Документарен филм за неправедноста во животот кој некогаш може да те фрли и на ѓубриште, за достоинството со тоа што си и тоа што го работиш (доколку е чесно), но и за човековата потреба да направиш нешто повеќе за себеrnrn
Режија: Луси ВолкерrnrnСе појавува: Вик МунизrnrnВреметраење: 99 минутиrnrnЈазик: англиски, португалскиrnrnПремиера: 22 октомври 2010rnrnЖанр: документарецrnrnОфицијален веб-сајтrnrnНаша оценка: 9/10rnrnВаша оценка: [ratings]rn
rnПонекогаш се случува да гледаш филм кој потоа не те остава да продолжиш по твојата вообичаена животна траекторија, туку те прави малку поинаков. Можеби малку поскромен кон она што го посакуваш, малку поморален во она што го правиш, малку подостоинствен околу професијата и животот кои ги имаш. rnrnДокументарниот филм „Депонија“ го отвори Фестивалот на документарен филм „MakeDox“ кој изминатава недела се случуваше во Скопје и сосема веројатно разбуди по некој заспан неврон во мозокот на сите што се најдоа во публика. Во емотивната и на моменти срцепарателна, но не и патетична приказна, гледавме како се менува животот на неколку луѓе од Рио де Жанеиро и притоа не бевме свесни дека и ние некако сме допрени од продолжената рака на овој документаристички проект. Тоа го увидовме откако по проекцијата молчеливо тргнавме да земеме пиво кое во таа топла ноќ повеќе горчеше отколку што освежуваше. А до кога ќе не држи „Депонија”, останува на секој од нас.
rn
rnПриказна: Вик Муниз е уметник кој е роден во Бразил, но работи во Њујорк. Неговиот следен проект треба да биде во Рио де Жанеиро, во најголемата депонија во светот каде ќе соработува со луѓе кои секој ден го минуваат таму. Целта е да се направат големи уметнички дела на кои ќе бидат прикажани неколку луѓе од ѓубриштето, а ќе бидат изработени од ѓубре. Но, покрај уметнички, ова е и социјален потфат затоа што тие избрани луѓе не се само немо тело за уметничкото дело, туку се и активен учесник во неговата изработка. Така тие „маргиналци“ почнуваат да гледаат некој живот целосно поинаков од оној што дотогаш го имале и тоа пополека ги менува, ги допира емотивно и интимно.
На самиот почеток на „Депонија“ се добива впечаток дека ќе имаме приказна за еден уметник со комплекс на Господ кој смета дека може да си игра со луѓето како со марионети само за свое задоволство и притоа ќе ни ја продава приказната дека прави големи општествени добра. Но, како што минуваат минутите таа перцепција на работите се распрскува на парчиња затоа што тие луѓе кои заработуваат во најголем дел како собирачи на отпаден материјал на депонијата, се и најголемите философи во филмот.rnrnСо секој нов кадар тие лупат по едно парче од својата животна приказна на која не можеш да останеш рамнодушен. Луѓе како секој од нас, ниту подобри ниту полоши, кои животните случувања ги ставиле таму каде што се. Тие не се отпадот, туку личности кои со сите сили се обидуваат да заработат за живот и не се препуштаат на она што е најлесно да се прави во Рио, да се продава дрога или пак сопственото тело. Сите се поинакви и носат можеби малку поинаков животен бекграунд и мисла. Но, од нив се гледа дека кренатата глава е најважното нешто во животот, дека никогаш не е доцна за промени, дека лесниот пат најчесто и не е вистинскиот, дека…rnrnВо очите на секој од гледачите на „Депонија“ можеби само една мисла ќе изгледа како најважна, во зависност од она што ви се случува во мозокот, но без исклучок овој филм секого ќе го направи подобар човек.
Кинематографија: Прикажани се двете дијаметрално спротивни страни на животот, на судбината. Поголем дел од филмот се случува на депонијата, но тука е и она што е дел од животот на уметникот Вик, убаво опремен стан, скапи аукции, луѓе кои плаќаат десетици илјади долари за една слика. Воочлив е тој животен дуализам кој отсекогаш бил реалност.
Кога и како да го гледате? Ако ја прочитавте целата оваа рецензија јасно е дека има само еден совет – гледајте го кога ќе бидете подготвени да бидете стресени од корен!
rn
rnrnБидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.rn


rnrnЕве неколку цитати кои ќе ве натераат убаво да размислите за некои работи во животот:rnrn
rn
rn
rn
rnrnДали светот е полн со совршена симетрија и правилно распоредени нешта во парови или, сепак, живееме во едностран универзум? Ова кратко видео ќе ви покаже дека неправилните парови се прекрасни.rnrnrn rnrn


Овој настан бил организиран за да се сруши рекордот за најголемата тепачка со перници во историјата, кој дотогаш го држеше група од 3.707 учесници, поставен во 
Настанот брзо започнал, но и брзо завршил. Повеќето учесници биле на возраст под 30 години, а местото на случувањето го напуштиле по еден час, оставајќи бела прекривка од пердуви насекаде околу портата.rn









Сликите се визуелно динамични, демонстрирајќи сооднос помеѓу индивидуата и големите облакодери. Градот се гледа низ силуетата на гледачот, одозгора, притоа прикажувајќи голем број човекови емоции. Тука се создава конекција помеѓу субјектот, метежот, турканиците и осаменоста на големиот град.
Преку оваа серија јасно се гледа талентираноста на Џаспер, прикажувајќи воодушевувачки фотографии со нова и свежа перспектива.










Ова е сигурно чудно прашање за оние кои поголемиот дел од животот го имаат поминато купувајќи ги дневните весници, но што се случува со оние кои имаат развиено навика за стандардно вклучување на својот компјутер, наместо „прошетката“ до најблиската трафика и купување на тогашните информации?rnrnНа крајот на краиштата, и самите компании имаат направено веб-сајтови за своите весници, одат напред со развојот на технологијата. Се прашувам дали тоа им помогнало или сосема спротивното? Колку класичниот весник и неговата традиционална форма на продажба се актуелни? Дали се само навика која луѓето ја имаат или пак потреба? Колкав процент од народот ги купува весниците, а колкав ги чита во дигитална форма? На која страна ќе застане иднината? Дали можеби долговековниот начин на добивање на дневните вести пропаѓа?rnrnНе знам. Но, го знам следново… Знам дека голем број од луѓето немаат огромна желба да дадат пари (иако малку) за вести од кои, повеќето не ги засегаат. Да не се разбереме погрешно, не велам дека е лошо да се добиваат плус информации, секоја информација е од некаква помош, полза… Но, зошто луѓето да дадат пари кога истото го имаат за себе само со еден клик?rnrnИнтернет-информациите секако можеме да ги добиеме во различни форми и секоја информација, надградена со нова. Постоењето на дата-базите ни овозможува секојдневен пристап до каква било информација и да посакаме. Реалноста е дека оние кои „остануваат“ на печатениот весник, се сепак повозрасни, „постари“… Во едно истражување прочитав дека само 18% од младата популација кај нас чита весници…rnrnИма и една друга тематика поврзана со весниците… Многу компании, на некој начин, зависат од нивното печатење, од нивното постоење. Како? Најголемата циркулација на рекламите кои ги изнесуваат компаниите за своите производи, одат токму преку печатениот медиум, весникот. Сепак, веб-изданијата не практикуваат рекламни простори како што тоа го има во нивната печатена варијанта…rnrnЌе ја споменам и појавата на tablet-от, кој претставува транзиција од потребата податокот да се има физички во рацете и брзината на ширење на податоците. Со ова се задоволуваат повозрасните кои се врзани за оваа потреба, но дополнително им се дава можноста да ја следат технологијата под свои услови. Секако, помладите се дел од технолошкиот напредок, што кажува дека се далеку пофлексибилни на каква било технолошка новост која излегува во нивната околина и начин на живеење. Значи tablet-от е уште една замена за весниците која тие треба да ја издржат.rnrnДа прокоментирам и за ТВ и радио вестите… Секојдневно ни ги даваат истите информации како и весниците. Единствената разлика е во тоа што, барем според мене, печатениот весник и таквиот начин на добивање информации има поголема длабочина и „интима“.rnrnСè на сè, печатените весници, барем според моето мислење, ја губат својата „светлина“. Можеби биле неопходни за „нормалниот човек“ и неговото секојдневие, но сепак клучниот збор во оваа реченица е „биле“.rnrnДо следно читање,rnrnВи посакувам убав ден,rnrnСо љубов насликана од срце,rnrnАна






rnrnrn



























