Серијата фотографии „Водете љубов, а не војна“ на модниот фотограф Стивен Мајзел е направена за септемвриското издание на италијанскиот Вог од пред пет години. Ги претставува војниците во сред воена зона во Ирак, кои наместо да војуваат, заедно со бројни фото модели зазеле позиции кои асоцираат на водење љубов.
Овие фотографии предизвикаа многу контроверзи. Тие беа повод Мајзел да биде критикуван со образложение дека ù дава гламур на војната во Ирак, и покрај извонредниот уметнички впечаток и пораката која ја пренесуваат.
rnrn
Бидете секогаш во тек со новите содржини на Кафе пауза. Следете нè на Твитер или пак станете фанови на нашата страница на Фејсбук.
Повеќето кафези во Багдадската зоолошка градина се празни, но и оние десетина животни што останале не се многу пријатни за гледање. Рибата на сликата морала да мине низ ласерско тетовирање на ирачкото знаме, а мајмунот е многу тажен. Вработените во зоолошката се лесно поткупливи, па не е тешко дури и да се влезе во кафезот на мајмунот, кој патем речено, разбира малку арапски. На зборовите „салам садеки“, што значи поздрав, тој веднаш пријателски ќе ја испружи шепата.
Статуата на жена што пишти е поставена во близина на најголемата џамија во Багдад во знак на сеќавање на 408 жени и деца кои загинале на тоа место во напад на Американските воздушни сили во 1991 година, сметајќи дека тоа всушност било воено засолниште.
Локалното население се соочува со големи горештини, па не е зачудувачки тоа што уште во текот на месец мај во реката Тигар се забележуваат луѓе на внатрешни камионски гуми како се разладуваат во реката.
Тешко е да се одреди професијата на Мула Али. Тој ги користи и исламската вера и технологијата при лекувањето на неговите пациенти. Со помош на електрошок терапија поставува дијагноза, а потоа препишува комбинација од молитви и лекови кои треба да го истераат злиот дух од телото на пациентот. Мула Али е доста популарен во Ирак, а тврди дека досега успеал да излечи рак, сида и кравјо лудило. Целиот процес на лекување се снима, а дивиди може да се купи на излезот од ординацијата.
Борбата со петли е најпопуларна занимација на Ирачаните, пред сè затоа што им овозможува да се коцкаат. И покрај големата сиромаштија во земјата, обложувалниците за некои борби примаат облози во вкупна вредност и од по неколку илјади долари.
Во Багдад има три руинирани фудбалски игралишта, каде што не се игра на трева туку во прашина, но тоа не ги спречува локалните жители да уживаат во убавата игра. Секој градски кварт има свој тим, се игра секој ден, а еден тим може да изигра и по неколку натпревари.
Пазарот во Алави нуди една од најавтентичните слики за Ирак, но може да биде морбидна за останатиот дел од светот. Таму најчесто може да се забележат глави од овци, кои се најважната состојка на традиционалната ирачка супа.
Пазарот на животни во Зако работи само во недела, а уште претпладне пречекува стотици посетители кои со нетрпение чекаат во живо да гледаат убивање на овци! Покрај тоа, доста барани се и гулабите и кучињата за борба. Продавачите задолжително носат каубојски шапки.
Споменикот на жртвите од Халабџа сведочи за масакрот што го сторил поранешниот диктатор Садам Хусеин, кој плашејќи се од бунт на Курдите во северниот дел на земјата, употребил гас со кој убил повеќе од 5.000 луѓе во овој град. Денеска, меѓу другите знаменитости, на тоа место има восочни фигури на луѓе кои лежат убиени на земјата.
Уште еден музеј за времето на Садам Хусеин, овој пат слика од тортурата што ја трпеле затворениците.rnrn
Режија:
За овој филм, режисерот Родригез одлучил да биде каскадер во сите аспекти – презема толку ризици и ниту еднаш не ја одбира сигурната варијанта што просто е неверојатно. Покрај сценариото кое е доволен предизвик, за главна улога одбира актер кој е најпопуларен по романтичните комедии, Рајан Рејнолдс. Тој го носи сизифовиот товар во овој филм додека сите останати актери се јавуваат како глас преку телефонот или во кратка секвенца. Последно негово запаметено остварување е лимунадестото филмче The Proposal со Сандра Булок, додека во весниците генерално го пишуваат како мажот на Скарлет Јохансон. Но Рејнолдс сосема добро си ја завршува работата во „Закопан”. Огромен актерски тест е што на секое следно снимање, на секој следен кадар мора да се продолжи со истата емоција и со истата состојба на умот, на човек закопан под земја. Сепак, Рејнолдс се справува без притоа да го носи товарот од неговите претходни „лесни“ улогички, без да се повторува со гримасите, мимиките… 
