Луѓето имаат по 5 сетила кои им помагаат да се снаоѓаат во светот околу нив – сетило за вид, слух, вкус, допир и мирис. Иако голем број луѓе мора да се адаптираат да живеат без некои од овие сетила, повеќето секојдневно се потпираат на нив за да откријат важни информации со цел да се заштитат.rnrn
rnrnНо понекогаш нашите сетила може да нè излажат. Ова се случува кога луѓето гледаат привиденија во пустините кои всушност се оптички илузии. Од друга страна, халуцинациите се нешто што е целосно измислено, односно перципирање на нешто што воопшто не постои. Халуцинациите најчесто се појавуваат во визуелна форма, но постојат и олфакторни халуцинации што влијаат на вашето сетило за мирис.rn
Што всушност преставува олфакторната халуцинација?
rnОва се случува кога чувствувате некоја миризба што не постои. Овие халуцинации се многу чести и не треба да бидат причина за грижа. Сепак, понекогаш може да укажува на некаков проблем. Постојат неколку факти и причини за оваа појава. Погледнете за кои станува збор.rn
1. Миризбата не може да биде објаснета
rn
rnrnПрвиот чекор за откривање на оваа халуцинација е да го откриете изворот на миризбата која ја чувствувате. На пример, ако чувствувате мирис на пица и се прашувате од каде доаѓа, можеби станува збор за празна кутија од пица. Но, ако почувствувате некоја арома која е необична и не можете да го откриете нејзиниот извор, тогаш станува збор за халуцинација.rn
2. Миризбата може да биде пријатна или непријатна
rn
rnrnНема одредени миризби кои се поврзани со оваа халуцинација. Единственото нешто кое им е заедничко е тоа што не постојат. Тоа значи дека можете да чувствувате мирис на рози, како и мирис на корпа за отпадоци. Но тоа што навистина е интересно е дека една од најчестите олфакторни халуцинации е миризбата на чад.rn
3. Може да трае, но може да биде и кратка
rn
rnrnОвие „фантомски“ ароми не следат некој распоред. Во некои случаи може да траат само неколку секунди. Но најчесто се појавуваат неколку пати и потоа исчезнуваат.rnrnПродолжува на следната страница…rn
rn
rnrnКако што открива и самото име, терморецепција е сетило за правење разлика меѓу температурите. Секој организам со нервен систем има терморецептори, така што ова сетило не се однесува само на луѓето. На прв поглед можеби ви се чини дека терморецепцијата треба да спаѓа во основното сетило за допир. Меѓутоа, сосема е возможно да се има сетило за допир кое помага при распознавањето на мазни и нерамни површини, без да постои способноста да се почувствува топлината или студот на истата површина. Според тоа, станува збор за две различни сетила. Терморецепцијата се јавува благодарение на посебните неврони во мозокот кои имаат улога на терморецептори и кои се вклучуваат и исклучуваат при детекција на различни температури со цел да се поттикне соодветна реакција на организмот. Тоа значи, дека овие неврони ни праќаат сигнали да одиме кон топлото ако ни е ладно и обратно, кон ладното ако ни е топло.rn
rnrnПроприоцепцијата е способност да се контролираат делови од телото на соодветен начин во просторот без да се гледа во нив. Ова е многу корисно, бидејќи на тој начин нашето сетило за вид е слободно да прави други работи. Без проприоцепцијата не би можеле да си подаваме топка, да возиме велосипед или да користиме алати. За разлика од терморецепцијата, не постојат посебни делови од телото кои служат за проприоцепција. Имено, станува збор за повеќе информации кои доаѓаат од различни мускули и зглобови и кои истовремено пристигнуваат во мозокот. На тој начин, во мозокот се создава целосна слика за тоа што прави човечкото тело во моментот и местото каде што се одвива тоа. Повторно, ова сетило е поврзано со сетилото за допир, но не станува збор за истата работа. Човекот може да биде способен да ги почувствува нештата на кожата без да има поим каде му се наоѓаат екстремитетите во просторот. Веројатноста е дека кај несмасните луѓе постои мал недостаток на проприоцепција.rn
rnrnОва сетило ни помага да одржуваме рамнотежа, без која постојано би паѓале и би се повредувале. Покрај мозокот, внатрешното уво игра голема улога во одржувањето рамнотежа. Имено, ситните делови од внатрешното уво содржат течност која се движи во согласност со нашето движење и на тој начин обезбедува информации за ориентацијата на телото во просторот. Сетилото за рамнотежа е многу деликатно, па дури и најмали повреди или нарушувања на внатрешното уво можат лесно да доведат до губење на ова сетило. Добро е да се знае дека луѓето не се најдобри кога станува збор за одржување рамнотежа. Мачките, на пример, имаат опашки кои испраќаат повеќе информации до мозокот во врска со рамнотежата и имаат поголема способност да ги поправат неправилностите.rnrnДознајте повеќе за овие сетила во следново видео…rnrn
rnrnКога ќе се сетиме на некој пријатен настан – состојба, и автоматски се поттикнуваат телесни сензации додека не помислиме на нешто друго. Истото се случува кога ќе се присетиме и на некое лошо искуство. Во реалниот живот се случуваат разни ситуации и само нашето промислување за нив ги привикува обрасците.rnrnШто ќе избереме во сегашниот момент е само наша одлука и нема врска со она што се случува надвор, бидејќи сме во можност сами да избираме. Кога ќе се поттикнат обрасците, телесните сензации спречуваат да ги разбереме енергетските информации кои и понатаму ги примаме. Тоа значи дека не сме свесни за моментот во кој се наоѓаме, туку комуницираме несвесно во афект. Нашето однесување зависи од тоа што и на кој начин размислуваме, дали нешто ќе прифатиме, негираме или е неважно.rnrnКога ќе ја освестиме можноста за одлучување и прифаќањето, животот станува лична креација и тогаш сме свесни дека во која било ситуација имаме избор. Мислите кои ни доаѓаат ја имаат само онаа тежина која сами им ја даваме, ниту помалку ниту повеќе.rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
rn
