Автор: Петар Лазаровrnrn(Посветено на Славчо – пример за професионалност)rnrnВо Охрид дефинитивно треба да се поработи на нивото на услугата и квалитетот на понудата со цел да се подобри односот и да се промени мислењето на туристите. Тоа е факт (најголем дел од негативните примери и комични коментари за услугата се реалност) и мора да се земе со најголема сериозност, ако сакаме да градиме сериозни туристички капацитети во едно од најубавите места во Македонија.rnrnНо, овој пат сакам да истакнам една моја позитивна ситуација и искуство кое ми се случи викендов во Охрид и кое многу пријатно ме изненади. Со ова, се надевам ќе дадам поддршка на Охрид и ќе влијаам позитивно и стимулативно на другите професионално да си ги извршуваат работите.rnrn
rnrnБевме на детски роденден кај едни пријатели, каде што беше ангажирано едно младо момче кое требаше да помогне околу сервирањето на пијалаците, храната и водење сметка за гостите да бидат секогаш задоволни и среќни. Уште од самиот почеток се виде неговата голема сериозност и посветеност во работата. Најинтересно е тоа што момчето немаше некое формално образование, туку беше самоук, работејќи по охридските ресторани и кафулиња. Еве неколку аспекти и детали кои јас ги забележав, а од кои може да се сфати што претставува професионалност во работата:rn
- rn011
- Изглед, став и држење – Со себе носеше чиста и нова облека за да се пресоблече. Стоеше настрана, исправено и со целосна контрола над работите. Беше ненападен, молчелив а сеприсутен.
- Следење на ситуацијата – Не ми требаа повеќе од 3-4 секунди, или едно подигнување на раката, за да ми го фати погледот и веднаш да реагира со „Повелете, што ви треба?“ (Се случувало и бранови со рацете да правам во некои кафеани за да ме забележи келнерот.)
- Секогаш чекор пред нас – Во една ситуација на нашата маса ни фалеше сол. Додека ние ја баравме на масата, момчето веќе дојде со соларникот (иако стоеше на неколку метри од нас). За воодушевување е кога некој скока чекори и ги решава експедитивно работите.
- Снаодливост и брзина – Роденденот беше на 3 локации во дворот. Тој стигаше да ги покрие сите локации и сите гости да бидат задоволни. И на крајот тој постојано беше насмеан и позитивен.
- Издржливост и професионалност – Интересно е дека дечкото беше пушач, но јас тоа го забележав на крајот (после 5 часа работа), кога запали цигара на одење накај дома. Браво!
- Знаење – Кога ќе требаше да му наполни пијалак на некој од гостите, секогаш држеше растојание, се местеше од страната каде нема гужва и телото му беше во позиција да не смета никому. Ова или некој треба да те научи или многу добро ги следел другите професионални келнери.
rn011
rn011
rn011
rn011
rn011
rn
rnСигурно имало уште многу примери за неговото професионално однесување кои јас не сум ги фатил, но и овие што јас ги забележав ме воодушевија.rnrnНемојте да мислите дека тоа е „келнер“ и не значи дека ако ги извршувал така прецизно и педантно работите во тој сегмент, ако го ставиме на друго место нема да се снајде или да го сработи тоа со истата посветеност и професионалност. Јас на работа знам да им кажам на колегите од тимот дека само со миење на садовите и средување на работите околу кујната, може да се запознаат и согледаат сите нивни позитивни и негативни квалитети во работата, и да се предвиди како тие би изреагирале во други, многу посериозни ситуации.rnrn[message_box title=”” color=”yellow”]Петар Лазаров и Калин Бабушку, основачи на Македонија Експорт, се автори на прирачникот Tip of the week кој изобилува со совети за личен и професионален развој. Повеќе информации ќе најдете на нивната страница на Фејсбук. [/message_box]
rnrnПриродните бисери траат 150 години, но охридскиот бисер трае вечно. Низ охридската чаршија и денес ќе чуете разни приказни за тоа како настанал oхридскиот бисер. Но начинот на кој се изработува е тајна која што се чува скоро еден век. Пренесувана од поколение на поколение, од татко на син, денес ако сакате да видите вистински охридски бисер треба да ги посетите дуќаните на Филеви и Талеви. Тие ја негуваат оваа традиција повеќе од 80 години.rnrn
rn
rnrnОна што е познато е дека изработката се темели на рачно производство. Основата на бисерот е школка, т.е. срцевината на школката која се гребе и од неа се изработуваат најразлични форми и најразлични големини. Потоа се земаат крлушките на рибата плашица, и од нив се прави емулзија која се нанесува врз основата. Емулзијата е најспецифичниот дел од изработката на бисерот. И начинот на кој таа се изработува е семејна тајна. Емулзијата се нанесува со четка од природен материјал, најчесто од влакна од опашката на верверица или коњ. Секој бисер се мачка пет до шест пати, а од едно до друго мачкање треба да поминат најмалку 45 минути до еден час, за добро да се исушат. Талев вели дека не е препорачливо бисерите да се нижат истиот ден кога се направени, туку е најдобро тоа да се прави следниот ден.rnrn
rnrnНо не отсекогаш бисерите се викале охридски. Тоа име го добиле во 1935 година. Трговците од Битола и од Скопје, кои најмногу купувале, кажувале дека одат во Охрид по бисер, да купат бисер во Охрид и така го добиле сегашното име.rnrn
rnrnТалеви се особено горди што англиската кралица Елизабета II ги носи охридските бисери специјално изработени токму во нивната работилница. Во 2001 година, на саемот за иновации и рачна изработка „Еурека“ во Брисел, освоиле златен медал за рачна изработка на бисер во конкуренција со над 45 рачни изработки од целиот свет.rnrn
rnrnФилеви пак можат да се пофалат со бисери изработени за шведската кралица Силвија, украинската пејачка Руслана и нашата музичка икона Каролина. И секако, доколку се решите да си го дозволите ова задоволство, да ве краси вистински охридски бисер, во зависност од големината треба да бидете спремни да потрошите од 60 евра па нагоре.rnrn
rnrn
Е сега, знам кои би биле првите коментари, ама ве молам да не се контрираме на релација Охрид-Скопје и други градови, туристи, пари и слично, сите сме во иста каша! А во случајов, зборам за културата односно бонтонот, кој ние како Македонци го имаме на одмор! Во случај да ве интересира мојот заклучок, всушност немаме ама баш никаква култура, критична ќе бидам и кон себе и кон својата нација, ама ако зборуваме за Македонците како целина, буквално никакви сме кога одиме негде на одмор! Си ја покажуваме некултурата и простотилукот. Ќе бидам реална и директна, ако е премногу за вас, можеби би било подобро да запрете со читање овде.rnrnКако прво, не мора да се понашаме како дивјаци пуштени од кафез. Штом ќе слушнам муабети и однесување како гореопишаното, се потсеќам на фразата од еден филм „freak-in-cage.com“ (ама овој пат фрикот е пуштен на слобода). Значи доаѓаш на одмор за убаво да си поминеш, за спомени, доживување и слично. Со тоа што се дереш како последна пијана будала останата на светот во 3 наутро, не ми докажуваш ни мене, а ни на комшијата колку си „кул“. Седумдесетгодишниот комшија не го интересира колку си „начукан“, туку го интересира зошто не е уште дојдена полицијата, а се јавил пред половина час. И јас сум млада, сакам забава, провод и слично, ама можеш да си поминеш најубаво и без да изиграваш човек со ментални проблеми.rnrnСоставен дел од болната замисла да си „кул“ на одмор со другарите, е повраќање на спротивната страна на улицата. Зашто сигурно така си повраќаш и кај тебе во маало, всушност сигурно и така се дереш и лудуваш, а твоите родители може и ти се придружуваат па кулирате до 5 наутро. Не се сомневам дека е така, воопшто! Што е работава, не сте излезени од дома во градот каде живеете, првпат доживувате слобода па не знаете што да правите со неа или…? Не разбирам!rnrnЛани на мојот летен одмор, човекот од соседната соба се побуни зашто сме тропнале. Алооо, сме тропнале по ѕидот. Ха! Дефинитивно тој треба да доживее вистински Македонци на одмор!rnrnДруго, како да си „кул“ на одмор (барем според нашето сфаќање за „кул“), е да се однесуваш како да си цар на светот! Зашто ти си сегде главен, па нормално дека ќе бидеш главен и на одмор! Покажи им на локалните жители кој е „закон“, тие немаат видено ништо, не се тие „кул“ како тебе. Всушност, со болните умови, во рок од недела или десет дена, си ги лечиме комплексите кои општеството ни ги наметнува во текот на останатиот период од годината. Кога веќе си никој и ништо во твојот роден град, таму каде никој не те знае биди фраер, зошто да не? Не ни сакам да спомнувам дивјачко однесување на плажа, фрлање ѓубре кај шо ќе ти текне и секако, пакетите со домашни намирници за да не мора за трошиш пари за храна. Всушност само си го оставаме ѓубрето, правиме беља, го рушиме угледот на нашиот град или земја и си се враќаме дома.rnrnКако што и самите забележавте, се вбројував и самата јас, исти сме, од исти кош и ова влијае на сите нас подеднакво. Ако имаме желба да се подобриме, макар малку, тоа би било супер. Како може твојата смисла за супер одмор да е нарушување на јавниот ред и мир, уништување на што е можно повеќе јавни места, тепачки и тешки пијанства? Или имаме погрешна претстава за добар одмор и немаме никаква култура, или јас сум заостанала со поимов за супер провод, навистина не знам!rnrn
rnrn
Природна уметност, давање „нова свежина“ на старите дела на природата е она што го одликува Баче Дизајн како посебен. Почнувајќи од скулптури изработени од старо дрво, фантастични ламби од тиква, па сè до одлично составени мозаици од камчиња и плочки. Во ова ателје секојдневно работат Славко Баче, Сашо Баче, Сања Баче и Номче Џулески.
Славко Баче е роден во Охрид, септември 1983 година. Завршил основно и средно образование во родниот град, па потоа студирал класична анимација во Софија на Нов Бугарски Универзитет. За себе вели дека е „уметник во сенка“ и во константна потрага по својот стил. Најголема сатисфакција наоѓа во работата на скулптури од дрво. Најдрага му е првата скулптура која ја изработил, „Архаична свежина“ изработена од стар багрем, а негова најнова скулптура е „Стар бор-Мајка“ која е направена со посвета и како подарок за свои драги пријатели.
Својот стил го дефинира со зборовите „старо, а свежо“. Тој вели дека не се плаши да експериментира и комбинира со најразлични материјали и од нив да направи невообичаен склоп кој на крајот изгледа хармонично. Функционалноста, односно практичната примена на предметите е исто така својство што ги прави посебни.rnrn
Изработуваат и мозаици од ситни камчиња, а како најнов експеримент во експанзија се мозаиците изработени од керамички плочки, на кои им се посветува се повеќе време.
Цртањето графити од хоби прераснало во занает, па Баче има насликано преку педесет реклами и логоа низ Охрид. Како најголем и најдобар проект од овој вид е „стрипот“ нацртан пред просториите на Црвен Крст во Охрид, чиј процес на изработка траел три месеци.
rnrn
rnrn