Гитхорн е мало село кое се наоѓа во местото Оверејсел во периферијата на Холандија. Тоа е познато под имињата „Холандска Венеција“ и „Венеција на северот“, токму поради фактот што во него нема ниту една единствена улица.rnrn
rnrnНаместо тоа, селото е поврзано преку канали со вода, мостови и патеки за велосипеди, кои до пред кратко време воопшто ги немало. Прекрасното мирно местенце, годишно привлекува многу туристи кои можат да изнајмат чамец и да направат тура низ ова мало парче рај на земјата. Прекрасна идила за уживање и рекреација, од која со сигурност ќе се инспирирате…rnrn
rn
rnrnБидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.rn
Пештерите издлабени во Капдокиските куполи или стрмнини служеле како удобни куќи. Во нив температурата во текот на целата година останувала речиси иста, штитејќи ги жителите од летните горештини и зимското студенило.
На одредени места имало многу пештери: во 
Населбите на многу Кападокијци биле скриени и се наоѓале во големи подземни градови. Длабоко во земјата, многубројните лавиринти со многу простории биле поврзани со тесни тунели и скали по кои од едно ниво можело да се премине на друго.
Се проценува дека во градот Деринкуј живееле 20.000 луѓе, во населба со 20 нивоа. Деринкуј, инаку, значи „длабок бунар“. Градот се состоел од простории за живеење, заеднички кујни и отвори за вентилација и вода, а во него имало и преса за вино, подруми, штали со јасли за хранење добиток, цркви, па дури и гробишта.
Просториите биле осветлени со светилки на масло. Во случај на опасност, до влезот во тунелот можело да се дотркалаат големи тркалезни камени блокови со кои градот можел целосно да се затвори.
rnrnПесочните дини во Тотори се создадени преку пренесување на наталожениот песок на планините 
rnrnДините постојат повеќе од 100.000 години, но нивната површина постојано се намалува поради владината програма за пошумување, која е направена по Втората светска војна. Покрај тоа, има и бетонски бариери подигнати за заштита на брегот од цунами, кои ги спречуваат морските струи да доведуваат нови количества песок на брегот.rnrn
rnrnОваа мини пустина привлекува повеќе од 2 милиони посетители секоја година, главно од Јапонија или од Источна Азија.rnrn
rnrn rnrn
rnrnВистината е дека бунарот се наоѓа над подземна река, а не дека станува збор за некаква чудна „ферка“ помеѓу вештерки :). Кога поројните дождови ќе го преполнат коритото на реката, притисокот на водата станува толку силен, што од бунарот почнува да блика огромна количина вода. Ова чудо на природата најчесто трае неколку дена.rnrn
rnrnБунарот е само 2,5 метра длабок, но поради силниот подземен притисок, млазот вода може да достигне висина до половина метар над површината. Се вели дека од овој бунар може да се излеат до неверојатни 100 литри вода во секоја секунда.rnrn
rnrn„Бунарот на вештерката„ е многу популарен во Европа и секоја година е посетуван од 15.000 – 20.000 љубители на дивата природа, вклучително и голем број туристи кои одат на крстарење низ светот и доаѓаат да го посетат атрактивното место.rnrn
rnrn rnrn
rnrnИзградбата е започната дури во далечната 709 година. Во 1874, Мон Сен Мишел е прогласен за историски споменик и е под заштита на UNESCO. Неговата популација брои околу 41 жител од кои повеќето се свештеници.rnrn
rnrnНеговото настанување се поврзува со легендата која вели дека Архангел Михаил му се појавил на бишопот Аберт велејќи му да изгради манастир на карпа. Тој пак, константно го игнорирал ова негово привидение сè додека Михаил не му ја изгорел главата со својот прст. Тоа било моментот кога се решило да се изгради овој прекрасен град.rnrn
rnrnЕве уште неколку слики за да се долови неговата уникатност и единство со природата:rnrn
rnrn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rnrn rnrn