Според она што го кажал Џон Роналд Руел Толкин, авторот на трилогијата „Господар на прстените“, во едно негово писмо од 1958-ма година, еве што претставува Прстенот од епската фантазија:rnrnrn
„Прстенот на Саурон е еден од неколкуте мистични предмети за поставување на животот или моќта на некој во надворешен предмет, кој поради тоа е изложен на заробување или уништување со катастрофални резултати. Ако „филозофирав“ за овој мит, или барем за прстенот на Саурон, би рекол дека тоа е мистичен начин за претставување на вистината дека има потенцијал, ако тоа е изведено и донесе резултати, да излезе од негова контрола.“
rnСпоред перспективата на митот, оваа надворешна моќ на Саурон се претвора во желба да се владее со сè. Ова е опфатено во познатата поема „Еден прстен“, од која неколку стихови се изгравирани и на самиот прстен. Ако сте голем фан на оваа трилогија, сигурно ќе сакате да слушнете како самиот Толкин ја чита поемата.rnrnhttps://www.youtube.com/watch?time_continue=38&v=HKXIM2QkCRgrn
Три прстена за Кралевите елфски под небото сјајноrn Седум за владетелите на Џуџињата во дворецот каменrn Девет за Смртните луѓе што умираат знајно и незнајноrn Еден за Мрачниот господар на престолот негов теменrn Во земјата Мордор Сенките кај чмаатrn Еден прстен да господари со сите, еден кај сите брза,rn Еден прстен сите да ги збере, во мрак да ги врзеrn Во земјата Мордор Сенките кај чмаат
rnЗборовите кои се изгравирани на прстенот се напишани на „црниот јазик“, јазикот кој се зборува во Мордор.rnrnrn
Постојат два погледа кон светот: Позитивен и негативен. Само од нас зависи кој ќе го одбереме. Честопати се вели дека постојат луѓе според кои чашата е полупразна и луѓе кои ја гледаат истата како половина полна. Сѐ зависи од индивидуалната перцепција. Следнава поема ќе морате да ја прочитате два пати. Напишана е во бел стих и откако ќе ја прочитате одгоре надолу, прочитајте ја и оддолу нагоре. Онаа верзија од поемата која ќе ви делува пореалистична и вистинита ќе ја открие вашата вистинска природа. Поемата е напишана од страна на Џонатан Рид и гласи вака:rnrnrn
Изгубената генерација/Постои надеж
rn
Јас сум дел од изгубена генерација
rn
И одбивам да верувам дека
rn
Можам да го променам светот.
rn
Разбирам дека ова можеби ќе ве шокира, но
rn
„Среќата доаѓа однатре“ – о, да!
rn
Лага е тоа најобична.
rn
„Парите ќе те направат среќен“
rn
Па, така по 30 години, ќе му кажам на детето дека
rn
Тоа не е најважното нешто во мојот живот.
rn
Мојот работодавец ќе знае дека
rn
Моите приоритети се јасни бидејќи
rn
Работењето
rn
Е поважно од
rn
Семејството
rn
Слушајте што ви велам:
rn
Уште од минатото
rn
Семејствата се држат заедно
rn
Но сега
rn
Општеството се менува и нема да биде како порано
rn
Експертите велат дека
rn
По 30 години од сега, ќе ја прославувам десетгодишнината од мојот развод.
rn
Не верувам дека
rn
Ќе живеам во земја што сам сум ја створил.
rn
Во иднина,
rn
Уништувањето на околината ќе стане норма.
rn
Нема да може да се каже дека
rn
Јас и моите сограѓани се грижиме за Земјата.
rn
Ќе биде очигледно дека
rn
Мојата генерација е изгубена.
rn
Глупаво е да се верува дека
rn
Постои надеж.
rn
А сега прочитајте ја целата поема во обратен редослед за да добиете сосема нов поглед кон работите.
Многу луѓе се измачуваат себеси барајќи ја смислата на животот. Според некои смислата на животот е да се постигне голем успех и материјално богатство. За други да се основа фамилија и да се биде опкружен со блиските. За некои, пак, смислата на животот е да се пронајде внатрешен мир и да се постигне максимален развој на личноста. Но, она што сите го забораваме е дека суштината на животот се крие во малите, секојдневни работи на кои воопшто не им обрнуваме внимание и дозволуваме да се препуштиме на рутината и стресот наметнат од обврските и брзото животно темпо. Забораваме дека главната смисла на животот е да се биде среќен. Прочитајте ја следнава поема која говори токму за овој проблем со кој се соочува модерното општество.rnrnrn
Оној кој станува роб на рутината,
rn
кој ги следи истите патишта секој ден,
rn
кој никогаш не го менува темпото,
rn
кој не ризикува и не ја менува бојата на неговата облека,
rn
оној кој не зборува и не доживува,
rn
умира бавно.
rn
Оној кој ја одбегнува страста,
rn
кој претпочита црно на бело,
rn
и става точка по секоја реченица наместо да се препушти на мноштвото емоции
rn
од кои очите сјаат,
rn
кои проѕевањето го претвораат во насмевка,
rn
од кои срцето силна чука при секое соочување со
rn
грешките и чувствата,
rn
умира бавно.
rn
Оној кој не ги превртува нештата наопаку,
rn
кој е несреќен на работа,
rn
кој не сака да си ја ризикува сигурноста на сметка на несигурноста,
rn
па да го следи својот сон,
rn
оној кој не го игнорира разумниот совет барем еднаш во неговиот живот,
rn
умира бавно.
rn
Оној кој не патува,
rn
кој не чита,
rn
кој не слуша музика,
rn
кој не наоѓа благодат во себеси,
rn
таа која не наоѓа благодат во себеси,
rn
умира бавно.
rn
Оној кој полека ја уништува сопствената самодоверба,
rn
кој не прифаќа помош,
rn
кој ги поминува деновите жалејќи се за сопствената несреќа,
rn
за дождот кој не престанува,
rn
умира бавно.
rn
Оние кои се откажуваат од планот уште пред да го започнат,
rn
кои не поставуваат прашања за работите што не ги знаат,
rn
оние кои не одговараат кога ќе им биде поставено прашање
rn
чиј одговор го знаат,
rn
умираат бавно.
rn
Да се обидеме да ја одбегнеме смртта во мали дози,
rn
да се потсетиме дека за да се биде жив
rn
потребно е да се вложи многу поголем труд
rn
од обичното дишење.
rn
Само силното трпение ќе доведе до
rn
постигнувањето неверојатна среќа.
rn
Забелешка: Оваа поема со години кружи на интернет погрешно припишана на Пабло Неруда. Вистинскиот автор на поемата „Умира бавно“ е Марта Мадеирос. Информациите во врска со авторството се соодветно ажурирани на оваа страница.
Хороскопските знаци кријат најразлични емоционални и психолошки особини кои најдобро можат да се опишат со помош на стилските фигури. А, има ли подобар начин да се претстават тие стилски изразни средства од поезијата? Кога обичните зборови не се доволни, прочитајте ги овие кратки, но досетливи поеми од различни автори кои се совпаѓаат со секоја ситуација и емоционална состојба на хороскопските знаци.rnrnrn
Овен
rn
Луѓето се заматуваат околу вас
rn
единствените остатоци се звуците;
rn
Ќе бидете тука до доцна,
rn
вашите сеќавања ќе избледат.
rn rn
Бик
rn
Мекиот допир на вашата кошула
rn
звукот на движењето на хартијата во ветрот;
rn
Само уште еден ден,
rn
уште еден ден размислување.
rn rn
Близнаци
rn
Замрзнати сте во времето
rn
сенките никогаш не се помрднуваат;
rn
Прстен од сончеви знаци на вашите образи,
rn
и можеби сте во ред.
rn rn
Рак
rn
Вашите прсти се како мраз
rn
ладни и замрзнати од страв;
rn
Нивниот допир ве топи
rn
вашето срце се вмешува.
rn rn
Лав
rn
Ги чувствувате сите клетки во вашето тело
rn
како што се тријат меѓусебно со вознемиреност;
rn
Вие не гледате како тие би разбрале,
rn
тие веројатно никогаш нема да го сторат тоа.
rn rn
Девица
rn
Вашето срце е направено од ѕвездена прашина
rn
и полека ве крева;
rn
Тие не ви се потребни
rn
вие сте галаксија.
rn rn
Вага
rn
Смеењето ве опкружува
rn
некако се чувствувате затворени;
rn
Чувството дека сте мали секогаш ви било
rn
спротивното на способноста за дишење.
rn rn
Скорпија
rn
Можете да се заколнете дека беше топло
rn
но, и покрај тоа ја кревате чашата до усните;
rn
Можеби ова е само метафора.
rn rn
Стрелец
rn
Трчањето е она што го правите најдобро
rn
брзо поминувајќи низ сите животни форми;
rn
Оставајќи ги работите зад вас,
rn
тоа е вашиот посебен талент, зарем не?
rnrn
rn
Јарец
rn
Ве опкружуваат скинати парчиња хартија
rn
уште една потрошена идеја;
rn
Иако, сите знаат
rn
дека вашиот ум е екстравагантен.
rn rn
Водолија
rn
Вашите прсти лесно ги допираат жиците
rn
облините на инструментот совршено се совпаѓаат со вашите бутини;
Иако можеме да бараме и читаме безброј книги и научни студии кои можат да ни помогнат подобро да го сфатиме животот со сите негови тајни, сепак најдобри се оние текстови, цитати, поеми, стихови кои се малечки и кои наместо со големината, својот квалитет го покажуваат со едноставноста и зборовите кои совршено ја доловуваат смислата на животот. Во тој контекст, прочитајте ја оваа кратка поема која ќе ве замисли и ќе ве исполни со енергија да го зграпчите секој нов ден.rnrnrn
Не дозволувајте ниедна личност да ве спушти толку ниско
rn
што ќе ја замразите. Ослободете ја од оковите со кои ве држи
rn
и продолжете понатаму со мир во срцето.
rn
Животот е краток и не вреди да го поминете трошејќи го
rn
своето време, обидувајќи се да ги откриете луѓето или
rn
да им се докажувате. Единствената личност на која треба
rn
нешто да докажете сте самите вие.
rn
Стремете се да бидете
rn
најдобрата личност што можете, бидете силни и заминете.
rn
Држењето лутина и бес само ќе ви ја саботира среќата.
rn
Вашиот живот е премногу посебен и бесценет
rn
за да ги трошите минутите грижејќи се за оние кои не ве прават среќни.
rn
Кажете им збогум и посакајте им сѐ најдобро.
rn
Сепак, ве направиле посилна личност. И тие еден ден
Литературата отсекогаш била тука да ни помогне да се соочиме со тешките ситуации и да знаеме како правилно да постапиме кога пред нас се наоѓа некаков предизвик. Прозата е тука за умот, а поезијата за срцето. Во тој контекст, прочитајте ги овие 11 кратки поеми од Руби Каар кои ќе го излечат вашето срце и повторно ќе ви ја вратат надежта за љубовта.rnrnrn
Доволни
rn
Ако сте скршени
rn
и тие ве оставиле
rn
не прашувајте се дали сте биле
rn
доволни
rn
проблемот
rn
е тоа што сте биле толку доволни
rn
што тие не можеле да го издржат тоа.
rn rn
Љубов и загуба
rn
Што ми значи мене
rn
ако ме сакаш или не
rn
ако ти недостасувам или требам
rn
кога не правиш ништо
rn
за да бидеш со мене
rn
ако не ми дозволуваш да бидам
rn
љубовта на твојот живот, тогаш ќе бидам
rn
загубата на твојот живот.
rn rn
Чудата во мене
rn
Нема да дозволам
rn
да зачекориш до и од мене
rn
како отворена врата
rn
кога имам премногу чуда
rn
кои се случуваат во мене за да бидам само
rn
твојата удобна можност.
rn rn
Силата на водата
rn
Таа е вода
rn
доволно мека
rn
за да даде живот
rn
доволно цврста
rn
за да го удави.
rn rn
Патот понатаму
rn
Го ископав мојот пат
rn
од земјата
rn
со дланки и тупаници, многупати
rn
мојот живот е
rn
еден погреб по друг
rn
ќе го најдам мојот пат
rn
подалеку од тебе.
rn rn
Истрајност
rn
И еве си тука, живееш
rn
и покрај сѐ.
rn rn
После падот
rn
Ако сте родени
rn
со слабоста да паднете
rn
тогаш сте родени
rn
и со силата да станете.
rn rn
Заблуда
rn
Не згреши што замина
rn
згреши што се врати
rn
мислејќи
rn
дека може да ме имаш мене
rn
кога ти е удобно тебе
rn
и да заминеш кога не ти е.
rn rn
Домот е онаму каде што е срцето
rn
Во оној момент кога престанав да барам дом
rn
и ги поставив темелите на домот во себе
rn
сфатив дека не постојат поинтимни корени
rn
отколку оние на мозокот и телото
rn
кои решиле да станат целина.
rn rn
Рефлексија
rn
Она што најмногу ми недостасува е начинот на кој ме сакаше, но она што не го знаев беше тоа што твоето сакање беше многу поврзано со личноста која бев. Тоа беше рефлексија на сѐ што ти дадов кога ми се врати. Како не го забележав тоа? Како? Како седев тука со идејата дека никој нема да ме сака на тој начин? Кога јас те научив и ти покажав како да исполнуваш. Како мене да ме исполниш. Колку сурово се однесував со себе. Давајќи ти признание за мојата топлина само затоа што ја почувствува. Мислејќи дека ти ми ја даваш силата. Паметот. Убавината. Само затоа што ти одби да го тргнеш погледот. Како јас да ги немав овие работи пред да те запознам тебе. Како јас да не продолжив да ги имам овие работи кога ти замина.
Сите знаеме дека животот е краток и дека треба максимално да се посветиме да го проживееме што е можно подобро, но некако голем број од нас заглавуваат во работа која баш и многу не ја сакаат само за да можат да го прехранат семејството, да ги платат сметките, со мала надеж дека ќе остане нешто вишок за по некој одмор или некое ново искуство.rnrnЖивотот е премногу краток за да го потрошиме на материјалните нешта. Оваа поема нѐ учи токму на тоа и нѐ потсетува колку многу се посветуваме на неважните ситници од нашиот живот, заборавајќи вистински да живееме.rnrnrnrn[message_box title=”” color=”yellow”]rnrnСе жениш пред 30-тите, затоа што така треба.rnНормален си.rnИмаш две деца.rnДиплома.rnРабота.rnСметки за струја.rnСметки за телефон.rnЛетување од десет дена.rnМожеби 15.rnВикенд одмор во Виена.rnПлус здравствено осигурување.rnПлус животно осигурување.rnПензиско осигурување.rnСметки за греење.rnБрзаш дома од канцеларија.rnДенес е недела.rnВодиш љубов на секои две недели.rnСо изгаснато светло.rnМирно.rnМисионерски.rnНекогаш и во четврток кога ќе ти откаже психијатарот.rnБиди нормален.rnПеток е денот кога твојата едноставна жена готви боранија.rnСе откажа од сонот да одгледуваш пчели.rnИ од тоа често да се смееш.rnОдиш во вежбалница, затоа што така треба.rnВозиш во колона.rnНикого не претекнуваш.rnНешто не можеш повеќе да сакаш.rnБи сакал.rnПодоцна и тоа исчезнува.rnЛажеш дека си добро.rnЛажеш дека се смееш.rnЛажеш.rnНе ти смета прашината на омилената плоча.rnНа целиот грамофон.rnКришум пушиш.rnГи пцуеш возачите.rnГи пцуеш пешаците.rnГи пцуеш велосипедистите.rnГи пцуеш соседите.rnЈа пцуеш жената.rnГи пцуеш децата.rnГо пцуеш ГосподrnГо пцуеш животот.rnСметки. Сметки. Сметки.rnИмаш премногу брчки.rnИмаш неколку години поминати во странство.rnНекое бегство од вистинскиот ти.rnНекогаш се опиваш.rnНикогаш сам.rnСо друштво.rnЗатоа што така треба.rnПееш, затоа што велат дека таквите луѓе се радосни.rnВо август го отплаќаш кредитот.rnИмаш 20 години вишок.rnЧекаш лифт.rnМорничаво си мирен кога се расипува.rnЧекаш во ред.rnЧекаш во банка.rnЧекаш жена ти повторно да ти каже „те сакам“.rnЧекаш повторно да ја засакаш.rnЧекаш лето.rnЧекаш децата да завршат со образование.rnЧекаш да ја омажиш ќерката.rnЧекаш да го ожениш синот.rnЧекаш да се пензионираш.rnЈа чекаш следната година.rnЈа чекаш следната година.rnЈа чекаш следната година.rnЈа чекаш следната година.rnЈа чекаш следната година.rnЧекаш подобри времиња.rnЧекаш подобро утре.rnДа бидеш среќен.rnИсклучи се.rnОди бос.rnТогаш смееш да одиш и по тревата.rnКапи се додека не зазори.rnЗборувај за нештата што ги сакаш.rnНикогаш не ги превртувај палачинките со нож или со рака, само со фрлање во воздух.rnНе грижи се, ќе ја одлепиш од плафонот.rnНаучи да кршиш јајца со една рака.rnИграј си со услужната каса во супермаркет, тоа е благодат.rnЛулај се во три часот наутро.rnПорачај 5 топки сладолед.rnНасмевни се на предупредувањето „Само за деца, пројди под прскалките во паркот!“rnЗастани пред врата со сензор, плесни со рацете и преправај се дека се отворила на твоја заповед.rnПушти капка-две на врела рингла и замислувај дека си магионичар кој фрла магии (ако немаш врата на сензор во близина на куќата).rnШетај покрај река.rnПикни прст во неа, нема да останеш без него.rnВоди љубов.rnНаутро.rnНапладне.rnНа самрак.rnНавечер.rnВо два.rnВо три не можеш, тогаш треба да одиш да се лулаш.rnПостојано води љубов.rnСекаде.rnИ не со секого.rnНикако не со секого.rnАко имаш прилика да водиш љубов на некој кров од зграда или на сликарско платно целиот покриен со боја и косата потопена во темпера НАПРАВИ ГО ТОА.rnАко ја немаш таа можност, прво купи платно – создади ја.rnСликај – со неа.rnИли со него.rnЗакачете ја сликата над каминот.rnНека вашите гости секогаш ве прашуваат од кого е сликата.rnМистериозно насмевнете се.rnДржете се за рака под масата.rnПогали ја по стомакот каде што се наоѓа ремек-делото на вашата сликарска техника.rnБакнувај.rnПрегрнувај.rnСкокоткај.rnИграј.rnОпростувај.rnСонувај.rnПатувај.rnНе пропуштај правење фигури од пластелин.rnНе го пропуштај првиот јоргован.rnНи последната лубеница.rnИ да се намачкаш со јогурт.rnИли да причуваш нечие милениче.rnСмеј се.rnСмеј се многу.rnИ не ја покривај устата со рака затоа што имаш еден крив заб, само нека е здрав.rnПовеќе болат кривите патишта во животот.rnПрави мусака.rnПрави семеен турнир во карти.rnЧитај цел викенд.rnПокисни.rnСлушај музика со ризични децибели.rnОбој ја собата во жолто.rnПеј, ако така се чувствуваш.rnПлачи, ако така се чувствуваш.rnКупи шатор.rnНајголемиот во продавницата.rnИ опрема за кампување.rnСложувај сложувалки.rnРедовно јавувај им се на родителите, затоа што така сакаш.rnЈави се иако е премногу доцна.rnПосоли ако не е солено.rnНЕ заборавај на пријателите.rnНе заборавај работи по „џебовите“, таму се наоѓаат некои важни ситници.rnСтави малку вишок пена во бањата.rnУуу и прави балончиња.rnЗборувај „старински“.rnНекогаш само прелажи се.rnЗборувај за нештата што ги сакаш.rnЗборувај за луѓето што ги сакаш.rnНе е тешко да најдеш луѓе кон кои не си рамнодушен.rnНе е тешко да љубиш.rnЗборувај за нештата што те мачат.rnЗборувај. И слушај.rnБиди грижлив и милостив.rnПомоли се кога искрено чувствуваш.rnНегувај ја љубовта.rnКажувај „НИЕ“ наместо „јас“.rnНЕ бегај од себеси. Не плаши се.rnУбав си и насмеан и намуртен.rnИ што ако знаеш само два акорди на гитара.rnГради во себе, не околу себе.rnЗасади хектар калемени цреши.rnДонеси ѝ на баба ти семе за нане и оригано од службен пат.rnЧекај, па ти не си бил на службен пат.rnСи станал она што сакаш.rnПа тогаш оди на пазар и купи.rnБиди креативен, НИШТО НЕ Е ГЛУПАВО ако е со вистинска намера.rnОбој го својот свет.rn[/message_box]
Оваа поема била анонимно објавена во бар во Лондон. На прв поглед изгледа како нешто што би го напишал тинејџер, но кога ќе навлезете подлабоко во нејзината суштина, наеднаш станува многу позначајна и поинспиративна. На крајот се испостави дека сепак оваа поема била напишана од страна на средношколец – Чени Горкин од Бруклун, Њујорк. Иако не е познато како таа завршила во бар во Лондон, сепак е добро што тоа се случило затоа што им го разубавила денот на многу луѓе, а ние топло се надеваме дека ќе внесе светлина и во вашиот.rnrnrn[message_box title=”” color=”yellow”]rnrnДенес беше најлошиот ден досегаrnИ не се обидувајте да ме убедите декаrnИма нешто добро во секој денrnЗатоа што, кога подобро ќе погледнетеrnСветот е многу злобно место.rnИ покрај тоа штоrnОдвреме-навреме продира малку добринаrnЗадоволството и среќата кратко траат.rnНе е вистина декаrnСѐ е во главата и во срцетоrnЗатоа штоrnВистинската среќа може да постоиrnСамо ако околината е добра кон поединецотrnНе е вистина дека доброто постоиrnСигурен сум дека ќе се сложите декаrnРеалностаrnЕ творец наrnМоето однесувањеrnТоа е надвор од мојата контролаrnИ вие никогаш во милион години нема да ме слушнете да речам декаrnДенес беше добар ден.rnrnСега читајте од долу нагоре.rnrn[/message_box]rnrnЕве како звучи оригиналот на англиски.rnrn
„Ќе спијам во движење, сенката своја ќе ја прескокнамrnrnЌе ги затнам сите извори, сè што гори ќе отворам.rnrnЌе направам да не се знае кај е лево и десно,rnrnЌе ти наберам ѕвезди, ќе ти влепам шлаканицаrnrnСамо да ме сакаш.“
rnrn
rn
Доделуваме 2 книги во соработка со Издавачкиот центар ТРИ
rnrn
rnrnКако обични смртници се плашиме од смртта, и кога би постоела тревката за бесмртност, би направиле сè за да ја имаме, исто како Гилгамеш. Се плашиме дека еден ден ќе бидеме заборавени и дека денот кога ќе нè снема од земјава воопшто нема да се разликува од сите останати. Ќе се соочиме со најголемиот страв, како што на тоа нè тера Елиот кога во неговата „Пуста земја“ ни наслика „страв во грска прав“. Ама она за што многумина не се свесни е дека има лек за бесмртност. Андреевски останува да живее вечно по училиштата каде учениците ќе ги читаат неговите дела и ќе дискутираат за „Пиреј“. Живее во нивните семинарски трудови, во нивните раскази и есеи со кои се борат да стигнат до петка. Живее на нашите полици во домашните библиотеки, живее во срцата на сите љубители на добрата, длабока и квалитетна литература, живее како дел од нас, како Македонец, како огромен почитувач на македонскиот народ и на македонската историја, на своите корени. Малку е и човек да го нарече „македонскиот Шекспир“, зашто откако ќе ги прочиташ стиховите за Дениција, сè останато ти изгледа небаре мало и бесмислено, недоволно јако да те потресе пак зашто тукушто силно те потресла таа низа на зборови.rnrnАндреевски, барем како што се кажува, не пишувал на компјутер, иако живеел во модерното време. Своите големи зборови некогаш ги везел и на обично парче весник. Кога го читам Андреевски, посакувам да останам таму засекогаш, скриена меѓу зборовите негови, па дури и почнувам да ѝ завидувам на Дениција, што постоел маж кој неа толку искрено ја воспевал преку зборот. Денес нема да напишам нешто за животот негов (иако сите знаете, сите сме пишувале во белешка за авторот во средно), ниту пак ќе раскажам некоја од неговите книги (нешто што средношколците можеби го очекуваат, и поука – не го правете тоа, греота е да имате в рака нешто од најголемиот меѓу најголемите, а да не издвоите време да го прочитате). Наместо тоа решив да ви кажам два-три збора за мојата омилена „Дениција“, а за останатите негови дела, ќе имаме друга прилика.rnrnrnrnЗбирката „Дениција“ е вистинско отсликување на модернистичката поезија – слободен стил на пишување, рушење на „правилата“ за пишување поезија, искрено соголување на душата, без постојан ритам или пак рима. Инспирација е големата љубов кон Дениција, чие име фигуративно посочува на ѕвездата Деница и е одраз на женската плодност и убавина. Андреевски (како голем патриот), напати толку ја поврзува љубовта кон Дениција со својата љубов кон татковината, што на моменти нè збунува дали примарната намера му е да ја опее својата љубов кон одредена жена или пак цело време ја величи својата татковина.rnrn
„Во тебе беа границите на Целокупна МакедонијаrnrnИ јас дури те љубев ја љубев сета татковина.“
rnrnrnЗбирката почнува со „Песна за мојата песна“, каде поетот ја опишува својата песна, односно си ја соголува душата давајќи ни ги на чинија своите чувства. Продолжува со „Првите податоци за Дениција“ каде ја опишува и својата опседнатост со неа, за да продолжи со лично мојата омилена „Умилкување“. Подоцна конечно навлегува во една поинтимна фаза, зборувајќи за собата на Дениција, како да е неговото свето место. Неговата љубов за Дениција достигнува кулминација во „Кога ја љубев Дениција“, една од најголемите пофалби за љубовта воопшто, поема која ве помрднува од место и ве трогнува. Поетот е нестрплив да добие одговор на неговата љубов, во меѓувреме продолжувајќи да ја опева Дениција. Продолжува да си ја исповедува душата пред нас:rnrn
„Во тебе бев заљубен уште пред моето и твоето создавањеrnrnВо тебе бев заљубен пред мојот прв зборrnrn(што го изговори твојата уста)…“
rnПоетот ја опишува големата разочараност и потиснатост поради невозвратената љубов, а опишувајќи ги разделбите од Дениција дава јасна слика за неговата искината душа. Големата сага за неговата љубов кон Дениција продолжува со најтрогателните сцени – болеста и смртта на Дениција, за збирката да заврши со можеби најсилниот дел „На гробот на Дениција“, сцена што потсетува на трогателните стихови на Алан По, и неговото оплакување на прерано починатата Анабела Ли.rnrn
„Потоа ѕемнам кај што мислам дека ќе поминешrnrnИ сите градски порти ги оставам отворениrnrnВо секое време за да можеш да се вратиш.rnrnТи ме приѕираш и од небото и од земјата,rnrnА мене никако не ми успева да ти кажамrnrnДека и мојата смрт започна по твојатаrnrnИ дека блажено е да се живее, а поблажено е да се умира,rnrnМислејќи само на тебе, Дениција.“
rnrnrnrnПреку оваа збирка Андреевски си ја прочистува душата, создавајќи импозантен преплет од стилски фигури и љубовни, како и родољубиви мотиви. И за крај, ќе завршам како што почнав, па така ве оставам во добро расположение со уште еден извадок од „Умилкување“.rnrn
„Кај ќе стасам ќе разделам топло од студено,rnrnНа шеќерот ќе му забранам да се споредува со тебе,rnrnНе ќе оставам растојание што ќе биде меѓу нас,rnrnСо ова што го велам и слепо и глуво ќе исцеламrnrnСамо да ме сакаш.“
rnКнижарница ТРИ, ГТЦ, I кат тел: 02/3238-722 knizarnica@kniga.com.mkrnrnЗа да учествувате во наградната игра треба да оставите коментар, да го твитнете постот или да го пинувате на Пинтерест, користејќи го хаштагот #СакамКнигаОдТРИ и вашето име и презиме (ако не може да се прочита точно од вашиот профил). Имате време до среда, 23 април 2014. rnrnДобитниците ќе бидат известени преку профилите на Кафе пауза на Фејсбук, Твитер и на Пинтерест.rnrnНаградите ќе можете да си ги подигнете со документ за лична идентификација во книжарницата ТРИ.rnrn
Ова е една илустрирана поема базирана на вистинска приказна, која сосема ќе ве трогне.rnrnСе сеќаваш на оној ден, Кога ми ја позајми твојата нова кола, а јас ја удрив? Мислев дека ќе ме убиеш.rnrnНо ти не го стори тоа.rnrnСе сеќаваш на оној ден, Кога ја повратив питата од јагоди врз твојот нов тепих? Мислев дека ќе ме замразиш.rnrnНо ти не го стори тоа.rnrnСе сеќаваш на оној ден, Кога те одвлечкав на плажа, А почна да врне, да истура, баш како што рече ти?rnrnМислев ќе ми речеш: „Ти реков“. Но ти не го стори тоа.rnrnСе сеќаваш на оној ден, Кога флертував со сите момци за да те направам љубоморен, И ти стварно стана љубоморен? Мислев дека ќе ме оставиш.rnrnНо ти не го стори тоа.rnrn…rnrnСе сеќаваш на оној ден, Кога заборавив да ти кажам дека треба да се облечеш покласично за забавата, Па ти дојде со фармерки?rnrnМислев дека ќе ме напуштиш.rnrnНо ти не го стори тоа.rnrn…rnrn…rnrnДа, имаше многу работи кои не ги направи.rnrnТуку ме трпеше,rnrnМе сакаше, Ме заштитуваше.rnrnИмаше многу, многу работи за кои сакав да ти надоместам,rnrnКога ќе се вратеше од Виетнам.rnrn…rnrn…rnrnНо, ти не го стори тоа.rnrnАвторот на оваа поема беше обична Американка, чиј маж беше повикан да служи војска и замина на бојните полиња во Виетнам кога нивната ќерка имаше 4 години. Од тој момент па наваму, таа и нејзината ќерка се имаа само една со друга. Подоцна, нејзиниот маж за жал почина на бојното поле. Таа остана вдовица и на крајот умре од старост.rnrnКога нејзината ќерка ги средувала нејзините посмртни остатоци, таа ја открила оваа поема која ја напишала нејзината мајка за нејзиниот татко уште тогаш. Била насловена: „Но ти не го стори тоа“rnrn rnrn
rn
rn
rnrnЗбирката почнува со „Песна за мојата песна“, каде поетот ја опишува својата песна, односно си ја соголува душата давајќи ни ги на чинија своите чувства. Продолжува со „Првите податоци за Дениција“ каде ја опишува и својата опседнатост со неа, за да продолжи со лично мојата омилена „Умилкување“. Подоцна конечно навлегува во една поинтимна фаза, зборувајќи за собата на Дениција, како да е неговото свето место. Неговата љубов за Дениција достигнува кулминација во „Кога ја љубев Дениција“, една од најголемите пофалби за љубовта воопшто, поема која ве помрднува од место и ве трогнува. Поетот е нестрплив да добие одговор на неговата љубов, во меѓувреме продолжувајќи да ја опева Дениција. Продолжува да си ја исповедува душата пред нас:rnrn
