њујорк. Подоцна се приклучила на тимот на „The Wall Street Journal“, каде што ги покривала настаните за Блискиот Исток, Африка и Балканот.rnrnВо периодот кога известувала за војната во Босна, како репортер на весникот, првпат слушнала за хебрејскиот кодекс чија приказна ќе биде нејзина инспирација за едно од нејзините најдобри и најпознати дела – „Чуварите на книгата“ којашто е преведена на преку 20 јазици.rnЏералдина Брукс, со нејзиниот сопруг, синовите и двете кучиња живее во Масачусец, но секогаш се враќа со своето семејство во родениот Сиднеј.
rn
rn