Светот е мистериозно место со многу различни култури. Но бидејќи денес сè е контролирано од технологијата, навистина е лесно да стапите во контакт со некој којшто е на кој било крај од светот. Сепак, сè уште постојат племиња кои не го поддржуваат и не го разбираат нашиот модерен начин на живот, па остануваат недопрени. И покрај сето ова, една човечка особина останува иста – желбата и потребата за истражување на непознатото.rnrn
rnrnВо 1991-ва година, една жена го направила невозможното – стапила во контакт со најизолираното племе во светот, племето Сентинелци. Мадхумала Чатопадхај ја водела најневеројатната експедиција, и тоа со една цел – да стапи во контакт со племето и да открие каков е животот на најизолираните луѓе кои се познати како агресивни и опасни. Во едно интервју таа изјавила:rn
„Ниту еднаш во текот 6-те години истражување на племињата на Андаманските Острови не ми се случило маж да се однесува лошо со мене. Племињата се можеби примитивни во технолошкиот напредок, но социјално се многу пред нас.“
rn
rnrnПлемето е лоцирано на Андаманските Острови во Индискиот Океан. Овде се наоѓаат и други племиња кои живеат релативно блиску едни до други, но нивната комуникација со модерниот свет е драстично поразлична. Племето Џарава е едно од најцивилизираните, додека Сентинелците се сметаат за најопасни и најизолирани.rnrn
rnrnПосетувањето на островот на Сентинелците не само што е опасно, туку е и нелегално. Поради бројните неуспешни обиди за контакт, власта во Индија одлучила да го остави племето на мир. Денес, посетата на островот може да биде смртоносна за племето бидејќи посетителите можат да донесат бројни бактерии и вируси на кои жителите не се имуни.rnrn
rnrnНеодамна, медиумите пишуваа за смртта на Џон Чау кој се обидел да дојде на територијата на Сентинелците. Овој обид резултирал со неговата трагична смрт и е доказ дека жителите не сакаат да се спријателуваат. Иако постои една успешна експедиција водена од господин Пандит за која знаат многумина, подвигот на Мадхумала ѝ е речиси непознат на јавноста.rnrn
rnrnУште кога имала 12 години, Мадхумала сакала да ги запознае овие луѓе. Откако завршила училиште како најдобар ученик, почнала да учи антропологија на Универзитетот во Калкута. На нејзините родители им рекла дека факултетот ѝ е како пасош до едно од племињата на Андаманските Острови.rnrn
rnrnМадхумала е една од малкуте луѓе кои успеале да се спријателат со Сентинелците, а нејзината тајна биле кокосите. Веднаш штом нејзиниот брод пристигнал на територијата на племето, секој од нејзиниот тим почнал да фрла кокоси за да покажат дека доаѓаат во мир. За кратко племето се приближило, па дури и почнале да ги собираат кокосите од водата. Набрзо потоа Мадхумала фрлила уште неколку кокоси и успеала да влезе во водата со жителите на племето. До денес ова се смета за еден од најуспешните контакти со Сентинелците. Оттогаш Мадхумала го посетила племето уште еднаш и овој пат тие се качиле и на бродот за да собираат кокоси.rnrn
rnrnМадхумала ги посетила и другите племиња од островите, а најблискиот контакт ѝ бил со племето Џарава. Во 1991-ва година таа отишла на уште една експедиција и била единствената жена од надворешниот свет што го посетила племето Џарава. За да не го исплаши племето, таа останала на бродот, но набрзо потоа била забележана од жените на брегот. Почнале да ѝ довикуваат „Milale chera“ што во превод би значело „Пријателу, дојди овде“. Дури извеле и танц за да ја покажат нивната радост што забележале жена во тимот.rnrn
rnrnОткако ѝ се приближиле, жените од племето почнале да ги испитуваат кожата и косата на Мадхумала. Таа решила да прегрне една од жените, а тие со радост го прифатиле гестот.rnrn
rnrnПлемето Џарава е едно од најпријателски настроените, па жените брзо ја прифатиле Мадхумала. Дури ѝ дозволиле да ги држи нивните деца и да им помага со обврските. Мадхумала е единствената личност која била поканета во нивните колиби, па дури и јадела со нив. Таа станала и лекар за да може да им помага кога се повредени.rnrn
rnrnИако Мадхумала направила неверојатен напредок во контактирањето на најизолираното племе во светот, малку луѓе ја сметаат за најдобриот антрополог на сите времиња. Сега Мадхумала работи во министерство во Делхи и малкумина знаат за нејзиниот контакт со Сентинелците и племето Џарава.rnrnПогледнете ги и овие неверојатни фотографии од племето Десана.
rn
rnrnРадио брановите се првото нешто што ни паѓа на ум кога зборуваме за комуникација со вонземјани. Овој начин на комуникација е претставен во многу книги и филмови. Сепак радио брановите ни се познати веќе цел век. Многу научници и организации, како SETI, одвојуваат време за да бараат обид за контакт преку радио бранови. Дури има е една можен контакт од 1970-тите, односно познатиот „WOW!“ сигнал. До денес нема објаснување за овој радио сигнал од јато ѕвезди кои се во наша близина. Но, има проблем со овој метод. Радио брановите ослабуваат со нивното оддалечување од изворот. Па, пораките кои сме ги испраќале изминатиот век, веројатно ќе бидат неразбирливи после неколку светлосни години.rn
rnrnЛасерите се можеби подобар начин за комуницирање. Интензитетот на сигналот е зачуван на поголемо растојание за разлика од радио брановите. Со ласерите може да нишаните на индивидуални небесни тела, па процесот на праќање пораки е добар и ефикасен. Прашањето е: На која фреквенција треба да биде светлината кога го испраќаме ласерскиот сигнал? Ако цивилизацијата е доволно напредна, тие може да испратат гама зраци. Овие зраци траат најдолго и се разликуваат од другите. Сепак, за ова е потребно огромно количество енергија.rn
rnrnСигурно имате слушнато за вселенскиот телескоп Кеплер. Овој телескоп на НАСА бара планети меѓу ѕвездите со тоа што ја набљудува светлината на една ѕвезда кога пред неа поминува планета. Но што ако доволно напредна цивилизација може да постави огромен триаголник или правоаголник во орбитата на ѕвездата? За да ја откриеме оваа порака треба само да знаеме која форма ја бараме. Всушност, цивилизацијата не мора ни да биде толку напредна. За неколку стотици години и ние ќе можеме да го правиме тоа. Овие „нешта“ би биле доволно големи за да покријат поголем дел од планетата кој ќе биде видлив оддалеку.rn
rnrnОва е слично со претходниот метод, но овде целта не е контакт, туку собирање на целата енергија на ѕвездата. Идејата е да се постават милијарди огромни сончеви колектори кои ќе ја собираат енергијата од ѕвездата. Иако звучи лудо, брзината со која се движи технолошкиот напредок може да го направи ова возможно и за нас за неколку стотици години.rn
rnrnЏеси Обрајан имала само 4 години кога нејзиниот татко го загубил животот во нападите на 11-ти септември. Некое време по трагедијата, нејзината мајка ја видела како разговара, навидум сама со себе, во празна соба во нивниот дом. Кога ја прашала што прави, Џеси ѝ кажала дека разговара со татко ѝ и дека тој ѝ кажувал шеги. За да ги потврди зборовите на ќерка си, Лиса ѝ покажала слика од нејзиниот татко и неговите колеги (кои го изгубиле животот тој ден). Џеси без проблем ги кажала имињата на сите луѓе на сликата, иако дел од нив не ги познавала. Џеси исто така ѝ кажала на мајка си дека често го гледала татко ѝ на лулашките кога си играла со другарчињата.rn
rnrnАвторот Дин Кунц е познат по неговите морничави хорор книги. Во септември, 1988 година, Кунц станал главен лик во вистинска хорор приказна. Додека бил на работа, добил повик од некоја жена. Таа звучела како да е многу далеку, како врската да е многу лоша, но успеал да слушне дека му рекла „Те молам, внимавај.“ Тој ѝ рекол на жената да му каже која е, но таа само ги повторила истите зборови уште 3 пати и разговорот завршил. Гласот на жената бил многу сличен на мајката на Кунц, но тоа било невозможно бидејќи таа била мртва веќе 20 години.rnrnДва дена подоцна, Кунц го посетил татко му во една здравствена установа бидејќи почнал да се однесува насилно. Како што влегол во просторијата, татко му грабнал нож и го нападнал. Кунц успеал да се одбрани и вториот пат дошол со полиција, а татко му бил присилен да се смири. Тогаш Кунц се сетил на морничавиот телефонски повик, и сфатил дека тој на некој начин му го спасил животот.rn
rnrnВо октомври, 2010 година Тони Вудманси доживеал тешка сообраќајка. Неколку дена подоцна, тој починал во болницата. На неговиот погреб, двајца пријатели на Тони ѝ кажале на мајка му дека пред несреќата се договориле да посетат медиум. Датата за сеансата излегло дека е денот на погребот на Тони. Според Сали, мајката на Тони, пријателите ѝ кажале дека тој се обидувал да стапи во контакт со неа. Таа била скептична и не ги сфатила сериозно, сè додека работите во кујната не почнале да се мрдаат сами, а телевизорот и радиото во автомобилот почнале да се вклучуваат и исклучуваат. rnrnИсплашена, Сали отишла да го посети медиумот кој ѝ кажал дека млад маж со руса коса сакал да разговара со неа. Следното утро, Сали земала лист хартија и пенкало и почнала да „разговара“ со Тони. Таа почувствувала како нешто ѝ ја фатило раката и почнало да ја мрда. Кога го погледнала листот, на него пишувало „Тони“. Четири години по несреќата, Сали има 20 тетратки испишани од Тони. Иако многу луѓе се скептични, Сали е убедена дека нејзиниот син пишувал преку неа.rn
rnrnВо 1988 година, Френк Џоунс и неговото семејство биле измачувани, најверојатно од злобен дух, во нивниот дом во Блекпул. Невидливи раце ги тргале покривките од креветот додека децата спиеле, затварале врати и ги пуштале чешмите кога никој не гледал. Ситуацијата станала толку лоша што Френк побарал помош од црквата и неговиот дом бил „исчистен“. Поминале пет години и духот не се појавил. rnrnНо теророт не завршил овде. Неговиот син починал, а три месеци подоцна починала и неговата сопруга. Таа била закопана со нејзиниот мобилен телефон бидејќи премногу го сакала. Кратко по нејзиниот погреб, Френк забележал пропуштен повик на неговиот телефон, но телефонот воопшто не заѕвонел. Кога го проверил бројот, повикот доаѓал од неговиот дом. Но тоа било невозможно бидејќи Френк бил сам. Тогаш Френк го почувствувал парфемот на неговата сопруга. Како ова да не било доволно чудно, Френк тврди дека добивал и пораки од телефонот на жена му. Пораките содржеле фрази кои таа често ги употребувала, но бројот никогаш не се покажувал на екранот.rn
rnrnЏек Фрос имал проблеми со срцето, и во јуни, 2011 година починал на возраст од 32 години. Пет месеци подоцна, најдобриот пријател на Џек, Тим Харт, ги проверувал своите електронски пораки, кога наеднаш добил една од Џек. Насловот на пораката бил „Те гледам.“ Пораката содржела само 3 реченици: „Ме слушна ли? Во твојата куќа сум. Исчисти си го проклетиот таван!!!“rnrnТим бил преплашен бидејќи тој и Џек разговарале за неговиот таван кратко пред смртта на Џек. Џими Мекгро, братучедот на Џек, исто така тврдел дека добивал пораки од него. Во една од пораките, Џек рекол дека ќе си го скрши глуждот. Џими навистина си го скршил глуждот една недела пред да го добие морничавиот имејл.rnrnПродолжува на 
rnrnЗамислете си 10 луѓе расфрлани низ Земјата и оддалечени неколку илјадници километри еден од друг. Секој од нив има по еден мобилен телефон. Но, никој од нив не се обидува да се јави, туку сите чекаат да добијат повик.rn
rnrnНапредните цивилизации нè набљудуваат и проучуваат наместо да контактираат со нас. Постојат многу причини зошто би одбрале само да набљудуваат. Можеби чекаат да исполниме одредени критериуми како цивилизација или пак сакаат да нè набљудуваат без наше знаење.rn
rnrnЗамислете дека се обидувате да контактирате некого така што му се јавувате на факс машина. Можеби вонземјаните ни испраќаат сигнали, но ние не ги слушаме правилно.rn
rnrnЕден корисник на Редит многу добро ја објаснил оваа теорија:rn
rnrnМожеби некои многу поинтелигентни битија креирале симулација, а ние сме дел од неа. Можеби оваа виртуелна реалност е направена за истражување, или пак можеби е симулација на планетариум. Како и да е, ако креаторите не вметнале вонземјани во неа, ние никогаш нема да ги сретнеме.rnrnПродолжува на 
rn
rn
rnrnВо длабока тага, често доживуваме нешта кои не можат да се објаснат рационално. Натприродните и паранормални појави кои ги доживуваме, од другите се интерпретираат како коинциденција, но тие не ја чувствуваат нашата болка.rnrnПостоењето на човечкиот дух после смртта се поврзува со религијата. Без разлика дали верувате во задгробниот живот или не, понекогаш не постои објаснување за искуствата што ги имаме, а кои се поврзани со починатите.rn
rn
rn