Кога новороденчето ќе пристигне во семејството, начинот на живот се менува одеднаш. Новите родители се соочуваат со многу проблеми што предизвикуваат расправии, а дури една петтина од паровите се разделуваат во текот на првата година од раѓањето на нивното дете. Недостатокот на сон и секс, оддалечувањето и емоционалниот стрес го нарушуваат заедничкото живеење, а ситуацијата ја влошуваат и променетите односи со семејството, лошата комуникација, недостатокот на пари и исцрпеноста.rnrn
rn
Нема да разговарате и по пет дена
rnПоловина од паровите се караат почесто од порано, а кај една третина од паровите се случува да не разговараат и по пет дена.rnrnПричина за честите расправии во текот на првата година од раѓањето на детето е докажувањето кој е поуморен и кој треба да се разбуди ноќе, а 16 % од паровите се расправаат и поради недостатокот на секс. Истражувањата покажуваат дека дури 86 % од родителите имаат помалку секс откако имаат бебе, а некои чекаат и повеќе од два месеци за повторно да имаат интимни моменти во спалната соба. Околу 20 % од родителите сметаат дека нивниот партнер не им посветува доволно внимание по пристигнувањето на приновата, а 12 % чувствуваат дека партнерот им врши притисок за да водат љубов.rn
Во текот на следните шест години…
rnВо овој период, на родителите најмногу им пречи недостатокот на сон. Со текот на времето страстите повторно се разгоруваат, но истражувањата покажале дека најмалку шест години паровите не спијат исто како што спиеле во времето пред да станат родители.rnrnНовороденчето се буди барем трипати во текот на ноќта, а првите три месеци се најкритични, но и подоцна децата се будат ноќе и треба повторно да ги заспиете или пак, се болни, па родителите имаат испрекинато спиење.rnrnВо текот на првите три месеци по раѓањето, во просек мајките спијат еден час помалку, а татковците 13 минути помалку. Дури и кога децата ќе бидат на возраст од 4 до 6 години, времетраењето на спиењето кај родителите сè уште е пократко – мајките спијат околу 20 минути пократко, а татковците 15 минути пократко.rnrnРодителите поминуваат 54 минути на ден обидувајќи се да го заспијат своето бебе, што е речиси 14 дена во годината, а дневно поминуваат и по два километри додека го заспиваат бебето. Поради исцрпеност, 11 % од родителите признале дека халуцинираат, а 44 % забораваат што сакале да кажат. Освен тоа, 64 % од родителите, кога ќе се погледнат назад кон својата прва година како родител, велат дека се импресионирани од фактот што успеале да „преживеат“.rnrnПрочитајте зошто се чувствувате осамено во врската и што да направите за да го промените тоа.
rnrnИако другите често им замеруваат за нивниот егоизам и експлозивен карактер, Овните се навистина искрени. Никогаш не губат време за смислување приказни, бидејќи знаат дека вистината е наједноставниот пат до среќата.rnrnТие сметаат дека за да кажете лага, морате да се изневерите и разочарате себеси, а потоа да ги повредите другите. Иако нивната сурова искреност неретко ги повредува другите, важна е и перцепцијата на вистината на оној што ја кажува.rnrnИако понекогаш е попријатно да ја слушнеме поубавата верзија на приказната, вистината сепак е највредна и ќе спречи да бидете разочарани од некој суров и искрен коментар.rnrnПогледнете и 
rnrnЖените и девојките низ светот континуирано се соочуваат со полова дискриминација скоро секој ден. Ова се преведува во различни форми на насилство, во лимитации и ограничувања во можностите како на приватен, така и професионален план (како образованието и вработувањето), па дури и преку стереотипните говори и говорот на омраза. Според Обединетите нации, се проценува дека 35% од жените глобално искусиле физичко насилство од своите партнери или други лица, а повеќето од нив го доживеале тоа пред да наполнат 5 години. Понатаму, околу 70% од сите жртви на трговијата со луѓе се женски лица. Ова се само дел од статистиките на посериозните случаи на дискриминација кои ги покажуваат насилствата со кои жените се соочуваат. Во зборовите на добитничката на Нобеловата награда за мир, Малала Јусафзеи :rn
rnrnМилиони луѓе низ светот секојдневно се соочуваат со расна дискриминација. Системскиот расизам продолжува да влијае врз малцинствата. Ова посебно се забележува во правниот систем на САД, каде афро-американците се 6 пати повеќе апсени од белите луѓе. Во 2014-тата година, податоците од извештаите на ФБИ покажуваат дека 6.727 луѓе биле жртви на насилство и криминал од омраза и 48.3% од нив биле цел на напаѓачите само поради нивната раса. Но, Америка е само мал дел од целокупната расна дискриминација, но добар пример дека треба да се направи, прифати и прослави различноста.rn
rnrnЛГБТ заедницата е постојано изложена на најразлични форми на опресија. Дури 80 држави од светот имаат закони кои ги забрануваат истополовите бракови или дискусиите за правата на геј популацијата. Во некои од нив, хомосексуалноста е казнувана со смрт и дури и во оние земји каде таа е легална, постојат многу други рестрикции. Никој не треба да се суди или прогонува по нивната сексуална ориентација. Тоа е основната дефиниција на апсурдот.rn
rnrnКако и со векови наназад, така и денес религиозната дискриминација претставува глобален проблем од толкав размер, што често е причина за најразлични конфликти. Со минатогодишните терористички напади во Сан Бернандино и Париз, процентот на криминал и насилство од омраза против муслиманите тројно се зголемил. Според истражувањата, една четвртина од светските религиозни групи се соочуваат со непријателства и неприфаќање во своите држави. Понекогаш, ова се јавува во форма на социјално неприфаќање, но многу влади ставаат забрани и рестрикции на одредени религиозни групи. Општо гледано на сите лимитации на религијата, истражувањата покажале дека околу 39% од земјите имаат високи или многу високи религиозни рестрикции. Тоа значи дека 5,5 милијарди луѓе живеат во општества со овие рестрикции. Религиозната слобода е стандард кој треба да се држи во секое модерно општество и секој треба да има право да биде она што ќе го избере и да живее според она во кое верува или не верува.
rn
rnrnМислењето на луѓето е дека блискоста предизвикува некое ниво на презир меѓу нив. Спротивно на ова, експертите сметаат дека, всушност, со текот на времето, колку сме поблиски со одредена личност, толеранцијата кон нејзините мани, недостатоци и работи кои најверојатно и од самиот почеток несвесно не ни се допаѓале, се намалува. Меѓу другото, фактот дека знаеме многу работи за тие луѓе кои се наши партнери или членови на семејството повлекува често предвреме да „знаеме“ што сакаат да кажат, што мислат, која им била намерата и слично. Па кога на тоа ќе се додаде и потребата за меѓусебно разбирање, која како резултат на намалената толеранција е и самата намалена, настанува бунтување на внатрешното јас кај луѓето, па се соочуваме со расправии и караници со луѓето кои највеќе ни значат.rnrnЗошто комуникацијата е полесна со странци, т.е. луѓе кои не се од нашето семејство? Едноставно: тие не се дел од нашето секојдневие. Тие не се соочуваат со нашите проблеми и не се должни да ги делат нашите падови и загуби, што не е случај со семејството. Времето поминато со нив е време за дружба и релаксација, тие не се присутни цело време, па целиот тој однос е некако на дистанца, што и го прави многу поедноставен. За разлика од ова, кога станува збор за нашите блиски, нашиот мозок кој е навикнат на тој начин на комуникација, практично станува мрзелив кон интерпретирање на нивните зборови што води кон меѓусебно неразбирање.rnrn
rnrnМногу важен дел на меѓусебната комуникација е да знаеме како другиот се чувствува. Мислењето дека некого познаваме и разбираме повлекува намалена меѓусебна комуникација, па несвесно претпоставуваме некои работи и нивни чувства кон одредена работа без и воопшто да ги прашаме. Тоа е често сфатено како одземена слобода на мислење и искажување чувства, па во комбинација со толеранцијата, која веќе е значително намалена, и нетрпението, настануваат конфликти.rnrnСите овие нешта ги нема кога се работи за нашиот однос со странци. Тие го гледаат и споделуваат само најдоброто кај нас, додека семејството е место каде нема потреба од носење маски. Можеме да бидеме тоа што сме бидејќи тие ќе нѐ прифатат во секое наше светло и расположение, ќе не слушаат и толерираат. Тие се дел од нас без разлика на сѐ и после сѐ, додека странците не се обврзани да трпат ништо што ни најмалку не им се допаѓа. Ние потсвесно сме свесни за ова, па за жал, често не ја гледаме потребата да придонесуваме кон подобрување на односот со нашите блиски. Па кога таа слобода на однесување ќе ги премине границите на толеранција, стануваме нељубезни едни кон други, некогаш дури и злобни.rnrn
rnrnНо секако дека тоа не го правиме намерно. Желбата за подобар однос со нашите сакани е првиот чекор, бидејќи тие се единствените личности кои под кои било околности се тука за нас и кои без разлика не сѐ, ќе останат тука за нас.rnrnСледењето на три едноставни чекори/стратегии ќе ве донесат до момент кога ќе размислите како да се однесувате во одредени случаи и што не е во ред да кажете. Иако на почетокот ќе ви се чини невозможно, дефинитивно вреди да се применат.rn
rnrnПрименувајќи ги овие три совети, си давате себеси можност да бидете подобра личност кон себе и кон вашите блиски и сакани. Тоа се луѓето кои се секогаш тука за вас и на кои секогаш ќе можете да се потпрете, кои се ваше рамо за плачење и кои имаат срце да се радуваат на сите убави работи заедно со вас. Со нив ги споделувате сите добри и лоши моменти, а тоа е однос кој треба да се негува. На крајот на краиштата, како вие би сакале тие да се однесуваат со вас?
rn
rn
rn