За време на викторијанската ера, која траела од 1837-ма до 1901-ва година, во Велика Британија имало многу реформи. Имало нешто позитивно, но жените знаеле да се чувствуваат навистина мизерно. Со цел да избегнат посрамотување и потсмевање, викторијанските жени требало да следат листа со многу правила за секој аспект од нивниот живот – од лична хигиена, па сè до реакција на шеги со двојно значење. Во продолжение откријте го вистинското лице на викторијанската ера и дознајте што сè било срамно за викторијанските жени.rn
1. Било неучтиво да се спомне женска долна облека
rn
rnrnСе верувало дека и самото спомнување на женската долна облека можело да предизвика нездрав интерес за деловите од телото. Веројатно мислите дека долната облека од минатото била вулгарна. Интересно е што панталоните што се носеле наместо долна облека, имале дупка во средината. Токму поради ова, танцот кан-кан бил популарен овој период.rn
2. Се сметало за неучтиво и опасно да се тушираат со жешка вода
rn
rnrnВо викторијанската ера, луѓето не се капеле многу често бидејќи верувале дека целосно влажното тело ја губи природната заштита од болести. Жените требало да се капат со студена вода, користејќи сунѓер и малку оцет. Не постоело нешто како топла купка. Луѓето верувале дека капењето во вода потопла од 37 степени би можело да ја полуди жената, па дури и да ја стимулира да бара телесно задоволство.rn
3. Физичката активност била неприфатлива за жени
rn
rnrnНа почетокот на 19-тиот век, луѓето верувале дека девојчињата и жените треба да го чуваат нивните тела за посебна прилика – раѓање дете. Се верувало и дека физичката активност била опасна за жените, а поголемата физичка разлика помеѓу мажите и жените ги правела жените полесни за контрола.rnrnСепак, овој систем не бил постојан и работел само за благородните жени. Сиромашните жени работеле исто колку и мажите и умирале во рудници за јаглен и фабриките за челик и текстил. Покрај тоа, сопствениците на фабриките повеќе сакале да најмуваат жени, бидејќи полесно можеле да ги тераат да работат тешка физичка работа и да ги плаќаат помалку.rnrnКон крајот на 19-тиот и почетокот на 20-тиот век, односот кон активноста почнал да се менува. Девојките од средната и високата класа можеле да играат тенис, бадминтон и крикет, а исто учеле и стрелаштво, пливање и гимнастика.rnrnПродолжува на следната страница…rnrn
rnrnДенес помислата за операција без анестезија е ужасна, но ова било реалност во минатото. Во 1847-ма година во Британија се дознало за хлороформот и се користел редовно во текот на следните 50 години. Шкотскиот лекар сер Џејмс Симпсон сфатил дека може да му најде практична примена. Тој измислил маска која ја потопувал со хлороформ и ја ставал на лицето на пациентот. По само неколку минути подготвување, започнувала операцијата. Со текот на времето се намалила употребата на оваа хемикалија како анестетик.rn
rnrnКога во овој период некој имал обилно крвавење од рана, тоа се решавало со загреано железо. Очигледно, овој метод не бил воопшто пријатен. Научното списание „Филозофски трансакции на кралското општество“ имало напишано текст за оваа процедура во 1670-тите, па дури и го опишале целото искуство како „забавно“ за пациентот.rn
rnrnОперациите во Викторијанската ера биле смртоносни, но не поради хирурзите. Всушност, постоел голем ризик од појава на инфекција по завршувањето на операцијата. Наводно хирурзите никогаш не ги чистеле инструментите, ниту пак ги миеле нивните раце. Покрај тоа самите операциони маси ретко биле чистени. Хирурзите всушност верувале дека лошиот мирис од раната бил знак за зараснување наместо за бактериска инфекција, па стапката на смртност била објаснувана како „треска во одделението“. Дури откако хирургот Џосеф Листер предложил операциите да се изведуваат во стерилна околина, инфекциите почнале да се намалуваат.rn
rnrnЗа време на војните берберите имале повеќе работа отколку само пострижување – тие биле регрутирани како хирурзи и од нив се очекувало да оперираат на ранетите војници. И покрај тоа што немале никакво знаење, ниту тренинг, тие морале да вадат заби, да пуштаат крв и да изведуваат најосновни хируршки зафати.rn
rnrnСрцето пумпа 5 литри крв низ телото за само една минута, а големото губење крв може да води до шок, па дури и смрт. За среќа, нашето тело има механизам за згрутчување на крвта со цел да се спречи ова. Но во Викторијанската ера древното пуштање крв сè уште било во употреба. Хирурзите користеле живи пијавици кои ја цицале крвта од пациентите. Овој „лек“ бил опасен бидејќи предизвикувал анемија, но лекарите го занемарувале тој факт илјадници години наназад.rnrnПродолжува на 
rnrnЕдинствените опции за работа за жените биле ниско платени професии, а многу од нив биле во опасна околина. Имало жени кои им помагале на сопрузите со бизнисот, работнички во фабрики и продавачки. Било вистински успех ако некоја жена успеела да стане слугинка на некое богато семејство. Дури и жените со факултет заработувале многу малку и тоа не било доволно за да се издржуваат без помош од сопругот. Проституцијата била единствената работа со која жената работела малку часови и заработувала кеш. Ако биле доволно убави, жените со оваа работа можеле да бидат целосно финансиски независни.rn
rnrnИако сите имале слична работа, постоеле 3 нивоа на проститутки. Најниската класа биле младите жени кои работеле во јавни куќи. Тие морале да спијат со секој маж кој ќе дојде и често живееле во лоши услови. Проститутките од средната класа биле независни жени кои имале свои апартмани. Тие сами ги одбирале своите клиенти. Но овие жени ја немале заштитата што ја нуделе јавните куќи, ниту пак имале лекари. Највисоката класа ја сочинувале жени кои биле убави и доволно образовани да работат само со клиенти од високата класа. Некои од нив работеле само за еден маж, а многу од овие куртизани завршувале и во брак со некој од клиентите.rn
rnrnБидејќи многу работни меса за ниската класа не овозможувале доволно финансиски средства, неретко жените во брак нуделе сексуални услуги за да го издржат семејството. Нивните сопрузи немале проблем со тоа. Всушност околу 50% од жените од ниската класа биле проститутки. Во некои случаи жените со задоволство го работеле ова бидејќи имале свој приход, а понекогаш нивниот сопруг им бил како макро. Исто така, многу немажени жени работеле како проститутки за да можат да преживеат. За жал, се открило дека ако жената ја загубела невиноста пред брак се сметала за „падната“ и морала да продолжи да живее како проститутка.rn
rnrnВо викторијанската ера, полнолетството се достигнувало на 13 години и децата од тогаш оделе на работа. Момчињата и девојчињата кои имале 11 или 12 години, а изгледале како да имаат 13, морале да работат бидејќи родителите ги терале. Во овој период било многу лесно да се купи невиноста на 13-годишно девојче по многу ниска цена. Во цената бил вклучен медицински преглед со кој се утврдувала невиноста, и имало дел и за сопственикот на јавната куќа.rn
rnrnКако и денес, така и мажите од викторијанската ера си имале разни желби. Но не можеле да ги исполнат во нивниот брак. Нивните сопруги не биле охрабрувани да ја истражат својата сексуалност и сексот служел само за размножување. Постоеле многу јавни куќи посветени на разни теми – традиционални, садо-мазо, јавни куќи за хомосексуалци и многу други. За жал, постоеле и јавни куќи за педофили во кои имало млади девојчиња и девици. Поради стравот од венерична болест, некои мажи ги одбирале овие јавни куќи.rnrnПродолжува на 
rn
rn
rn
rn
rnrnПродолжува на 
