Џон Божјиот е португалски војник од 16-тиот век којшто воената служба ја заменил со отворање болници и грижа за болните. Поради тоа бил прогласен за светец и заштитник на болниците, болните, болничарите, пожарникарите, алкохоличарите и продавачите на книги, а жителите на мексиканскиот град Тултепек го сметаат и за заштитник на произведувачите на пиротехника. Затоа тие му оддаваат почит преку организација на спектакуларен деветдневен фестивал на пиротехника.
Во Тултепек се произведува половина од целокупниот пиротехнички материјал во Мексико. Тие секоја година го организираат овој фестивал, составен од натпревари, паради, концерти и многу танцување. Најважниот дел се вика Памплонада, крстен според традицијата на трчање со биковите во Памплона. Нивните „бикови“ се изработени од хартија, картон, жица и дрво, а на нив се прикачува многу пиротехника пред да почнат со парадирање низ градот. Овие фотографии сликани од фотографот Томас Прајор се токму од Памплонадата и во целост ја доловуваат целата магија на огнометите и останатата пиротехника. Секако, иако се дојдени за да уживаат, посетителите мораат и да бидат внимателни со она што се случува околу нив.
rnrn
rnrnБидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.
Нејтан дипломирал на Академијата за уметност во Сан Франциско и досега неговите дела биле објавувани во различни списанија за уметност и дизајн како и во неколку книги. Дел од неговата работа го пронашла своето место и во неколку галерии. Тој вели дека сè околу него му е инспирација и дека го третира фотографирањето како негов најдобар пријател.rnrn
rnrn
rn
Џошуа досега бил на повеќе од 400 длабоки нуркања под вода и верува дека недостатокот на светлина и начин на однесување во длабочината на водата, е најблиското нешто коешто може да се спореди со вселената. Тој чека да се стемни и потоа се вози околу 5 километри на брод. Откако ќе пристигне, капетанот ги гаси моторот и светлата, за Џошуа да се нурне во водата и да може полесно да ги забележи ситните организми. Во целосна темнина, тој чека нешто да се придвижи кон него за да го фотографира. Благодарение на овој авантуристички млад фотограф, ние гледачите имаме прилика да уживаме во овие блескави суштества, останувајќи суви, на копно.
rnrn
rn
rnrn
rnrnСо проучување на карактеристиките на човечкиот лик, Франсоа се занимава уште од 1968 година, односно од 18-годишна возраст. Тој подготвува книга во која ќе ги објави резултатите од овој проект. Па, би учествувале ли и вие во него? Верувате ли дека некаде далеку живее вашиот двојник или пак, можеби веќе налетавте на него? :)rnrn
rnrn
rnrnСеријата била инспирирана од една шега на нејзиниот чичко, кој често се подбивал, прашувајќи дали мајка ѝ ја носи нејзината облека. Оваа фотосесија е многу забавна и дава еден интимен поглед во нивната силна врска.rnrn
rnrn
rnrnИдејата за фотосесијата ја добил шетајќи низ трговски центар во Њујорк, каде забележал необично украсен излог во кој биле поставени два големи меури и веднаш се сетил на слика од Хиеронимус Бош во која меурчињата изгледале како да излегуваат од земјата. Пронашол место во Лонг Ајленд каде што требало да ја изградат конструкцијата според примерот на јајцата Фабреже, но бидејќи не успеале да го направат онака како што тој го замислувал, на крајот заедно со својот тим го изработиле во своето студио. Интересен е фактот што Мелвин Соколски имал само 21 година кога ги направил овие феноменални фотографии.rnrn
rnrnОгромното меурче било поставено со помош на кран, секако прво морале да извршат неколку тестирања за да нема непредвидени ситуации и никој да не се повреди. За време на снимањето најголем проблем било тоа што кога манекенката ја сместувале во меурчето ветерот постојано и ја уништувал фризурата. На крајот Соколски го натерал и фризерот да влезе во меурчето за манекенката воопшто да не мора да ја напушта конструкцијата. Прекрасни се, зарем не?rnrn
rnrn
rnrn
rn
rnrn