Повеќето од нас го знаат Боб Дилан по неговата музика. Неговите песни како Blowin’in the Wind, Like a Rolling Stone и Knocking on Heaven’s Door оставија траги врз многубројни генерации и сè уште се популарни. Но, новата изложба во Музејот на уметност при Меѓународниот универзитет во Флорида прикажува друга страна од неговата уметност. Насловена како Bob Dylan: Retrospectum, изложбата има за цел да им го доближи на посетителите визуелниот свет на Боб Дилан преку неговите слики, цртежи и скулптури од железо.rnrnrnrnОвие дела покажуваат дека генијалноста на Дилан како уметник не се однесува само на музичкото творештво. Очигледен е неговиот интерес за урбаниот пејзаж бидејќи градовите доминираат во неговите дела. Во некои случаи пак, тој ја спојува визуелната уметност со музиката како на пример во цртежот Like a Rolling Stone на кој е рачно напишан текстот на песната, што го прави делото уште позначајно.rnrnВо продолжение погледнете дел од делата на Боб Дилан.rnrn„Студен ден“, 2020rnrn„Верници“, 2012rnrn„Улица Емет“, 2020rnrn„Like a Rolling Stone“, 2018rnrn„Без наслов“, 1973rnrn„Човек на мост“, 2009rnrnОткако прочитавте за изложбата на Боб Дилан, можеби ќе сакате да прочитате и за познати личности кои ќе ве изненадат со нивните скриени уметнички таленти.rnrnИзвор: mymodernmet.com
Минатата година Culturespace го претставија проектот Atelier des Lumieres и беше одржана изложба на делата на Густав Климт, но со интересен технолошки пресврт. Од Atelier del Lumieres трансформирале стара железара во Париз во неверојатна дигитална инсталација на делата на Климт, а оваа година се повторува истото, но со делата на Винсент ван Гог.rnrnrnrnПретставувајќи нов, емоционален и динамичен пристап кон уметноста, галеријата ги кани посетителите да зачекорат во некои од најпознатите дела на уметникот. Со цел да ги прикаже делата во ново светло, уметничкиот директор Џианфранко Ианузи набавил 140 видео проектори. Поставени се и 50 звучници кои дополнително ја исполнуваат атмосферата и овозможуваат целосно да се впуштите во ова искуство.rnrnПокрај тоа што се нагласуваат делата на Ван Гог, на изложбата ќе има програма фокусирана и на јапонската уметност.rn
„Ван Гог имал влијание од јапонската уметност. Во Париз тој посетувал импресионисти кои го сакале ‘јапонзимот’. За да ја нагласиме фасцинацијата на Ван Гог од јапонската уметност, го замоливме студиото Дени Роуз да претстави оригинално парче за измислените работи и сцени од Јапонија“, изјави Бруно Мониер, претседателот на Culturespaces.
rnrnПогледнете ги фотографиите и уживајте…rnrnrnrnrnrnrnrnrnrnrnrnrnrnПродолжува на следната страница…rnrn
Можеби е тешко да го замислите страшниот тираносаурус рекс како малечок, но овие џинови не излегувале од нивните јајца целосно пораснати. Всушност, штотуку изведените малечки биле како слаби мисирки и со „раце“ подолги од нивното тело, за разлика од возрасните диносауруси. Секое бебе тираносаурус било прекриено со крзно од мали пердуви.rnrnrnrnОна што е уште поинтересно е тоа што пердувите на диносаурусот најверојатно растеле на главата и по опашката. Ова можеме да го заклучиме од нова реконструкција која е најпрецизниот модел од диносаурусот направен до денес.rnrnВо Природонаучниот музеј во САД, овој месец се отвора нова изложба посветена на овие диносауруси. Додека тираносаурусот е можеби најиконскиот диносаурус, изложбата ќе вклучува и нови откритија кои го променија разбирањето на научниците за овој огромен месојадец и неговите роднини, од кои најверојатно сите имале пердуви.rnrnrnrnПовеќето од видовите тираносауруси на изложбата ѝ биле непознати на науката пред 2000-та година. Според Мартин Швабачер од Природонаучниот музеј, раниот тираносаурус прв пат се појавил пред околу 167 милиони години. Овие први видови имале релативно долги раце и биле помали и побрзи од видот што го знаеме сите – тираносаурусот рекс.rnrnНо и тираносаурусот не бил отсекогаш огромен. На изложбата е претставен и „бушав“ модел на штотуку изведен диносаурус и неговото драматично растење. Додека да наполнел 20 години, возрасниот тираносаурус имал висина од 3,6 до 3,9 метри, и тоа само до колковите. Од носот до опашката бил долг 12 до 13 метри, а тежел отприлика 6 до 9 тони. За време на брзото растење малечките качувале по 3 килограми дневно, во текот на 13 години.rnrnrnrnИако тираносаурусот е познат по навистина малите „раце“, пронајдени се малку предни екстремитети од овој вид. Според неодамна откриените фосили, рацете на возрасниот модел се уште помали отколку што беа прикажувани во минатото. Сепак, ова не значи дека тие биле бескорисни.rn
„Не се кршливи, коските се издржливи, зглобовите се подвижни и изгледа како да имале добри мускули“, изјавил Швабачер.
rnБидејќи пропорцијата на рацете и телото била подобра кај малите, најверојатно тие можеле да ги користат за фаќање плен. Возрасните тираносауруси можеби ги користеле рацете и канџите за да го удрат пленот што веќе го собориле, но со сила на вилицата од 34.500 Њутни, на овие суштества најверојатно не им биле потребни раце.rnrnПрочитајте ги и најпознатите митови за диносаурусите кои не се точни.
Јапонското здружение за дигитална уметност „teamLab“ е познато по неверојатните дигитални инсталации кои ви овозможуваат да влезете во светот на соништата. Нивниот последен проект „teamLab Planets TOKYO“ е можеби најдоброто и најголемото дело на тимот и се протега на 10.000 метри квадратни.rnrnПловење во паѓачкиот универзум на цвеќињатаrnrnНаправени со помош на дигитална технологија, многу од инсталациите се дизајнирани да се трансформираат според интеракциите на посетителите.rnrnПловење во паѓачкиот универзум на цвеќињатаrn
„Границите помеѓу телото и делото стануваат двосмислени, а ова ќе ги натера луѓето да размислат за нивната врска со светот.“
rnБескрајниот кристален универзумrnrnВо инсталацијата „Цртање на површината на водата“ се проектира интерактивно езерце со кои риби на подот со вода. Како што посетителите застануваат во водата, просторот оживува со анимирани кои риби кои ја менуваат насоката и брзината. Ако рибата се судри со посетителот или со друга риба, исчезнува и остава спектар од бои.rnrnБескрајниот кристален универзумrnrnВо инсталацијата „Пловење во паѓачкиот универзум на цвеќињата“ посетителите сведочат на сезонските промени кај цветовите. Можете да ги гледате како цветовите растат, расцветуваат и венеат.rnrnТридимензионално постоење во трансформирачки просторrnrnСтуден животrnrnЦртање на површината на водатаrnrnЦртање на површината на водатаrnrnВодопад од честички светлина на врвот на наклонrnrnВодопад од честички светлина на врвот на наклонrnrnМека црна дупка – вашето тело станува простор што влијае на друго телоrnrnПогледнете како изгледа секоја инсталација во акција на снимките на следната страница…rnrn
Мртво Море е познато како едно од најсолените места на Земјата со најниска надморска височина, па затоа не е ни чудно што редовно е домаќин на голем број туристи.rnrnrnrnВо 2014 година, цели два месеца, ова езеро било домаќин и на еден фустан потопен во неговите води од страна на израелската артистка Сигалит Ландау.rnrnrnrnФустанот влегол во езерото целосно црн, но за два месеца магично се трансформирал во фустан од бајките, целиот покриен со бела кристализирана сол.rnrnrnrnЛандау соработувала со фотографот Јотам Фром за да ја овековечи трансформацијата на фустанот преку неверојатни фотографии. Фотографиите се моментално изложени во галеријата „Marlborough Contemporary“ во Лондон под името „Солена невеста“.rnrnrnrnНа Ландау не ѝ е прв пат да го искористи Мртвото Море за уметнички цели. Имено, таа досега има „посолено“ чевли, знамиња, па дури и виолина.rnrnrnrnСпоред галеријата, овој проект бил инспириран од „Дибукот“, претстава напишана на јидиш помеѓу 1913 и 1916 година во која се работи за млада невеста опседната од зол дух, поради што врз неа бил извршен егзорцизам.rnrnrnrnФустанот, кој бил креиран според традиционалниот фустан на ликот на невестата, се претворил во нешто сосема различно. Претставник од лондонската галерија објаснил дека со текот на времето, алхемијата на Мртвото Море го претворила обичното парче облека од симбол кој асоцира на смрт и лудило во прекрасен невестински фустан.rnrnrnrnОвие фотографии се доказ дека се работи за навистина неверојатна трансформација која се случила благодарение на досетливоста и креативноста на оваа талентиран артистка.rnrn
„А што имаше облечено?“ Ова прашање им е познато на многу луѓе кои преживеале сексуален напад. Серијата фотографии со наслов: „А што имаше облечено?“ на Кетрин Камбарери покажува зошто ова прашање воопшто не е во ред. На изложбата биле прикажани вистински парчиња облека кои луѓето ги носеле кога биле сексуално нападнати со цел да се покаже зошто фокусот на облеката не само што ги обвинува жртвите за тоа што биле нападнати, туку и создава погрешна слика за тоа како сексуалното насилство всушност функционира.rnrnrn
„Сексуалниот напад е чин кој вклучува контрола и сила и нема никаква врска со облеката на луѓето“, пишува во описот на веб-сајтот на Камбарери.
rnТаа е во право. Според истражување спроведено од страна на Федералната комисија за криминалот поврзан со насилство, поголемиот дел од напаѓачите не се ни сеќаваат што носела жртвата. Ако облеката била толку клучна за нападот, сигурно ќе се сеќавале на неа. Истото истражување открило дека само 4,4 проценти од напаѓачите биле предизвикани од „провокативното однесување“ на жртвите. Ова е доста проблематична фраза бидејќи никој не провоцира силување, но исто така ни покажува и дека жртвите воопшто не се ни однесувале на начин кој се смета за провокативен.rnrnrn
„Сексуалниот напад никогаш не се случува поради облеката на една личност, единствена причина зошто се случува е тоа што еден човек напаѓа друг“, објаснува артистката.
rnПроектот бил изложен во Универзитетот Аркадиа, каде Камбарери студирала и вклучува прилози што ги собрала од некои од студентите. За да даде точна слика на тоа што луѓето го носеле пред да бидат нападнати, таа не изоставила ниту едно од приложените парчиња облека.rnrnrnrnФотографиите покажуваат дека облеката што ја носеле луѓето кога биле нападнати воопшто не е разголена како што обично се претпоставува дека биле облечени жртвите на сексуален напад. Не би била нивна вина и да биле така облечени, и токму тоа и го докажуваат овие фотографии. Облеката нема никаква врска со тоа.rnrnrn
„Ваквите прашања повеќе го заштитуваат напаѓачот отколку жртвата. Глупаво е тоа што ги обвинуваат преживеаните пред да имаат шанса да ја раскажат својата приказна. Сакав да сторам нешто за да докажам колку непотребни се овие типови прашања кои ја префрлуваат вината на жртвите. Се надевам дека гледачите ќе можат да се стават на нивно место и да се замислат себеси во облеката што ја фотографирав. Многу е важно луѓето да добијат нова перспектива, да стават крај на стигмите и да заборават на стереотипите“, заклучува Камбарери.
rnrnrnСексуалните напади се многу болна тема, и жртвите честопати се срамат да го раскажат она што им се случило, плашејќи се дека тие ќе бидат обвинети токму поради предрасудите кои владеат. Да се надеваме дека ќе се подигне свеста за овој проблем и ќе им се укаже заслужената почит на овие храбри луѓе кои поминале низ толку тешко искуство во животот.
Рано напролет, четворица градинари ги донеле на изложба своите рози. Розите биле во четири бои: црвена, жолта, зелена и сина, а секоја роза ја имало во две бои. Никој од градинарите немал две рози во иста боја и никој немал две рози во иста боја како некој друг.rnrnrnrnМожете ли да заклучите во какви бои биле розите на секој градинар?rn
rn011
Милан имал жолта роза.
rn011
Драган немал црвена роза.
rn011
Бојан имал сина роза, но не зелена, додека Никола немал жолта.
Серијата илустрации наречена „Хипсторија“ е дело на израелскиот уметник Амит Шимони. Во неа се замислени најголемите светски лидери како хипстери.rnrnВладимир ЛенинrnrnОва е израз на израелската култура која се обидува да ги прикаже лидерите тогаш и денес.rnrnШимони вели дека често размислува за разликите на големите светски лидери, за нивните верувања и овие нашите денеска.rnrnМахатма Гандиrn
„Јас често се наоѓам себеси како замислувам еден свет каде што некои од овие лидери се помалку заинтересирани да влијаат врз туѓите животи и повеќе се фокусираат на своите лични. Замислете го Ганди сиот обземен од својот изглед, а не од идејата за ослободување на Индија од британска власт? Или Абрахам Линколн во потрага по хип-бар, наместо заложба за укинување на ропството?“
rnГлавната цел на Амит не е да го критикува или пак да определи која генерација е подобра, туку да ја предизвика перцепцијата на гледачите која ќе ги натера да размислат за себе.rnrn
„Намерата на ‘Хипсторија’ не лежи во изборот на подобра генерација, туку во истакнување на разликите, со сменета позиција на посматрање која треба да нè доведе до нова перспектива.“
Тригодишното девојче Ирис Халмшоу има аутизам, а обожава да слика, бидејќи со тоа ја подобрува својата концентрација и фокусирањето. Делата од нејзиното сликање се апстрактни и импресионистички. Според многумина нејзините дела потсетуваат на славниот Моне.rnrnrnrnВо уметничките кругови веќе се зборува за нејзината работа. Еден приватен колекционер веќе купи две нејзини слики по 1.500 фунти, а набрзо се планира и изложба на нејзините слики во Лондон.rnrnrnrnИрис не може да збори, а другите деца ѝ сметат и ја прават нервозна. Но, уметноста ја смирува и сега таа е составен дел од нејзината терапија.rnrnrnrn rn
„Кога лекарите открија дека Ирис пати од аутизам, клучно беше да пронајдеме нешто што таа би сакала да го прави. Ја однесов во игротека, но за неа тоа беше премногу стресно. Имаше напад и неверојатно голем излив на бес, ја гризеше устата додека не покрвави. Затоа одлучив да ѝ направам игротека дома. Земавме голем број играчки, но таа еден ден почна да црта и тоа многу ја расположи“ – вели нејзината мајка Арабела Картер Џонсон.
rnrnrnИрис сè повеќе почнала да слика, а кога нејзините родители виделе дека таа има голем талент, решиле да ја споделат нејзината уметност со светот.rnrnrnrn rnrn
Знаете како велат, што се случува во Вегас, останува во Вегас? Но, што ако имате можност со целосна дискреција да погледнете во тајниот живот на луѓето околу вас? „Исповеди“ е јавен артистички проект кој ги повикува луѓето анонимно да ги споделат своите исповеди и да ги разгледаат оние на луѓето околу нив во срцето на Лас Вегас.Како стажист во хотелот Космополитен во Вегас, Кенди живеела таму еден месец и за тоа време ја претворила нивната галерија во место каде што секој ќе може да ги сподели своите најдлабоки мисли и грижи. Инспирирана од проектот „Post Secret“, светите Шинто ѕидови за молитви и католицизмот, таа создала место каде што луѓето ќе можат да ги напишат своите исповеди на дрвени плочи, приватно во исповеднички кабини. Потоа таа ги закачува анонимните плочки на ѕидовите во галеријата и дел од нив ги црта на големи платна. Во галеријата исто така е пуштена оригинална мисловна музика од Оливер Бленк. При крајот на изложбата, преку 1.500 исповеди биле изложени на ѕидовите кои рефлектирале најразлични видови емоции:rn
rn011
Твоето име е истетовирано на мојот задник.
rn011
Сè уште ја сакам. И по 2 девојки и 5 години.
rn011
Сакам порно филмови повеќе од мојот маж.
rn
rnrn
rn011
Му продавав хероин на мојот пријател и тоа му го уништи животот.
rn011
Се плашам дека ќе умрам млада како мајка ми.
rn011
Јадам премногу кашкавал.
rn
rnrn
rn011
Имам 30 години и никогаш не сум доживеала оргазам.
rn011
Украдов преку 15.000 долари од компанијата во која работам.
rnrnОвие дела покажуваат дека генијалноста на Дилан како уметник не се однесува само на музичкото творештво. Очигледен е неговиот интерес за урбаниот пејзаж бидејќи градовите доминираат во неговите дела. Во некои случаи пак, тој ја спојува визуелната уметност со музиката како на пример во цртежот Like a Rolling Stone на кој е рачно напишан текстот на песната, што го прави делото уште позначајно.rnrnВо продолжение погледнете дел од делата на Боб Дилан.rnrn
rnrnПретставувајќи нов, емоционален и динамичен пристап кон уметноста, галеријата ги кани посетителите да зачекорат во некои од најпознатите дела на уметникот. Со цел да ги прикаже делата во ново светло, уметничкиот директор Џианфранко Ианузи набавил 140 видео проектори. Поставени се и 50 звучници кои дополнително ја исполнуваат атмосферата и овозможуваат целосно да се впуштите во ова искуство.rnrnПокрај тоа што се нагласуваат делата на Ван Гог, на изложбата ќе има програма фокусирана и на јапонската уметност.rn
rnrn
rnrn
rnrn
rnrn
rnrn
rnrnПродолжува на следната страница…rnrn
rnrnОна што е уште поинтересно е тоа што пердувите на диносаурусот најверојатно растеле на главата и по опашката. Ова можеме да го заклучиме од нова реконструкција која е најпрецизниот модел од диносаурусот направен до денес.rnrnВо Природонаучниот музеј во САД, овој месец се отвора нова изложба посветена на овие диносауруси. Додека тираносаурусот е можеби најиконскиот диносаурус, изложбата ќе вклучува и нови откритија кои го променија разбирањето на научниците за овој огромен месојадец и неговите роднини, од кои најверојатно сите имале пердуви.rnrn
rnrnПовеќето од видовите тираносауруси на изложбата ѝ биле непознати на науката пред 2000-та година. Според Мартин Швабачер од Природонаучниот музеј, раниот тираносаурус прв пат се појавил пред околу 167 милиони години. Овие први видови имале релативно долги раце и биле помали и побрзи од видот што го знаеме сите – тираносаурусот рекс.rnrnНо и тираносаурусот не бил отсекогаш огромен. На изложбата е претставен и „бушав“ модел на штотуку изведен диносаурус и неговото драматично растење. Додека да наполнел 20 години, возрасниот тираносаурус имал висина од 3,6 до 3,9 метри, и тоа само до колковите. Од носот до опашката бил долг 12 до 13 метри, а тежел отприлика 6 до 9 тони. За време на брзото растење малечките качувале по 3 килограми дневно, во текот на 13 години.rnrn
rnrnИако тираносаурусот е познат по навистина малите „раце“, пронајдени се малку предни екстремитети од овој вид. Според неодамна откриените фосили, рацете на возрасниот модел се уште помали отколку што беа прикажувани во минатото. Сепак, ова не значи дека тие биле бескорисни.rn
rnrnФустанот влегол во езерото целосно црн, но за два месеца магично се трансформирал во фустан од бајките, целиот покриен со бела кристализирана сол.rnrn
rnrnЛандау соработувала со фотографот Јотам Фром за да ја овековечи трансформацијата на фустанот преку неверојатни фотографии. Фотографиите се моментално изложени во галеријата „Marlborough Contemporary“ во Лондон под името „Солена невеста“.rnrn
rnrnНа Ландау не ѝ е прв пат да го искористи Мртвото Море за уметнички цели. Имено, таа досега има „посолено“ чевли, знамиња, па дури и виолина.rnrn
rnrnСпоред галеријата, овој проект бил инспириран од „Дибукот“, претстава напишана на јидиш помеѓу 1913 и 1916 година во која се работи за млада невеста опседната од зол дух, поради што врз неа бил извршен егзорцизам.rnrn
rnrnФустанот, кој бил креиран според традиционалниот фустан на ликот на невестата, се претворил во нешто сосема различно. Претставник од лондонската галерија објаснил дека со текот на времето, алхемијата на Мртвото Море го претворила обичното парче облека од симбол кој асоцира на смрт и лудило во прекрасен невестински фустан.rnrn
rnrnОвие фотографии се доказ дека се работи за навистина неверојатна трансформација која се случила благодарение на досетливоста и креативноста на оваа талентиран артистка.rnrn
rn
rnrnФотографиите покажуваат дека облеката што ја носеле луѓето кога биле нападнати воопшто не е разголена како што обично се претпоставува дека биле облечени жртвите на сексуален напад. Не би била нивна вина и да биле така облечени, и токму тоа и го докажуваат овие фотографии. Облеката нема никаква врска со тоа.rnrn
rn
rnrnСексуалните напади се многу болна тема, и жртвите честопати се срамат да го раскажат она што им се случило, плашејќи се дека тие ќе бидат обвинети токму поради предрасудите кои владеат. Да се надеваме дека ќе се подигне свеста за овој проблем и ќе им се укаже заслужената почит на овие храбри луѓе кои поминале низ толку тешко искуство во животот.
rnrnВо уметничките кругови веќе се зборува за нејзината работа. Еден приватен колекционер веќе купи две нејзини слики по 1.500 фунти, а набрзо се планира и изложба на нејзините слики во Лондон.rnrn
rnrnИрис не може да збори, а другите деца ѝ сметат и ја прават нервозна. Но, уметноста ја смирува и сега таа е составен дел од нејзината терапија.rnrn
rnrn rn
rnrnИрис сè повеќе почнала да слика, а кога нејзините родители виделе дека таа има голем талент, решиле да ја споделат нејзината уметност со светот.rnrn
rnrn rnrn
Како стажист во хотелот Космополитен во Вегас, Кенди живеела таму еден месец и за тоа време ја претворила нивната галерија во место каде што секој ќе може да ги сподели своите најдлабоки мисли и грижи. Инспирирана од проектот „Post Secret“, светите Шинто ѕидови за молитви и католицизмот, таа создала место каде што луѓето ќе можат да ги напишат своите исповеди на дрвени плочи, приватно во исповеднички кабини. Потоа таа ги закачува анонимните плочки на ѕидовите во галеријата и дел од нив ги црта на големи платна. Во галеријата исто така е пуштена оригинална мисловна музика од Оливер Бленк. 
При крајот на изложбата, преку 1.500 исповеди биле изложени на ѕидовите кои рефлектирале најразлични видови емоции:rn
rn
rn
rnrn