КАФЕ ПАУЗА

Tag: бенд

Интервју со бендот „Омниа“

Бенд: „Омниа“rnrnОснован: 2012rnrnМузика: рокrnrnСостав: Наташа Михајлова (вокал), Дамир Пух (гитара)rnrnСингл: Знамrn
rn

rnОд неодамна на македонската музичка сцена се приклучи и новиот бенд „Омниа“, а ние од тимот на Кафе пауза како вистински вљубеници во квалитетната музика, решивме подобро да ги запознаеме. „Омниа“ се претставија со своето првенче „Знам“ коешто сè почесто може да се слушне на радио станиците. rnrnДвајцата се многу долг период активни на полето на музиката со бројни успеси зад себе. Дамир е посветен на гитарата, има членувано во неколку различни бендови свирејќи различни видови музика. Во 2007 година на еден од нашите најстари музички фестивали – Рок Фест освојува „Награда за најдобар гитарист“. Со цел да ги надополни своите музички достигнувања започнува со презентирање на својата работа на YouTube, па оттука стартуваат неговите ангажмани како онлајн инструктор. Во 2010 година учествува на натпреварот „Мастер 2010“ во Загреб каде е еден од шестте финалисти избрани од Балканот. Истата година освојува прво место на првиот интернационален натпревар организиран од страна на www.live4guitar.com. rnrnНаташа е апсолвент на Факултетот за музичка уметност – Скопје на отсек соло пеење, има учествувано на четири државни натпревари каде има освоено 4 први награди по солфеж и 1 втора награда по камерна музика. Освен во класичната музика се пронаоѓа себеси во многу правци на рок музиката, па така краток период настапува како вокал со бендот „Mainstream“, а подоцна ја започнува својата соработка со „Misplaced“, каде всушност заедно првпат настапуваат со Дамир. Што открија Дамир и Наташа во интервјуто за Кафе пауза можете да прочитате подолу.rnrn

rn
rnНајпрво честитки за вашиот прв сингл. Какво е чувството да се претставите за првпат на ваков начин пред поширока публика и тоа со сопствено авторско дело?rnrnД: Ти благодариме! Чувството е одлично, реакциите од публиката се доста позитивни што нè тера и понатаму да работиме со уште поголем интензитет.rnrnН: Среќни сме што успеавме со една ваква енергична песна да се презентираме пред пошироката јавност и горди сме на постигнатиот резултат!rnrnКако настана „Омниа“? Дали идејата ја развивавте подолго време или настана сосема спонтано? Која е позадината на името?rnrnД: „Омниа“ е резултат на нашата желба да креираме авторски дела, што во прв план ќе ги задоволат нашите музички амбиции и секако, желбата да дадеме мал придонес на македонската музичка сцена.rnrnН: „Омниа“ настана многу спонтано, двајцата се согласивме дека сега е вистинското време да започнеме со создавање авторска музика. Со оглед на тоа дека „Знам“ е наше заедничко дело, почнувајќи од музиката, текстот, аранжманот, продукцијата и студиото во кое е снимена песната – псевдонимот „Омниа“ ни дојде како „кец на десетка“, бидејќи латинското значење на зборот омниа е „сè“.rnrnИако Дамир е гитарист, а Наташа е посветена на класичната музика, сепак успеавте да ја соедините љубовта кон музиката, да пронајдете заеднички јазик и да направите нешто одлично. Претставуваше ли предизвик да соработувате заедно?rnrnН: Секако. Предизвикот е голем бидејќи и двајцата имаме големи познавања од две сосема различни области, кои се трудиме да ги сплотиме во едно. Различен пристап и принцип на работа, различно гледиште и перцепција. Иако ние двајца се познаваме долго време, сепак постоеше период на адаптација, бидејќи на почетокот не се разбиравме доволно добро, хахаха за среќа, меѓу нас постои многу надополнување и споделување на знаење.rnrnД: Наташа и јас сме од два сосема различни света кога станува збор за музичкото образование, влијанијата и методите на работа, но и покрај тоа имаме многу слични вкусови за музика, мал милион бендови/изведувачи што ни се омилени и на двајцата и што е најважно, делиме слична визија за идните планови на „Омниа“.rn

rnКаде ја пронајдовте инспирацијата за песната? Има ли некоја позадина?rnrnД: Првичната идеја за „Знам“ дојде сосема спонтано, во еден момент на инспирација настана главниот риф од кој ја изградивме целата песна и напишавме текст кој носи силна порака и кој е во склад со музичката позадина.rnrnН: Со текстот сакаме да го разбудиме духот на луѓето, особено на младите. Во денешно време сè е некако еднолично, сиво, бидејќи повеќето не се залагаат за она во што веруваат. Пораката на „Знам“ е токму спротивното.rnrnКои се вашите планови за во иднина? Дали можеме да очекуваме нови песни, па и албум во скоро време?rnrnН: Во подготовка е нова песна. Немаме долгорочни планови, сакаме работите да се одвиваат постепено и спонтано колку што е тоа возможно. Единствено нешто што ни е во план и кое сакаме да го реализираме е да создаваме квалитетна музика.rnrnД: Ни претстои доста интересен период. Имаме доволно идеи, сакаме да експериментираме со нив, па ќе видиме каков резултат ќе даде сето тоа.rnrnДали можеби сте размислувале за некаков препознатлив имиџ на „Омниа“?rnrnД: Работиме напорно да изградиме препознатлив музички стил, уникатна звучна слика и тоа е нашиот приоритет во моментов. За сè останато гледаме да сме што поприродни и подоследни на себе. Одлично се чувствуваме во сопствената кожа.rnrnСигурно е потребно многу напорна работа (и многу кафе 🙂 за да се постигне ова ниво на кое што сте вие сега. Која е тајната?rnrnД: За нас ова претставува забава пред сè. Без разлика дали се работи за совладување некој инструмент или креирање музика, забавниот елемент е тој што те движи напред – напорната работа, жртвите и целосното посветување доаѓаат после тоа. Со текот на годините учиш кога треба да форсираш, а кога да си дадеш оддишка. А ние имаме уште многу за учење.rnrnН: И секако, кафето си има удел во целата приказна, посебно кога инспирацијата ќе „те удри“ после полноќ, што често знае да се случи.Дамир, во 2010 победи на првиот натпревар организиран од страна на Live4Guitar Community, а исто така си активен и со онлајн часовите по гитара. Јасно е дека голем дел од твојата работа се одвива во виртуелниот свет. Колку мислиш дека тоа ти помогна од аспект на стекнување искуство и промовирање?rnrnД: Резултатите од неколкуте гитарски натпревари и мојата активност во виртуелниот свет имаат големо влијание во тоа што сум денес како музичар. Среќен сум што живееме во време кога е многу лесно да се промовира сопственото дело и да се остварат контакти преку интернет. Токму тоа искуство ми е од голема помош за секој нареден проект затоа што не почнувам од апсолутна нула.rnrnНаташа, одлично успеваш да ги избалансираш љубовта кон класичната и рок музиката, но зборувајќи долгорочно, сметаш ли дека ќе успееш да го одржиш тој баланс?rnrnН: Се сметам себеси за доволно силна личност која успешно ќе направи баланс помеѓу класичната и рок музиката, но тука не запирам. Музиката е уметност која нема граници, па зошто тогаш јас да се ограничувам? Ме чека многу работа. Се отвораат многу нови врати и сето ова не знам до каде ќе ме доведе. Мојата цел е еден ден да успеам како комплетен музичар.rnrnИ за крај, што би им препорачале на читателите на „Кафе пауза“?rnrn Д и Н: Поздрав до сите ваши читатели, уживајте во секој момент од животот, слушајте квалитетна музика и не заборавајте да го започнете денот со добро кафе и секако со Кафе пауза!rn
rn

Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.

November 22, 2012
Во светот на „Bijelo Dugme“

Есента во 1971 година, гитаристот Исмет Арнауталиќ му предложил на Горан Бреговиќ да биде дел од бендот „Jutro“. Покрај нив двајца, во бендот биле Реџиќ, Гордан Матрак и Златко Ходник. Како член на Јутро, Бреговиќ ги напишал своите први песни. Во 1972 година бендот добил можност да направи албум, па Бреговиќ го поканил и Бебек со кој тие ја снимиле песната „Patim, evo, deset dana“ која се појавила на втората страна од синглот „Ostajem tebi“ кој бил снимен со Ходник. Веднаш по завршувањето на снимањето на песната, Бебек морал да отиде во војска.За време на неговото отсуство бендот снимил уште 4 песни: „Kad bi’ bio bijelo dugme“, „U subotu, mala“, „Na vrh brda vrba mrda“ и „Hop-cup“. Бидејќи не му се допаѓала насоката во која се движел бендот, Арнауталиќ ги напуштил на крајот од 1972 година и со тоа им го одзел правото да го употребуваат името Јутро. Додека тие се бореле за името, на бендот му се придружиле Горан „Ипе“ Ивандиќ и Владо Правдиќ, додека пак во меѓувреме, поради лоша караница ги напуштил и Реџиќ, а на неговото место дошол Јадранко Станковиќ.rn

rnПоради сите проблеми со името, тие решиле да го сменат во „Bijelo Dugme“, бидејќи и така веќе биле препознавани по песната „Kad bi’ bio bijelo dugme“ и официјално почнуваат да работат под ова име од 1 јануари 1974 година. Оттогаш нивната популарност почнала непрекинато да расте и денес се сметаат за еден од најмоќните бендови во Југославија, бенд кој ги поставил високо стандардите за сите останати по нив. Погледнете дел од нивните најдобри стихови и најпопуларни песни и потсетете се зошто овој бенд сè уште е на врвот…rn

„Ne spavaj mala moja, muzika dok svira,rnJer taj ludi ritam nikom ne da mira,rnMama je legla i odavno spava,rnNikad neće znati da si bila s nama.rnČekat ću te još trenutak, mala moja,rnOnda odoh plesat sam, onda odoh plesat sam“

rnrn

rn

„Tebe traže, ponoć je većrnTebe traže, šta će tata rećrnNe ne ne, bitanga i princeza – parrnO o o, ne ide to“

rn

rn

„A ja joj kažem, ne budi ludarnBiće nam bolje sto putarnNa zadnjem sjedištu moga auta“

rn

rn

„Lipe cvaturnSve je isto k’o i lani, hejrnSamo srce moje i srce tvojernU ljubavi više ne stoje“

rn

rn

„Ima neka tajna vezarnZa sve ljude zakon krutrnNjome čovjek sebe vežernKada bira sebi put“

rn

rn

„Ti nisi ti višernI što mi je najbolnijernNikom na svijetu kao meni nijernLiju mi teške novembarske kišernA ti ne pitaš kako mi jernJer ti nisi ti više“

rn

rn

„Hajdemo u planine jer tamo nema zimernHajdemo u planine, jer tamo, jer tamo nema zimernOjdada ojda ojda ojda ojda, ojdada ojda ojda ojda darnOioioioioioiiiiii ojda ojda da“

rn

rn

„Evo zore, evo zore, Bogu da se pomolim,rnevo zore, evo zore, hej, Đurđevdan je,rna ja nisam s onom koju volim.“

rn

rn

„Napile se ulicernJer na tebe mislim curicernNapile jer noćas mernZvijezde svrbe ko bubuljicernOvo nije pjesma za tebernI ne vjeruj ni jednu riječrnDok se pretvarah da te volimrnNisam ni slutio da te volim već“

rn

rn

„Danas otvaram očirnNakon svih ovih godinarnNiti ja voljeh tebernNit si ti mene voljelarnSamo stara navika je ostala“

rn

rnrn

Која е вашата омилена песна од „Bijelo Dugme“? Или пак, има ли некој стих кој нема никогаш да го заборавите?

rn
rn

Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.

September 16, 2012
Интервју со бендот High Control

Бенд: High Controlrnrn Основан: 2005 годинаrnrn Музика: алтернативен рокrnrn Албуми: „In every way“ (2009), „Report“ (2011)rnrn Состав: Роберт Матовски (вокал, гитара), Игор Мариниќ (бас), Гоце Симоновски (гитара) и Јосип Сензел (тапани)rn
rn

Дека македонската музичка сцена навистина има квалитет со кој може да се гордее, покажаа момците од бендот High Control. Со многубројни настапи и ангажмани, веќе два албума зад себе и промоција на новиот, петти по ред официјален видео запис за песната „Доста“, навистина ја покажаа нивната посветеност кон музиката и сигурноста со која чекорат кон сè поголеми успеси.rnrnБендот е оформен во 2005 година, но самиот состав претрпел одредени промени па така сегашниот тим работи заедно од 2007 година и може да се забележи дека функционира одлично. Нивната музика според најголем дел од критичарите е категоризирана како алтернативен рок, но дефинитивно станува збор за препознатлив, жив звук одличен за многубројните свирки на кои бендот постојано е ангажиран. rnrnФановите секогаш можат да најдат плус информации во врска со идните свирки, настапи и други битни информации за бендот на нивниот официјален веб-сајт www.highcontrolmusic.com, и што е најбитно и двата албуми можат да си ги симнат бесплатно. Освен што се навистина посветени на нивната музика и напорно работат, момците од High Control се одлично расположени и за муабет, па така со задоволство ви пренесуваме што открија во интервјуто за Кафе пауза.rnrn

rn
rn Зад себе имате веќе два албума, одлични хитови и неверојатни настапи… Ви недостасуваат почетоците, првите свирки, собирањето во гаражи или пак во суштина работите и не се толку променети?rnrnИако сме подобрени во однос на тоа како сме го добиле своето место на сцената, во суштина работите не се многу изменети во однос на собирањето по гаражи, процесот на создавање музика – сепак таму амбиентот е најдобар за работа. А од првите почетоци и свирки можеби недостига оној предизвик за самодокажување, како и желбата да те „слушне“ некој.rnrn Како настана „Report“ и колку долго работевте на албумот?rnrnНа „Report“ работевме околу една и пол година, бидејќи после првиот албум „In Every Way“, кога сè уште некако се баравме и експериментиравме, со овој албум веќе знаевме што сакаме, знаевме каде одиме, т.е. имавме визија како тој ќе звучи, а крајниот производ беше повеќе од задоволителен.rnrn Песните очигледно испраќаат јасна порака до публиката, не може, а да не се забележи таа поврзувачка нишка на „Are you blind?“, „Tired of lies“ или „Brainwashed“… Мислите ли дека дојде време младите конечно да се освестат за сè што се случува околу нас?rnrnВремето не само што е дојдено, туку дури е и одминато, ама се добива некој впечаток дека кај младите постои своевидна индолентност, како да владее една општа апатија и затоа малку сме скептични во однос на ова прашање, бидејќи како да не постои веќе онаа движечка сила која би требала да биде манифестирана од страна на младите, како да недостига креативност, самосвест, желба за подобро. Сепак, наше е да ги искажеме работите кои нè мачат и да се надеваме дека ќе допрат до некого.rnrnОд што ви е „доста“?rnrnДоста ни е од насилници, убијци, лажговци, лицемери, профитери кои заработуваат на сметка на маката на другите, празни, неисполнети ветувања, лоши вести, заплашувања… Доста ни е од сè она што веќе со децении нè оптоварува.rnrn

rnrnКако и дали воопшто се смени вашата музичка и уметничка визија од времето кога почнавте со формирањето на бендот? Дали се движите во посакуваната насока за High Control, онаа која ја замисливте при самите почетоци? Би промениле ли нешто?rnrnМузиката созрева заедно со нас. На почетокот имавме некоја визија за создавање на основа на сето она што е изградено до денес, но сè уште градиме – тоа е еден процес кој никогаш не запира. Мислиме дека се движиме во вистинска насока и сега за сега не би менувале ништо, но не се исклучува можноста за експериментирање со нови инструменти, технологии, соработка со други музичари и слично.rnrnШто ве инспирира? Кои се вашите идоли?rnrnГенерално инспирација црпиме од нашето секојдневие. Животот е полн со убави и не толку убави работи, предизвици, пречки, а сето тоа е доволно за да ве инспирира. Ако зборуваме за идоли, тогаш идоли ни се сите добри луѓе, кои што успеале да задржат од доброто во себе во овие тешки и лицемерни времиња. На музички план, идоли ни се оние музичари кои успеале да останат искрени во својата музика, а сепак да допрат до голем аудиториум и да бидат влијателни.rnrnНаоѓате ли време и за некое хоби покрај ангажманите на музички план? Што прават High Control во слободно време?rnrnHigh Control во слободно време работат макотрпно на финиширање на третиот албум! Хаха, мала шега која не е многу далеку од вистината, но сите приватно сме ангажирани кој со работа, кој со факултет, кој и со двете, па сепак работата на музиката која ја сфаќаме сериозно т.е. претставува нешто што навистина ни е важно – всушност ни преставува и едно хоби и издувен вентил.rnrn

rnrnКога би ви се понудила можност за милионски договор од некоја светска издавачка куќа под услов да го промените стилот на музиката, би прифатиле ли?rnrnТоа би значело дека ни нудат договор заради погрешни причини или скриени намери, а не заради нашата музика. Повеќе би сакале да ни понудат милионски договор за да продолжиме да го работиме она што најдобро го работиме т.е. да создаваме музика онака како што ние сакаме. Тоа веќе би значело нешто големо!rnrnСе чини дека во последно време, повеќе од кога било, музиката и модата едноставно не одат едно без друго, музичарите кои се пробиваат постојано се трудат да изнајдат некој препознатлив, дури ексцентричен стил… Да речеме, „Hurts“ не може човек да ги замисли без костуми. Начин на уметничко изразување или желба за привлекување внимание? Може ли да се очекува нешто такво од High Control?rnrnНе сме размислувале на тоа да го поставиме имиџот во некој „тренди“ елемент, затоа што размислувањата ни одат во насока дека треба да бидеме препознаени според нашата музика и според она кое ние навистина сме, без да додаваме некоја ексцентричност и да го промениме тој впечаток.rnrnКои настапи ви останале во особено сеќавање?rnrnБи можеле да издвоиме неколку, и тоа од: Winner Fest, Total Demo Fest (каде што освоивме прво место и како награда го снимивме првиот албум „In Every Way“), Пиволенд, Битола Отворен Град, Music Without Borders (Вуковар – Хрватска) двата настапи на EXIT (Нови Сад), па сè до еден од попозитивните настапи на Пикник Рок Фест (Куманово) пред околу 6-7.000 публика со многу позитивна енергија.rnrn

rnrn Каков е вкусот на славата? Дали ви се допаѓа идејата луѓето да ве препознаваат каде и да одите?rnrnХахаха, па не би рекле дека некој тука во Македонија може да се пофали со некоја слава или дека е ѕвезда и слично. Поимот ѕвезда е изваден тука кај нас од контекст, бидејќи за да бидеш ѕвезда треба да продаваш милионски тиражи на албуми и преку цела година да си на турнеја низ светот, така што едноставно ние се задоволуваме со тоа што ќе сретнеме нови луѓе, а сме сретнале многу прекрасни луѓе со кои сме изградиле пријателски односи, ќе презентираме дел од она што сме успеале да го сработиме и ќе се задоволиме со позитивен повратен ефект од публиката, сè другото е бонус.rnrnШто би им препорачале на читателите на „Кафе пауза“?rnrnДа го читаат вашиот портал, бидејќи изобилува со интересни и квалитетни содржини, нека се надградуваат во животот, нека го живеат со полн здив, нека работат макотрпно на остварување на соништата и никогаш нека не се предаваат – не постои друга формула за да се биде среќен и исполнет.rn
rn

rnrnБидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.rn

July 18, 2012
6 рок класики настанати од шега

Иако ние веруваме дека најголемите музички хитови се направени со многу љубов и внимание, сепак тоа не е секогаш така. Понекогаш генијалноста на големите музичари испливува на површина сосема случајно. Токму следните шест класични рок хитови се настанати на таков начин – од шега.rn

Loser – Beck

rnХитот кој го вивна Бек меѓу рок легендите е создаден во кујната на продуцентот Карл Стивенсон. Бек почнал да рапува, Карл снимал, а кога ја пуштил снимката за да ја преслушаат, Бек се изнасмеал затоа што звучело многу лошо и саркастично запеал: „I’m a loser, baby, so why don’t you kill me“. Сепак, Карл не го делел неговото мислење и го убедил да ја снимат песната со новиот стих. Откако таа биле пуштена на едно калифорниско радио, станала голем хит, а продуцентските куќи започнале војна за да потпишат договор со него.rn

rn
rn

Sweet Child O’Mine – Guns ‘n Roses

rnЕден од најпознатите гитарски рифови на сите времиња за малку немало ниту да дојде до ушите на публиката. Кога Слеш се обидел да отсвири нешто што наликувало на циркуска мелодија правејќи му смешни фаци на тапанарот Стивен Адлер, Аксл Роуз бил убеден дека го имаат новиот хит. Слеш не сакал од неговата шега да прават песна, но по кратко убедување прифатил да ја стават на албумот за да го пополни просторот. Останатото е историја.rn

rn
rn

Stuck in the Middle with You – Stealers Wheel

rnНасловот можеби не ви е многу познат, ама мелодијата сигурно сте ја слушнале. Многумина мислат дека овој хит е дело на Боб Дилан, но тој всушност е направен за да го исмее токму него. На Stealers Wheel не им се допаѓало тоа што во своите текстови Боб Дилан ги генерализира разните групи луѓе нарекувајќи ги кловнови и џокери, па направиле текст кој е пародија на сè што тој отпеал дотогаш. Тешко е да се утврди дали успехот на песната се должи на имитирањето на Боб Дилан, но достигнувањето на шестото место на Билборд листата во 1973 не е мала работа.rn

rn
rn

Cum On Feel the Noize – Quiet Riot

rnОваа песна успеала да стигне до петтото место на Билборд топ 100 листата, што е одличен успех со оглед на тоа што членовите на бендот не сакале таа воопшто да излезе во јавност. Кога нивниот продуцент им рекол да направат кавер верзија на постара песна, ним тоа не им се допаднало, па кога влегле во студиото се погрижиле да звучи ужасно. Тапанарот не обрнувал внимание на гитарите, а вокалистот буквално вриштел. Сепак, публиката поинаку реагилрала на оваа шега и добиле голем хит.rn

rn
rn

(You Gotta) Fight for Your Right (to Party) – Beastie Boys

rnБисти Бојс се уште еден бенд кој се обидел да исмее некого, но завршил со рок класика. Мразејќи ја рок сцената од осумдесеттите, напишале „бесмислен забавен текст“ наречен „Мора да се бориш за правото на забава“, на кој додале по некој едноставен риф и тапани. Изненадени од големиот успех на нивната шега, направиле видео кое требало да биде подеднакво смешно. Сепак, кога сфатиле дека публиката која ја слуша музиката која ја исмеваат е виновна за големиот успех, престанале да го изведуваат овој хит во живо.rn

rn
rn

Smells like Teen Spirit – Nirvana

rnSmells like Teen Spirit на Nirvana ја смени мејнстрим музиката во деведесеттите преку ноќ и денес важи за најдобрата рок класика од оваа декада. А сепак, не настанала преку сериозна и макотрпна работа. На ѕидот од собата на Курт Кобејн еден негов пријател со спреј напишал „Курт мириса на Teen Spirit“, односно на дезодорансот на неговата девојка. На славниот рокер ова му звучело некако револуционерно, па се обидел да ја исмее оваа мисла. Напишал текст, а потоа и саркастична музика која имала за цел да ја исмее „More Than a Feeling“ на Boston. Идниот светски хит бил експресно одбиен од членовите на бендот. Курт сепак ги натерал да ја свират одново и одново околу час и половина, по што попуштиле.rn

rn

Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.

May 8, 2012
Интервју со „Steel Temple“

Бенд: „Steel Temple“rnrnОснован: 1999 годинаrnrnМузика: хеви метал со прогресив елементиrnrnИздадени албуми: „Барајќи го спасот“, вториот е во подготовкаrnrnСостав: Филип Филиповски – вокал, Урош Вељковиќ – тапани, Дениз Адил – гитара, Маријан Петровски – бас и на клавијатури Дарко Поповски – Блуз rn
rn

По неколкугодишна пауза, мaкедонскиот хеви метал состав „Steel Temple“ повторно се врати на сцената. Зад себе има 13 години музицирање, свирки во речиси секој град во Македонија, второ место на реномираниот „Rock fest“, настап како предгрупа на легендарните „Whitesnake“…rnrnКако резултат на повторното соединување, најавуваат нов спот, а на 2-ри јуни и голем самостоен концерт, со поддршка на неколку македонски бендови.

rn
rn Како дојдовте до идеја да го формирате бендот и кој е неговиот кум?rnrnБендот е првично формиран на почеток на 1999 година, под името „Made in Macedonia“. Главната ориентација во тоа време беа „cover“ настапите или сега популарно наречени „тезги“. Но, не се пронајдовме во тоа, иако имавме бројни, успешни свирки со по 400-500 продадени карти на вечер, па почнавме да правиме авторска музика и се пријавивме на „Рок Фест“, како веќе етаблирана манифестација, за да докажеме што знаеме. Тогаш настапивме во истиот состав во кој свириме и денес, освен вокалот (во тој период беше Влатко Илиевски). Освоивме 2-ро место од публиката, што за таа конкуренција, во тоа време, беше многу голем успех.rnrnНа наша среќа, се разидoвме со Влатко и почнaвме да правиме вистинска (авторска) музика. На негово место, некаде 2001 година, дојде Филип. Во ваков состав, бендот почна доста активно да твори, по што го променивме името во „Steel Temple“, или во превод „Храм на металот“.rnrnКако ја класифицирате вашата музика и од каде црпите инспирација? Од македонската или од странската метал-сцена? За што пеете?rnrnНашата музика, ако веќе треба да се категоризира, тогаш се испреплетуваат повеќе правци. Секој член на бендот слуша различна музика и доаѓа до еден интересен спој на хеви метал со прогресив елементи, зачинето со симфо рок-метал делници. Инспирацијата се црпи од самите нас, спојот на пет различни енергии доминира инспиративно.rnrnНекако немаме многу инфлуенци од која било сцена, затоа што се создаде стил што лесно се распознава. Ретко кој рекол дека нашата музика го потсетила на нешто, а текстовите во песните се од различен карактер. Пееме за живот, смрт, фантазии, сон, социјални неправди, љубов и сл.rn

rn

Долго сте присутни на македонската метал-сцена. Може ли да направите споредба како таа изгледаше на вашите почетоци, а каква е денеска? Имам впечаток дека одамна не сме виделе нов состав, зад кој се кренало прашина…

rnПа, ќе делуваме смешно ако кажеме пред 13 години… Сепак, првата проба е далеку од денес. Имаме сменето дваесетина објекти за вежбање, од гаражи до подруми. Во моментот можеме да си дозволиме квалитетно студио за изразување на нашата музичка креативност.rnrnСега условите за креирање музика се полесни, новите генерации имаат полесен пристап кон квалитетна опрема. Но, сепак, во последно време, тие сè поретко се охрабруваат да издадат носач на звук, најмногу поради финансиската ситуација во која се наоѓаме. rnrnСте имале голем број свирки, а меѓу другото бевте и предгрупа на „Вајт Снејк“. Дали е тоа можеби вашиот омилен настап?rnrnИдејата да настапиме како предгрупа на „Whitesnake“ дојде многу порано од нивното гостување кај нас. Авалон нè поканија да бидеме гости на нивниот концерт во Софија во 2004 година, меѓутоа поради некои револти на тогаш поетаблирани бендови, не го искористивме правото на настап, а воедно ниту еден македонски бенд што беше тогаш во план. Тотален нон сенс беше да се бунат зошто толку млад бенд се праќа на таков настан.rnrnСепак, 2006 година, бевме повторно поканети од организаторот и успеавме да настапиме, што би рекле рамо до рамо, со еден од најголемите хеви метал состави. По настапот пред петилјадната публика на лизгалиште, гитаристот на „Белата змија“ дојде позади бина, ни честиташе и го пофали неговиот колега со зборовите: „Браво, одамна немам чуено квалитетен гитарист како тебе.“rnrnНо, на наша несреќа, некако тој публицитет и таа медиумска експонираност тогаш не ја искористивме. Почнавме студиски да работиме на нашиот втор албум и наместо да продолжиме со успешни настапи, презафатеноста на сите членови резултираше со тригодишна пауза од јавни настапи. А, кога ќе нè прашаат дали тој настап ни е најголем успех што сме го оствариле како бенд, секогаш одговараме: „Kога Whitesnake ќе ни биде предгрупа на нас, тогаш ќе биде големиот успех.“ Се разбира, се шегуваме. 🙂rn

rn

Можете ли да издвоите некоја интересна случка поврзана со вашите почетоци, со првите проби во гаражите или настапите пред вашата публика?

rnСекоја свирка па, и секоја проба, е исполнета со некоја интересна случка, но ќе одвоиме една. Настапивме пред преполн амфитеатар во Велес, и нормално, со омилениот наш превоз, железничкиот, на враќање, нашиот тапанар Урош под дејство на нашата омилена течност за развеселување, алкохолот, отиде кај машиновозачот за да му побара да сврти едно кругче со возот, поради тоа што дедо му бил од истата професија.rnrnМногу нормално тоа не се случи, но го снема извесно време и по потрага низ целиот воз видовме дека една од вратите беше отворена и сите мислевме дека се фрлил од возот. Почнавме да креваме паника, да викаме и да го бараме надвор, иако возот веќе помина некој километар повеќе. Во целата паника и четири наведнати глави низ вратата, Урош се појави позади нас и љубопитно нè праша што правиме…rn

Како комуницирате со вашите фанови? Ги користите ли социјалните мрежи?

rnПа, експанзијата на „мајспејсот“ ни донесе доста добра шанса да се промовираме на интернет мрежата, но згасна и тоа пред некое време, па другиве профили многу ретко ги користиме. Сепак, ја користиме секоја можна прилика да закачиме по некоја нова работа на јутјуб.rnrnА, главната комуникација со фановите е низ град. Имаме среќа да живееме во мало место каде што сакал-нејќел, сите те знаат.rnrnКој фестивал ви е предизвик? Колку би ви значело ако ваш спот се емитува на Ем-Ти-Ви Адрија?rnrnНекоја поголема желба за настап на некој фестивал немаме, иако не би било лошо да се настапи да кажеме со едни „Camelot“, „Dream theater“ или „Queensryche“.rnrnИмаме направено три спота што реално е многу малку, меѓутоа не верувамe дека би се вклопиле во целата концепција на Ем-Ти-Ви. Сепак, во денешно време за разлика од порано повеќе се ориентирани кон комерцијална музика.rn

rn

Дали ви значат парите и славата?

rnРеално гледано, од нашава музика не можат да се направат пари. Од договорите, нашиот концерт што ќе го одржиме во брзо време да биде во „Младинскиот културниот центар“, испадна дека за да настапиш авторски и самостојно, ќе имаш повеќе трошоци отколку заработувачка. Такви ни се условите. А, и во какво време живееме, не можеш да ставиш голема цена на карта, затоа што никој нема да ти дојде.rnrnСлавата не е битна сама по себе. Битно е пораката до нашите фанови да биде адекватно сфатена и почитувана. Денес е тешко да инспирираш поголема народна маса. Нивната поддршка, секако е наша инспирација за наредното творење и создавање нова музика.rnrnКаде се гледате после 20 години?rnrnИскрено, живи и здрави на истите места, со истото пиво и желба за гласно изразување на нашите чувства преку музика.rnrnКолку често правите кафе паузи и кој од вас е најголем кафеџија?rnrnНашиот гитарист е антички Македонец со турско потекло. Па, тука лежи одговорот. :-)rnrnПосле проба, често знаеме да одиме на кафе поради фактот што само тогаш се гледаме, затоа што секој е зафатен со својата работа. Неделата ни е задолжителен термин за музицирање и е сериозно сфатена, па затоа делуваме како тој ден да одиме на работа.rn
rn

Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.

April 4, 2012
Интервју со бендот „Т.Б. Трачери“

Автор: Александра ЧакаровскаrnrnГрупа: Т.Б. Трачериrnrn Основана: 1991 годинаrnrnТип музика: рокенролrnrnИздадени албуми: „Клати и тркалај“ (2001), „Купи ме“ (2003), „Шлагери од Содома“ (2005), „Кинки во нервозна џунгла“ (2011)rn.
rnСостав: Кирчо Арсовски – гитара и вокал, Кирил Арсов – бас, придружни вокали и гитара, Андреј Анастасов – тапани и придружни вокали, Ивица Димитријевиќ – гитара, Александра Поповска – придружни вокали, Марија Арсова – придружни вокали.rn
rn

Т.Б. Трачери како бенд постои уште од 1991 година. Сепак, од тогаш до денес составот на групата е променет, a сегашната постава на Трачери настапува веќе 7 години. Пред настапи не вежбаат, бидејќи немаат потреба за тоа, а кога не настапуваат и не работат, слободното време го користат да прочитаат некоја книга, како што велат тие – „да не заглупавиме“.rnrnАктуелни се со својот последен албум „Кинки во нервозна џунгла“ (2011), кој привлече голем интерес кај нивните фанови. Како бенд, препознатливи се по своите песни кои се мелодични, лесни за паметење и одлични за играње. Сепак, текстовите многумина би ги опишале како да се без „влакна на јазикот“. Имаат профил само на фејсбук, каде ги известуваат сите свои фанови за тоа каде ќе имаат свирки, како и за најновите случувања поврзани со бендот. Вокалот на групата – Кирчо Арсовски, ќе ни открие нешто повеќе за бендот.

rn
rnТ.Б. Трачери официјално ѝ се претстави на публиката во новиот милениум со првиот свој албум „Клати и Тркалај“(2001). Но, бендот постои многу одамна. Кога беа вашите почетоци и по што најмногу ќе ги паметите?rnrnПочетоците скоро и да не ги паметам. Одамна не постои првата постава на Трачери. Сè беше некако романтично и глупаво, како и секое прво заљубување.rnrnТ.Б. Трачери е всушност скратеница од Терористичка Банда Трачери. Од каде е идејата за името на бендот? rnrnИдејата дојде после една пијанка во еден кафич. Занимлив е парадоксот на Трачери како терористи. Но, кога ќе погледнеш од друга страна, еден трач може да ти донесе многу проблеми. Има нешто терористичко во него.rn

rnКоја е вашата главна инспирација за создавање на песните?rnrnОвој живот.rnrnНа вашите концерти можат да се видат луѓе од различни генерации. На што се должи тоа?rnrnТоа се должи на нашиот квалитет како музичари и на мене како композитор, пејач и појава.rnrnНајпознати песни по кои публиката ве препознава се „Елтон факинг Џон“, „Мама не ти дава“, „Шиз а бомб“, „Јас сум кинки“. Дали се тоа и песните кои мора да ги отсвирите на секоја свирка?rnrnНе мора сите нив. Но, барем една од овие што ги наброја. Тие се нашиот бренд, по тоа нè препознаваат.Која е пораката која им ја праќате на фановите со своите песни?rnrnПораката е да бидат добри луѓе и да се сакаат со своите ближни.rnrnДали сте свиреле на свадби или сте имале понуди за свирење?rnrnНе, никогаш не сме свиреле на свадби. Рокенролот е измислен на некое друго место, поинакво од она каде што се прават свадби.rn

rnНеодамна настапивте на реномираниот фестивал „Таксират 13“, рамо до рамо со многу познати странски и домашни изведувачи. На кои други позначајни концерти имате свирено?rnrnСекој наш настап е значаен, било да е Таксират или настап во некое кафуле или клуб. Никогаш не сме биле во ситуација да ја потценуваме публиката. Таа за нас е свето нешто.rnrnКаде може да ве слушнат фановите?rnrnРок музиката не е популарна доволно кај нас, затоа немаме редовни настапи. Кога свириме, публиката е известена преку Фејсбук.rnrnШто би им препорачале на младите генерации?rnrnНека ги слушаат Трачери.rnrnЗа крај, каде се гледате после 10 години?rnrnНе знам ни утре што ќе биде, а камо ли за десет години. Најбитно е здравјето.rn

rn

Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.

March 22, 2012
„Литл Микс“ – нов британски женски бенд

Автор: Александар Ниневскиrnrn„Литл Микс“ (претходно познати како „Ритмикс“) се британски женски бенд формиран во 2011, кој се состои од четири извонредни и несекојдневни пејачки: Пери Едвардс (Perrie Edwards), Џеси Нелсон (Jesy Nelson), Ли-Ан Пинок (Leigh-Anne Pinnock) и Џејд Тирвал (Jade Thirlwall). Групата беше оформена специјално за осмата сезона на британската серија „Х фактор“, каде што за првпат се случи некоја група да победи во осумгодишната историја на шоуто.Четирите девојки всушност не се ни познаваа меѓусебно пред да се пријават да учествуваат во шоуто. Сите тие индивидуално ги поминаа првичните аудиции, но не успеаја да продолжат понатаму. Потоа беа дел од различни групи во групната фаза, меѓутоа повторно не успеаја да продолжат во следната. Сепак, судиите го препознаа потенцијалот во нив и ги поврзаа во една група која се покажа како паметен чекор. Нивен ментор за време на целото натпреварување беше Тулиса Контоставлос (Tulisa Contostavlos) од британската хип-хоп група Н-Дабз (N-Dubz).На финалната вечер настапија со песната „Канонбол“ (Cannonball), преработка на песната од Дамиен Рајс од 2003. Нивниот деби сингл се искачи на првото место на листите во Англија, Шкотска и Ирска. Подолу можете да го погледнете видеото од нивната песна, како и некои нивни подобри изведби од шоуто.rn

rnrnrnrn

rn

rnrnБидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.

March 20, 2012
Ед Вествик – миленикот на женските срца

Автор: Бојана МандевскаrnrnЕд е млад и згоден актер кој од ден на ден сѐ повеќе ја привлекува публиката ширум светот. Неговото најголемо досегашно филмско достигнување, е улогата на Чак Бес во ТВ серијата „Озборувачка“ (Gossip Girl) и лик по кој многумина го препознаваат. Неговиот нежен, но многу специфичен лик, сексапил и шармантност со интересна доза на дрскост, се причина токму тој да биде „сон“ на многу девојки. Неговата појава не остава никого рамнодушен.Неговото вистинско име е Едвард Вествик. Овој млад убавец е роден на 27 јуни 1987 година во Стивенејџ, Хертфордшајр, Англија. Висок е 175 см и е рак во хороскоп. Наспроти улогата на дрскиот срцекршач Чак, кој секогаш ја држи чашката алкохол в рака, има екстремно богатство од својот татко и учеше во приватна гимназија, Ед потекнува од скромно семејство и учел во локалното училиште. Тој е најмладиот член во семејството Вествик, има двајца постари браќа и за себе вели дека е најфиниот во фамилијата.rnrnНеговиот татко држи универзитетски часови по бизнис, а мајка му е психолог. И покрај тоа што учел бизнис, право и комуникација, еден двонеделен летен курс по глума во Националниот младински театар во Лондон, му дал нова амбиција во животот. Инаку, негова работа од соништата е да биде дизајнер на градини. Поддржувач е на фудбалскиот клуб Челзи.Во врска со споредбата на неговиот карактер, со ликот на Чак, тој вели:rn
rn

„Постојат многу повеќе разлики, отколку сличности помеѓу мене и Чак. Кога имав 17 години, можеби имав одредени особини кои ги поседува и Чак, но во сосема поинаков контекст. Јас не потекнувам од Апер Ист Сајд и ги немам желбите кои ги има Чак. А да, исто така јас немам еден куп девојки. Јас сум добро момче. Девојките го сакаат Чак, а не мене, бидејќи тие ги сакаат „лошите“ момчиња. Она што најмногу ме нервира во врска со работата во „Озборувачка“ е тоа што морам да се бричам секој ден.“

rnА како изгледа неговиот ноќен живот во Лондон?rn
rn

„Целото брмчење во градот ме возбудува. Јас сум „ноќна птица“ така што обожавам да излегувам. Секогаш можам да го почувствувам потенцијалот на вечерта, особено во текот на летниот период. Кога сонцето ќе излезе, девојките облекуваат убави фустанчиња. Таков е летниот Лондон: сета насобрана енергија која се криела и се крчкала под земјата 8 месеци од годината, конечно излегува на површина, заедно со изгревањето на сонцето.“

rnrn

„Доколку сакам да излезам надвор, да пијам и да ја фрлам чашата на улица, јас и ќе го сторам тоа. Тоа би го направил од причина што сакам да се забавувам, а не бидејќи сакам да создадам некаква тензија околу мене. Во тој случај би бил ку*наз, а не сум.“

rnНеговата кариера започнала со појавувањето во филмот „Doctors“ како Холден, потоа следува ликот на Џони во „Casualty“ и ликот на Дарен во „Afterlife“. Треба да се споменат и неговите појавувања во филмовите „Breaking and Entering“, „Children of Men“ и „Son of Rambow“.Неговото појавување во „Gossip Girl“ како Чак Бес е клучната улога во неговата кариера. Од 2007 година, благодарение на успешното претставување на ликот на Чак, Едвард бележи големи успеси во својата кариера. Во 2008 година е номиниран за најсекси маж во списанието „People“, а се појавува и на листата на 100 најубави луѓе заедно со екипата од „Gossip Girl”. Потоа следуваат наградите за најдобар „TV Villain“ (ТВ никаквец) на „Teen Choice Awards“ (Изборот на тинејџерите) и во 2010 година наградата за „Breakthrough Talent“ (Пробивен талент) од машкиот магазин „GQ“. Понови негови филмски остварувања се улогите во „Chalet Girl“и „J. Edgar“ во 2011 година, а во 2012 се очекува неговото појавување во филмот „Romeo and Juliet“ во улога на Тибалт. Тој е заштитно лице на модниот бренд Penshoppe.Освен што е успешен актер, тој е одличен музичар. Ед е фронтмен на петчлениот британски инди рок бенд „The Filthy Youth“. Музиката за него е синоним за слобода, добар начин за да пренесеш порака.rn
rn

„Отсекогаш сум бил поврзан со музиката. Животот не е само она што го гледаме, туку она што се случува во нашата глава. Музиката е она коешто произлегува од нашата потсвест. Музиката е моето ослободување.“

rnВо фотографиите на Вествик, честопати може да се забележи дека тој сака да ги покажува своите гради низ раскопчаната маица. Во врска со тоа тој вели му се допаѓа покажувањето на дел од неговите влакнести гради и дека тоа е неговиот заштитен знак.Во врска со очигледната хемија помеѓу него и неговата колешка Лејтон Мистер во „Озборувачка“ тој објаснува:rn
rn

„Јас сум лудо заљубен во Лејтон. Тоа е она што помага за чувствување на таа енергија од моја страна. Ја сакам толку многу што таа не ни мора да биде вљубена во мене. Ја сакам доволно, таа е моја. Неизмерно сум близок со неа, Лејтон е прекрасна девојка.“

rn Вествик започна љубовна врска со неговата колешка од „Озборувачка“, Џесика Шор (Ванеса) при крајот на 2008 година. Тие се разделија во мај 2010 година, а Ед изјави дека девојките му предизвикуваат главоболка, но накратко тие се смирија во текот на снимањето на четвртата сезона од „Озборувачка“ во август, 2010. Во февруари 2012 година, Вествик и Шор официјално ја обновија нивната љубовна врска.На Ед му се допаѓа гламурозниот инди рок изглед. Тој на моменти има детско однесување, страстен е и помалку луд. Горд е на тоа што е романтичар и смета дека можеби е и еден од последните.rn
rn

„Слаба точка ми е вратот – кога девојките се премногу блиску до мојот врат, луди работи почнуваат да се случуваат.“

rn

Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.

March 17, 2012
Интервју со бендот „Melissa Macedonia“

Автор: Ивана ГрујоскаrnrnБенд: Melissa MacedoniarnrnОснован: јануари, 2010rnrnСостав: Никола Пејоски (вокал и гитара), Љупчо Стефаноски (бас гитара и придружен вокал), Зоран Стефаноски (тапани) и Емилијан Пејоски (гитара)rnrnТип музика: метал со примеси на гранџ, прогресив и етноrnrnИздадени албуми: „Stairs to the Universe“rn
rn

„Melissa“ е метал бенд кој веќе две години постои на македонската андерграунд сцена. Тие започнуваат како трио, бидејќи првиот состав на бендот го сочинуваат Никола Пејоски, Љупчо Стефаноски и Бојан Јованоски на тапани. Како трио тие имаат издадено еден албум кој го носи насловот „Stairs to the Universe“. Албумот е снимен за само 9 дена во студиото на Евгениј Каревски – Гени во Скопје и пуштен е во продажба во декември, 2010 година.rnrnНа бендот во мај, 2011 му се приклучува нов член – Емилијан Пејоски, а од јануари оваа година имаат и нов тапанар – Зоран Стефаноски. Новата постава на „Melissa“ работи на нивниот нов албум, кој треба да почне да се снима во април, а да излезе негде кон крајот на оваа година. Интересно е да се напомене дека финалната верзија на бендот ја сочинуваат двајца браќа и двајца братучеди. Разговаравме со фронтменот на бендот Никола – Нино.rnrnrn

rn
rn

rnrnrnЖенско име, а моќен метал бенд. Како дојдовте до идеја за името на бендот?rnrnИдејата за името на бендот е моја, сакав да е женско име, универзално и моќно. „Melissa“ на латински и на грчки значи пчела, а во логото на нашиот бенд е вметната мала пчеличка како заштитен знак.rnrnКолку често правите проби?rnrnПробите на бендот зависат од обврските, како и да е, знаеме да засвириме и по 3-4 часа дневно.rn

rnДа ни издвоите некој поважен, можеби и омилен настап. И каде може да ве чујат вашите фановиrnrnНовата „четворка“ сè уште нема јавни настапи, бидејќи главно сме сконцентрирани на новите песни. Од досегашните настапи на триото би ги издвоил настапите на „Аларм“ (Alternative Stage) во Љубаништа, Охрид, „Калефест“, Кичево, свирките во „Дом на млади“ во Штип, како и клубските настапи во „КОД Кафе“ во Битола, „Апореа“, Прилеп и низ многуте кичевски клубови.rnrnОдбравте да пеете на англиски јазик. Зошто?rnrnНе знам точно и јас зошто текстовите ми се на англиски, изгледа имав еден долг период кога размислував на англиски, па најверојатно ми останало од тогаш. Англискиот е пофлексибилен и секој во светов ќе може да разбере што сакаш да пренесеш, каква порака носиш. Текстовите се апстрактни и носат искрена порака.Како се дружите надвор од музиката? Имате ли некоја стандардна кафе шема?rnrnНадвор од музиката, се дружиме на кафе, по свирки и слично. Некоја редовна кафе шема немаме, сè е со претходен договор и според можностите.rnrnДали би направиле екстремна промена на стилот на музиката, ако некој ви понуди многу пари?rnrnНе, мислам дека никогаш нема да направиме промена на музичкиот стил. Тоа сме ние и тоа излегува од нас.rn

rnЗа крај, имате ли некое мото кон кое се придржувате?rnrn„Melissa“ е постојано во потрага по вистината.rn
rn

Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.

March 15, 2012
Факти и занимливости за бендот Металика

По повод 30 години од постоењето на најпознатиот и најуспешниот метал бенд во светот, денеска ќе можете да прочитате неколку интересни факти поврзани со нив. Моментално бендот се состои од четворица членови Џејмс Хетфилд, Ларс Улрих, Кирк Хамет, Роберт Трухиљо, од кои само првите двајца се од самите почетоци. За овие 30 години бендот има постигнато огромни успеси и заслужено се наоѓа на врвот на листата на најуспешни изведувачи на сите времиња.

rnrnrn1. Во октомври, 1981 година, Џејмс Хетфилд се јавил на оглас оставен од Ларс Улрих на кого му требале луѓе со кои ќе може да состави метал бенд. Така започнала оваа убава приказна.rnrn2. Досега во бендот свиреле 8 луѓе.rnrn3. За 30 години имаат отсвирено 1.724 концерти. Во просек над 57 во година.rnrn4. Во 60 земји низ светот имаат направено концерти.rnrn5. Нивниот албум насловен како „Metalica“ или познат како „The Black Album“ е продаден во 15,62 милиони копии.rnrn6. Најдолгата песна на Металика е „Suicide and Redemption” која трае 9:56 минути.rnrn7. Најкратка песна е „Мotorbreath“ која трае 3:08 минути.rnrn8. Бројот на продадени албуми на Металика го надминува бројот 100 милиони.rnrn9. Тие досега имаат издадено 10 албуми.rnrn10. Најсвирена песна во живо е „Master of Puppets“ (1.256 пати).rnrn11. Надвор од САД, Металика најмногу свиреле во Германија (104 пати).rnrn12. Бендот има освоено 14 греми награди.

October 26, 2011